Legislator Case Law & Legislation
2217/2018 AI generated

2217/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2217/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

2217/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Για την κατάφαση του όρου "επανειλημμένη τέλεση" δεν είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί και καταδίκη του δράστη (Α.Π. 765/2017).

Keywords

AI generated
insufficiently substantiated grievance lack of prosecutorial standing qualified criminal mismanagement fault of counsel failure to state reasons dismissal of fraud charges
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2217 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2217/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Λιόγα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Β. Α. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Παπαδάκη, για αναίρεση της υπ'αριθ.530/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12-6-2018 αίτησή (δήλωση) του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 849/18.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 12.6.2018 αίτηση (δήλωση) για αναίρεση της υπ' αριθμ. 530/2018 καταδικαστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Κακουργημάτων), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, είναι παραδεκτή, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία.

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 372 παρ. 1 του Π.Κ., όποιος αφαιρεί ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα από την κατοχή άλλου με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν το αντικείμενο της κλοπής είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η οποία προστατεύει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της κλοπής απαιτείται να αφαιρέσει ο δράστης με θετική ενέργεια, από την κατοχή άλλου ξένο ολικά ή εν μέρει κινητό πράγμα με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 374 του ιδίου ως άνω Κώδικα, που αναφέρεται στις διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπής, η κλοπή τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, μεταξύ των άλλων σ' αυτό αναφερομένων περιπτώσεων και όταν η κλοπή τελέσθηκε από δύο ή περισσοτέρους που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές ή ληστείες (εδ.

δ') ή αν η πράξη τελέσθηκε από πρόσωπο που διαπράττει κλοπές ή ληστείες κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια (εδ. ε'). Από τη διάταξη του άρθρου 13 περ. στ' του Π.Κ. που προστέθηκε με το άρθρο 1 παρ. 1 του Νόμου 2408/1996, προκύπτει, ότι για την συνδρομή της επιβαρυντικής περίστασης της κατ' επάγγελμα τέλεσης της πράξης, αντικειμενικά μεν απαιτείται η επανειλημμένη τέλεση αυτής, υποκειμενικά δε σκοπός του δράστη να πορισθεί εισόδημα από την επανειλημμένη τέλεσή της χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταδίκη του δράστη για το ίδιο έγκλημα.

Το στοιχείο της επανειλημμένης τέλεσης ενυπάρχει (και) στην φύση εγκλήματος που τελείται κατ' εξακολούθηση (άρθρο 98 του Π.Κ.), το οποίο αποτελείται από περισσότερες αυτοτελείς ομοειδείς μερικότερες πράξεις, ενώ και χωρίς επανειλημμένη τέλεση συντρέχει κατ' επάγγελμα τέλεση, όταν διαπιστώνεται ότι η αξιόποινη πράξη τελείται μεν για πρώτη φορά, όχι όμως ευκαιριακά, αλλά βάσει σχεδίου, δηλαδή, όταν από την υποδομή, που έχει διαμορφώσει ο δράστης και την οργανωμένη ετοιμότητά του με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης, προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος.

Για την κατάφαση του όρου "επανειλημμένη τέλεση" δεν είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί και καταδίκη του δράστη (Α.Π. 765/2017).

ΙΙ. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ` αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού της απόφασης με το διατακτικό της, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, τα δε αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται γενικώς, κατά το είδος τους και δεν απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει χωριστά από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαίτερα, αφού αυτή ενυπάρχει στην θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία, στην κυρία αιτιολογία για την ενοχή, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία, για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).

Άλλωστε, ο άμεσος δόλος πρέπει να προσδιορίζεται με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν την ύπαρξη του στοιχείου της γνώσης, διότι η γνώση, ως ενδιάθετη βούληση, επιβάλλεται να εξειδικεύεται και να συνοδεύεται από εκδηλώσεις του δράστη, κατά τρόπον ώστε να συνάγεται σαφώς ότι το αξιόποινο της πράξης του ήταν αποτέλεσμα της ενσυνείδητης ενέργειάς του.

Επίσης, η επιβαλλόμενη από τις ανωτέρω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στις επιβαρυντικές περιστάσεις και να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έκθεση των πραγματικών περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν στην έννοιά τους, όπως είναι η κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια τέλεση της πράξης (ΑΠ 765/2017).

Η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, όμως, από το δικαστήριο της ουσίας δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης της απόφασης, καθόσον, στην περίπτωση αυτή, υπό την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη. Έλλειψη αιτιολογίας, ωστόσο, δεν υπάρχει στην περίπτωση που η αιτιολογία της απόφασης εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, όταν αυτό περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού (ΑΠ 65/2017).

Ωσαύτως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ., λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (Ολ.

ΑΠ. 2/2011 και 3/2008 - Α.Π. 148/2018). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα, επισκοπούμενα παραδεκτώς για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, πρακτικά της υπ` αριθμ. 530/2018 προσβαλλόμενης απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Κακουργημάτων) που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που αναφέρονται ως προς το είδος τους σ' αυτήν δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη, ως προς τα πράγματα, κρίση του, ότι αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 26.2.2009 κατά τις πρωινές ώρες έλαβε χώρα κλοπή από τους κατηγορούμενους (Γ.

Τ., Β. Α. και Κ. Π.) στην εταιρεία "...", που εδρεύει στη θέση "..." στον .... Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι εισήλθαν στο χώρο της ανωτέρω εταιρείας από το παράθυρο της τουαλέτας και αφαίρεσαν το με αρ. κυκλ. ...81 Φ.Ι.Χ., μάρκας Μερσεντές, χρώματος κόκκινου, το οποίο ήταν έμφορτο με παλέτες χρωμοπαγίδων, συνολικής αξίας 11.000 ευρώ, που ιδιοποιήθηκαν παράνομα.

Το ανωτέρω όμως κλαπέν φορτηγό όχημα διέθετε σύστημα εντοπισμού GPRS και από τις πληροφορίες, που έδωσε στην ως άνω παθούσα εταιρεία "... Α.Β.Ε.Ε.", η εταιρεία διαχείρισης του εν λόγω συστήματος εντοπισμού, προέκυψε ότι το φορτηγό αυτό κατευθύνθηκε αμέσως μετά την διάπραξη της ως άνω κλοπής προς τις εγκαταστάσεις της εταιρείας "...

Α.Ε." που εδρεύει στην περιοχή του ... στη θέση "...", όπου το φορτηγό, όπως φαίνεται από τη κατάσταση του συστήματος GPRS, παρέμεινε επί 45' της ώρας, προκειμένου οι κατηγορούμενοι ν' αφαιρέσουν από την εν λόγω εταιρεία και να ιδιοποιηθούν παράνομα επτά παλέτες εμπορευμάτων, που περιείχαν 14 τεμάχια σκόνη πλυντηρίων ROL, 18 τεμάχια FAIRY ULTRA, 18 τεμάχια FORTE EXTREME, 7 τεμάχια ACE GENTILE, 13 τεμάχια ARIEL, 17 τεμάχια ARIEL WHITE, 13 τεμάχια ARIEL, 16 τεμάχια ARIEL CLEAN AND CLEAR, 37 τεμάχια ARIEL REGULAR, 7 τεμάχια ARIEL WHITE, 10 τεμάχια PAMPERS ACTIVE, 13 τεμάχια PAMPERS ACTIVE, 16 τεμάχια PAMPERS EASY UP, 4 τεμάχια PAMPERS BABY DRY, 20 τεμάχια PAMPERS BABY DRY MAXY και 12 τεμάχια PAMPERS BABY DRY JUNIOR.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η κλοπή που έλαβε χώρα στις 04.30' της 26.2.2009 στην εταιρεία "... Α.Ε." δεν καταγγέλθηκε άμεσα στις αστυνομικές αρχές από τους αρμοδίους υπαλλήλους, και δη ούτε από τον διευθυντή της Σ. Ε., ούτε από τον υπάλληλο της εταιρείας φύλαξης αυτής, αλλά ότι η τέλεσή της. διαπιστώθηκε από τους αστυνομικούς του ΤΑ. ...

που ερευνούσαν την κίνηση του παραπάνω κλαπέντος φορτηγού, πράγμα που σημαίνει ότι οι κατηγορούμενοι είχαν "βοήθεια" έσωθεν της εταιρείας αυτής και δη από υπαλλήλους της που γνώριζαν καλά την αποθήκη φύλαξης των ανωτέρω κλαπέντων αντικειμένων και τους παρείχαν σχετικές πληροφορίες για την διάρρηξη της.

Το με αρ. κυκλ. ...81 Φ.Ι.Χ.,μάρκας Μερσεντές , που κλάπηκε από την εταιρεία "... Α.Β.Ε.Ε." προέκυψε ότι εθεάθη από τον εξετασθέντα μάρτυρα κατηγορίας κατά την πρωτοβάθμια δίκη Β. Π., ο οποίος διέμενε σε γειτονική οικία με την οικία που είχε ενοικιάσει και διέμενε κατά τον επίδικο χρόνο ο πρώτος κατηγορούμενος Γ.

Τ. στον ... στη θέση "...", περί της 6.00' της 26ης-2-2009 που ο ως άνω μάρτυρας έφευγε για την εργασία του, καθήν στιγμή το εν λόγω φορτηγό επιχειρούσε να εξέλθει της αυλής της οικίας του πρώτου κατηγορούμενου για να εισέλθει στο αδιέξοδο στενό στο οποίο διέμενε ο ως άνω μάρτυρας. Έτσι, αποδείχθηκε ότι ανωτέρω κλαπέν φορτηγό κινήθηκε και στάθμευσε στην οικία στη θέση "..." στον ... ,στην οποία διέμενε ο πρώτος κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο, που όπως αποδείχθηκε είχε ενοικιάσει από τον Α.

Τ., μάρτυρα κατηγορίας που εξετάστηκε κατά την πρωτοβάθμια δίκη και κατέθεσε περί αυτού, για να διαμένει αντί πληρωμής των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος. Στην ανωτέρω οικία του πρώτου κατηγορούμενου στη θέση "..." ... έγινε έρευνα από τις αρμόδιες αρχές και κατασχέθηκαν, σύμφωνα με την αναγνωσθείσα από 3-3-2009 έκθεση έρευνας και κατάσχεσης κατά την ημέρα, τα ακόλουθα ανευρεθέντα εντός αυτής αντικείμενα, και δη [350] τεμάχια ενδύματα [ήτοι μπλουζάκια, παντελόνια, φούστες, φορέματα κλπ.], [9] ζευγάρια γάντια, ένας σιδηρολοστός [σκύλα] με διχαλωτή άκρη ύψους 1,60 εκατ., ένα κλαδευτήρι, τρία κατσαβίδια, ένας μικρός κόφτης, δύο μαύρες κουκούλες, τρεις μπλούζες καφέ με κομμένα τα δεξιά μανίκια, ένα μαύρο κασκόλ, ένας σιδηρολοστός ύψους 0,60 εκατ., μία δαγκάνα-κόφτης ύψους 0,70 εκατ., μία αλυσίδα χοντρή μήκους 0,80 εκατ., δύο χαρτοκιβώτια με στοματικό διάλυμα με κωδικό 11271625 της ως άνω εταιρείας "...

Α.Ε.", δύο ζεύγη στηθόδεσμων και μία φόρμα γυναικεία με κωδικούς που φέρονται ότι ανήκουν στην εταιρεία "...". Επίσης, αποδείχθηκε ότι τα ανωτέρω ανευρεθέντα και κατασχεθέντα δύο χαρτοκιβώτια με στοματικό διάλυμα, το ένα εκ των οποίων άδειο και το άλλο περιέχον [11] τεμάχια στοματικού διαλύματος, αποδόθηκαν στον διευθυντή της εταιρείας "...

Α.Ε." ονόματι Σ. Ε. του Ν., που τα παρέλαβε ως μέρος των ανωτέρω αντικειμένων που κλάπηκαν από την εταιρεία αυτή στις 26-2-2009, όπως τούτο προκύπτει από την αναγνωσθείσα από 4-3-2009 έκθεση απόδοσης κατασχεθέντων. Περαιτέρω, από το αναγνωσθέν με αριθ. πρωτ. 09/1/...13-3-2009 έγγραφο της Δ/νσης Εγκληματολογικών Ερευνών - Τμήμα Εξερευνήσεων αποδείχθηκε ότι στην ως άνω οικία του πρώτου κατηγορούμενου βρέθηκαν και τα δακτυλικά αποτυπώματα των δευτέρου και τρίτου κατηγορουμένων, οι οποίοι παραδέχθηκαν απολογούμενοι ότι πράγματι σύχναζαν σ' αυτήν.

Το άλλοθι που επιχείρησε να εμφανίσει στο Δικαστήριο, μέσω της μαρτυρικής κατάθεσης του εξετασθέντος μάρτυρος του Α. Ν., ο πρώτος κατηγορούμενος σύμφωνα με το οποίο αυτός κατά τον επίδικο χρόνο 26-2-2009 και έως 28-2-2009 βρισκόταν στην . …, και ως εκ τούτου δεν συμμετείχε στη διάπραξη του αδικήματος που του αποδίδεται, δεν γίνεται δεκτό από το Δικαστήριο.

Τούτο δε, διότι η ένορκη κατάθεση του ανωτέρω μάρτυρος ,ο οποίος εξετάσθηκε και ως μάρτυρας κατηγορίας κατά την πρωτοβάθμια δίκη, δεν κρίνεται αξιόπιστη, διότι εάν ο μάρτυρας αυτός γνώριζε όσα κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ότι δηλαδή "......κατά τις ανωτέρω ημέρες ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν στη …., τον έβλεπε εκεί συχνά, δεν πιστεύω να έκανε τέτοια πράγματα..." θα τα είχε οπωσδήποτε καταθέσει λόγω της σοβαρότητάς τους και πρωτοβαθμίως όπου αρκέστηκε να καταθέσει μόνον ,μεταξύ άλλων, ότι "γνωρίζω τον Τ.....δεν πιστεύω ότι το έκανε.....μένει στη ….....νοίκιαζε στον ...

λόγω δουλειάς...

". Σύμφωνα με τα ανωτέρω, αποδείχθηκε ότι οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν ενωθεί μεταξύ τους για την από κοινού διάπραξη κλοπών. Την πράξη τους δε αυτή τέλεσαν κατ' επάγγελμα, αφού ενήργησαν βάσει προδιαγεγραμμένου επιμελώς σχεδίου, καταστρωμένου από μακρού χρόνου, ενώ η υποδομή που είχαν διαμορφώσει για την τέλεση της, (ήτοι συντονισμένη δράση τους που υλοποιείτο με την προμήθεια ειδικών διαρρηκτικών εργαλείων, πληροφορίες για ασφαλή δράση από υπαλλήλους των ανωτέρω εταιρειών που έκλεψαν, επινόηση και εφαρμογή σχεδίου εκφόρτωσης και διοχέτευσης σε διάφορους προορισμούς των κλοπιμαίων αντικειμένων, επιλογή κλοπής μεγάλης αξίας αντικειμένων), εκμετάλλευση της επαγγελματικής ιδιότητας των πρώτου και δευτέρου κατηγορουμένων ως οδηγών επαγγελματικών οχημάτων [ήτοι νταλίκες, φορτηγά και τουριστικά λεωφορεία] υποδηλώνει ότι οι κατηγορούμενοι ενήργησαν προς βιοπορισμό και με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεώς της. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει οι κατηγορούμενοι - εκκαλούντες να κηρυχθούν ένοχοι της αποδιδόμενης σ' αυτούς πράξης, ως και πρωτοδίκως. Συνακόλουθα, ο δια του συνηγόρου προβληθείς ισχυρισμός του πρώτου κατηγορούμενου περί μεταβολής της κατηγορίας σε απλή συνέργεια σε κλοπή, τυγχάνει απορριπτέος ως αβάσιμος".

Μετά ταύτα, το Δικαστήριο της ουσίας και υπό τις παραδοχές αυτές κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο του ότι: "Στους κατωτέρω τόπους και χρόνους με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος από κοινού ενεργώντας έχοντας ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές, αφαίρεσαν ξένα κινητά πράγματα από την κατοχή άλλων με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα, διαπράττουν δε κλοπές κατ' επάγγελμα αφού από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης αυτής προκύπτει σκοπός τους προς πορισμό εισοδήματος. Ειδικότερα:

1. Στον ... την 26.2.2009, από κοινού ενεργώντας έχοντας ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές αφαίρεσαν από την κατοχή της εταιρείας ..., το υπ' αριθμ. ...81 ΙΧΦ αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES το οποίο ήταν φορτωμένο με εμπορεύματα της ως άνω εταιρείας (παλέτες "χρωμοπαγίδων") συνολικής αξίας 11.000 ευρώ με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα.

2.Στον ... στη θέση ... την 26.2.2009, από κοινού ενεργώντας αφαίρεσαν από την κατοχή της εταιρείας ..., επτά παλέτες εμπορευμάτων, που περιείχαν 14 τεμάχια σκόνη πλυντηρίων ROL, 18 τεμάχια FAIRY ULTRA, 18 τεμάχια FORTE EXTREME, 7 τεμάχια ACE GENTILE, 13 τεμάχια ARIEL, 17 τεμάχια ARIEL WHITE, 13 τεμάχια ARIEL, 16 τεμάχια ARIEL CLEAN AND CLEAR, 37 τεμάχια ARIEL REGULAR, 7 τεμάχια ARIEL WHITE, 10 τεμάχια PAMPERS ACTIVE, 13 τεμάχια PAMPERS ACTIVE, 16 τεμάχια PAMPERS EASY UP, 4 τεμάχια PAMPERS BABY DRY, 20 τεμάχια PAMPERS BABY DRY MAXY και 12 τεμάχια PAMPERS BABY DRY JUNIOR με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα.

Εκ της επανειλημμένης δε τελέσεως της πράξεως αλλά και της μεθόδου που χρησιμοποίησαν με την συντονισμένη δράση, την ύπαρξη σχεδίου εκφόρτωσης και διοχέτευσης σε διάφορους προορισμούς των κλοπιμαίων με την προμήθεια ειδικών διαρρηκτικών εργαλείων και την αξία των κλοπιμαίων αντικειμένων προκύπτει σκοπός τους προς πορισμό εισοδήματος.

Με τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά την ανωτέρω έννοια ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, για την θεμελίωση της πράξης τόσο στην βασική της υπόσταση και όσον αφορά την τέλεση αυτής με την συνδρομή στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, των από τις επιβαρυντικές περιπτώσεις του στοιχείου δ' του άρθρου 374 του Π.Κ., τέλεση από περισσοτέρους που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές και της κατ' επάγγελμα τέλεσης (στοιχείο ε' του ιδίου άρθρου του Π.Κ.), καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 13 περ.

στ', 14, 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 45, 51, 52, 60 επ., 79, 98, 372 παρ. 1 και 374 περ. δ' και ε' του Π.Κ. που εφάρμοσε, τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. Οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες καθόσον Α) το Δικαστήριο συνεκτίμησε και έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, Β) διαλαμβάνεται στην απόφαση ότι ο αναιρεσείων ενώθηκε με τους συγκατηγορουμένους του με σκοπό να διαπράττουν κλοπές και προσδιορίζονται οι συγκεκριμένες πράξεις, στις οποίες προέβησαν και αφαίρεσαν από την κατοχή άλλων τα μνημονευόμενα ξένα ολικά κινητά πράγματα με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα, δηλαδή με πρόθεση πορισμού εισοδήματος, συνάγοντας τούτο, το Δικαστήριο, από την επανειλημμένη τέλεσή τους και από την υποδομή, το οργανωμένο σχέδιο της οποίας διέκρινε ετοιμότητα δράσης, μεθοδικότητα και εφοδιασμός με ειδικά διαρρηκτικά εργαλεία, ότι το κλαπέν φορτηγό αυτοκίνητο κινήθηκε και στάθμευσε στην οικία του πρώτου κατηγορουμένου (Γ.

Τ.), στη θέση ..., στον ..., όπου έγινε έρευνα από τις αρμόδιες αρχές και κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων 11 τεμάχια στοματικού διαλύματος, που αποδόθηκαν στον Διευθυντή της εταιρείας "... Α.Ε.) και διαρρηκτικά εργαλεία, καθώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα του αναιρεσείοντος και Γ) Το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αποτελεί αντιγραφή του διατακτικού, αλλά περιέχει αναλυτικές και ίδιες επαρκείς σκέψεις, ενώ είναι απαράδεκτες οι εμπεριεχόμενες στους προβαλλόμενους από τον αναιρετικό λόγο αιτιάσεις για εσφαλμένη εκτίμηση αποδεικτικών μέσων, με την επίκληση ότι το Δικαστήριο της ουσίας δεν στηρίχθηκε σε ισχυρές αποδείξεις γιατί, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας ή εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως πλήττουν την, αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατ' ακολουθίαν αυτών ο προβαλλόμενος από τον αναιρεσείοντα από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ. λόγος αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εκ πλαγίου παραβίασης της ουσιαστικής ποινικής διάταξης των άρθρων 372 παρ. 1 και 374 περ. δ' και ε' του Π.Κ., πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Μετά από αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση (δήλωση) αναίρεσης και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-6-2018 (υπ` αριθμό πρωτ. 6490/2018) αίτηση (δήλωση) του Β. Α. του Χ., για αναίρεση της υπ` αριθμό 530/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ