2210/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2210 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2210/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Γεώργιο Λέκκα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Μαΐου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό των Οικονομικών και τον Προϊστάμενο της ΙΗ' ΔΟΥ Αθηνών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ιωάννα Λεμπέση, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Α-Ω Ανώνυμη Εταιρεία Μεσιτικών, Επενδυτικών Εκδοτικών και σχετικών με MANAGEMENT Επιχειρήσεων", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9 Δεκεμβρίου 1996 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9ΤΜ/1998 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 62/1999 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 28 Αυγούστου 2001 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας, ανέγνωσε την από 19 Απριλίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 3915 Γ'/20-2-2014 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Α. Σ., που προσκομίζει το επισπεύδον τη συζήτηση αναιρεσείον, επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη, νομότυπα και εμπρόθεσμα, αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και της κλήσης για εμφάνισή της κατά την ορισθείσα και στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο. Επομένως, αφού δεν εμφανίσθηκε αυτή στο παρόν δικαστήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο κατά την παρούσα δικάσιμο, πρέπει η συζήτηση να χωρίσει σαν να ήταν και αυτή παρούσα (ΚΠολΔ 576 § 2).

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 62/1999 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου, η οποία εκδόθηκε ερήμην της αναιρεσίβλητης επί της 19-6-1998 έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 9ΤΜ/1998 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 9-12-1996 ανακοπή του τελευταίου κατά του υπ' αριθμ. .../1996 πίνακα κατάταξης του Συμβολαιογράφου Τήνου Αναστασίου Πλυτά.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, ενόψει και του ότι στις δίκες περί την εκτέλεση δεν επιτρέπεται ανακοπή ερημοδικίας (ΚΠολΔ 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τα άρθρα 937 § 1 αριθμ. 2 και 979 § 2 του ίδιου Κώδικα), είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 § 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 932 του ΚΠολΔ, τα έξοδα της αναγκαστικής εκτέλεσης βαρύνουν εκείνον κατά του οποίου αυτή στρέφεται και προκαταβάλλονται από εκείνον που την επισπεύδει, ενώ κατά το άρθρο 975 του ίδιου κώδικα η κατάταξη των δανειστών στον πίνακα γίνεται, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα της εκτέλεσης που ορίζονται αιτιολογημένα από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού.

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις αυτές, στη δεύτερη των οποίων γίνεται διάκριση μεταξύ αφαίρεσης των εξόδων και κατάταξης των προνομιακών απαιτήσεων, υπέγγυο στους δανειστές είναι το ποσό του πλειστηριάσματος που απομένει μετά την αφαίρεση των εξόδων εκτέλεσης, τα οποία δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των προνομίων ούτε κατατάσσονται στον πίνακα, αλλά προαφαιρούνται προκειμένου να γίνει η κατάταξη των δανειστών, ορίζονται δε με τον πίνακα κατάταξης ή με ιδιαίτερη πράξη, με την οποία ο υπάλληλος του πλειστηριασμού δικαιολογεί τα σχετικά κονδύλια προκειμένου να τα προαφαιρέσει από το πλειστηρίασμα.

Δικαιούχος των εξόδων εκτέλεσης είναι κατ' αρχήν ο δανειστής που επέσπευσε την εκτέλεση, όμως ως δικαιούχοι νοούνται και τα όργανα της εκτέλεσης και ειδικότερα ο δικαστικός επιμελητής και ο υπάλληλος του πλειστηριασμού (συμβολαιογράφος), καίτοι τα πρόσωπα αυτά δεν νομιμοποιούνται να αναζητήσουν τα σχετικά έξοδα από τον καθού η εκτέλεση, αφού με αυτόν δεν συνδέονται με κατάλληλη έννομη σχέση.

Δηλαδή τα έξοδα της εκτέλεσης δεν κατατάσσονται στο συντασσόμενο από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού πίνακα, ωστόσο η σχετική εκκαθαριστική πράξη του αποτελεί διανομή του πλειστηριάσματος και προσβάλλεται συνεπώς με την ανακοπή του άρθρ. 979 του ΚΠολΔ. Εξάλλου ως έξοδα εκτέλεσης κατά τις παραπάνω διατάξεις νοούνται όλες οι δαπάνες που γίνονται από τον επισπεύδοντα την εκτέλεση δανειστή και αποβλέπουν στο γενικό συμφέρον όλων των δανειστών, εφόσον είναι αναγκαίες για τη διαδικασία της εκτέλεσης από την έναρξή της μέχρι και την περάτωσή της, δηλαδή ανάγονται στην προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, στην κατάσχεση, στη συντήρηση του κατασχεθέντος πράγματος, στον πλειστηριασμό και στην κατάταξη των δανειστών.

Αντίθετα δεν περιλαμβάνονται τα έξοδα που έγιναν προς το αποκλειστικό συμφέρον είτε του επισπεύδοντος είτε των αναγγελθέντων δανειστών ούτε επίσης όσα έγιναν από υπαιτιότητα του επισπεύδοντος, όπως είναι τα έξοδα πλειστηριασμού που ματαιώθηκε λόγω παρόδου προθεσμίας ή λόγω ακυρότητας των πράξεων (ΑΠ 300/2013).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Στη προκειμένη περίπτωση προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της ένδικης ανακοπής (ΚΠολΔ 561 § 2) προκύπτει ότι με αυτή προσβάλλεται ο υπ' αριθμ. .../1996 πίνακας κατάταξης δανειστών του Συμβολαιογράφου Τήνου Αναστασίου Σταματέλου Πλυτά.

Ειδικότερα, με την ένδικη ανακοπή προβάλλεται ότι εσφαλμένα προσδιορίσθηκαν από τον ως άνω συμβολαιογράφο και αφαιρέθηκαν από το πλειστηρίασμα των 1.110.000 δραχμών, μεταξύ άλλων και έξοδα ποσού 232.000 δραχμών για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση, καθόσον ο προσδιορισμός του ύψους τους και κατά το πέραν των 3.500 δραχμών ποσό, έγινε κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Κώδικα Περί Δικηγόρων, κατά τα ειδικότερα στο δικόγραφό της εκτιθέμενα.

Σύμφωνα όμως με όσα αναφέρθηκαν στη νομική σκέψη της παρούσας, η σχετική εκκαθαριστική πράξη του επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου αποτελεί διανομή του πλειστηριάσματος και ως εκ τούτου προσβάλλεται με την ανακοπή του άρθρ. 979 του ΚΠολΔ. Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (ΚΠολΔ 561 § 2), έκρινε την ένδικη ανακοπή, κατά το μέρος τούτο, ως απαράδεκτη, με το σκεπτικό ότι το ανωτέρω ποσό, "...το οποίο προαφαιρέθηκε ως αμοιβή του δικηγόρου Αθηνών Σπύρου Διαμαντή για τη σύνταξη προς εκτέλεση, δεδομένου ότι στα προαφαιρούμενα έξοδα αναγκαστικής εκτέλεσης περιλαμβάνεται η αμοιβή του δικηγόρου για τη σύνταξη επιταγής προς εκτέλεση, τυχόν δε αντιρρήσεις για το ύφος της αμοιβής θα έπρεπε σύμφωνα με τα παραπάνω να είχαν ασκηθεί με ανακοπή εντός της παραπάνω προθεσμίας των 15 ημερών, μετά την άπρακτη πάροδο της οποίας η επίμαχη επιταγή προς εκτέλεση κατέστη απρόσβλητη και ισχυροποιήθηκε και ως προς το περιεχόμενο σ' αυτήν κονδύλιο των 228.500 δραχμών".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, εσφαλμένα έκρινε ότι η ένδικη ανακοπή έπρεπε να ασκηθεί εντός προθεσμίας 15 ημερών αφότου έγινε η πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης και αφού η προθεσμία αυτή παρήλθε άπρακτη η επίμαχη επιταγή προς εκτέλεση κατέστη απρόσβλητη και ισχυροποιήθηκε και ως προς το προαναφερόμενο ποσό των 228.500 δραχμών, ενώ όπως ειπώθηκε αυτή διέπεται από τη διάταξη του άρθρου 979 ΚΠολΔ.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 ΚΠολΔ αρ. 14 είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν.

Τέλος, η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί λόγω της ήττας της στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 § 2), τα οποία όμως θα επιβληθούν μειωμένα (άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν.3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν.1738/1987, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 62/1999 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2014 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ