Legislator Case Law & Legislation
2243/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the first-instance judgment was final and not subject to cassation.

Case Number 2243/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against a first-instance judgment for false perjury. The appellant argued for a delay due to counsel unavailability, but the court rejected this as an exceptional circumstance warranting postponement. Ultimately, the court ruled the appeal inadmissible because the contested judgment was final and did not fall under the statutory scope of cassation.

Legislator headnote

AI generated

Articles 476(1), 504(1), 513(1) of the Code of Criminal Procedure; A cassation appeal is inadmissible against a final judgment that does not fall within the specific categories of reviewable decisions.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissible appeal final judgment Code of Criminal Procedure false perjury procedural deadline legal costs

Cited Legislation

AI generated
Article 476(1) of the Code of Criminal Procedure
Article 504(1) of the Code of Criminal Procedure
Article 513(1) of the Code of Criminal Procedure
Article 583(1) of the Code of Criminal Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2243 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2243/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη-Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κων/νο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ..., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 137502/2004 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. ..., 2. ... και 3. .... Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21-10-2005 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1120/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 471/31-10-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω στο Συμβούλιό σας την προκειμένη δικογραφία και εκθέτω τα εξής:

Ι. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την 137502/12-11-2004 απόφαση, που καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο Ειδικό Βιβλίο στις 24-12-2004, καταδίκασε την κατηγορουμένη ..., που ήταν παρούσα κατά την εκδίκαση, φυλάκιση 5 μηνών, με αναστολή 3 ετών, για ψευδή καταμήνυση (βλ. απόφαση).

ΙΙ. Στις 21-10-2005 η παραπάνω κατηγορουμένη ..., εμφανίσθηκε στον αρμόδιο Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών και δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά της 137502/2004 απόφασης του Α΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για τους λόγους που αναφέρονται σε χωριστό δικόγραφο, που έχει επισυναφθεί στην υπ΄αριθμ. 180/21-10-2005 έκθεση αναίρεσης που συντάχθηκε (βλ. έκθεση αναίρεσης).

ΙΙΙ. Με τα παραπάνω δεδομένα η παραπάνω αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη, αφού ασκήθηκε μετά την παρέλευση της δεκαήμερης προθεσμίας, που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ. Πρέπει συνεπώς αυτή να απορριφθεί σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., δεδομένου ότι δεν γίνεται από την αιτούσα επίκληση λόγων ανωτέρας βίας που δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση. Παράλληλα πρέπει να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω Ι. Να απορριφθεί η με αριθμ. 180/21-10-2005 αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε από την κατηγορουμένη ..., κατά της 137502/12-11-2004 καταδικαστικής απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και

ΙΙ.Να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα.

Αθήνα 13 Οκτωβρίου 2006

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Βασίλειος Μαρκής".

Αφού άκουσε τoν Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και την αυτοπροσώπως παραστάσα αναιρεσείουσα

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη σημερινή εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως η αναιρεσείουσα και υπέβαλε αίτημα αναβολής, για το λόγο ότι η πληρεξούσια δικηγόρος της Άϊντα Κολοβού-Τζαβέλα αδυνατεί να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, γιατί παρίσταται σε άλλες υποθέσεις του Εφετείου Αθηνών. Ο επικαλούμενος όμως παραπάνω λόγος προς αναβολή της υποθέσεως δεν συνιστά ιδιαιτέρως εξαιρετική περίπτωση, που κατά το άρθρο 515 παρ.1 του ΚΠΔ απαιτείται για την αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως σε άλλη δικάσιμο και εντεύθεν το σχετικό αίτημα που υπέβαλε η αναιρεσείουσα είναι απορριπτέο ως αβάσιμο.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1, 504 παρ.1 και 513 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Συνεχώς κατ' αποφάσεως εκκλητής, που αποφαίνεται τελειωτικά επί της κατηγορίας, δεν συγχωρείται αίτηση αναιρέσεως, τυχόν δε ασκηθείσα απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 137502/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε για ψευδή καταμήνυση σε ποινή φυλακίσεως πέντε μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλει επί τριετία. Όμως η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως απαγγέλθηκε, ήταν εκκλητή από την αναιρεσείουσα και επομένως δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Κατόπιν αυτού η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, προεχόντως εκ του λόγου τούτου και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-10-2005 αίτηση της ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 137502/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006 Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ