Appeal hearing dismissed due to lack of valid power of attorney and failure to summon all parties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because the appellants' lawyers failed to prove valid power of attorney for the appeal. The court noted that while the lawyers appeared, they could not demonstrate legal authorization to represent the monastic entity and the abbot in this specific proceeding. Consequently, the hearing was voided for all parties as the court cannot proceed without proper representation.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94, 96, 104, and 576 of the Code of Civil Procedure; The appeal hearing is inadmissible if the lawyers appearing fail to prove valid power of attorney for all appellants, rendering the summons invalid and the proceedings void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2241 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2241/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1.του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ) με την επωνυμία "Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ναυπάκτου", με έδρα στην Σκάλα Ναυπάκτου και 2...., Ηγουμένου της Ιεράς Μονής. Στο σημείο αυτό παρουσιάστηκαν οι δικηγόροι Εμμανουήλ Δρανδάκης και Νικόλαος Αντωνιάδης και δήλωσαν ότι εκπροσωπούν τους ανωτέρω αναιρεσείοντες, πλην όμως στερούνται της απαιτουμένης πληρεξουσιότητας.
Των αναιρεσιβλήτων: 1...., 2.... 3.... και 4...., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διονύσιο Πελέκη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Σεπτεμβρίου 2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1331/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 29 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή τους ως και τους από 1 Οκτωβρίου 2009 προσθέτους επ' αυτής λόγους αναίρεσης.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός, ανέγνωσε την από 5 Μαΐου 2009 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 29-2-2009 αίτησης αναίρεσης ως και την από 9-10-2009 έκθεση επί του δικογράφου προσθέτων λόγων με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψή τους.
Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων αυτής λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή των, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 94 παρ. 1 ΚΠολΔ, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά το άρθρο 96 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση. Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων.
Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.
Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της. Περαιτέρω στο άρθρο 576 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.
Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία απ' αυτές αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στο Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευχθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι, συνάγεται ότι: α) στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, από κοινού με άλλους που εμφανίσθηκαν, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενόμενη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας ως προς εκείνον (απολειπόμενο) προς το δικηγόρο, που και για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση, β) στην περίπτωση που ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, την οποία πλέον αυτεπαγγέλτως εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν παρίσταται και κηρύσσεται άκυρη η κλήση, με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει με περαιτέρω αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της παραπάνω αναφερόμενης διάταξης του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και γ) εφόσον οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση και εμφανίζεται γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα μερικών ή και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες που επέσπευσαν τη συζήτηση, είτε αυτοί παρίστανται είτε δεν παρίστανται κατ' αυτήν, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους, αν οι αναιρεσείοντες αυτοί δεν έχουν κλητευθεί από τον αντίδικό τους ή από τους επισπεύδοντες της συζήτησης τυχόν έστω και απλούς ομοδίκους τους. (Ολ.
ΑΠ 39/2005, 9/2003). Εάν από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει ποιός επέσπευσε τη συζήτηση και για ποιο τρόπο η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους τους διαδίκους και στις τρείς περιπτώσεις.
Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου (2 Νοεμβρίου 2009), μετ' αναβολή από την αρχικά προσδιορισθείσα δικάσιμο της 18 Μαΐου 2009 με εκφώνηση με τη σειρά της από το πινάκιο, εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου οι δικηγόροι Εμμ. Δρανδάκης και Νικ. Αντωνιάδης και δήλωσαν ότι παρίστανται και εκπροσωπούν τους αναιρεσείοντες. Δεν αποδεικνύεται όμως ότι οι αναιρεσείοντες διόρισαν τους ίδιους δικηγόρους κατά νόμιμο τρόπο ως πληρεξούσιους δικηγόρους τους για να τους εκπροσωπούν στην παρούσα δίκη. Εξ άλλου, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται, ότι οι αναιρεσείοντες έχουν κληθεί με επιμέλεια των προσηκόντων προϊσταμένων κατά την ίδια συζήτηση αναιρεσιβλήτων, ώστε να θεωρηθούν σαν να ήταν παρόντες. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 29-2-2008 αίτησης αναίρεσης και του από 1-10-2008 δικογράφου προσθέτων λόγων αναίρεσης: 1) της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ναυπάκτου και 2) του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 1331/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 7 Δεκεμβρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ