220/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 220 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 220/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ψωμά.

Της αναιρεσίβλητης: Ψ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Χριστοδούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2058/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3504/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-6-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 12-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ δημιουργείται όταν το δικαστήριο της ουσίας χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει εσφαλμένα να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας προκειμένου να εξειδικεύσει τις αόριστες νομικές έννοιες και να υπαγάγει σε αυτές τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει στην αίτηση να αναφέρονται τα διδάγματα της κοινής πείρας και ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου χρησιμοποιήθηκαν ή όχι τα διδάγματα αυτά, διαφορετικά ο λόγος της αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, διότι, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο "η άνοια αποτελεί νομική έννοια και ελέγχεται αναιρετικώς και για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας που αφορούν την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους κανόνες δικαίου". Ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν εκτίθενται σ' αυτόν, αφενός ποιό είναι το δίδαγμα της κοινής πείρας και αφετέρου ποιός είναι ο κανόνας δικαίου στον οποίο έπρεπε η προσβαλλόμενη απόφαση να υπαγάγει τα πραγματικά περιστατικά.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1719 περ. 3 ΑΚ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 30 του ν. 2447/1996, ανίκανοι να συντάσσουν διαθήκη είναι όσοι κατά το χρόνο της σύνταξης της διαθήκης δεν έχουν συνείδηση των πράξεών τους ή βρίσκονται σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής τους.

Η ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησης του διαθέτη, είναι η διαταραχή που μειώνει σημαντικά την ικανότητα για αντικειμενικό έλεγχο της πραγματικότητας, δηλαδή όταν εξ αιτίας της διαταραχής αυτής, αποκλείεται κατά το χρόνο σύνταξης της διαθήκης, ο ελεύθερος προσδιορισμός της βούλησης με λογικούς συλλογισμούς.

Οι ασθένειες που μπορούν να οδηγήσουν στη διαταραχή αυτή είναι οι ίδιες, οι οποίες σύμφωνα με τη ρύθμιση της παλαιάς διατάξεως 1719 περ. 4 ΑΚ, προκαλούσαν έλλειψη χρήσης του λογικού λόγω πνευματικής ασθένειας, δηλαδή οι γνήσιες ψυχώσεις, αλλά και οι οργανικοψυχικές παθήσεις, όπως η άνοια και η ολιγοφρένεια.

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την ως άνω απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο γεννηθείς στην Αθήνα, το έτος 1923, Γ1, αρχιπλοίαρχος ε.ά., περί τα μέσα του έτους 1998 και ενώ ήδη τελούσε σε χηρεία, γνώρισε την εναγομένη Ψ1, μητέρα τριών ενηλίκων τέκνων, μέσω της κοινής φίλης τους Ζ1 .Μεταξύ των ανωτέρω δύο (Γ1 και εναγομένης), αναπτύχθηκε αμέσως δεσμός ο οποίος εξελίχθηκε σε συντροφική σχέση, με αμοιβαία και ειλικρινή εκατέρωθεν αισθήματα στοργής και αγάπης.

Αν και δεν διέμεναν στην ίδια οικία, ήσαν καθημερινώς μαζί, είτε στην κατοικία της εναγομένης στην .........., είτε στην κατοικία του συντρόφου της στην ......... Αττικής ή στην ετέρα κατοικία του ιδίου στο ......... Φωκίδας κατά τα Σαββατοκύριακα, είτε σε ταξίδια και εκδρομές, που οι δυο τους ή και με κοινούς φίλους τους πραγματοποιούσαν.

Η εναγομένη τον ανωτέρω σύντροφο της, που σημειωτέον είχε επισφαλή υγεία, καθότι έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και στένωση των στεφανιαίων αρτηριών, ιδιαιτέρως εφρόντιζε και επιμελώς περιποιείτο. Συνόδευε δε πάντοτε αυτόν στο νοσοκομείο για τις αιμοκαθάρσεις στις οποίες επί τρεις φορές την εβδομάδα υπεβάλλετο και γενικά η εναγομένη επιμελείτο όλων των υποθέσεών του, τη διαχείριση και τη διεκπεραίωση των οποίων της είχε εκείνος αναθέσει, καθόσον απολύτως την εμπιστευόταν και ιδιαίτερα την εκτιμούσε.

Απόδειξη δε τούτου αποτελεί το γεγονός, ότι ο ανωτέρω Γ1 - οποίος ήταν κάτοχος σημαντικής περιουσίας -, με το αριθ. ......... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Παναγιώτας Μιχαηλίδη, μεταβιβάζει στην εναγομένη την ψιλή κυριότητα οικόπεδου του 4.435,65 τ.μ. στο ......... Φωκίδας, μετά της επ' αυτού οικίας, εμβαδού 196 τ.μ., ανεγερθείσης το έτος 1990, αντί τιμήματος 15.000.000 δραχμών, πραγματικής όμως αξίας, κατά τον ενάγοντα, τουλάχιστον 200.000.000 δραχμών, καταθέτει σε κοινό λογαριασμό με την εναγομένη σημαντικά χρηματικά ποσά που αποκτά από την εκποίηση περιουσιακών του στοιχείων, μετατρέπει ατομικούς του λογαριασμούς σε κοινούς με την εναγομένη, ενώ με το αριθ. ..........

ειδικό πληρεξούσιο, που συνετάγη στην οικία του, από τη συμβολαιογράφο Αγγελική Καζακοπούλου - Βασιλικού, διορίζει πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητό του την εναγομένη, στην οποία παρέχει την εντολή, την πληρεξουσιότητα και το δικαίωμα, να εισπράττει τη σύνταξή του, να πωλήσει προς οποιονδήποτε και στον εαυτό της -με αυτοσύμβαση - με οποιοδήποτε τίμημα και όρους, το αριθ.

κυκλοφορίας ....... ΙΧΕ αυτοκίνητο του, εργοστασίου ....., έτους κυκλοφορίας 1998, να αγοράζει για λογαριασμό του από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε τίμημα αυτοκίνητα δημόσιας ή ιδιωτικής χρήσεως, να τον εκπροσωπεί ενώπιον των δικαστηρίων και όλων των δημοσίων υπηρεσιών και οργανισμών, να καταθέτει και να αναλαμβάνει χρήματα από λογαριασμούς του από τράπεζες, να ανοίγει, να κινεί, να κλείνει λογαριασμούς τραπεζών, να λαμβάνει πιστωτικές κάρτες και γνώση των οικείων κωδικών τους.

Στις 21-11-2001, ο ανωτέρω Γ1 απεβίωσε στην Αθήνα, όπου και στη ζωή κατοικούσε. Αιτία του θανάτου του κατά το σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό και την οικεία ληξιαρχική πράξη ήταν "καρδιακή ανεπάρκεια - νεφρική ανεπάρκεια - ηλεκτρομηχανικός διαχωρισμός". Περαιτέρω αποδείχτηκε, ότι ο ως άνω θανών άφησε μία δημόσια και πέντε ιδιόγραφες διαθήκες, με τις οποίες διακανόνισε ως εξής τα της περιουσίας του, μετά τον θάνατο του:

α) Με την από .......... ιδιόγραφη διαθήκη του, εγκατέστησε ως κληρονόμους του, σε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του, την εναγομένη και τέκνα αυτής, Γ2, Γ3 και Γ4, ενώ περαιτέρω ρητώς όριζε σ' αυτήν, ότι δεν θέλει απολύτως τίποτε από την περιουσία του (κινητή ή ακίνητη) να περιέλθει στην αδελφή του Γ5 και στην ανιψιά του Γ6, ούτε δε και σε κανέναν άλλον από τους λοιπούς συγγενείς του, τους οποίους και αποκληρώνει, ως χαρακτηριστικά αναφέρει στη διαθήκη του.

β) Με την αριθ. ......... δημόσια διαθήκη του ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Βερβενιώτη - Ανδρέου, κατέλειπε στον ενάγοντα, το ήμισυ της οικίας του στην οδό .... αριθμός .., στη ...... Αττικής (.......), εμβαδού 395,60 τ.μ., μετά του αναλογούντος σ' αυτήν ημίσεως οικοπέδου της, συνολικής έκτασης 925 τ.μ., και περαιτέρω επαναλάμβανε και στη διαθήκη του αυτή τα περί αποκλεισμού των συγγενών του από την κληρονομιά του και αποκληρώσεως αυτών, γ) Με την από ........

ιδιόγραφη διαθήκη του, εγκαθιστά κληρονόμο του σε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του την εναγομένη, αποκλείοντας και αποκληρώνοντας και πάλιν με την ίδια διαθήκη - ως είχε πράξει και με τις δύο προηγούμενες - την ως άνω αδελφή του, την ανεψιά του και τους λοιπούς συγγενείς του. δ) Με την από ...... ιδιόγραφη διαθήκη του καταλείπει, στην μεν εναγομένη την προαναφερθείσα οικία του ......

Αττικής ως και ένα δώμα σε οικοδομή στην οδό ......, στο δε ενάγοντα ένα οικόπεδο στα .... (....) και έτερο στην ..... Αττικής. Και πάλιν ο ανωτέρω διαθέτης, με αυτήν την διαθήκη του, αποκληρώνει ως άνω την αδελφή του, την ανεψιά του και τους λοιπούς συγγενείς του. ε) Με την από ...... ιδιόγραφη διαθήκη του, κατέλειπε στην Ζ2, οικιακή βοηθό του, τον πρώτο όροφο της ως άνω οικίας του στη ......

Αττικής και στ) Με την από ........ ιδιόγραφη διαθήκη του, ανακάλεσε κάθε προηγούμενη διαθήκη του και εγκατέστησε ως μοναδική κληρονόμο του, εφ' όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του, μόνον την εναγομένη.

Συνεπώς, κατά την τελευταία διαθήκη του ως άνω αποβιώσαντος Γ1, μοναδική κληρονόμος αυτού - εκ διαθήκης - κατέστη η εναγομένη (άρθρα 1712, 1716, 1721, 1763 περ. 1 ΑΚ). Ο ενάγων ισχυρίζεται, ότι ο ανωτέρω διαθέτης, "εκτός της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και της στενώσεως των στεφανιαίων, έπασχε κυρίως από σοβαρή και προοδευτικά επιδεινούμενη άνοια, αγγειακού και μικτού τύπου διαρκούς φύσεως, η οποία επιβαρυνόταν περιοδικά και από συγχυτικά επεισόδια, της οποίας (άνοιας) η φανερή συμπτωματολογία έγινε ιατρικά αντιληπτή το Νοέμβριο του 2000".

Η κατάσταση αυτή, διατείνεται περαιτέρω ο ενάγων, "του στερούσε παντελώς και διαρκώς έκτοτε και μέχρι το θάνατο του, τη δυνατότητα να κάνει χρήση του λογικού, και επομένως του στερούσε την δυνατότητα να κάνει και κατά τον χρόνο σύνταξης των από ...., .... και ..... διαθηκών, λογική στάθμιση και να προσδιορίσει ελεύθερα και ανεπηρέαστα τη βούληση του".

Εντεύθεν υποστηρίζει ο ενάγων, ότι οι ανωτέρω διαθήκες του είναι, εκ του λόγου τούτου, άκυρες. Ο ισχυρισμός αυτός του ενάγοντος είναι παντελώς αβάσιμος και ως εκ τούτου απορριπτέος. Από τα αυτά, ως άνω, αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε, ότι ο διαθέτης Γ1, κατά τον χρόνο σύνταξης των ως άνω τριών επιδίκων διαθηκών - όπως και των υπολοίπων τριών - δεν εστερείτο της χρήσεως του λογικού του, αλλά αυτός τελούσε σε πλήρη διαύγεια πνεύματος, και έτσι μπορούσε να σταθμίσει λογικά και φυσιολογικά τα πράγματα και ήταν οπωσδήποτε σε θέση να προσδιορίσει ελεύθερα την αληθινή και πραγματική βούληση του και να δηλώσει αυτήν στις εν λόγω διαθήκες όπως επιθυμούσε και υπό συνθήκες πνευματικής νηφαλιότητας και ήρεμης συνείδησης.

Ο αριθμός και το περιεχόμενο των ως άνω διαθηκών, άλλωστε, με ενάργεια καταδεικνύει τη σταθερή και διαρκή επιθυμία του ανωτέρω διαθέτη, από τον Νοέμβριο 1999 έως και τον Σεπτέμβριο του 2001 -χρονική περίοδο συντάξεως και των έξι διαθηκών- παρά τις στιγμιαίες διαφοροποιήσεις ως προς τον ενάγοντα και την οικιακή βοηθό του-, να αποκλειστούν της κληρονομιάς του όλοι ανεξαιρέτως οι συγγενείς του και ολόκληρη η κινητή και ακίνητη περιουσία του -εφόσον στερείτο και αναγκαίων κληρονόμων- να περιέλθει αποκλειστικώς στην εναγομένη και μόνο.

Ούτε η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, ούτε δε και η στεφανιαία νόσος αυτού, που εν τέλει επέφεραν και το θάνατο του (βλέπε αριθ. ...... ληξιαρχική πράξη θανάτου, το από .... ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου του και την από ......... ιατρική βεβαίωση του Νοσοκομείου "ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ"), ήσαν νόσοι που του στερούσαν την χρήση του λογικού του και την ικανότητα του εντεύθεν για λογική στάθμιση, ελεύθερο και ανεπηρέαστο προσδιορισμό της βούλησης του.

Η ανοϊκή συνδρομή, που ως διάγνωση αναφέρεται στο εξιτήριο από Νοσοκομείο "ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ" στις ......, δεν αποδείχτηκε ότι ήταν νόσος που του στερούσε τη δυνατότητα της χρήσης του λογικού του, και μάλιστα κατά τον χρόνον της σύνταξης των επίμαχων τριών διαθηκών, ενόψει μάλιστα και του γεγονότος, ότι στο ιστορικό νοσηλείας του ως άνω διαθέτη στη Νεφρολογική Μονάδα του Νοσοκομείου ΚΑΤ, αναφέρεται ότι αυτός κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ εμφανίζει "κλινικά βελτίωση - αποκατάσταση επικοινωνίας - προσανατολισμού", ενώ περαιτέρω, στην από .......

βεβαίωση του Διευθυντή της Νεφρολογικής Μονάδας του θεραπευτηρίου ΥΓΕΙΑ, και στην από ....... ιατρική βεβαίωση του ίδιου νοσοκομείου, αναφέρεται ότι αυτός "έχει άριστη πνευματική διαύγεια και σώας τας φρένας του". Το περιεχόμενο δε της από ...... Έκθεσης Ιατρικής Πραγματογνωμοσύνης, του ........, Δ/ντή της Ψυχογηριατρικής Κλινικής του Ψ.Ν.Α, που συνετάγη με εντολή του ενάγοντος, μετά το θάνατο του ως άνω διαθέτη, κατά το οποίο (περιεχόμενο) ο τελευταίος, εκτός της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας και της στενώσεως των στεφανιαίων, έπασχε κυρίως από σοβαρή και προοδευτικά επιδεινούμενη άνοια, αγγειακού και μικτού τύπου, διαρκούς φύσεως, επιβαρυνόμενη περιοδικά και από συγχυτικά επεισόδια, της οποίας η φανερή συμπτωματολογία έγινε ιατρικά αντιληπτή το Νοέμβριο του 2000.

Η κατάσταση αυτή του στερούσε παντελώς και διαρκώς έκτοτε, και μέχρι το θάνατο του, τη δυνατότητα χρήσεως του λογικού του και συνεπώς της λήψεως αποφάσεων", πλήρως εξοβελίζεται από τα προεκτεθέντα αποδεικτικά μέσα. Επιπροσθέτως δε, η σύνταξη του προμνημονευθέντος αριθ......... Ειδικού Πληρεξουσίου προς την εναγομένη από τη Συμβολαιογράφο Αθηνών Αγγελική Καζακοπούλου - Βασιλικού στην κατοικία του διαθέτη στις 5-4-2001, είναι στοιχείο το οποίο με ενάργεια φανερώνει την καλή ψυχική υγεία του διαθέτη και την δυνατότητα χρήσεως του λογικού του διαθέτη κατ' εκείνον τον χρόνον, αφού στην αντίθετη περίπτωση δεν θα ηδύνατο η ανωτέρω συμβολαιογράφος να προβεί στη σύνταξη πληρεξουσίου από πρόσωπο που δεν είχε τη δυνατότητα χρήσεως του λογικού του.

Η κρίση αυτή του δικαστηρίου περαιτέρω ενισχύεται, τόσο από το γεγονός ότι ο ενάγων παραλείπει να προσβάλει ως άκυρη και την από ...... διαθήκη του ως άνω αποβιώσαντος εξαδέλφου του, που εγκαθιστά κληρονόμο του την οικιακή βοηθό του Ζ2 στο ισόγειο της ως άνω οικίας στη ...... - στην οποία προηγουμένως είχε εγκαταστήσει και αυτόν στον 1/2 αυτής - παρότι και η διαθήκη αυτή έχει συνταχθεί καθ' όν χρόνον, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, εστερείτο ο διαθέτης της χρήσεως του λογικού του, όσο και από την αντιφατικότητα του ισχυρισμού του, ότι την 31.10.2000, που ο ανωτέρω διαθέτης συντάσσει την προαναφερθείσα δημόσια διαθήκη και καταλείπει σ' αυτόν (ενάγοντα) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της ως άνω οικίας του στη .......

Αττικής, δεν εστερείτο της χρήσεως του λογικού του, ενώ μετά τρεις περίπου ημέρες από τη σύνταξη της ως άνω διαθήκης που τον ωφελεί, ήτοι στις 3-11-2000 και συνεχώς μέχρι του θανάτου του, περιέρχεται αιφνιδίως ο διαθέτης σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας χρήσεως του λογικού του και λήψεως εντεύθεν αποφάσεως.

Αν πράγματι αλήθευε ο ισχυρισμός του ενάγοντος, ότι ο ως άνω διαθέτης από τις 3-11-2000 και μέχρι το θάνατο του, εστερείτο διαρκώς της δυνατότητας χρήσεως του λογικού του, θα μεριμνούσε να τεθεί ο ασθενής εξάδελφος του υπό δικαστική συμπαράσταση, για την προστασία των υλικών συμφερόντων εκείνου, και δεν θα παρίστατο απλός θεατής της, κατ' αυτόν, καταστρεπτικής και ολέθριας επιρροής και υποβολής του ασθενούς από την εναγομένη, η οποία ως άβουλο όργανό της, ως εις την αγωγή του αναφέρει, τον παρέσυρε σε εκποιήσεις ακινήτων αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δραχμών, σε μεταβίβαση σ' αυτήν του πολυτελούς αυτοκινήτου του, στη μεταβίβαση κατά ψιλή κυριότητα του ακινήτου του στο ......, αξίας άνω των 200.000.000 δραχμών, έναντι του ευτελούς τιμήματος των 15.000.000 δραχμών, στη μετατροπή των ατομικών του λογαριασμών καταθέσεων σε τράπεζες με σημαντικά ποσά, σε κοινό με την εναγομένη.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του δέχτηκε την αγωγή κατά την κυρία βάση της και ακύρωσε τις επίδικες διαθήκες, κρίνοντας ότι κατά τον χρόνον σύνταξής τους ο διαθέτης Γ1, λόγω πνευματικής νόσου, δεν είχε συνείδηση των πράξεών του, έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή των προπαρετεθείσων διατάξεων, και την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά τον βάσιμο περί τούτου λόγο της κρινόμενης έφεσης".

Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, περιέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες προκειμένου να καταλήξει στο σαφές αποδεικτικό της πόρισμα, ότι κατά τη σύνταξη των επίδικων διαθηκών ο διαθέτης Γ1 δεν βρισκόταν σε διανοητική διαταραχή που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής του.

Επομένως, ο ως άνω από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-6-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 3504/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ