Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, upholding lower court's fee calculation and evidence assessment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the Greek State against a first-instance judgment regarding property division. The State argued for specific attorney fees and challenged the valuation of remaining property, while the appellants contested the fee percentages and evidence evaluation. The court rejected the appeal because the lower court correctly calculated fees and its assessment of evidence remained beyond judicial review.
Legislator headnote
AI generatedArticles 242, 559, 560 of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that appeals challenging the calculation of attorney fees or the valuation of property in partition actions are inadmissible if they merely contest the lower court's discretionary assessment of evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 2227 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2227/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου Παρέδρου του ΝΣΚ Παναγιώτη Δημόπουλο, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσίβλητων: 1. Α. Κ. του Γ., ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Ι. Ρ. του Π., 3. Ι. Σ. του Δ., 4. Α. Κ. του Π., οι οποίοι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 5. Μ. Κ. του Π., η οποία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6.
Σ. Σ. του Δ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 7. Γ. Γ. του Κ., 8. Α. Φ. του Φ., 9. Ε. Π. του Δ., 10. Ν. Ε. του Ι., οι οποίοι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 11. Χ. συζ. Ν. Σ., το γένος Γ.
Κ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 12. Ν. Σ. του Ι., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 13. Ν. Σ. του Γ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις 14.
Γ. Ρ. του Π., κάτοικος ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γιοβάνογλου και κατέθεσε προτάσεις, 15. Σ. Κ. του Σ., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 16. Δ. Κ. του Γ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 17.
Β. Μ., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 18. Μ. Ρ. συζ. Ν., το γένος Μ. Χ., 19. Μ. Π. συζ. Μ., το γένος Μ. Χ., αμφότεροι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚπολΔ και κατέθεσαν προτάσεις 20. Δ. Κ. του Ε., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 21.α) Α.
Ε. του Ν. και β) Ε. Ε. του Ν., 22. Σ. Κ. του Α., 23. Α. Γ., οι οποίοι ανωτέρω, εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 24. Ε. Ν., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 25. Μ. συζ. Α. Κ., το γένος Δ. Ρ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις 26.
Π. Σ., 27. Α. Κ., 28. Ε. Σ., 29. Γ. Σ. του Ε., 30. Κ. συζ. Δ. Σ., το γένος Μ. Π., όλοι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 31. Μ. συζ. Κ. Μ., το γένος Ν. Σ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 32.
Φ. Σ. του Γ., η οποία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 33. Σ. Σ. του Κ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 34. Σ. Σ. του Σ., 35. Ά. Σ., 36. Μ. Σ., 37. Ε. Σ., χήρας Δ., το γένος Ι. Σ., όλοι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 38.
Δήμου Πάρου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 39. Ε. Σ., 40. Ξ. Δ., 41. Ο. Κ., οι οποίοι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 42. Ζ. Σ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή και κατέθεσε προτάσεις, 43.
Ά. Ρ. του Κ., συζ Γ. Χ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή και κατέθεσε προτάσεις, 44. Κ. Σ., 45. Ε. Σ., οι οποίοι αμφότεροι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 46. Ε. Κ. συζ. Θ. Μ., 47. Θ. Μ. του Β., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κων/νο Φιφλή και κατέθεσαν προτάσεις, 48.
Β. Σ. του Ε., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 49. Σ. σύζυγος Γ. Μ., το γένος Κ. Σ., 50. Α. Ε. του Λ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή και κατέθεσε προτάσεις, 51. Μ. συζ. Κ. Χ., το γένος Ε. Ε., 52. Ε. Ε. του Ν., 53. Α. Γ. του Γ., οι οποίοι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή και κατέθεσαν προτάσεις, 54.
α) Ε. Ε. του Ν., και β)Α. Ε. του Ν., οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 55.Μ. Κ. του Α., συζ. Β. Τ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 56.Σ.
Κ. του Α. 57.Α. Π. του Ν., αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή και κατέθεσαν προτάσεις, 58.Δ. Κ. του Ε. 59.Μ. χήρας Ν. Κ., 60. Ι. Κ. του Ν., 61. Ε. Κ. του Ν., 62. Ι. Ρ. του Κ., 63. Ν. συζ. Γ. Σ., το γένος Π. Ρ., όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 64.
Γ. συζ. Ν. Σ. το γένος Ν. Σ., 65. Μ. συζύγου Ε. Τ., το γένος Β. Μ., αμφότεροι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 66. Ε. Σ. του Π., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 67. Λ. Γ. του Δ., 68.
Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΚΥΚΛΑΔΙΚΕΣ ΒΙΛΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ-ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ", αμφότεροι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 69. Ά. συζ. Γ. Κ., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 70.
Δ. Κ. του Γ., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 71. Γ. Ρ. του Π. 72. Ι. Ρ. του Γ., κάτοικος ..., 73.Φ. Ρ. του Γ., 74 .Θ. Τ. του Ε., κάτοικο ..., 75.α) Ά. Τ. του Ε., χήρα Γ. Α. β) Χ. Α. του Γ. και γ) Ε. Α. του Γ., όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γιοβάνογλου και κατέθεσαν προτάσεις, 76.
Ν. Μ. του Α., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεώργιο Γιοβάνογλου και κατέθεσε προτάσεις, 77. Α. Κ. του Π., 78. Σ. Σ. του Ν., 79. Ι. Ρ. του Δ., 80. Γ. Κ. του Α., 81. Ε. συζ. Δ. Κ. το γένος Α.Κ., 82. Γ. Γ. του Ν., 83. Ε. Σ., το γένος Κ. Σ., 84. Μ. Σ. του Α., συζ. Β. Χ., 85. Δ. Π. του Ζ., 86. Α. συζ. Γ. Κ., το γένος Α. Ν., 87. Ν. Λ. του Ε., 88.
Ε.- Ε. Λ. του Ε., 89.α) Ν. Λ. του Ε., β) Ε.- Ε. Λ. του Ε. γ) Ε.-Γ.-Σ. Λ. του Ε. και δ) Μ. χήρα Ε. Λ., ως μοναδικοί νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντος Ε. Λ. του Ν., 90.α) Μ. χήρα Ι.Σ. β) Ε. Σ. συζ. Δ. Π. γ) Ε. Σ. του Ι. και δ) Β. Σ. του Ι., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 91.Ν.
Χ. του Μ., 92. Ε. -Γ.-Σ. Λ. του Ε., 93. Ε.-Ε. Κ. του Δ.-Τ., 94. Μ. συζ. Ε. Λ., το γένος Γ. Α., 95.Μ. Τ. Κ. του Δ.- Τ., οι οποίοι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νου Φιφλή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 46/11-5-2005 αίτηση για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης από απαλλοτριωθείσα έκταση, του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αιγαίου, καθώς επίσης και τις από:11-3-2005, 21-2-2005, 16-3-2005, 5-4-2005, 12-4-2005, 15-6-2005, 27-6-2005, 20-6-2005, 9-11-2005 και 21-11-2005 ανταιτήσεις και κύριες παρεμβάσεις των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη. Αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η 63/2006 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί τo αναιρεσείον με την από 7-3-2007 αίτησή του. Εκδόθηκε η 1612/2012 απόφαση του Αρείου Πάγου, που έκρινε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσίβλητοι με την από 9-1-2013 κλήση τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 1-10-2012 έκθεσή του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση Αρεοπαγίτη, Βασιλείου Λαμπρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των τρίτου και τέταρτου λόγων, κατά ένα μέρος και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των με α.α 14, 71, 72, 73, 74, 76 των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την από κλήση φέρεται προς συζήτηση, μετά τη έκδοση της 1612/2012 απόφασης του Αρείου Πάγου, η από 7-3-06 και με αύξοντα αριθμό εκθέσεως κατάθεσης10/06 αίτηση αναίρεσης της 63/2006 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.
Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ.1 και 2, 97 παρ.1 και 104 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, υπογράφοντας την απαιτουμένη κλήση και την παραγγελία προς το δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, καθώς και εκείνος που εκπροσωπεί το διάδικο κατά τη συζήτησή της στον Άρειο Πάγο, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον εκπροσωπούμενο διάδικο, είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με έγγραφο της αρχής που χορηγεί την πληρεξουσιότητα, είτε, με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.
Η έλλειψη της πληρεξουσιότητος, εξεταζομένη και αυτεπαγγέλτως, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των ως άνω πράξεων της προδικασίας και τη μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση (Α.Π. 273/2010). Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως.
Στην περίπτωση που η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, και συντρέχει περίπτωση απλής ομοδικίας, ο Άρειος Πάγος, κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τον μη νομίμως παριστάμενο διάδικο, χωρίζει την υπόθεση, και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως (ειδική ρύθμιση του άρθρου 22 παρ.4 εδ.5 ν. 2882/2001 και ήδη γενική ρύθμιση άρθρου 576 παρ.3 εδ.2 ΚΠολΔ επί απλής ομοδικίας, το οποίο προστέθηκε στο άρθρο 62 του ν. 4139/2013).
Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση με την από 9-1-2013 κλήση των καθών η από 7/3/07 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 10/2007 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 63/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου. Από τα έγγραφα του φακέλου της υποθέσεως προκύπτει ότι τη συζήτηση αυτής επισπεύδουν οι καθών η αναίρεση, οι οποίοι, με τον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο των Κωνσταντίνο Φιφλή, κατά παραγγελία του οποίου ο αρμόδιος δικαστικός επιμελητής του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., επέδωσε στο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο αντίγραφο της από 9-1-2013 κλήσεως στην οποία περιέχεται και κλήση να παραστεί κατά τη δικάσιμο της 20-9-2013 (βλ.
Την 2047/15-4-2013 έκθεση επιδόσεως την οποία προσκομίζουν οι καλούντες αναιρεσίβλητοι). Κατά την άνω όμως δικάσιμο δεν παρέστησαν διά πληρεξουσίου δικηγόρου οι εκ των καλούντων -αναιρεσιβλήτων υπό αριθμούς 1 (Α. Κ.) 5(Μ. Κ.), 7 (Γ. Γ.), 8 (Α. Φ. του Φ.) 9 (Ε. Π.) 10 (Ν. Ε. του Ι.) 12 (Ν. Σ. του Ι.), 15 (Σ. Κ. του Σ.), 17(Β. Μ.), 24(Ε. Ν.) 26(Π. Σ.) 27(Α.
Κ.) 28(Ε. Σ.) 29(Γ. Σ.)30(Κ. συζ. Δ. Σ.), 32(Φ. Σ.) 34(Σ. Σ.), 35(Ά. Σ.), 36 (Μ. Σ.) 37 (Ε. Σ.) 39(Ε. Σ.) 40 (Ξ. Δ.) 41 (Ο. Κ.), 44 (Κ. Σ.), 45 (Ε. Σ.) 48 (Β. Σ.) 64 (Γ. Σ.) 65(Μ. σύζυγος Ε. Τ.), 67 (Λ. Γ.) 68 (ΚΥΚΛΑΔΙΚΕΣ ΒΙΛΛΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ-ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ") 70 (Δ. Κ.). Από κανένα, όμως, αποδεικτικό στοιχείο προκύπτει ότι ο ανωτέρω δικηγόρος που φερόταν ως πληρεξούσιος και των άνω διαδίκων, (καθών η αίτηση αναίρεσης- καλούντων ), είχε την πληρεξουσιότητα αυτών ούτε ότι αυτοί κλητεύθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως να παραστούν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως.
Πρέπει, επομένως, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους άνω εκ των καλούντων- αναιρεσιβλήτων, χωριστεί η συζήτηση ως προς αυτούς και ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λοιπούς, οι οποίοι νομίμως παρέστησαν διά των πληρεξουσίων των δικηγόρων.
Κατά το άρθρο 13 του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων (ΚΑΑΑ) τελ.εδάφιο ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριουμένου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη ιδίως η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα που προσδιορίζονται, κυρίως, από την αντικειμενική αξία τα τμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων τα οποία συντάχθηκαν, κατά τον χρόνο κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριουμένου (άρθ. 9 παρ. 1 ν. 3193/2003).
Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι τα δικαστήρια, κατά τον καθορισμό της τιμής μονάδας αποζημίωσης ακινήτου, που εμπίπτει στο ισχύον σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας του, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη και την αντικειμενική αξία αυτού καθώς και των όμορων και ομοειδών προς αυτό ακινήτων, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ως ασφαλές και αντικειμενικό μέτρο κρίσης για την εξεύρεση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριουμένου ακινήτου, η οποία, πάντως, σε καμιά περίπτωση δεν δεσμεύει την δικαστική κρίση για την πραγματική του αξία .
Κατά την έννοια της διάταξης αυτής τα διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και υποχρεωτικά για το δικαστήριο για την διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριουμένου κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται, στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του, ή θα λάβει υπόψη του άλλα τέτοια.
Το δικαστήριο μπορεί να στηρίζει την κρίση του, για την πραγματική αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου, ενόψει της χρησιμοποίησης στην ανωτέρω διάταξη της λέξης, "ιδίως", σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει προσηκόντως. Η δε σχετική για το πρόσφορο ή όχι του συγκριτικού στοιχείου κρίση του ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου σύμφωνα με την διάταξη του αρθ. 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ (ΑΠ 877/2007 ΑΠ 1782/2009 ΑΠ 600/2010).
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον, εν προκειμένω μέρος, του καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, τα εξής: "... Με τη με αριθμό 10111572/1015/0010/6-3-2002 κοινή απόφαση των Υφυπουργών Οικονομικών, Μεταφορών και Επικοινωνιών που έχει δημοσιευθεί νόμιμα (ΦΕΚ 204/Δ/14-3- 2002) και μεταγράφτηκε στα βιβλία Απαλλοτριώσεων του Υποθηκοφυλακείου της νήσου Πάρου (τόμος Ι αριθμός 19), όπως βεβαιώνεται με το με αριθμό πρωτ. 1056/22-10-2002 πιστοποιητικό του Υποθηκοφύλακα της νήσου Πάρου, κηρύχθηκε αναγκαστικά απαλλοτριωτέα, υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, σε βάρος του τέλους εκσυγχρονισμού αεροδρομίων, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για τη δημιουργία νέου αεροδρομίου στην νήσο Πάρο, εδαφική έκταση συνολικής επιφανείας 728.281, 56 τ.μ., μετά των επικειμένων της, στην περιοχή ...
στη Πάρο Κυκλάδων. Η απαλλοτριουμένη έκταση και τα επικείμενα της εμφαίνεται με κλίμακα 1/500 στα από Απριλίου 1998 κτηματολογικό πίνακα και με αριθμούς σχεδίων Ι έως 12 κτηματολογικά διαγράμματα που έχουν συνταχθεί από τον αγρονόμο τοπογράφο Η. Κ., έχουν ελεγχθεί από τον Α. Κ. και έχουν θεωρηθεί από το Δ/ντή της Πολιτικής Αεροπορίας Γ.Φ..
Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα προσδιορίζονται κατ' αύξοντα αριθμό, φερόμενο ιδιοκτήτη, όρια, εμβαδόν και επικείμενα, εναπομένουσα έκταση, στα νέα [διορθωτικά] από Ιανουαρίου 2004 κτηματολογικό πίνακα και με αριθμούς σχεδίου ΚΙ, Κ2, Κ3, Κ4, Κ5 διαγράμματα της εταιρείας Ελληνική Φωτογραμμετρική ΕΠΕ, που ήλεγξε ο Γ.
Φ. και Θεώρησε ο Γ. Φ.. Με τη με αριθμό 44/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου καθορίσθηκε προσωρινή τιμή αποζημιώσεως με κρίσιμο χρόνο συζητήσεως 27-5-2004. Η απαλλοτριουμένη έκταση βρίσκεται εκτός οικισμού, είναι επίπεδη και η απόσταση της από τη θάλασσα είναι περίπου 800 μέτρα, απέχει από τη πόλη Παροικία περίπου 6 χιλιόμετρα, έχει καλό οδικό δίκτυο, και εξυπηρετείται, ανά ώρα, περίπου, με συγκοινωνία [λεωφορείο], απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από το λιμάνι της Πούντας που συνδέει την Πάρο με την Αντίπαρο.
Η περιοχή εξυπηρετείται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφελείας και στην ευρύτερη περιοχή έχουν κτισθεί καλής κατασκευής οικοδομές. Η χρήση της απαλλοτριούμενης γης είναι κυρίως αγροτική, καλλιεργήσιμη και για βοσκή, υπάρχουν όμως σ' αυτή και μερικές οικίες. Το Ελληνικό Δημόσιο ζητεί να καθοριστεί η αξία του εδάφους στο ποσό των 5 ευρώ ανά τ.μ.
Οι καθών η αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, [ανταιτούντες], οι παρεμβαίνοντες-αιτούντες, οι αιτούντες και οι αιτούντες [ανταιτούντες], ζητούν, να καθοριστεί η αξία του εδάφους σε 25 έως και 30 ευρώ ανά τ.μ. Με την με αριθμό 44/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, που εκδόθηκε επί αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου και ανταιτήσεων μερικών εκ των καθών καθορίσθηκε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως, με κρίσιμο χρόνο συζητήσεως 27-5-2004, για το έδαφος στο ποσό των 15 ευρώ ανά τ.μ.
Οι μάρτυρες των καθών-ανταιτούντων, κυρίως παρεμβαινόντων -αιτούντων, αιτούντων και αιτούντων, (ανταιτούντων], προσδιορίζουν την αξία των ακινήτων στο ποσό των 30 ευρώ ανά τ.μ. Από το με αριθμό πρωτ. 1892/2004 έγγραφο της ΔΟΥ Πάρου Προκύπτει ότι ακίνητα στη Θέση ..., της αυτής Κτηματικής περιφερείας μεταβιβάσθηκαν κατά τα έτη 1991, 1994, 1996, 1998, 1999 με αξία από 352 έως και 7, 92 ευρώ ανά τ.μ., όμως οι παραπάνω τιμές ανάγονται σε χρόνο πολύ προγενέστερο της παρούσης συζητήσεως.
Από το με αριθμό 5250/12-12-2005 έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων προκύπτει ότι οι παραπάνω αντικειμενικές αξίες δεν έχουν μεταβληθεί. Από τη με αριθμό 636/11-2-1998 έκθεση προεκτιμήσεως αξίας των επιδίκων ακινήτων της ΔΟΥ Πάρου η πραγματική αξία του εδάφους υπολογίζεται σε 5, 87 ευρώ ανά τ.μ., των οικιών σε 352, 16 ευρώ ανά τ.μ.
των αποθηκών σε 111, 51 ευρώ ανά τ.μ., για τις μάντρες-σταύλους σε 111, 51 ευρώ ανά τ.μ., για γεώτρηση σε 1467, 35 ευρώ, για πηγάδι στην αυτή τιμή και για δεξαμενή σε 2934, 70 ευρώ, για τις ξερολιθιές η τιμή τους έχει ενσωματωθεί στην αξία του εδάφους των ακινήτων, για οπωροφόρα δένδρα σε 88, 04 ευρώ, για μικρές ελιές σε 58, 69 για ελιές μεγάλες σε 117, 39 ευρώ, και για τα κλήματα σε 2, 93 ευρώ.
Με το από 30-1-2003 έγγραφο της ΔΟΥ Πάρου η αντικειμενική αξία του εδάφους προσδιορίζεται σε 3, 52 ευρώ ανά τ.μ. Με τη με αριθμό 182/2003 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου καθορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως με κρίσιμο χρόνο 25-1-2002 για ακίνητα που βρίσκονται στη Σύρο στο ποσό των 9 ευρώ ανά τμ. Με τη με αριθμό 380/2003 απόφαση του αυτού Δικαστηρίου καθορίσθηκε οριστική τιμή αποζημιώσεως με κρίσιμο χρόνο 23-5-2002 για ακίνητα στην νήσο ' Ιο στο ποσό των 22 έως και 18 ευρώ.
Με τη με αριθμό 4 Ειδ/2000 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου καθορίσθηκε προσωρινή τιμή με κρίσιμο χρόνο 26-11-1999 για ακίνητα στη Θέση Άγιος Πέτρος Μυκόνου σε 10, 27 ευρώ ανά τ.μ. Οι παραπάνω αποφάσεις, όμως, δεν αποτελούν πρόσφορα συγκριτικά στοιχεία, διότι αφορούν ακίνητα σε άλλα νησιά και με κρίσιμο χρόνο συζητήσεως των σχετικών αιτήσεων πολύ προγενέστερο της παρούσης συζητήσεως.
Τα συμβόλαια αγοράς ακινήτων στην αυτή περιοχή που, επικαλούνται και προσκομίζουν οι καθών, ανταιτούντες ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο [1991 έως και 1999] και δεν αποτελούν πρόσφορα συγκριτικά στοιχεία. Από αγγελίες στην Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ [10-4-2005, 4-9-2005, 15-5-2005], προκύπτει ότι, προσφέρονται προς πώληση ακίνητα στην αυτή περιοχή του ...
αντί 21, 71 ευρώ, 26, 25 ευρώ, 31, 25 ευρώ ανά τ.μ., αλλά, η αγοραία αξία των ακινήτων είναι εύλογα μικρότερη, αφού δεν συντελέσθηκε αγορά με τα ποσά αυτά. Σύμφωνα με τα παραπάνω, λαμβανομένων υπόψη των σημερινών Οικονομικών και νομισματικών συνθηκών ως προς την αξία των ακινήτων και των επικειμένων τους, χωρίς να υπολογιστεί η τυχόν ανατίμηση ή υποτίμηση της αξίας τους, λόγω της κηρύξεως της απαλλοτριώσεως ή της εκτελέσεως του έργου για το οποίο έγινε, το Δικαστήριο κρίνει ότι η πραγματική αξία των ακινήτων και των επικειμένων τους, κατά το χρόνο της παρούσης συζητήσεως 9-12-2005 [λόγω παρελεύσεως έτους από του χρόνου συζητήσεως του προσωρινού προσδιορισμού στις 27-5-2004], κατά συνέπεια η πλήρης αποζημίωση, δηλαδή εκείνη με την οποία οι κύριοι τους θα μπορέσουν να τα αντικαταστήσουν με άλλα ισάξια τους ανέρχεται για το έδαφος σε είκοσι 20 ευρώ ανά τ.μ.".
Από τις ως άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το αποδεικτικό της πόρισμα, προκύπτει, ότι έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτουμένη αιτιολογία, γιατί καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις, με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω παραδοχή, με αποτέλεσμα το πραγματικό του εφαρμοστέου εδώ κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 13 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) να μη έχει παραβιαστεί εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες.
Επομένως, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚπολΔ. είναι αβάσιμα και οι σχετικοί λόγοι απορριπτέοι. Το ίδιο ισχύει και για την αποδιδόμενη εκ του άνω αριθμού 19 του αρθ.559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια για όσα αναφέρονται για την υπ ' αριθμ 36 ιδιοκτησία η οποία προφανώς εκ παραδρομής αναφέρεται στο αναιρετήριο ως ιδιοκτησία με αριθμό 37.
Ως ενιαία απόφαση του Εφετείου για τη δικαστική δαπάνη αμφοτέρων των διαδικασιών, προσωρινού και οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης, είναι νοητέα η επιδίκαση των δικαστικών εξόδων του δικαιούχου και όχι η επιπρόσθετη επιδίκαση δικαστικών εξόδων για τη δίκη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης, δεδομένου ότι σε περίπτωση αίτησης στο Εφετείο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης η προσωρινώς καθορίσασα την αποζημίωση απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου καθίσταται, σύμφωνα με τα άρθρα 18 επομ.
ν. 2882/2001, ενόλω ανίσχυρη, ο δε δικαιούχος της αποζημίωσης διάδικος αφού μια φορά θα πληρώσει την αμοιβή του δικηγόρου του, ακόμη και, σε περίπτωση διπλού, προσωρινού και οριστικού, προσδιορισμού της αποζημίωσης, μια φορά πρέπει να λάβει την αμοιβή αυτή από τον αντίδικο του υπόχρεο. 2) Τα δικαστικά έξοδα περιλαμβάνουν α) τα γενόμενα για τη διεξαγωγή και υπεράσπιση της δίκης έξοδα, που ήταν απαραίτητα (άρθρο 189 παρ.
Ι Κ.Πολ.Δ), β) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για την ενώπιον του Εφετείου παράσταση (άρθρο 111 του Κώδικα περί Δικηγόρων), γ) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για τη σύνταξη της αίτησης ή ανταίτησης και των προτάσεων (άρθρα 103 και 107 του Κώδικα Περί Δικηγόρων). Οι υπό στοιχ. (β) και (γ) δικηγορικές αμοιβές καθορίζονται πλήρεις, αφού δεν επιτρέπεται εν προκειμένω ο συμψηφισμός των δικαστικών εξόδων που προβλέπει η διάταξη του άρθρου 22 παρ.
Ι του ν. 2882/2001 (άρθρο 18 παρ. 4 ν. 2882/2001). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 4 εδ. τελευταίο του Συντάγματος, 17 παρ. 4 του ν.δ. 446/1974, 9 παρ.1, 1α, 5 και ό του ν. 1093/1980, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση του από το άρθρο 22 παρ.10 του ν.1868/1989, 189 ΚΠολΔ και 100 επομ. του Κώδικα Δικηγόρων, συνάγεται ότι η αμοιβή την οποία καταβάλλει ο δικαιούχος της αποζημίωσης στο δικηγόρο του για τη σύνταξη αίτησης και προτάσεων ή ανταίτησης και προτάσεων προκειμένου να επιτύχει τον καθορισμό και την είσπραξη της αποζημίωσης, αποτελεί παρακολούθημα της αποζημίωσης, προσαυξάνει το ποσό της, βαρύνει τον υπόχρεο αυτής και πρέπει να επιδικάζεται σε βάρος του υπόχρεου και περιέρχεται στο δικαιούχο ώστε να μη επέρχεται φαλκίδευση της πλήρους αποζημίωσης, ανέρχεται δε, προκειμένου περί δίκης καθορισμού οριστικής αποζημίωσης ενώπιον του εφετείου, κατά τα άρθρα 100, 103, 107 παρ.1 και 110 παρ.3 του Κώδικα περί Δικηγόρων, α) σε ποσοστό 2% της αποζημίωσης, για τη σύνταξη αίτησης ή ανταίτησης με ιδιαίτερο δικόγραφο ή κυρίας παρέμβασης με ιδιαίτερο δικόγραφο, β) σε ποσοστό 1% για τη σύνταξη προτάσεων επί της αίτησης ή ανταίτησης και κυρίας παρέμβασης, που ασκήθηκαν με ιδιαίτερο δικόγραφο και γ) σε ποσοστό 2% για την άσκηση ανταίτησης ή κυρίας παρέμβασης με τις προτάσεις (ΑΠ 526/2009).
Ο προσδιορισμός της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων στο ήμισυ των νόμιμων αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων σε περίπτωση κατά την οποία υπόχρεος προς αποζημίωση είναι φορές που υπάγεται στη Γενική Κυβέρνηση κατά την έννοια του άρθρου 1Β του ν. 2362/1995 (άρθρο 18 παρ.4 εδ.3 ν. 2882/2001, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 130 παρ.2 ν. 4070/2012), εφαρμόζεται σε υποθέσεις που συζητήθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας μετά την ισχύ της τελευταίας αυτής διατάξεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού προσδιόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και των επικειμένων τους, για τα οποία είχε προηγηθεί προσωρινός προσδιορισμός αποζημίωσης, καταδίκασε το αιτούν και ήδη αναιρεσείον, Ελληνικό Δημόσιο, ως υπόχρεο καταβολής της αποζημιώσεως, στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων που άσκησαν ανταιτήσεις και κύριες παρεμβάσεις με τις εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις τους σε ποσοστό 2%, και αυτών που άσκησαν αντίθετες αιτήσεις με αυτοτελές δικόγραφο και κατέθεσαν προτάσεις σε 3% και επί πλέον το ποσό των 300 ευρώ για την αμοιβή κάθε πληρεξουσίου δικηγόρου.
Έτσι, που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις διατάξεις των άρθρων 100 παρ.1, 103, 107, 1101 111 και 114 παρ.5 του Ν.Δ. 3026/1984 (Κώδικας περί Δικηγόρων) διότι σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη ορθά καθόρισε την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των αναιρεσιβλήτων που άσκησαν ανταίτηση με τις προτάσεις σε 2%, και, για αυτούς που άσκησαν αντίθετες αιτήσεις με αυτοτελές δικόγραφο και κατέθεσαν προτάσεις σε 3%, αντίστοιχα.
Επομένως, οι τρίτος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ σε ότι αφορά την επιδίκαση των αμέσως ανωτέρω αμοιβών (2%, 3%) είναι αβάσιμοι, όπως και σε ότι αφορά την επιδίκαση, επί πλέον της ποσοστιαίας αμοιβής, και του ποσού των 300 ευρώ με αποτέλεσμα οι ως άνω λόγοι, κατά το οικείο μέρος, τους και ο πέμπτος λόγος αναίρεσης στο σύνολό του, να είναι αβάσιμοι και εντεύθεν απορριπτέοι.
Περαιτέρω και οι έκτος και έβδομος λόγος αναιρέσεως με τους οποίους το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια εκ του αριθμού 19 του αρθ. 559 Κ.Πολ.Δ κατά τον προσδιορισμό της αξίας του τμήματος που απομένει μετά την απαλλοτρίωση των ιδιοκτησιών 38 και 22 είναι απαράδεκτοι, διότι, υπό την επίκληση της παραβίασης της άνω διατάξεως προσάπτουν στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλειες αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων, πλήττει την ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου ως προς τα αποδειχθέντα.
Ο τελευταίος λόγος αναιρέσεως δεν θα εξεταστεί δεδομένου ότι προβάλλεται εκ μέρους των διαδίκων για τους οποίους η συζήτηση κηρύχθηκε απαράδεκτη. Με βάση όλα τα ανωτέρω πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί στο σύνολό της και καταδικαστεί το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου των δικηγόρου Κωνσταντίνου Φιφλή και κατέθεσαν προτάσεις σε ποσό 2700 ευρώ και εκείνων που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου των δικηγόρου Γεωργίου Γιοβάνογλου, χωρίς να καταθέσουν προτάσεις, στο αυτό ποσό των 1800 ευρώ κατά τα ειδικότερο στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση για τους εκ τους καλούντες-αναιρεσίβλητους υπό αριθμούς 1(Α. Κ.) 5 (Μ. Κ.), 7 (Γ. Γ.), 8 (Α. Φ. του Φ.) 9 (Ε. Π.) 10 (Ν. Ε. του Ι.) 12 (Ν. Σ. του Ι.), 15 (Σ. Κ. του Σ.), 17 (Β. Μ.), 24 (Ε. Ν. ) 26 (Π. Σ.) 27 (Α. Κ.) 28 (Ε. Σ.) 29 (Γ. Σ.), 30 (Κ. συζ. Δ. Σ. ), 32 (Φ. Σ.) 34 ( Σ. Σ. του Σ.), 35 (Ά. Σ.), 36 (Μ. Σ.) 37(Ε. Σ.), 39 (Ε. Σ.) 40 (Ξ. Δ.) 41 (Ο. Κ.), 44 (Κ. Σ.), 45 (Ε. Σ.) 48 (Β. Σ.) 64 (Γ. συζ. Ν. Σ.) 65 (Μ. σύζυγος Ε. Τ.), 67 (Λ. Γ.) 68 (ΚΥΚΛΑΔΙΚΕΣ ΒΙΛΛΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ-ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ-ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ") 70 (Δ. Κ.).
Απορρίπτει την από 7/3/07 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 10/2007 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 63/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου των δικηγόρου Κωνσταντίνου Φιφλή, τα οποία ορίζει στο ποσό δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ και εκείνων που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου των δικηγόρου Γεωργίου Γιοβάνογλου στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800, 00) ευρώ.- .
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Νοεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ