2231/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2231 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2231/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ι. Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Π. Β. Κ. και 2) Σ. συζ. Π. Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κόλια, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Δ. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-10-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2406/2008 του ίδιου Δικαστηρίου, 4738/2009 μη οριστική και 2655/2011 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 31-7-2011 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 7-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση δια των προτάσεων καθώς και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 575, 226 παρ. 4 εδ. α', γ' και δ', 568 παρ. 4 και 576 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο, είναι δε απών, κατά τη νέα μετά την αναβολή δικάσιμο, κάποιος από τους διαδίκους, ο 'Αρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο αιτών διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε κλητευθεί σ' αυτή νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε συντρέχει η μία ή η άλλη από τις προϋποθέσεις αυτές, είναι περιττή νέα κλήτευση του απόντος, κατά τη νέα μετ' αναβολή διαδίκου.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τη ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Ε. Α. προκύπτει, ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου των αναιρεσειόντων, δυνάμει του ... πληρεξούσιου της συμβολαιογράφου Κορωπίου Παναγιώτας Γεωργίου Καρναμπάκου, που επισπεύδουν τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της ένδικης, από 31.7.2011 αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου για την αρχική δικάσιμο της 21.11.2012 και κλήση προς συζήτηση της αναίρεσης, κατά την αρχική αυτή δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο.

Κατ' αυτήν, η συζήτηση της αναίρεσης, με σχετική επισημείωση στο οικείο πινάκιο, αναβλήθηκε - λόγω αποχής των δικηγόρων - για τη δικάσιμο της 20.11.2013 και στη συνέχεια - μετά από αίτημα των αναιρεσειόντων - για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο (της 17.9.2014). Κατά την τελευταία μετ' αναβολή δικάσιμο και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Εφόσον, όμως, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, δεν χρειαζόταν νέα κλήση, πρέπει, παρά την απουσία του, να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο, προς σχηματισμό της ουσιαστικής του κρίσης περί των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης που προβλέπει το άρθρο 559 αρ. 11 εδ.

γ' Κ.Πολ.Δ. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 270 παρ. 2 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στη δευτεροβάθμια δίκη λαμβάνονται υπόψη και αποδεικτικά μέσα μη πληρούντα τους όρους του νόμου, ακόμα και άκυρα για οποιοδήποτε λόγο έγγραφα. 'Ενορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τις βεβαιώσεις και αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης και όσον αφορά τον αριθμό των ένορκων βεβαιώσεων μέχρι τρεις το πολύ που λαμβάνονται υπόψη, πρέπει οι ένορκες βεβαιώσεις να έχουν ληφθεί αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη δίκη, οπότε και υπάρχει ο εν λόγω αριθμητικός περιορισμός. Ενώ δεν υφίσταται ο περιορισμός αυτός, αν οι ένορκες βεβαιώσεις έχουν ληφθεί εξ αφορμής άλλης δίκης, μεταξύ των αυτών διαδίκων, οπότε νομίμως λαμβάνονται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και οι πέραν των τριών ένορκες βεβαιώσεις.

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με το δωδέκατο λόγο της αναίρεσης προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και απορρίψει κατ' ουσίαν την ένδικη αγωγή, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων την 6635/2011 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Κ.

Γ., που έχει ληφθεί εξ αφορμής άλλης δίκης και συγκεκριμένα συνεπεία της από 8.1.2010 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατ' αυτών που θα διεξαγόταν στις 26.1.2012 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και προσκόμισαν νόμιμα με επίκληση ενώπιον του Εφετείου με τις προτάσεις τους της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού τους ότι ασκούσαν πράξεις νομής στο επίδικο αυτοί και όχι ο αναιρεσίβλητος.

Από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) επισκόπηση των ανωτέρω - από 27.11.2011 - προτάσεών τους προκύπτει, ότι οι αναιρεσείοντες είχαν προσκομίσει νόμιμα με επίκληση την ένορκη αυτή βεβαίωση στο Εφετείο, το οποίο, όμως, δεν την έλαβε υπόψη, ως ληφθείσα "καθ' υπέρβαση του αριθμού των τριών που προβλέπει το άρθρο 270 ΚΠολΔ", δέχτηκε δε ακολούθως τα εξής: "Δυνάμει του ...

συμβολαίου του σ/φου Κορωπίου Δ. Αντωνάκη, νόμιμα μεταγραμμένου, οι ενάγοντες

(και ήδη αναιρεσείοντες) αγόρασαν κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου από τους αδελφούς της εναγομένης Ι., Κ. και Χ. Ρ., ένα ακίνητο που βρίσκεται στη θέση ..., στο ..., στο ΟΤ 18 και επί της οδού Αλλαγιάνη, έκτασης κατά το άνω συμβόλαιο 1150 τμ, όπως αυτό εμφαίνεται στο από Μαρτίου 1985 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Π.Π., με τα στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Α και φέρεται κατά το συμβόλαιο να συνορεύει γύρωθεν ανατολικά επί πλευράς Β-Γ, μήκους 39,50μ με ιδιοκτησία Χ. Λ., δυτικά επί πλευράς Α-Δ και επί προσώπου μήκους 35,90μ με την οδό Αλλαγιάνη, βόρεια επί πλευράς Α-Β μήκους 30,25 με ιδιοκτησία αρχικά Π. και ήδη Κ.Μ. και νότια επί πλευράς Γ-Δ, μήκους 31 μ. με συνεχόμενη ιδιοκτησία των πωλητών. Στο παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα αναφέρεται ότι το εν λόγω ακίνητο προήλθε από τη συνένωση των μ' αριθμούς 8 και 9 ακινήτων, όπως αυτά εμφαίνονται στο από Δεκεμβρίου 1960 σχεδιάγραμμα του ίδιου μηχανικού, το οποίο αφορά μεγαλύτερη έκταση 7238,3 τμ και ήδη 7224,8 τμ, καθώς και ότι το εμβαδό αυτού είναι 1150 τμ. Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη Κ. Π. (η οποία έχει αποβιώσει και στη θέση της έχει υπεισέλθει ο ήδη αναιρεσίβλητος γιός της, ως ο μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος της) κατέστη κυρία ενός ακινήτου ευρισκομένου στο Δήμο ...

... της Αττικής, στο ΟΤ 18 και επί της οδού Χ. Αλλαγιάνη, έκτασης 2112,94 τμ, το οποίο εμφαίνεται

στο από Μαρτίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του αγρονόμου- τοπογράφου μηχανικού Π.Κ. με στοιχεία Α-Β- Γ-Δ-Ε-Ζ-Α και συνορεύει γύρωθεν ανατολικά επί πλευράς Β-Γ μήκους 39,01 εν μέρει με ιδιοκτησία ΔΠ. και εν μέρει με ιδιοκτησία Η.. Ρ., δυτικά εν μέρει επί πλευράς Α-Ζ και επί προσώπου μήκους 15,80μ. με την οδό Χ.Αλλαγιάνη και εν μέρει επί πλευράς Ε-Δ μήκους 23,50 μ.

με ιδιοκτησία Ν Γιαννάκη, βόρεια επί πλευράς Α-Β μήκους 57,12μ. εν μέρει με ιδιοκτησία Π. και Σ. Κόλια και εν μέρει με ιδιοκτησία Χ. Λ. και εν μέρει με ιδιοκτησία A. Μ. και νότια εν μέρει επί πλευράς Γ-Δ μήκους 49,35 μ. με ιδιοκτησίες Σ., Γ. και Σ. Γ. και εν μέρει επί πλευράς Ε-Ζ μήκους 6μ.με ιδιοκτησία Ν.Γ.. Κατέστη δε κυρία του άνω ακινήτου εν μέρει κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου δυνάμει της 8399/1993 πράξης αποδοχής κληρονομιάς του σ/φου Κορωπίου Δ.

Αντωνάκη, νόμιμα μεταγραμμένης, ως αυτή διορθώθηκε με την 10352/95 διορθωτική πράξη του ίδιου σ/φου, νόμιμα μεταγραμμένης, εν μέρει κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου από άτυπη πώληση από τον αδελφό της Κ. Π. τον Δεκέμβριο του έτους 1971 και συνεχή χρησικτησία και εν μέρει κατά 2/4 εξ αδιαιρέτου από αγορά από τους Χ. και Ι.

Ρ., δυνάμει του ... συμβολαίου του σ/φου Κορωπίου Δ. Αντωνάκη, νόμιμα μεταγραμμένου. Το ανωτέρω ακίνητο της εναγομένης αποτελείται από τα μ' αριθμούς 10 και 11 οικόπεδα του σχεδιαγράμματος του έτους 1960 του πολιτικού μηχανικού Π.Π.. Από την εφαρμογή των άνω τίτλων των διαδίκων αποδεικνύεται ότι το επίδικο ακίνητο έκτασης 137,95 τμ, που βρίσκεται στην περιφέρεια του Δήμου Μαρκοπούλου Αττικής και επί της οδού Χ.Αλλαγιάνη αρ 11 και συνορεύει ανατολικά επί πλευράς 5,50μ.με ιδιοκτησία της εναγομένης, δυτικά επί προσώπου μέτρων 3,41 μ.

με την οδό Χ Αλλαγιάνη, βόρεια επί πλευράς 31 μ. με υπόλοιπη ιδιοκτησία των εναγόντων και νότια επί πλευράς 31μ. με ιδιοκτησία της εναγομένη, περιέχεται στους τίτλους της εναγομένης. Το γεγονός αυτό, πέραν του ότι αποδεικνύεται από τη διαταχθείσα από το παρόν Δικαστήριο πραγματογνωμοσύνη, ενισχύεται και από το ότι, ενώ το ακίνητο που αγόρασαν οι ενάγοντες από τα αδέλφια της εναγομένης αποτελεί συνένωση των οικοπέδων 8 και 9 του σχεδιαγράμματος του 1960 του Π.Π.

φέρεται να είναι μεγαλύτερο αυτών. Ειδικότερα, όσον αφορά τη δυτική πλευρά του ακινήτου των εναγόντων που φέρεται στο συμβόλαιο αγοράς να είναι 35,90 μ. στο σχεδιάγραμμα του 1960 είναι 33 μ., η ανατολική φέρεται να είναι στο συμβόλαιο 39,50 μ. στο άνω σχεδιάγραμμα είναι 35,50 μ, σε αντίθεση με τα ... και ... αγοραπωλητήρια συμβόλαια του σ/φου Κορωπίου Α.

ΑΝΤΩΝΑΚΑ, με τα οποία μεταβιβάζονται τα οικόπεδα μ' αριθμούς 3,6 και 7 του ΟΤ 18 και παραπέμπουν στο σχεδιάγραμμα του 1960 και συμφωνούν με αυτό ως προς τις διαστάσεις τους. Επίσης και η Δ/νση Πολεοδομίας Ν Τομέα τμήμα ΤΟ -ΠΕ Μαρκοπούλου διαπιστώνει στο 8958/20-7-09 έγγραφό της ότι τόσο η πρόσοψη του ακινήτου των εναγόντων όσο και το τοιχείο του πίσω ακαλύπτου είναι μικρότερα από τα αναφερόμενα στην 693/85 άδεια ανοικοδόμησης των εναγόντων.

Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται ότι το επίδικο περιέχεται στους τίτλους της εναγομένης. Το γεγονός δε ότι το επίδικο περιέχεται στους τίτλους της τελευταίας το γνώριζαν οι ενάγοντες, καθόσον για πολλά έτη ο πρώτος αυτών ήταν πληρεξούσιος δικηγόρος της εναγομένης και συμμετείχε ως εκπρόσωπός της, τόσο στις σχετικές δίκες μεταξύ αυτής και των αδελφών της από τους οποίους αγόρασε το ακίνητό του, όσο και στην κατάρτιση των σχετικών συμβολαίων ως προς το ακίνητο της εναγομένης, έκτασης 2112,94 τμ και δεν αμφισβήτησε την έκταση αυτού μέχρι τη στιγμή που δημιουργήθηκαν διαφορές για αμοιβές μεταξύ του πρώτου αυτών και της εναγομένης.

Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε από κάποιο στοιχείο ότι οι ενάγοντες έπρατταν πράξεις νομής στο επίδικο, το γεγονός δε ότι κατά περιόδους όταν έκτιζαν την οικία τους είχαν εναποθέσει χαλίκι και άμμο για διάφορες εργασίες που εκτελούσαν στο ακίνητό τους ή τοποθετούσαν το αυτ/τό τους σ' αυτό καθώς και η συλλογή από μέρους τους των σταφυλιών της αμπέλου που υπήρχε στο επίδικο γίνονταν λόγω της ιδιαίτερης φιλικής σχέσης που υπήρχε μεταξύ αυτών και των αδελφών της εναγομένης, της οποίας ως προελέγχη ο πρώτος αυτών ήταν πληρεξούσιος δικηγόρος για πολλά έτη στις υποθέσεις που είχε σχετικά με το ακίνητο αυτό και παρεστάθη τόσο στην άνω πράξη αποδοχής κληρονομιάς όσο και στη δίκη μεταξύ των κληρονόμων του Κ.Ρ.

και αυτής επί της οποίας εκδόθηκε η 403/99 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και στο συμβόλαιο αγοράς που αφορούσαν την άνω έκταση και συνεπεία τούτων γνώριζε ότι το επίδικο αποτελεί μέρος της ιδιοκτησίας της και ανήκει σ' αυτήν. Όταν δε οι ενάγοντες αμφισβήτησαν το πρώτον την κυριότητά της επί του επιδίκου στις 2-4-06, η εναγομένη άσκησε άμεσα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για προσωρινή ρύθμιση κατάστασης κατ'αυτών ...

και στη διαμαρτυρία τους για το ότι την 22.0.2009 κάποιοι μετρούσαν το επίδικο, το οποίο βρίσκεται εκτός της μάνδρας της ιδιοκτησίας τους και εντός της δικής της ιδιοκτησίας, η εναγομένη άμεσα απάντησε με εξώδικο. Τα ανωτέρω δε, δεν αναιρούνται από κάποιο άλλο αποδεικτικό μέσο. Επομένως, επειδή αποδεικνύεται ότι κυρία και νομέας του επίδικου ακινήτου είναι η εναγομένη, πρέπει η ένδικη αγωγή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη".

Οι παραδοχές αυτές αναφέρονται σε αγωγή με βάση και την έκτακτη χρησικτησία (ΑΚ 1045) και επομένως, το Εφετείο, με το να μην λάβει υπόψη την ένορκη πιο πάνω - 6635/2011 - βεβαίωση του μάρτυρα Κ. Γ., υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, κατά το βάσιμο λόγο αυτό - δωδέκατο - της αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Αντίθετα, κατά τη γνώμη δύο μελών του παρόντος Δικαστηρίου, και, ειδικότερα, των αρεοπαγιτών Νικόλαο Μπιχάκη και Ερωτόκριτου Καλούδη- Εισηγητή, από την επισκόπηση της ένδικης - από 29-10-2006 - αγωγής προκύπτει, ότι οι αναιρεσείοντες - ενάγοντες ισχυρίστηκαν ότι απέκτησαν τη συγκυριότητα του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο και συγκεκριμένα με το ανωτέρω ... - νόμιμα μεταγραμμένο - αγοραπωλητήριο συμβόλαιο και ότι έκτοτε είναι συννομείς του επίδικου ακινήτου, και, ότι η αρχικώς εναγομένη, στη θέση της οποίας - όπως προεκτέθηκε - ως εκ του θανάτου της υπεισήλθε ο ήδη αναιρεσίβλητος γιος της, άσκησε εναντίον τους "την από 5-4-2006 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζητούσε να απέχουν πάσης ενεργείας προσβάλλουσας τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα επί του οικοπέδου της...

και την από 5.4.2006 με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 4158/11.4.2006 αγωγή της με το ίδιο ακριβώς αίτημα ...", ακολούθως δε απέστειλε προς αυτούς την από 29.9.2009 εξώδικη δήλωση και απάντηση, με την οποία αμφισβήτησε "τη νομή και κυριότητά τους" επί του επίδικου ακινήτου. Ζήτησαν δε, χωρίς καμία μνεία περί χρησικτησίας (τακτικής ή έκτακτης), "να αναγνωριστεί η νομή και κυριότητά τους επί του επιδίκου ακινήτου".

Ως εκ του άνω ιστορικού και αιτήματος, πρόκειται για σώρευση δύο αγωγών, ήτοι αναγνωριστικής κυριότητας με βάση μόνο τον παράγωγο τρόπο, ήτοι της σύμβασης (αγοραπωλησία) που είχε συναφθεί με το εν λόγω - ... - αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, και, επικουρικά, αναγνωριστικής συννομής του ίδιου ακινήτου (ΚΠολΔ 219). 'Ετσι, άλλωστε, έκριναν και τα Δικαστήρια της ουσίας, τόσο το πρωτοβάθμιο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την 2406/2008 απόφασή του, που έκρινε ακολούθως την αγωγή αόριστη λόγω μη επακριβούς περιγραφής του επίδικου ακινήτου - οικοπέδου, όσο και το Εφετείο με τη μη οριστική απόφασή του 4738/2009, που έκρινε αντίθετα την αγωγή ορισμένη και διέταξε πραγματογνωμοσύνη για το ουσιώδες ζήτημα της ταυτότητας του επίδικου ακινήτου, και, εν τέλει, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, με την οποία, αφού δέχτηκε, ότι το επίδικο ακίνητο δεν περιήλθε στους αναιρεσείοντες με το ανωτέρω ...

συμβόλαιο - όπως αυτοί επικαλέστηκαν - αλλά ότι "κυρία και νομέας του επίδικου ακινήτου είναι η εναγομένη", απέρριψε αυτήν - αγωγή - στο σύνολό της. Με τα δεδομένα αυτά, κατά τη γνώμη των δύο ως άνω μελών του παρόντος Δικαστηρίου, το Εφετείο, με το να μην λάβει υπόψη την ένορκη πιο πάνω βεβαίωση, που αφορά σε πράξεις νομής, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ, όσον αφορά μόνο τη σωρευόμενη αναγνωριστική συννομής του επίδικου ακινήτου αγωγή, κατά το βάσιμο λόγο αυτό - δωδέκατο - της αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο ως προς την αγωγή αυτή, όχι όμως και όσον αφορά την αναγνωριστική συγκυριότητας του επίδικου ακινήτου αγωγή, ως προς την οποία ο ίδιος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, εφόσον, ως στηριζόμενη η εν λόγω αγωγή μόνο σε παράγωγο τρόπο, δεν ασκεί ως προς αυτήν καμία επίδραση στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Μετά ταύτα, εφόσον η παρούσα απόφαση ελήφθη με διαφορά μιας ψήφου, πρέπει να παραπεμφθεί ο δωδέκατος λόγος της αναίρεσης στην Τακτική Ολομέλεια του παρόντος Δικαστηρίου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 563 παρ. 2 εδ. β' του ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει το δωδέκατο λόγο της αίτησης αναίρεσης των 1) Π. Β. Κ. κ.ά. κατά της 2655/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών στην Τακτική Ολομέλεια του παρόντος Δικαστηρίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Δεκεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ