2225/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2225 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2225/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Ελένη Μαραμαθά, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, 5) Χ5 και 6) Χ6 οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Αθανασόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Καραμανλή, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ 2 Κ.Πολ.Δ., 2) Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία "ΜΕΓΑΦΑΡΜ ΑΕΒΕ", που εδρεύει στο 39ο χλμ Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και 3) Ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1143/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 8263/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-1-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, διάβασε την από 10-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους αναιρεσείοντες υπ' αριθ....... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ......., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 19-1-2007 αίτησης αναίρεσης, με τις κάτω από αυτή πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας και κλήση προς παράσταση κατ' αυτή, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, σύμφωνα με το άρθρο 576 Κ.Πολ.Δ., παρότι η αναιρεσίβλητη αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της.-

ΙΙ.- Ο καθιερούμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως δημιουργείται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. Κ.Πολ.Δ., εγγράφου, ήτοι προέβη σε εσφαλμένη ανάγνωση του κειμένου του, αποδίδοντας σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό, στη συνέχεια δε, στηρίζοντας την κρίση του αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο αυτό, κατέληξε σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με πράγματα έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Δεν ιδρύεται όμως ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο της ουσίας, μετά από εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει σε διαπίστωση διαφορετική από εκείνη που ο αναιρεσείων θεωρεί ως σωστή, καθώς και όταν σχημάτισε την κρίση του από τη συνεκτίμηση περισσοτέρων αποδεικτικών μέσων, μεταξύ των οποίων και το επίμαχο έγγραφο, χωρίς τούτο να εξαίρεται ιδιαιτέρως.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, κατέληξε στην κρίση του ότι συνυπαίτιος της σύγκρουσης του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ....... ΙΧ. φορτηγού αυτοκινήτου της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τρίτη και οδηγούσε ο πρώτος αυτών, με το υπ' αριθ.

κυκλ. ...... δίκυκλο μοτοποδήλατο της έκτης των αναιρεσειόντων, που οδηγούσε ο Χ, γιός των δύο πρώτων, αδελφός των τρίτου, τέταρτης και πέμπτης και εγγονός της έκτης αυτών, κατά την οποία θανατώθηκε ο άνω οδηγός του μοτοποδηλάτου, κατά ποσοστό 20%, είναι αυτός, χωρίς να στηριχθεί αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στην από ....

έκθεση αυτοψίας και στο υπό την αυτή ημεροχρονολογία σχεδιάγραμμα, που συνέταξε ο Ανθ/μος ......... Απλά συνεκτίμησε τα έγγραφα αυτά μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, που μνημονεύονται στην προσβαλλομένη. Επομένως ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, που μέμφεται την προσβαλλόμενη γιατί το Εφετείο παραμόρφωσε τάχα το περιεχόμενο των άνω εγγράφων, δεχθέν ότι συνυπαίτιος κατά το άνω ποσοστό της σύγκρουσης είναι ο θανών, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος.-

ΙΙΙ-. Κατά τη διάταξη του άρθρου 352 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. η ομολογία του διαδίκου, προφορική ή γραπτή, ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει τη δίκη ή του εντεταλμένου δικαστή, αποτελεί πλήρη απόδειξη εναντίον εκείνου που ομολόγησε. Η παραπάνω διάταξη έχει εφαρμογή και κατά τη διαδικασία των άρθρων 666, 667 και 670 έως 676 Κ.Πολ.Δ. (διαφορές για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισής του -άρθρ. 681 Α του ίδιου Κώδικα), καθόσον η από το άρθρο 671 Κ.Πολ.Δ.

προβλεπόμενη κατά τη διαδικασία αυτή ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων δεν περιλαμβάνει το αποδεικτικό μέσο της δικαστικής ομολογίας και συνεπώς ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης, χωρεί κατά δικαστικής απόφασης που έχει εκδοθεί κατά την ως άνω διαδικασία εάν παραβιάστηκε η δύναμη του αποδεικτικού μέσου της ομολογίας.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση ,από το άρθρο 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δ., εκ του ότι το Εφετείο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων με το να δεχθεί, παρά το γεγονός ότι οι αναιρεσίβλητοι με την έφεση και τις προτάσεις που κατέθεσαν στο πρωτόδικο δικαστήριο συνομολογούσαν ότι στο σημείο της επίδικης σύγκρουσης υπήρχαν αποξέσεις του άνω μοτοποδηλάτου μήκους 1,5 μ., ότι τούτο σύρθηκε σε απόσταση 2,5 μ., για να καταλήξει έτσι στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι ο θανατωθείς οδηγός του μοτοποδηλάτου οδηγούσε αυτό με την ανεπίτρεπτη ταχύτητα των 40 χιλ.

ανά ώρα και γι' αυτό το ποσοστό συνυπαιτιότητάς του στη σύγκρουση των άνω οχημάτων ανερχόταν σε 20%. Όμως, από την επισκόπηση των ενώπιον του Εφετείου κατατεθεισών κατά την 14η-1-2004 προτάσεων των αναιρεσειόντων (τότε εφεσιβλήτων) για τη συζήτηση κατά την 15η-1-2004 έφεσης των ήδη αναιρεσιβλήτων, δεν προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν ομολογία των αναιρεσιβλήτων, εμπεριεχόμενη την από 1-7-2003 άνω έφεση αυτών και στις από 16-9-2002 προτάσεις τους, που κατέθεσαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κατά την οποία όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο "στο σημείο της επίδικης σύγκρουσης υπήρχαν αποξέσεις του μοτοποδηλάτου μήκους 1,5 μ.".

Επομένως ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, αφού οι αναιρεσείοντες δεν ισχυρίζονται ότι επικαλέσθηκαν ενώπιον του Εφετείου κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ως αποδεικτικό μέσο την άνω ομολογία των αναιρεσιβλήτων και σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμος, διότι από το περιεχόμενο των επικαλούμενων αυτών εγγράφων δεν προκύπτει κάποια ομολογία των αναιρεσιβλήτων (παραδοχή δηλαδή πραγματικού γεγονότος επιβλαβούς) σε σχέση με υπαιτιότητα του πρώτου απ' αυτούς (οδηγού του .....

ΙΧΦ αυτοκινήτου) στο θανάσιμο τραυματισμό του Χ και τις ζημιές του ......δίκυκλου μοτοποδηλάτου από τη σύγκρουση των δύο οχημάτων. Αντίθετα, αξιολογούν το όλο αποδεικτικό υλικά και αντλώντας επιχειρήματα από διάφορα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα ποινικής δικογραφίας, έκθεση αυτοψίας, σχεδιαγράμματα, καταθέσεις μαρτύρων κ.λ.π.) υποστηρίζουν άποψη, ότι αποκλειστικά υπαίτιος του αυτοκινητικού αυτού ατυχήματος και του θανάσιμου τραυματισμού του είναι ο ίδιος ο θανών Χ, επικουρικά συνυπαίτιος κατά 95%, για αναφερόμενους λόγους.-

ΙV. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ., με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Εξάλλου, η ομολογία περιλαμβάνεται μεν κατ' άρθρο 339 του Κ. Πολ.Δ στα αποδεικτικά μέσα, των οποίων η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον από το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ. Πολ.Δ λόγο αναιρέσεως, συντρέχει όμως και ως προς αυτή η συνδρομή του στη άνω διάταξη διαλαμβανόμενου όρου της σαφούς και ορισμένης επικλήσεώς της κατά τη συζήτηση επί της οποίας η προσβαλλόμενη απόφαση.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης, κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα αφού έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται σ' αυτή και "το σύνολο των εγγράφων, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι". Από τη διαβεβαίωση αυτή σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα στο αναιρετήριο έγγραφα και δη την από ......

έκθεση αυτοψίας, το υπό την αυτή ημεροχρονολογία σχεδιάγραμμα, που συνέταξε ο Ανθ/μος .... και την από .... έκθεση ένορκης εξέτασης του ........ Επομένως ο τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά το μέρος που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' (και όχι και αριθ. 8 όπως προβάλλεται στο αναιρετήριο) Κ.Πολ.Δ.

για μη λήψη υπόψη από το Εφετείο των ως άνω εγγράφων πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση από το άρθρο 559 εδ. 11 και 8 Κ.Πολ.Δ. για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την πιο πάνω ομολογία των αναιρεσιβλήτων πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν το αποδεικτικό μέσο της ομολογίας αυτής των αναιρεσιβλήτων ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, σε κάθε δε περίπτωση ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι υπήρξε κάποια ομολογία επιβαρυντικών γεγονότων για τους αναιρεσίβλητους, οι οποίοι όμως, όπως προαναφέρθηκε, αξιολόγησαν αποδεικτικά στοιχεία και κατέληξαν σε διατύπωση συμπερασμάτων και κρίσεων.

Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη α) του πρώτου αναιρεσίβλητου και β) της τρίτης αναιρεσίβλητης, που είχαν χωριστή εκπροσώπηση και υπέβαλαν αυτοτελώς προτάσεις.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-1-2007 αίτηση των Χ1 κ.λ.π., για αναίρεση της 8263/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη α) του πρώτου αναιρεσίβλητου Ψ1 την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ και β) της τρίτης αναιρσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ", την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Δεκεμβρίου 2007

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ