2227/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2227 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 2227/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαϊου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Πιτσάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μακρή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-8-1995 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4584/1996 μη οριστική, 3047/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 954/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-10-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 15-4-2009 έκθεσή, του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου της απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής κλπ ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 1045 ΑΚ, για τη κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί-συνεχή εικοσαετία, με δυνατότητα εκείνου που απέκτησε τη νομή του πράγματος με καθολική ή ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο τη δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του (άρθρο 1052 ΑΚ).

Νομέας δε, κατά το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα, είναι όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Άσκηση της νομής επί ακινήτου αποτελούν εμφανείς υλικές πράξεις επ' αυτού που είναι δηλωτικές της βούλησης του νομέα να εξουσιάζει τούτο και οι οποίες ποικίλουν ανάλογα με τον κατά τη βούληση του νομέα προορισμό του πράγματος.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 976 παρ. 1 ΑΚ, σε πράγμα που βρίσκεται στη νομή άλλου η νομή αποκτάται με παράδοση που γίνεται με τη βούληση του νομέα. Η συμφωνία αυτή, μη απαιτούσα την ύπαρξη νόμιμης αιτίας, αποτελεί αφηρημένη δικαιοπραξία και είναι αδιάφορο εάν γι' αυτήν τηρείται ο τύπος συμβολαιογραφικού εγγράφου ή ατύπως γίνεται (ΟλΑΠ 1593/1979).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης προβάλλεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ, διότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος έγινε κύριος του επιδίκου ακινήτου με έκταση χρησικτησία, αφού η μητέρα του ΑΑ μεταβίβασε σ' αυτόν τη νομή στο επίδικο ακίνητο με το ...

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Κρωπίας Αρχόντισσας Μαυροδημητράκη - Αποστολάκη, ενώ η μητέρα του απέκτησε τη νομή το έτος 1944 κατόπιν άτυπης δωρεάς από τον πατέρα της ΒΒ και νέμοταν αυτό συνέχεια έκτοτε μέχρι της ως άνω μεταβίβαση του στον αναιρεσίβλητο και στη συνέχεια ο ίδιος μέχρι την άσκηση της αγωγής, ενώ στην αγωγή αναφερόταν ότι η μητέρα του αναιρεσιβλήτου απέκτησε τη νομή στο ως άνω ακίνητο με συμβόλαιο δωρεάς από τον πατέρα της ΒΒ, που συντάχθηκε το έτος 1944 ενώπιον του συμβολαιογράφο Κρωπίας Παναγιώτη Μιχαήλ, το οποίο δεν έχει διασωθεί λόγω καταστροφής των αρχείων του υποθηκοφυλακείου και του συμβολαιογράφου από τα στρατεύματα γερμανικής κατοχής.

Όμως η αγωγή έχει βάση έκτακτης χρησικτησίας, αφού ρητώς ο ενάγων αναφέρει σ' αυτήν (σελίδα 6) ότι το επίδικο νεμόταν με καλή πίστη και διάνοια κυρίου η μητέρα του και προ αυτής ο πατέρας της (δικός της δικαιοπάροχος) "ενεργούντες επ' αυτού κατοχικάς πράξεις, ήτοι το εφύτευαν κηπευτικά και έβοσκαν τα ζώα των, αργότερον το είχαν ως αλάνα για τις όρνιθες των" και ότι από της αγοράς του μέχρι το Νοέμβριο 1994 που το κατέλαβε ο εναγόμενος το νεμόνταν ο ίδιος, "ενεργών επ' αυτού πράξεις διακατοχικάς, όπως τοποθετών υλικά οικοδομικά για την επί 15ετία ανεγειρομένην έναντι οικία μου, εστάθμευα το αυτοκίνητό μου και γενικώς το εφρόντιζα και το θεωρούσα δικό μου" και καταλήγει "επειδή κατά ταύτα δικαιούμαι ν' απαιτήσω την αναγνώριση της κυριότητάς μου επί του άνω οικοπέδου, κτηθείσαν δι' εκτάκτου χρησικτησίας, ήτοι δια της υπέρ εικοσαετίαν καλή τη πίστει και διανοία κυρίου νομής αυτού και την απόδοσιν μου εις εμέ", δεν διαφοροποιείται δε η βάση αυτή από το ότι το Εφετείο δέχτηκε ότι το επίδικο είχε αποκτήσει η δικαιοπάροχος του ενάγοντος ύστερα από άτυπη προς αυτήν δωρεά του πατέρα της ΒΒ το 1944, ενώ στην αγωγή αναφερόταν ότι στη δικαιοπάροχο του ενάγοντος είχε περιέλθει το επίδικο το 1944 με συμβόλαιο δωρεάς από τον πατέρα της, το οποίο κατά καταστράφηκε και έτσι το Εφετείο δεν δέχθηκε πράγματα που δεν προτάθηκαν και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και επομένως ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο.

Όμως δεν γεννάται ο λόγος αυτός, αν από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος έστω αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.11 γ' του ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης. Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τον αρ.11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα υπ' αριθμ. ..., ...

και ... συμβόλαια του συμβολαιογράφου Κρωπίας Δημ. Κατάρα, τα οποία επικαλέστηκε και νόμιμα προσκόμισε ο αναιρεσείων και από τα οποία προκύπτει, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ανατολικά της περιγραφόμενης σ' αυτά ιδιοκτησίας δεν εκτείνεται ιδιοκτησία της μητέρας του αναιρεσιβλήτου, αφού με τη ... δήλωση αποδοχής κληρονομίας του συμ/φου Κρωπίας Δημητρίου Κατάρα η μητέρα του αναιρεσιβλήτου ΑΑ και οι αδελφές της ΣΤ και ΖΖ αποδέχονται την κληρονομιά του κατά την 24-2-1974 αποβιώσαντος αδιαθέτως στο ...

πατέρα τους ΒΒ, μεταξύ των ακινήτων της οποίας και υπό τον αριθμό περιγραφής (1) αναφέρεται και ένα οικόπεδο κείμενο στη θέση "..." του Δήμου ... επιφανείας 400 τ.μ, οριζόμενο ανατολικώς με ιδιοκτησία ΗΗ και ..., βορείως με ιδιοκτησία ... και νοτίως με ιδιοκτησία ΓΓ. Στη συνέχεια, οι ίδιες πάλι κληρονόμοι λίγο χρόνο αργότερα, με την ...

δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του ίδιου συμ/φου Κρωπίας Δημητρίου Κατάρα αποδέχονται για λογαριασμό του πατέρα τους ΒΒ την κληρονομιά του πάππου τους ΔΔ, που είχε αποβιώσει χωρίς διαθήκη την 3-7-1958 και το πιο άνω οικόπεδο περιγράφεται πάλι με την ίδια επιφάνεια (400 τ.μ.) και τους ίδιους συνορίτες. Την ίδια ημέρα (22-6-1979) με το επόμενο συμβόλαιο του ιδίου συμβολαιογράφου ...

η μητέρα του αναιρεσιβλήτου και οι δυο αδελφές του δωρίζουν στον ενάγοντα ένα οικόπεδο στη θέση "..." ... (ταυτίζεται με τη θέση "...") επιφανείας 300 τ.μ., λεπτομερώς περιγραφόμενο, το οποίο απεικονίζεται στο συνημμένο στο συμβόλαιο αυτό τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ..., και το οποίο ανατολικά και επί προσόψεως 26,50 τ.μ συνορεύει με εγκεκριμένη Δημοτική οδό πλάτους 4,5 μέτρων (πρόκειται για την οδό ..., ο οποία υφίσταται από την αρχή της δεκαετίας του 1930).

Στο ίδιο αυτό συμβόλαιο και σε παραπομπή σημειώνεται για πρώτη φορά, ότι πέραν και νοτιοανατολικούς της άνω οδού υπάρχει και υπόλοιπο οικόπεδό τους, επιφάνειας 20 τ.μ. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτουν από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο, αναφορικά με την ένδικη διεκδικητική αγωγή, υπό την πιο πάνω βάση της και την ένσταση ιδίας κυριότητας που προέβαλε ο ήδη αναιρεσείων εναγόμενος, δέχθηκε ότι από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που περιέχονται στην προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ...

εισηγητική έκθεση της ορισθείσας με την προαναφερθείσα προδικαστική απόφαση ως Εισηγήτριας Δικαστού, λαμβάνονται δε υπόψη χωριστά η καθεμία και σε συσχετισμό μεταξύ τους και εκτιμώνται κατά το λόγο γνώσεως και το βαθμό αξιοπιστίας του καθενός, από την υπ' αριθμ. ... έκθεση πραγματογνωμοσύνης του τοπογράφου μηχανικού ..., που διορίσθηκε ως πραγματογνώμονας με την υπ' αριθμ. 90/2004 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, σε αντικατάσταση του αρχικώς διορισθέντος με την παραπάνω προδικαστική απόφαση πραγματογνώμονος ..., από τις προσαγομενες και επικαλούμενες από 20-10-2005 και 29-10-2005 τεχνικές εκθέσεις του αρχιτέκτονα μηχανικού ...

και του πολιτικού τοπογράφου μηχανικού ...αντίστοιχα, που διορίσθηκαν νόμιμα ως τεχνικοί σύμβουλοι των διαδίκων, και από όλα ανεξαιρέτως τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, από τα οποία ορισμένα μνημονεύονται ειδικώς παρακάτω, χωρίς όμως να παραλειφθεί οποιοδήποτε τούτων για την κατ' ουσίαν διάγνωση της διαφοράς, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Το επίδικο εδαφικό τμήμα, που έχει καταμετρημένη επιφάνεια 91,10 τ.μ., βρίσκεται στο ... Ο.Τ. του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου ..., στη θέση "...", εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Α στο από Φεβρουαρίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα που συνοδεύει την υπ' αριθμ. ... έκθεση πραγματογνωμοσύνης και συνορεύει βόρεια επί πλευράς Β-Γ μήκους 3,80 μέτρων με ιδιοκτησία ΔΔ, νότια επί πλευράς Α-Δ μήκους 10,10 μέτρων με υπόλοιπο ιδιοκτησίας του ενάγοντος, ανατολικά επί πλευράς Δ-Γ με ιδιοκτησία αρχικώς εναγομένου και δυτικά επί προσώπου Α-Β μήκους 16 μέτρων με την οδό ...

Το επίδικο πιο πάνω εδαφικό τμήμα περιλαμβάνεται σε μεγαλύτερο ακίνητο, εκτάσεως 158 τ.μ., το οποίο περιήλθε κατά κυριότητα στον ενάγοντα, με το νόμιμα μεταγεγραμμένο υπ' αριθμ. ...συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Κρωπίας Αρχόντισσας Μαυροδημητράκη-Αποστολάκη, κατόπιν γονικής παροχής από τη μητέρα του ενάγοντος ΑΑ, το γένος ΒΒ.

Η τελευταία απέκτησε τη νομή του παραπάνω ακινήτου, στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο εδαφικό τμήμα, σε μεγαλύτερη έκταση 600 τ.μ-, κατά το έτος 1944, κατόπιν άτυπης δωρεάς από τον πατέρα της ΒΒ. Έκτοτε η μητέρα του ενάγοντος κατείχε και ενέμετο με διάνοια κυρίου το ακίνητο αυτό μέχρι και το έτος 1990 που το μεταβίβασε στον ενάγοντα, ασκώντας όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση και τον προορισμό του διακατοχικές πράξεις, και ειδικότερα καλλιεργούσε αυτό με κηπευτικά, αποθήκευε εκεί ξύλα που έφερνε από τα κτήματα της και άλλα αντικείμενα και από το έτος 1980, όταν ο ενάγων γιος της άρχισε να κτίζει στο παραπλεύρως ακίνητο, δυτικά της οδού ..., την οικία του, επέτρεπε σ' αυτόν να εναποθέτει εκεί τα οικοδομικά υλικά.

Έτσι η μητέρα του ενάγοντος, η οποία νεμήθηκε με διάνοια κυρίου το επίδικο για χρόνο μεγαλύτερο της εικοσαετίας, έγινε κυρία του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία. Εντεύθεν ο ενάγων, ο οποίος από το έτος 1990 μέχρι και το μήνα Νοέμβριο του έτους 1994, πού αποβλήθηκε από τον αρχικώς εναγόμενο ΩΩ, συνέχισε να νέμεται με διάνοια κυρίου το επίδικο, εναποθέτοντας σ' αυτό οικοδομικά υλικά και ακολούθως σταθμεύοντας εκεί το αυτοκίνητο του, έγινε κύριος του επιδίκου με παράγωγο τρόπο και με έκτακτη χρησικτησία, προσμετρουμένου του χρόνου νομής που ασκούσε επ' αυτού η παραπάνω δικαιοπάροχος του.

Ο αρχικώς εναγόμενος πρόβαλε δική του κυριότητα επί του επιδίκου, που την απόκτησε αφενός μεν παραγώγως, με το υπ' αριθμ. ... δωρητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κρωπίας Βασιλείου Παπαμιχάλη, που μεταγράφηκε νόμιμα, αφετέρου δε πρωτοτύπως με τακτική και έκτακτη χρησικτησία. Με το παραπάνω δωρητήριο συμβόλαιο η δωρήτρια μητέρα του αρχικώς εναγομένου ΘΘ μεταβίβασε σ' αυτόν ένα ακίνητο, εκτάσεως 270 τ.μ., που αποτελούσε τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου της, του οποίου το υπόλοιπο, εκτάσεως 250 τ.μ., μεταβίβασε το έτος 1942, λόγω δωρεάς, στους γιους της ΚΚ και ΛΛ, με το υπ' αριθμ. ...

δωρητήριο συμβόλαιο του ίδιου παραπάνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα. Το μεταβιβασθέν στον αρχικώς εναγόμενο ακίνητο, εντός του οποίου βρισκόταν μία πεπαλαιωμένη οικία, αποτελούμενη από ένα δωμάτιο, δύο αποθήκες και φούρνο, προσδιοριζόταν στο δωρητήριο συμβόλαιο ότι εκτεινόταν "μέχρι του παραθύρου του δωματίου, όπερ χρησιμοποιεί ο έτερος υιός της δωρήτριας ΚΚ, εκείθεν κατ' ευθείαν γραμμήν προς ανατολάς εις βάθος πέντε και πεντήκοντα εκατοστών (5,50) μέτρων, εκ του σημείου δε τούτου προς βορράν κατ' ευθείαν γραμμήν, μέτρα οκτώ και εξήκοντα εκατοστά (8,60) και τέλος εκ του σημείου τούτου, κατ' ευθείαν γραμμήν προς ανατολάς μέχρι της οδού, από του σημείου δε τούτου, κατ' ευθείαν γραμμήν προς νότον μέχρι του ορίου, δέον να συμπληρούνται είκοσι μέτρα.

Ορίζεται δε η δωρουμένη οικία μετά του οικοπέδου της, ως περιεγράφη ανωτέρω, ανατολικώς με οδόν, δυτικώς ομοίως, βορείως με υπόλοιπον ιδιοκτησίας της δωρήτριας και νοτίως με ...". Ο γιος του αρχικώς εναγομένου ΜΜ, με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κρωπίας Βασιλείου Παπαμιχάλη, που μεταγράφηκε νόμιμα, αγόρασε το παραπάνω υπόλοιπο τμήμα, εκτάσεως 250 τ.μ., το οποίο η μητέρα του αρχικώς εναγομένου ΘΘ είχε από του έτους 1942 δωρίσει στους αδελφούς του ΚΚ και ΛΛ.

Ο διορισθείς πραγματογνώμων ..., μετά από εφαρμογή του επικαλούμενου από τον αρχικώς εναγόμενο παραπάνω τίτλου, ήτοι του υπ' αριθμ. ... δωρητηρίου συμβολαίου, γνωματεύει στην υπ' αριθμ. ... έκθεση του ότι το επίδικο πιο πάνω εδαφικό τμήμα δεν περιλαμβάνεται στην έκταση που μεταβιβάσθηκε με τον τίτλο αυτό, καθόσον η ακάλυπτη εδαφική έκταση της δωρηθείσας ιδιοκτησίας εκτείνεται ανατολικά της υφιστάμενης τότε παλιάς οικίας, ενώ το επίδικο βρίσκεται δυτικά της οικίας αυτής.

Άλλο ενισχυτικό επιχείρημα του παραπάνω συμπεράσματος είναι ότι το συνολικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας του αρχικώς εναγομένου και του γιου του ΜΜ, η οποία σήμερα είναι ενιαία, όπως έχει υλοποιηθεί επί του εδάφους, ανέρχεται σε 490 τ.μ., τουτέστιν υπολείπεται κατά 30 τ.μ., δηλαδή λιγότερο από 6%, του συνολικού εμβαδού των 520 τ.μ., που θα έπρεπε να έχει η ιδιοκτησία αυτή, με βάση τους παραπάνω δύο τίτλους κυριότητας, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή εάν προστεθεί στο εμβαδόν της ιδιοκτησίας του αρχικώς εναγομένου και το εμβαδόν της επίδικης περιοχής, τότε η ιδιοκτησία του αρχικώς εναγομένου θα ήταν κατά ποσοστό 33% μεγαλύτερη από όσο θα έπρεπε να ήταν με βάση τον υπ' αριθμ. ...

τίτλο κυριότητας. Η οδός δε που αναφέρεται στον παραπάνω τίτλο κυριότητας ως δυτικό όριο του δωρηθέντος στον αρχικώς εναγόμενο ακινήτου, δεν είναι η σημερινή οδός ..., η οποία βρίσκεται δυτικά του επιδίκου, και η οποία μετά τη διάνοιξη της περί το έτος 1937 διαχώρισε σε δύο τμήματα την εδαφική έκταση των 600 τ.μ., που ενέμετο η δικαιοπάροχος του ενάγοντος ΑΑ και πριν από αυτήν ο πατέρας της ΒΒ.

Η αναφερόμενη ως δυτικό όριο οδός είναι η δίοδος που υφίστατο κατά το χρόνο της συντάξεως του παραπάνω συμβολαίου, η οποία διαχώριζε την ιδιοκτησία της μητέρας του αρχικώς εναγομένου ΘΘ από εκείνη της μητέρας του ενάγοντος και χρησίμευε για την εξυπηρέτηση των προς νότο ευρισκομένων ιδιοκτησιών των οικογενειών ΓΓ, ...

και ΔΔ, και η οποία δίοδος καταργήθηκε μετά τη διάνοιξη των εγκεκριμένων οδών στην περιοχή, αφού δεν υπήρχε πλέον λόγος συνεχίσεως της υπάρξεως της. Προς τη δίοδο αυτή έβλεπαν και δύο παράθυρα της δωρηθείσας στον αρχικώς εναγόμενο παλαιάς οικίας, η οποία ήταν κτισμένη σε επαφή προς τη δίοδο αυτή. Τα παραπάνω συμπεράσματα του πραγματογνώ μονός και της γενόμενης από το μηχανικό ...

φωτοερμηνείας αεροφωτογραφιών των ετών 1937 και 1939 δεν ανατρέπονται από τις αντίθετες απόψεις του τεχνικού συμβούλου του αρχικώς εναγομένου πολιτικού μηχανικού ..., ο οποίος αφενός μεν στο συνταχθέν από αυτόν σχεδιάγραμμα αποτυπώνει ανακριβώς την ιδιοκτησία του αρχικώς εναγομένου ως προς τη βόρεια πλευρά της, την οποία εμφανίζει ως ευθεία, ενώ δεν είναι, πράγμα που οδηγεί σε ουσιώδη διαφορά ως προς το εμβαδόν της ιδιοκτησίας αυτής, αφετέρου δε προέβη σε φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1959 και εντεύθεν, όταν, όπως αποδείχθηκε, δεν υφίστατο πλέον η παραπάνω δίοδος.

Εξάλλου από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε ότι ο αρχικώς εναγόμενος άσκησε ποτέ πράξεις νομής με διάνοια κυρίου στο επίδικο εδαφικό τμήμα μέχρι και το μήνα Νοέμβριο του έτους 1994, που το κατέλαβε και το περιέφραξε, αποβάλλοντας τον ενάγοντα από την κυριότητα του σ' αυτό. Αντίθετα, όπως προαναφέρθηκε, ο ενάγων νεμόταν το επίδικο, τοποθετώντας σ' αυτό οικοδομικά υλικά και σταθμεύοντας εκεί το αυτοκίνητο του, συνεχίζοντας έτσι τη νομή της δικαιοπαρόχου μητέρας του που είχε αρχίσει από το έτος 1944.

Επομένως, ο αρχικώς εναγόμενος δεν απέκτησε κυριότητα επί του επιδίκου με παράγωγο τρόπο, αλλά ούτε και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, και ως εκ τούτου η ένσταση ιδίας κυριότητας που προέβαλε ο τελευταίος είναι αβάσιμη και απορριπτέα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα παραπάνω το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που, με την εκκαλουμένη απόφαση του κατέληξε στην ίδια κρίση και δέχθηκε την αγωγή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν, απορρίπτοντας την ένσταση ιδίας κυριότητας, που παραδεκτά προέβαλε ο αρχικώς εναγόμενος πρωτοδικως και επαναφέρεται από τον εκκαλούντα και ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε και οι αντίθετοι σχετικοί λόγοι της εφέσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ' ουσίαν, όπως και έφεση στο σύνολό της.

Από την πιο πάνω βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβα υπόψη "όλα ανεξαιρέτως τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα" και από όλο το παραπάνω περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται καμμία αμφιβολία ότι τούτο για το σχηματισμό της κρίσης, του, στην οποία τελικώς κατέληξε, κατά τα προεκτιθέμενα, έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε μαζί με όλες τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα προαναφερόμενα τρία έγγραφα και επομένως και ο παρών λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-10-2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της 954/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ