2213/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2213 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2213/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους

Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιπώτη Μπρακουμάτσου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου H. R. του G. H., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον δικηγόρο Αναστάσιο Μέρμηγκα, ο οποίος ορίστηκε με την υπ'αριθ.244/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 37/2018 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Βορείου Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15-6-2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 861/18.

Αφού άκουσε Τον ορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 15.6.2018 αίτηση του H. R. του G. H. για αναίρεση της υπ' αριθ. 37/2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Βορείου Αιγαίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, για απόπειρα βιασμού, αποπλάνηση ανηλίκου κάτω των 14 ετών και ασέλγεια σε ανήλικο έναντι αμοιβής, νεότερο των 15 ετών ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατά το άρθρο 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ. Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

I. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσής της από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ., όταν αναφέρονται σ` αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή αυτών των τελευταίων στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε (Ολ.ΑΠ 1/2005).

Η κατά τα άνω αιτιολογία εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, την καταδικαστική, δηλαδή, ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες, ή εάν η έκδοσή τους αφίεται στη διακριτική, ανέλεγκτη ή ελεύθερη κρίση του δικαστού που τις εξέδωσε.

Ούτως η απορριπτική της αίτησης του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης κατ` άρθρον 352 Κ.Π.Δ. παρεμπίπτουσα απόφαση, πρέπει να είναι ειδικώς αιτιολογημένη, με αναφορά των περιστατικών και των συλλογισμών, με τους οποίους το δικαστήριο κατέληξε στην απορριπτική του κρίση, υπό την προϋπόθεση όμως ότι η υποβολή ενός τοιούτου αιτήματος έγινε σαφώς και ορισμένως, με όλα τα αναγκαία περιστατικά, τα οποία απαιτούνται για την θεμελίωσή του ώστε να τα κρίνει το δικαστήριο, άλλως αυτό δεν είναι υποχρεωμένο να απαντήσει και μάλιστα αιτιολογημένα.

Εάν δηλαδή το δικαστήριο παραλείψει να απαντήσει σε ορισμένο αίτημα ή δεν αιτιολογήσει ειδικά και εμπεριστατωμένα την απορριπτική του κρίση, ιδρύεται λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510§1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. (Ολ.Α.Π. 7/2005) και εάν μετά ταύτα εχώρησεν στην κατ` ουσίαν έρευνα της υπόθεσης και την καταδίκη του κατηγορουμένου, δημιουργείται ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510§1 στοιχ.

Η' Κ.Π.Δ. για υπέρβαση εξουσίας (ΑΠ 762/2013). Περαιτέρω, απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Τέλος, οι αιτιάσεις, με τις οποίες πλήττεται η περί τα πράγματα και την εκτίμηση των αποδείξεων (εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου ξεχωριστά και παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης) αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν θεμελιώνουν αναιρετικό λόγο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. (ΑΠ 271/2018 - ΑΠ 131/2017).

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση, για την έρευνα του παραδεκτού των λόγων της αναίρεσης από τον Άρειο Πάγο, της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 37/2018 απόφασης και των πρακτικών του το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Βορείου Αιγαίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, αφού αρχικά επιφυλάχθηκε επί του αιτήματος που είχε υποβάλει ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων δια της συνηγόρου του να κληθεί ο ανήλικος παθών D.

F., που είχε εξετασθεί με την προστατευτική μάλιστα διαδικασία του άρθρου 226Α Κ.Π.Δ., στην συνέχεια απέρριψε το αίτημα αυτό και κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο, κατά πλειοψηφία, απόπειρας βιασμού, απόπειρας αποπλάνησης ανηλίκου νεώτερου των 14 ετών και ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής, νεότερο των 15 ετών, δεχθέν, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων σ' αυτήν, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, κατά την ανέλεγκτη, ως προς τα πράγματα, κρίση του, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα:

Ο κατηγορούμενος H. R., υπήκοος ..., κατά το χρόνο, καλοκαίρι 2011, που φέρεται ότι τέλεσε τις αποδιδόμενες σ' αυτόν αξιόποινες πράξεις α) της απόπειρας βιασμού, β) της απόπειρας αποπλάνησης ανηλίκου νεώτερου των 14 ετών και γ) της ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής, νεότερο των 15 ετών, ο οποίος ήδη έχει, υπό όρους, απολυθεί από τις φυλακές κατ' άρθρο 12 παρ. 2 ν. 4322/2015, διήγε το 25ο έτος της ηλικίας του (έτος γεν. 1986) και ζούσε στην πόλη της …., ασχολούνταν δε με την πώληση πλαστών CD, ενώ περιστασιακά εργαζόταν στο ιχθυοπωλείο του μάρτυρα Ι.

Φ.. Επεδίωκε να κάνει παρέα με ανήλικα αγόρια ελληνικής και αλβανικής καταγωγής, κάτω των 15 ετών, τα οποία συναθροίζονταν έξω από το κατάστημα του ανωτέρω εργοδότη του, γεγονός που είχε δημιουργήσει ακόμα και σ' αυτόν εύλογα ερωτήματα (σχετική περί τούτου είναι η αναφορά στην κατάθεσή του). Μεταξύ των ανηλίκων ήσαν ο φερόμενος ως παθών, D.

F. (έτος γεν. 12.1.1998), ο D. B. (έτος γεν. 22.6.1996), ο Έ. Α. και οι Ι. Σ.ς (έτος γεν. 27.9.1997) και Ν. Κ. (έτος γεν. 13.11.1996). Επίσης, παρά το γεγονός ότι τα εισοδήματά του ήσαν πενιχρά εν τούτοις προσέφερε στα άνω ανήλικα ως δώρο CD και χρηματικά ποσά των 10 και 20 ευρώ, καθώς επίσης τους παραχωρούσε το δίκυκλο μηχανάκι του για να το οδηγήσουν, ενώ συχνά επέβαινε και ο ίδιος ως συνεπιβάτης, βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να ασελγήσει στα ανήλικα, θωπεύοντάς τα στους μηρούς και στα γεννητικά όργανα.

Επίσης, συχνά, με διάφορα προσχήματα, καλούσε τους ανωτέρω ανηλίκους στην οικία του, όπου, αφού τους έδιδε ως δώρο διάφορα χρηματικά ποσά, προέβαινε, σε βάρος τους, σε ασελγείς πράξεις και συγκεκριμένα τους αγκάλιαζε και τους φιλούσε, ικανοποιώντας με τον τρόπο αυτό την γενετήσια επιθυμία του, καθώς επίσης τους έστελνε μηνύματα στο κινητό γράφοντας "φίλοι για πάντα" "αγάπη μου" (σχετικές για τα παραπάνω είναι οι αναφορές των άνω ανηλίκων στις καταθέσεις τους, και ειδικότερα του παθόντος D.

F. και D. B.), στις δοθείσες, χωρίς όρκο από 12.6.2012 και 23.12.2011 καταθέσεις τους, ενώπιον της Ανακρίτριας Χίου παρουσία της παιδοψυχιάτρου Φ. Σ. που αναγνώστηκαν και στο ακροατήριο του Ι. Σ. και Ν. Κ.). Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι το καλοκαίρι του 2011, σε χρόνο που ακριβώς δεν προσδιορίστηκε, ο κατηγορούμενος κάλεσε στην οικία του τον ανωτέρω, κάτω των 14 ετών, ανήλικο D.

F., την ηλικία του οποίου γνώριζε, ότι δηλαδή ήταν, κατ' εκείνο το χρόνο νεότερος των 14 ετών, καθόσον δεν ισχυρίστηκε ποτέ το αντίθετο, και αφού τον αγκάλιασε και τον φίλησε, ικανοποιώντας με τον τρόπο αυτόν την γενετήσια επιθυμία του, του έδωσε 20 ευρώ. Επίσης, κατά τον μήνα Αύγουστο 2011, σε ημέρα που δεν προσδιορίστηκε, ο ίδιος ως άνω ανήλικος, κατόπιν προσκλήσεως του κατηγορουμένου, μετέβη στην οικία του τελευταίου, ο οποίος, αφού του χάρισε ένα CD, έβγαλε τα ρούχα τους, μένοντας γυμνός, ενώ στη συνέχεια άρχισε να τον χαϊδεύει στο σώμα και στα γεννητικά του όργανα.

Ακολούθως, ο κατηγορούμενος έριξε τον ανήλικο στο κρεβάτι και ασκώντας σωματική βία επεδίωξε να τον εξαναγκάσει να έλθει μαζί του σε συνουσία, όταν δε ο ανήλικος αντιστάθηκε του έπιασε το κεφάλι και προσπάθησε να τον εξαναγκάσει να προβεί στην ασελγή πράξη της πεολειχίας, επιδιώκοντας να διεγείρει και να ικανοποιήσει την γενετήσια επιθυμία του, ωστόσο, η πράξη του αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική του θέληση, αλλά γιατί ο ανήλικος αντιστάθηκε και κλωτσώντας τον κατάφερε να ξεφύγει και να αποχωρήσει από την οικία του κατηγορουμένου.

Για τις πιο πάνω πράξεις του κατηγορούμενου αναφέρθηκε κατηγορηματικά και με σαφήνεια στις ανωτέρω καταθέσεις του ο παθών ανήλικος D. F. την τέλεση των οποίων επιβεβαίωσε στις προαναφερόμενες καταθέσεις του και ο έτερος ανήλικος D. B.. Οι παραπάνω ενέργειες του κατηγορουμένου στοιχειοθετούν το έγκλημα του άρθρου 339 ΠΚ, καθόσον συνιστούν ασελγείς πράξεις με έντονο γενετήσιο χαρακτήρα, που κατέτειναν στη διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του κατ/νου και οι οποίες προσβάλλον το κοινό αίσθημα της αιδούς, των ηθών και της ακώλυτης γενετήσιας εξέλιξης των ανηλίκων αλλά και το έγκλημα της ασέλγειας με ανήλικο νεώτερο των 15 ετών έναντι αμοιβής και απόπειρας βιασμού.

Κατόπιν τούτου, το αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης προκειμένου να κληθεί και να προσέλθει να καταθέσει ο ήδη ενήλικος παθών είναι απορριπτέο, ενόψει και του ότι οι καταθέσεις του είναι αναγνωστέες, κατ' άρθρο 226Α' Κ.Π.Δ. Άλλωστε το Δικαστήριο μπορεί να οδηγηθεί σε ασφαλή δικανική πεποίθηση από τα υπάρχοντα ως άνω αποδεικτικά μέσα, ενώ εξ άλλου, όπως ο μάρτυρας υπεράσπισης δικηγόρος ….

Δ. Σ. κατέθεσε, "ο παθών του δήλωσε ότι πια δεν θυμάται τίποτα". Εντεύθεν το ανωτέρω αίτημα απορρίφθηκε δεδομένου οτι το δικαστήριο έκρινε οτι υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις για να διαμορφώσει την κρίση του όπως εκτίθενται στο σκεπτικό χωρίς να είναι απαραίτητη η παράθεση επιπλέον περιστατικών όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον σχετικό λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510§1 στοιχ.

Δ' και Η' Κ.Π.Δ. ο οποίος πρέπει να απορριφθεί.

ΙΙΙ. Με τον δεύτερο λόγο αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της εσφαλμένης εκτίμησης του πορίσματος της διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης και με τον τρίτο την πλημμέλεια της εσφαλμένης εκτίμησης της από 5.6.2013 έκθεσης υποβολής δηλώσεως κατά το άρθρο 344 του Π.Κ. Οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι, διότι με αυτούς πλήττεται η ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το Δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, που δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες νομικές σκέψεις.

IV. Τέλος με τον τέταρτο λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, ιδίως των άρθρων 1, 14, 16, 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 42, 51, 53, 57, 59 επ., 79, 80, 83, 94, 336 παρ. 1, 339 παρ1β', 351 Α παρ.1 περ. β' του Π.Κ., για την θεμελίωση του οποίου απλά παρατίθεται το κείμενο και η ερμηνεία των σχετικών διατάξεων του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ., που προβλέπουν τους λόγους αναίρεσης από την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, αντίστοιχα, χωρίς να γίνεται επίκληση συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια.

Μάλιστα ο αναιρεσείων, εσφαλμένα υπολαμβάνοντας ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση κηρύχθηκε ένοχος για πώληση και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι στερείται νόμιμης βάσης και ότι ελλείπει η ειδική αιτιολογία που επιβάλλει το Σύνταγμα για την εν λόγω καταδίκη.

Μετά από αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και καταδικασθεί ο αναιρεσείων ο οποίος παραστάθηκε στη συζήτηση με τον νομίμως διορισθέντα δυνάμει της υπ' αριθμό 244/2018 πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου, δικηγόρο Αθηνών Αναστάσιο Μέρμηγκα. (ΑΜ ΔΣΑ 029066) και εξέθεσε τις απόψεις του (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ. 1), στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 48/15.6.2018 αίτηση αναίρεσης του H. R. του G. H. και της R. B., που γεννήθηκε στο ..., κατά της υπ' αριθμό 37/7.5.2018 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ