221/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 221 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 221/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Φ. συζ. Σ. Δ. το γένος Μ. Α., κατοίκου ..., η οποία εκρποσωπήθηκε από το πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Πανάγο.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Δ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπατσώρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-12-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4144/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 4591/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-12-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 4-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των άρθρ. 592 επ. ΚΠολΔ 4591/2011 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε κατ'ουσίαν την από 4-10-2010 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της 4144/2010 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δεχθεί την από 11-12-2008 αγωγή διαζυγίου του ήδη αναιρεσιβλήτου και έλυσε τον μεταξύ των διαδίκων υφιστάμενο γάμο. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ ).

2.- Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αρ. 19 και 20. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ρητώς εξαιρείται του αναιρετικού ελέγχου η εκτίμηση του δικαστηρίου επί πραγματικών γεγονότων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, ότι είναι κατ' ουσίαν βάσιμη, η από 11-12- 2008 αγωγή του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζήτησε να λυθεί ο γάμος του με την αναιρεσείουσα λόγω ισχυρού κλονισμού των σχέσεών τους, που επήλθε επειδή βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς για περισσότερα από δύο έτη.

Το Εφετείο, ειδικότερα, δέχθηκε, ότι οι διάδικοι, οι οποίοι τέλεσαν νόμιμο γάμο στις 2-6-1974, συμβίωσαν μέχρι 13-4-2002, οπότε ο ενάγων- αναιρεσίβλητος, με πρόθεση να αποστεί οριστικά από την έγγαμη συμβίωση, απομακρύνθηκε από τη συζυγική κατοικία, η διάσπαση δε αυτή συνεχίστηκε έκτοτε χωρίς διακοπή μέχρι τη συζήτηση της ένδικης αγωγής, που έλαβε χώρα στις 14-12-2009.

Η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, επικαλούμενη την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 8 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο, διότι εσφαλμένα απέρριψε τους λόγους της έφεσής της για πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και μη λήψη υπόψιν των αποδείξεων (καταθέσεων μαρτύρων και εγγράφων), που προσκόμισε με επίκληση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και, συνεπεία αυτού, εσφαλμένα δέχθηκε, ότι η διακοπή της συμβίωσής της με τον αναιρεσίβλητο επήλθε στις 13-4-2002, ενώ, αν προέβαινε σε σωστή εκτίμηση των προσκομιζομένων εγγράφων και ορθή στάθμιση των μαρτυρικών καταθέσεων, σύμφωνα με την αναπτυσσόμενη στο λόγο αυτό επιχειρηματολογία της, θα κατέληγε στο ορθό συμπέρασμα, ότι η έγγαμη συμβίωση διεκόπη κατά μήνα Νοέμβριο 2008 και, επομένως, η ένδικη αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας από τον αριθ. 8 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττει αποκλειστικά την εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία (εκτίμηση) δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

3.- Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψιν του την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Κ. Π., που εξετάστηκε με επιμέλειά της, καθώς και τις ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων Μ. συζύγου Γ. Κ. και Α. συζύγου Χ. Τ., που ελήφθησαν νομότυπα μετά από προηγουμένη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου της. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, οι καταθέσεις των μαρτύρων αυτών ελήφθησαν υπόψιν, πλην όμως δεν κρίθηκαν πειστικές στο μέτρο, που, όπως σ' αυτή (απόφαση), επί λέξει αναφέρεται, "βρίσκονται σε αντίθεση με τα γενόμενα δεκτά ως άνω περιστατικά, (που ανάγονται στο χρόνο της διάστασης των διαδίκων)".

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, η οποία δεν περιέχει άλλους λόγους, εκτός από τους παραπάνω, και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2), καθώς ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 19-12-2011 αίτηση της Φ. συζύγου Σ. Δ. για αναίρεση της 4591/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ