Appeal dismissed because the appeal against a non-punitive decision was filed with the Prosecutor instead of the court clerk.

Απόφαση 2241 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2241/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E΄ Ποινικό Τμήμα

Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιο Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυρόπουλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ... , που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της με αριθμό ΑΤ.677/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Οκτωβρίου 2006 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1688/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία, με τη με αριθμό 528/24.11.2006 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "1. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ.1 και 473 παρ.2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι κατ' εξαίρεση η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε, όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων που ορίζονται από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.1 του ΚΠΔ και με σύνταξη σχετικής έκθεσης, αλλά και με δήλωση αυτού (καταδικασθέντος), η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση να είναι η προσβαλλόμενη απόφαση καταδικαστική.

Στην προκειμένη περίπτωση η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η με αριθ. 677/6-2-2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκαν αντιρρήσεις του άρθρου 565 ΚΠΔ κατά της εκτελεστότητας της 2223/18-6-2003 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/νίκης, ως προς την περί δημεύσεων διάταξή της, ασκήθηκε με την από 4-10-2006 δήλωση του αναιρεσείοντος ..., που υπογράφεται από τον δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Ρίζο και επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 6-10-2006 (βλ.

δήλωση). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία, καίτοι δεν στρέφεται κατά καταδικαστικής απόφασης, ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ή των άλλων αρμοδίων, κατά το άρθρο 474 παρ.1 του ΚΠΔ, προσώπων, είναι και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, ενώ παράλληλα πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

Πρέπει να σημειωθεί ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη και εκ του ότι υπογράφεται από πληρεξούσιο δικηγόρο, χωρίς την ύπαρξη σχετικού πληρεξουσίου, δεδομένου ότι το γεγονός ότι ο υπογράφων δικηγόρος Δημήτριος Ρίζος, εκπροσώπησε το αιτούντα κατά τη συζήτηση των αντιρρήσεων, δεν παρέχει σ΄αυτόν το αυτοτελές δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση, αφού δεν πρόκειται για καταδικαστική απόφαση (άρθρο 465 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω Ι. Να απορριφθεί η από 4-10-2006 αίτηση αναίρεσης του ..., που στρέφεται κατά της 677/6-2-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς και

ΙΙ. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 9 Νοεμβρίου 2006.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1 και 509 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως, ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής Αρχής της περιφέρειας που κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Κατ' εξαίρεση, προκειμένου μόνο για καταδικαστική απόφαση, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη το άρθρου 473 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., και με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Στην έννοια όμως της καταδικαστικής απόφασης, δεν περιλαμβάνεται και εκείνη που απορρίπτει αίτηση καταδικασθέντος με την οποία προβάλλονται, κατά το άρθρο 565 ΚΠΔ, αντιρρήσεις αναφορικά με το ζήτημα της δήμευσης κατασχεθέντων χρημάτων την οποία διέταξε το ποινικό δικαστήριο που τον καταδίκασε, αφού με την απόφαση αυτή το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην έρευνα της ουσίας της υποθέσεως και δεν επιβάλλει ποινή.

Επομένως, προκειμένης αποφάσεως με την οποία απορρίπτονται αντιρρήσεις του καταδικασθέντος κατά το άρθρο 565 ΚΠΔ, η κατ' αυτής επιτρεπόμενη αίτηση αναιρέσεως για να είναι παραδεκτή, πρέπει υποχρεωτικά να ασκηθεί στο γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Εξάλλου κατά το άρθρο 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά βουλεύματος ή αποφάσεως εκτός άλλων περιπτώσεων για τις οποίες δεν πρόκειται και χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το αρμόδιο να κρίνει Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως.

ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ' αριθμό 677/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκαν αντιρρήσεις του καταδίκου και νυν αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 2.223/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης με την οποία τελευταία διετάχθη δήμευση του εις χείρας του αναιρεσείοντος κατασχεθέντος χρηματικού ποσού, ασκήθηκε δε με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ενόψει όμως του ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική, η αίτηση αναιρέσεως ανεπιτρέπτως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, ασκήθηκε με τον τρόπο αυτό και είναι εκ τούτου απαράδεκτη. Επομένως πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά τη σχετική επί του φακέλου επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα), να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 583 παρ.1 Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-10-2006 του .... , για αναίρεση της υπ' αριθμ. 677/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ