Appeal dismissed for inadmissibility due to vague grounds failing to specify legal errors under Greek Code of Civil Procedure.

Απόφαση 2212 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 2212/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη Aντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση και Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..... και ήδη κρατουμένου στις Φυλακές Κορυδαλλού, που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ΄ αριθμ.722/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτό, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Απριλίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 912/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 394/21-9-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Συμβούλιο την προκειμένη δικογραφία και εκθέτω τα εξής:

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ΄ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ΄αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αόριστος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα.

ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, με την αίτηση αναίρεσης πλήττεται η 722/2006 απόφαση (βούλευμα) του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας που περατώθηκε με την 7380/1996 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Στην σχετική με αριθμό 312/13-4-2006 έκθεση οι λόγοι αναίρεσης διατυπώνονται κατά λέξη ως εξής: "1) για εσφαλμένη ποινική διάταξη, εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που εφαρμόσθηκε στο βούλευμα αυτό, 2) έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που επιβάλλει το άρθρο 139 ΚΠΔ και το Σύνταγμα 3) Υπέρβαση εξουσία, 4) Πλήρης ακυρότητα ως προς το σκεπτικό της απόφασης......" (βλ. έκθεση αναίρεσης).

Δεν προσδιορίζει όμως ο αναιρεσείων σε τί ειδικότερα συνίστανται οι πιο πάνω προβαλλόμενοι λόγοι. ΄Ετσι, δεν διαλαμβάνεται στην αίτηση, ως προς τον 1ο λόγο η ουσιαστική ποινική διάταξη που εσφαλμένα ερμηνεύθηκε και εφαρμόστηκε, ούτε ποιά είναι η πλημμέλεια ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή. Ως προς τον 2ο λόγο, δεν αναφέρεται σε τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, και από ποιές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, στην οποία πάντως παρατίθεται αιτιολογία, προκύπτει η έλλειψη αυτή, ως προς τον 3ο λόγο, δεν προσδιορίζεται κατά ποιόν τρόπο το Συμβούλιο υπερέβη την εξουσία του και τέλος ως προς τον 4ο δεν προσδιορίζεται ποιά από τις αναφερόμενες στο άρθρο 171 ΚΠΔ διατάξεις δεν τηρήθηκε και έτσι προκλήθηκε ακυρότητα. Μετά από αυτά, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Ι. Να απορριφθεί η με αριθμό 312/13-4-2006 αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε από τον ....., κρατούμενο Φυλακών Κορυδαλλού, κατά του 722/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και

ΙΙ. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

Αθήνα 29-6-2006

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 528 παρ.1 ΚΠΔ, κατά της αποφάσεως του Συμβουλίου των Εφετών που επιλαμβάνεται, κατά το άρθρο αυτό, της αιτήσεως επαναλήψεως της διαδικασίας, επιτρέπεται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, στον εισαγγελέα και εκείνον που ζήτησε την επανάληψη, κατά τα άρθρα 484 και 485 .Από τα τελευταία αυτά άρθρα προκύπτει ότι αρμόδιο να κρίνει την αναίρεση αυτή είναι το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, που συνεδριάζει με τριμελή σύνθεση ως συμβούλιο και ότι ως λόγοι αναιρέσεως προβάλλονται εκείνοι που δίδονται κατά βουλεύματος. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.2 ΚΠοινΔ, η οποία εφαρμόζεται σε όλα τα ένδικα μέσα κατά αποφάσεων και βουλευμάτων, στην έκθεση που περιέχει τη δήλωση ασκήσεως ενδίκου μέσου, πρέπει, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτό ασκείται. Διαφορετικά, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ να απορρίπτεται. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως δεν αρκεί, αλλά απαιτείται να προσδιορίζεται συγκεκριμένα η νομική πλημμέλεια.

Στην προκειμένη περίπτωση, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά του 722/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απορρίφθηκε, μετά από ουσιαστική έρευνα, η από 15-12-2005 αίτηση του αναιρεσείοντος, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη 73870/1996 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε φυλάκιση δύο ετών και χρηματική ποινή 200.000 δραχμών για μαστρωπεία.

Στην αίτηση αυτή, η οποία ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κρατήσεως Κορυδαλλού (έκθεση 312/13-4-2006), αφού μνημονεύεται το άρθρο 482 ΚΠοινΔ, ζητείται ακολούθως η αναίρεση του ανωτέρω βουλεύματος για τους εξης λόγους, κατά λέξη "1ο για εσφαλμένη ποινική διάταξη εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε στο βούλευμα αυτό, 2. 'Ελλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρο 139 ΚΠΔ και το Σϋνταγμα, 3 Υπέρβαση εξουσίας, 4.

Πλήρης ακυρότητα ως προς το σκεπτικό της αποφάσεως", χωρίς καμία άλλη αναφορά. Οι λόγοι αυτοί, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα είναι αόριστοι. Επομένως, η ένδικη αίτηση, πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, (κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμοδίου γραμματέα), να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 583 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13 Απριλίου 2006 αίτηση του ....., περί αναιρέσεως του 722/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ