223/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 223 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 223/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Αλμπανίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΟΕ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πάρι Αναστασάκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-1991 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 626/1995 μη οριστική, 53/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 14/2015 του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-11-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αβροκόμη Θούα ανέγνωσε την από 16-11-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του δεύτερου (εν μέρει) και του τέταρτου και την απόρριψη των λοιπών λόγων της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 1α Κ.Πολ.Δ. Όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνον ρύθμιση ή η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν ή, εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρχουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους.

Οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται". Η διάταξη αυτή προσδίδει ευρύτερα όρια στην έννοια της αναγκαστικής ομοδικίας, εφόσον αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες, αν και δεν υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης δεδικασμένου, δεν νοείται, όμως, η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, αλλά κατά τους κανόνες της λογικής και του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας απόφασης.

Έτσι, αναγκαστική ομοδικία υφίσταται και σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία υπάρχει πλήρης ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης κάθε ομοδίκου, καθόσον η λογική αναγκαιότητα επιβάλλει την έκδοση όμοιας απόφασης και, συνεπώς, δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων. Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις λοιπές διατάξεις του άρθρου 76 παρ. 3 και 4 του ΚΠολΔ, στις περιπτώσεις αναγκαστικής ομοδικίας, το ένδικο μέσο που ασκείται από τον ένα από τους αναγκαστικούς ομοδίκους, ναι μεν δεν πρέπει να στρέφεται και κατά του αναγκαστικού ομοδίκου του, υπέρ του οποίου η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει διάταξη σε βάρος του ασκούντος το ένδικο μέσο, πλην όμως έχει αποτελέσματα και υπέρ του ομοδίκου που δεν άσκησε το ένδικο μέσο, ο οποίος πρέπει να καλείται για να μετάσχει στη συζήτηση του ένδικου μέσου.

Αλλιώς, σε περίπτωση μη κλήτευσης τούτου ή μη αυτόκλητης εμφάνισής του, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης (ΑΠ 42/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 14/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας. Με την απόφαση αυτή επικυρώθηκε η 53/2012 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας) με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 14-6-1991 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και είχε αναγνωρισθεί ότι τα 835…/1984 και 100…/1986 συμβόλαια πώλησης του συμβολαιογράφου … Α.

Κ., που υπογράφηκαν μεταξύ του πρώτου των εναγομένων και ήδη αναιρεσείοντος και της δεύτερης των εναγομένων (Ι. Μ.), με εκ τρίτου συμβαλλόμενη την ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη, είναι άκυρα, λόγω ακυρότητας του προσυμφώνου σε εκτέλεση του οποίου πραγματοποιήθηκαν, συνεπεία έλλειψης της πληρεξουσιότητας της τελευταίας στον αναιρεσείοντα για να την εκπροσωπήσει.

Οι εναγόμενοι της ανωτέρω αγωγής συνδέονται με δεσμό αναγκαστικής ομοδικίας, καθόσον δεν νοείται στην παρούσα υπόθεση η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, ενόψει του ότι υπάρχει ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης για τον κάθε εναγόμενο και κατά τους κανόνες της λογικής του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας απόφασης (σχ.

ΑΠ 285/2017, 1683/2013). Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης μόνο ο πρώτος των εναγομένων. Εφόσον όμως, από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης ,δεν προκύπτει κλήτευση των κληρονόμων της αναγκαίας ομοδίκου συνεναγομένης του αναιρεσείοντος (Ε., Α. και Μ. Μ., οι οποίες, λόγω θανάτου της, είχαν ήδη υπεισέλθει στη δίκη και την συνέχισαν κατά το στάδιο της δευτεροβάθμιας εκδίκασης της αγωγής) που δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, ούτε και ο αναιρεσείων επικαλείται σχετική κλήτευσή τους, η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 2 Νοεμβρίου 2015 αίτησης του Α. Π. για αναίρεση της 14/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 17 Ιανουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 30 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ