Supreme Court quashes appeal dismissal for Greece due to statutory suspension of time limits during court adjournments.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the High Court of Appeal's dismissal of the State's appeal as untimely, ruling the appeal was valid. The State filed the appeal on October 15, 2002, after the judgment was served on September 10, 2002, but the High Court found it expired. The court held that the thirty-day appeal period was legally suspended during the court's adjournment, meaning the deadline had not yet passed when the appeal was submitted. Consequently, the appeal was allowed, and the case was remanded for retrial before a different panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(14) of the Code of Civil Procedure; Article 518(1) of the Code of Civil Procedure; Article 11 of the Code of Civil Procedure of the State: The appeal period is suspended during court adjournments, preventing the State from being deemed untimely if the deadline falls within the suspension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2210 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2210/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Κωνσταντίνο Λαϊνά, πάρεδρο του νομικού συμβουλίου του κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Αλφα τράπεζα ΑΕ Αλφα ΒANK" διαδόχου της εταιρίας με την επωνυμία "Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα της Ελλάδος" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Τσενέ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-10-2000 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 76/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 208/2006 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 21-8-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 17-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Κατά την έννοια του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, η προθεσμία της εφέσεως, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημερών και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. Κατά το άρθρο 11 του Κωδ. Δ/τος της 26-6/10-7-1944 "περί κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου": "Εις πάσας τας δίκας του Δημοσίου ουδεμία απολύτως τρέχει, κατά την διάρκειαν των δικαστικών διακοπών, προθεσμία εις βάρος του Δημοσίου, ούτε δια την υπό τούτου ως τρίτου άσκησιν δηλώσεων, ούτε δια την έγερσιν αγωγών, παρεμβάσεων και προσεπικλήσεων, ούτε, τέλος, δια την άσκησιν οιουδήποτε ενδίκου μέσου ή εξέτασιν μαρτύρων, πάσα δε τοιαύτη προθεσμία αρξαμένη πρό των διακοπών, ως και η εξέταση των μαρτύρων, αναστέλλεται κατά την διάρκεια των διακοπών..." Η τελευταία αυτή διάταξη, διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας και εφαρμόζεται (με βάση την συνταγματική αρχή της ισότητας) τόσον υπέρ του Δημοσίου και των προσώπων που εξομοιώνονται με αυτό ως προς τα δικονομικά του προνόμια, όσο και υπέρ των αντιδίκων αυτών (βλ. Ολ. ΑΠ 12/2002).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε το ένδικο μέσο της εφέσεως που είχε ασκήσει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο κατά της 76/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, ως εκπρόθεσμο, επειδή κατετέθη την 15-10-2002 και η εκκληθείσα απόφαση είχε επιδοθεί την 10-9-2002. Έτσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο, υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, πλημμέλεια, αφού, με βάση τα προεκτεθέντα, η προθεσμία των τριάντα ημερών για την άσκηση της εφέσεως είχε νομίμως ανασταλεί μέχρι της 16-9-2002 και, επομένως, δεν είχε συμπληρωθεί κατά το χρόνο που κατετέθη η έφεση. Κατά συνέπεια, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού η σύνθεσή του από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580§3 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 208/2006 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου και παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητο την δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ