221/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 221 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 221/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή και Δημήτριο Κιτρίδη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: Ι. Ζ. του Κ., κατοίκου ...., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.

Με πολιτικώς ενάγουσα την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΔΕΜΚΟ - ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα.

Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Μαΐου 2004 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1033/2004.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τις προτάσεις του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Μαρκή, με αριθμούς 502/2-11-2004 και 453/19-10-2005 , στις οποίες αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω υπό τη κρίση του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 485 παρ. 1 ΚΠΔ την με αριθμό 17/19-5-2004 αίτηση αναιρέσεως του Ι. Ζ., κατοίκου ..., που ασκήθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Θεσσαλονίκης Κων/νου Βαρβάτου, κατά του 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με το οποίο απορρίφθηκε ως απαράδεκτη έφεση του αναιρεσείοντος κατά του 1672/2003 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/κών Θεσ/νίκης και εκθέτω τα εξής:

Ι. Το Συμβούλιο Πλημ/κών Θεσσαλονίκης με το 1672/2003 βούλευμα παρέπεμψε τον ήδη αναιρεσείοντα Ι. Ζ., στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης "για κακουργήματα", για να δικαστεί ως υπαίτιος: α) κακουργηματικής απάτης και β) έκδοσης ακάλυπτων επιταγών. Με το ίδιο βούλευμα διατάχθηκε η διατήρηση της ισχύος του 15/2003 εντάλματος συλλήψεως, που είχε εκδοθεί σε βάρος του Ι.

Ζ. από την ΣΤ' Ανακρίτρια Θεσ/νίκης, για την α' παραπάνω κακουργηματική πράξη καθώς και η προσωρινή κράτησή του, σε περίπτωση που θα συλληφθεί. Κατά του βουλεύματος αυτού άσκησε έφεση ο κατηγορούμενος, όμως το Συμβούλιο Εφετών Θεσ/νίκης με το 428/2004 βούλευμα απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση και διέταξε την εκτέλεση του εκκαλουμένου βουλεύματος, για το λόγο ότι κατά την άσκηση της έφεσης διέφευγε αυτός την σύλληψη.

Ο εκκαλών άσκησε την 17/19-5-2004 αίτηση αναίρεσης κατά του παραπάνω βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσ/νίκης, αλλά και πάλι δεν προκύπτει ότι αυτός είχε κρατηθεί προσωρινά κατά την άσκηση της αναίρεσης ή μέσα στη προθεμία της, όπως έχει υποχρέωση, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 478 παρ. 2 ΚΠΔ, προκειμένου να είναι παραδεκτή η αναίρεσή του.

Πρέπει να σημειωθεί ότι παρ' όλες τις αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, που προβάλλονται ως λόγοι αναίρεσης στην αίτησή του, η διάταξη αυτή που θέτει ως προϋπόθεση για το παραδεκτό της έφεσης και της αναίρεσης κατά βουλεύματος στην προηγούμενη κράτηση του εκκαλούντος ή αναιρεσείοντος, δεν είναι αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας, που αναγνωρίζεται από το άρθρο 25 του Συντάγματος, ούτε είναι αντίθετη προς το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, όπως έχει ήδη δεχθεί η Ολομέλεια του Δικαστηρίου σας με την 15/2001 απόφαση.

ΙΙ. Πρέπει συνεπώς και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 478 παρ. 2 ΚΠΔ, η 17/19-5-2004 αίτηση αναίρεσης του Ι. Ζ., κατά του 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να διαταχθεί η εκτέλεση του βουλεύματος αυτού και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εκ 210 Ευρώ στον αναιρεσείοντα.

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω Ι. Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 17/19-5-2004 αίτηση αναίρεσης του Ι. Ζ., κατοίκου ..., κατά του 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσ/νίκης.ΙΙ. Να διαταχθεί η εκτέλεση του βουλεύματος και ΙΙΙ. Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα εκ 210 Ευρώ.Αθήνα 12-10-2004 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής Εισάγω στο Συμβούλιό σας την προκειμένη ποινική δικογραφία και εκθέτω τα εξής:Ι.

Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με το 428/2004 βούλευμα απέρριψε ως απαράδεκτη έφεση του κατηγορουμένου Ι. Ζ., κατοίκου ΗΠΑ, κατά του 1672/2003 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/κών Θεσσαλονίκης που τον είχε παραπέμψει στο ακροατήριο για να δικαστεί ως υπαίτιος κακουργηματικής απάτης και έκδοσης ακάλυπτων επιταγών (βλ.

βούλευμα).ΙΙ. Κατά του βουλεύματος αυτού του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, ο κατηγορούμενος άσκησε δι' αντιπροσώπου την με αριθμό 17/19-5-2004 αίτηση αναίρεσης (βλ. σχετική έκθεση).ΙΙΙ. Με την 502/2-11-2004 πρότασή μου προς το Δικαστήριό σας είχα προτείνει σύμφωνα με την νομολογιακή άποψη που είχε διαμορφώσει η 15/2001 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η παραπάνω αναίρεση, γιατί δεν προέκυπτε ότι ο αναιρεσείων είχε κρατηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 478 παρ. 2 και 482 παρ. 2 ΚΠΔ (βλ.

πρόταση). Το Δικαστήριό σας με την 1783/2005 απόφαση έκρινε, ότι λόγω της κατάργησης των διατάξεων των άρθρων 478 παρ. 2 και 482 παρ. 2 ΚΠΔ, που επήλθε με τον Ν. 3346/17-6-2005 και έχει αναδρομική ισχύ, για το παραδεκτό της αναίρεσης δεν αποτελεί προϋπόθεση η κράτηση του ασκήσαντος την αναίρεση κατηγορουμένου και δεν προχώρησε στην ουσιαστική εκτίμηση της υπό κρίση αναιρέσεως, μέχρι την υποβολή προτάσεως εισαγγελικής επί των λόγων αναιρέσεως (βλ. 1783/2005 απόφασή σας).ΙV.

Όμως η υπό κρίση αναίρεση είναι απαράδεκτη και για άλλον λόγο, στον οποίο δεν αναφέρθηκα στην 502/2004 πρότασή μου, λόγω της παραπάνω απόφασης της Ολομέλειας του Δικαστηρίου σας, με τον οποίο το Συμβούλιό σας δεν ασχολήθηκε αυτεπαγγέλτως. Συγκεκριμένα η υπό κρίση αναίρεση στρέφεται κατά βουλεύματος που δεν μπορεί να προσβληθεί με το ένδικο αυτό μέσο.

Γιατί τόσο κατά το χρόνο έκδοσης του 428/2004 βουλεύματος, όσο και κατά το χρόνο άσκησης της αναιρέσεως, ίσχυε η διάταξη του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 38 του Ν. 3160/2003, σύμφωνα με την οποία "Κατά της απόφασης που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση", ενώ η ίδια διάταξη πριν την αντικατάστασή της όριζε ότι "Κατά της απόφασης ή του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση".

Είναι σαφές λοιπόν ότι μετά τον Ν. 3160/2003 αναίρεση μπορεί να ασκηθεί μόνο κατά απόφασης και όχι κατά βουλεύματος που απορρίπτει ένδικο μέσο ως απαράδεκτο, αφού το δικαίωμα άσκησης αναίρεσης στην περίπτωση αυτή καταργήθηκε ρητώς.V. Πρέπει συνεπώς, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η υπό κρίση αναίρεση να απορριφθεί ως απαράδεκτη, γιατί στρέφεται κατά βουλεύματος που απέρριψε ένδικο μέσο ως απαράδεκτο και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προσβληθεί με το ένδικο μέσο της αναίρεσης.

Παράλληλα πρέπει να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω Ι. Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 17/19-5-2004 αίτηση αναίρεσης του Ι. Ζ., κατοίκου ..., κατά του 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης και ΙI. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

Αθήνα 18-10-2005 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή μετά την αντικατάσταση του άρθρου 476 παρ. 2 του ΚΠΔ με το άρθρο 38 του Ν. 3160/2003, η ισχύς του οποίου άρχισε από την κατά την 30-6-2003 δημοσίευση του Νόμου αυτού (άρθρ. 61 του Ν. 3160/2003), αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο και όχι και κατά του βουλεύματος, αφού μετά την κατά τα άνω αντικατάσταση του άρθρου 476 παρ. 2 του ΚΠΔ δεν προβλέπεται πλέον αναίρεση κατά του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο. Επομένως η υπό κρίση με αριθ. 17/2004 αναίρεση, που άσκησε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος Ι. Ζ. στις 19-5-2004, δηλαδή μετά την κατά την 30-6-2003 έναρξη ισχύος του Ν. 3160/2003, κατά του με αριθμ. 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, το οποίο εκδόθηκε στις 29-3-2004 και με το οποίο απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η με αριθ. 5/16-1-2004 έφεση του ως άνω αναιρεσείοντος κατά του με αριθ. 1672/2003 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, είναι απαράδεκτη, ως στρεφόμενη κατά βουλεύματος που δεν υπόκειται σε αναίρεση. Κατόπιν τούτου πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 19 Μαΐου 2004 και με αριθ. 17/2004 αίτηση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου Ι. Ζ. του Κ., κατοίκου ... (373η Mese Road, Santa Monica, CA 90402), για αναίρεση του με αριθ. 428/2004 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου 2006.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ