Supreme Court dismisses appeal for non-consideration of evidence and lack of legal basis in administrative case.

Απόφαση 2220 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2220/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γρηγόριο Λαπατά Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ -ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από τον Διοικητή του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μουρδουκούτα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ανδρέα Παπαρρηγόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-6-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, και την από 29-9-2008 παρεμπίπτουσα αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 154/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1733/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 29-4-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Λαπατάς, ανέγνωσε την από 23-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 106, 237 παρ. 1 στοιχ. β', 335, 338 έως 340, 346, 453 και 524 παρ. 1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το Δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αληθείας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη όλα τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και απ' αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240ΚΠολΔ.

Η τελευταία αυτή διάταξη αναφέρεται βέβαια στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεστεί και πρασαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλόμενων πρωτόδικων προτάσεων, όπου περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, ή με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων, τις οποίες γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης. (ΟλΑΠ 23/2008, Ολ.

ΑΠ 14/2005 και Ολ.ΑΠ9/2000, ΝΟΜΟΣ). Το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)", με την από 17-6-2008 (αριθμός εκθέσεως καταθέσεως 6124/18-6-2008) ένδικη αγωγή του, επικαλούμενο ότι ο εναγόμενος (ήδη αναιρεσίβλητος), οδηγώντας την υπ' αριθμ. κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, από υπαιτιότητά του παρέσυρε και τραυμάτισε σοβαρά τον πεζό "Β.

Π. του Γ.", ασφαλισμένο του (αναιρεσείοντος-ενάγοντος), στον τόπο, κατά το χρόνο και κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται σ'αυτήν (αγωγή), ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει το ποσό των 36.834,68 ευρώ, που αντιστοιχεί στις παροχές προς τον ασφαλισμένο του για επιδότηση, νοσηλεία κ.λ.π., κατά το χρονικό διάστημα από 1-6-2004 έως 30-9-2009, κατόπιν της έκδοσης των τεσσάρων (4) αποφάσεων του Διοικητή του ΙΚΑ, οι οποίες μνημονεύονται στην ίδια (αγωγή).

Περαιτέρω, το αναιρεσείον (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης αναίρεσής του, παραπονείται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, διότι, κατά το σχηματισμό της κρίσης του περί του κατ' ουσίαν αβασίμου της ένδικης αξιώσεως και της εντεύθεν απορρίψεως της ως άνω αγωγής, δεν έλαβε υπόψη τα καθοριζόμενα έγγραφα, δηλαδή τις ως άνω τέσσερις (4) αποφάσεις του Διοικητή του Ι.Κ.Α., που είχε επικαλεστεί και προσκομίσει νομίμως στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο (Εφετείο Αθηνών).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του (1733/2012), όπως απ' αυτήν προκύπτει, δέχθηκε τα ακόλουθα: "... το ενάγον της κύριας αγωγής Ι.Κ.Α., με τις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου υποβληθείσες προτάσεις του, στις οποίες ενσωματώνει και φωτοαντίγραφο των υποβληθεισών ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου προτάσεών του, ουδόλως επικαλείται τα προσαγόμενα απ' αυτό έγγραφα και συγκεκριμένα τις αναφερόμενες στην αγωγή αποφάσεις του Διοικητή του Ι.Κ.Α., από τις οποίες προκύπτει η ένδικη αξίωσή του κατά του εναγομένου, ούτε κάνει μνεία του ειδικότερου σημείου των πρωτοδίκων προτάσεών του στο οποίο αναφέρονται τα ως άνω έγγραφα, αλλ' απλώς αναφέρει σ' αυτές ότι προσάγει και επικαλείται και όλα τα σχετικά του έγγραφα τα οποία είχε προσκομίσει κατά την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών πρωτόδικη συζήτηση στις 25/09/2009 καθώς και επικυρωμένο αντίγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης και των πρακτικών της.

Η κατ' αυτόν τον τρόπο επίκληση των αποδεικτικών του εγγράφων, ήτοι των αποφάσεων του Διοικητή του Ι.Κ.Α., δεν είναι νόμιμη, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη που προηγείται και συνεπώς αυτά δε λαμβάνονται υπόψη. Ενόψει δε και του ότι κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό δεν είχε προτείνει μάρτυρα προς εξέταση (βλ.

τα 154/2010 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τα οποία νόμιμα προσκομίζει με επίκληση), από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδεικνύεται η ένδικη αξίωση του...". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι δεν είχε γίνει νόμιμη επίκληση των ως άνω εγγράφων (αποφάσεων του Διοικητή του Ι.Κ.Α. - ΕΤΑΜ) από το αναιρεσείον στο Εφετείο, εφόσον στις ενώπιον αυτού από 26-9-2011 προτάσεις του, στις οποίες ενσωματώνονται κατ' αντιγραφή και οι προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, διαλαμβάνεται μόνη η, μη συνιστώσα, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, νόμιμη επίκληση των εγγράφων αυτών, φράση "...

Επειδή προσάγω και επικαλούμαι και όλα τα σχετικά μου έγγραφα τα οποία είχε προσκομίσει κατά την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών πρωτόδικη συζήτηση στις 25-9-2009, καθώς και επικυρωμένο αντίγραφο της προσβαλλομένης απόφασης και των πρακτικών της ...". Επομένως, το Εφετείο με το να μη λάβει υπόψη τα ως άνω έγγραφα, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ, που καταλογίζεται με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, ο οποίος τυγχάνει αβάσιμος.

II. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν το δικαίωμα, που αξιώνεται με την αγωγή, την ανταγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση, όχι όμως και τα αποδεικτικά μέσα. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθμού 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. για μη λήψη υπόψη ουσιωδών πραγμάτων. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στη μη λήψη των προαναφερομένων τεσσάρων (4) αποφάσεων του Διοικητή του Ι.Κ.Α., που αφορούν σε αποδεικτικά μέσα.

ΙΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και έτσι ιδρύεται ο εκ της διατάξεως αυτής λόγος αναιρέσεως, και όταν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή στις αιτιολογίες της, που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος, που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα, που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου, που δεν εφαρμόστηκε.

Για τη στοιχειοθέτηση του λόγου αυτού αναιρέσεως προϋποτίθεται ότι το δικαστήριο εισήλθε στην ουσία της υποθέσεως και διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, με αντικείμενο αναιρετικού δι' αυτού ελέγχου μόνον των παραβάσεων των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, σε αντιδιαστολή εκείνων του δικονομικού δικαίου, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της κρινόμενης αναίρεσης, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ψέγεται το Εφετείο, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, αφού, όπως υποστηρίζει το αναιρεσείον, "με εσφαλμένο σκεπτικό δέχθηκε ως μη νόμιμη την επίκληση, εκ μέρους του (αναιρεσείοντος), των ως άνω εγγράφων στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο τα οποία και εκείνο δεν έλαβε υπόψη του.

Με την αναιρετική αυτή αιτίαση αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι με την παραδοχή της ότι δεν έγινε νόμιμη επίκληση από το αναιρεσείον των αναφερομένων στις αιτιολογίες της εγγράφων, εκ πλαγίου παραβίασε τον δικονομικό κανόνα του άρθρου 240 ΚΠολΔ, η οποία εντεύθεν αξιολογείται προεχόντως ως απαράδεκτη.

IV. 'Επειτα, λοιπόν, από όλα τα παραπάνω πρέπει α) να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και β) να καταδικασθεί το αναιρεσείον, του οποίου η νομική υπηρεσία δεν διεξάγεται από το Ν.Σ.Κ., προϋπόθεση για να έχει εφαρμογή το άρθρο 22 ν.3693/1957 (βλ. ΑΠ 1228/2009), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του έχοντος καταθέσει προτάσεις αναιρεσιβλήτου (άρθρο 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 29-4-2013 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 324/8-5-2013 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθμόν 1733/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. ΚΑΙ

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) Ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 27 Νοεμβρίου 2013.-

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ