Supreme Court quashes lower court decision due to lack of specific reasoning regarding criminal fraud charges.

Απόφαση 2208 / 2018 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2208/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα - Εισηγητή, Ιωάννη Μαγγίνα και Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Ρ. Σ. του Π. και 2. Σ. Κ. του Ν., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Ζευκιλή, για αναίρεση της υπ' αριθ. 403α, 1435/2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Mε πολιτικώς ενάγουσα την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...", νομίμως εκπροσωπουμένη από τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Δημήτριο Τριγώνη, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Μπρέγιαννο.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθ. 11129/5-10-2018 αίτησή τους αναιρέσεως και στους από 9/11/2018 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1308/18.

Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προκειμένου να συζητηθεί στο ίδιο Δικαστήριο αποτελούμενο από άλλους, από αυτούς που δίκασαν, δικαστές.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η από 2-10-2018 αίτηση αναιρέσεως (ασκηθείσα με επίδοση δηλώσεως στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 5-10-2018) και οι επ' αυτής από 9-11-2018 πρόσθετοι λόγοι των αναιρεσειόντων, οι οποίοι κατατέθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 9-11-2018, για αναίρεση της 403α, 1435/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που πρέπει να συνεκδικασθούν, ως συναφείς.

Κατά το άρθρο 397 του Π.Κ., "1. Ο οφειλέτης που με πρόθεση ματαιώνει ολικά ή εν μέρει την ικανοποίηση του δανειστή του, βλάπτοντας, καταστρέφοντας ή καθιστώντας χωρίς αξία, αποκρύπτοντας ή απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικα χρέη ή ψεύτικες δικαιοπραξίες, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή, αν η πράξη δεν υπόκειται σε βαρύτερη ποινή σύμφωνα με άλλη διάταξη. 2.

Όμοια τιμωρείται όποιος επιχειρεί κάποια απ' αυτές τις πράξεις υπέρ του οφειλέτη. 3. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της καταδολιεύσεως δανειστών, απαιτείται αντικειμενικώς μεν η, ολικώς ή μερικώς, ματαίωση της ικανοποιήσεως του δανειστή με έναν από τους προαναφερόμενους τρόπους, καθοριζόμενους υπαλλακτικώς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και εκείνος της απαλλοτριώσεως οιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη, χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει την γνώση, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας) της υπάρξεως της απαιτήσεως, η οποία δεν απαιτείται να είναι εκκαθαρισμένη και δικαστικώς αναγνωρισμένη, ως και την θέληση ή την αποδοχή της ματαιώσεως της ικανοποιήσεως του δανειστή, με την γενομένη χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα απαλλοτρίωση, πράγμα που συμβαίνει, όταν το κατά τα άνω απαλλοτριούμενο αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του οφειλέτη ή, όταν τα εναπομείναντα, μετά την γενομένη απαλλοτρίωση, περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, εν όψει της αξίας τους, δεν επαρκούν για την ολοσχερή ικανοποίηση της απαιτήσεως του δανειστή.

Απαλλοτρίωση, συνεπώς, είναι κάθε νομική διάθεση, με την οποία αποχωρίζεται ο οφειλέτης του περιουσιακού του στοιχείου, χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, εφόσον με την διάθεση αυτή αποκλείεται ή μειώνεται η δυνατότητα του δανειστή προς ικανοποίηση της απαιτήσεώς του. Όταν οφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο, το έγκλημα της καταδολίευσης δανειστών τελείται από τα φυσικά πρόσωπα που το εκπροσωπούν.

Έτσι, επί εταιρίας περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.), οι εκπρόσωποί της ενεργούν στο όνομα αυτής, η οποία έχει διαφορετική νομική προσωπικότητα από αυτούς, για το λόγο δε αυτό και υπάρχει πλήρης διάκριση μεταξύ της περιουσίας της εταιρίας και εκείνης των εταίρων και νομίμων εκπροσώπων της, οι οποίοι δεν ευθύνονται προσωπικώς για τις εταιρικές υποχρεώσεις.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από την διάταξη του άρθρο 46 παρ.1 περ. β' του Π.Κ., άμεσος συνεργός είναι εκείνος που με πρόθεση παρέσχε άμεση συνδρομή στον δράστη κατά την διάρκεια αυτής της πράξεως και στην εκτέλεση της κύριας πράξεως. Στο έγκλημα της καταδολιεύσεως δανειστών μπορεί να υπάρξει άμεση συνέργεια.

Προϋπόθεση όμως για την θεμελίωση της ευθύνης του άμεσου συνεργού είναι να τελεί αυτός εν γνώσει, κατά τον χρόνο που παρέχει την βοήθειά του στον αυτουργό, ότι ο τελευταίος ενεργεί καταδολιευτικά, για να ματαιώσει την ικανοποίηση της απαιτήσεως του δανειστή και ότι δεν έχει άλλη επαρκή περιουσία για την ικανοποίηση της απαιτήσεως τούτου.

Εξάλλου, κατά την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 117 παρ. 1 του Π.Κ., όταν ο νόμος απαιτεί έγκληση για την ποινική δίωξη κάποιας αξιόποινης πράξεως, το αξιόποινο εξαλείφεται, αν ο δικαιούχος δεν υπέβαλε την έγκληση μέσα σε τρεις μήνες από την ημέρα που έλαβε γνώση για την πράξη που τελέσθηκε και για το πρόσωπο που την τέλεσε ή για έναν από τους συμμετόχους της.

Χρόνος τελέσεως του κατ' έγκληση διωκομένου ως άνω εγκλήματος καταδολιεύσεως δανειστών, είναι ο χρόνος που μεταγράφηκε το συμβόλαιο απαλλοτριώσεως ακινήτου του οφειλέτη. Αν από της τελέσεως μέχρι την υποβολή της εγκλήσεως έχει παρέλθει το ανωτέρω τρίμηνο, πρέπει να εκτίθεται στην απόφαση ο χρόνος, κατά τον οποίο ο παθών έλαβε γνώση της εγκληματικής πράξεως και του δράστη αυτής, για να μπορεί να ελεγχθεί η τήρηση του άνω τριμήνου της εγκλήσεως.

Περαιτέρω, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, περιέχονται σ' αυτή τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις, οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά, που αποδείχτηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόστηκε.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή και προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ' αυτή, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως (άμεσος δόλος) ή η επιδίωξη ορισμένου σκοπού (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).

Όσον αφορά τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τί προέκυψε από το καθένα.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει και εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε ότι προέκυψαν, στην αληθή έννοιά του, αλλά και όταν η σχετική διάταξη παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, διότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη 403α, 1435/2018 απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα και την αναιρεσείουσα σύζυγό του ενόχους των πράξεων της 1) καταδολίευσης δανειστών κατ' εξακολούθηση και 2) άμεσης συνέργειας στην πιο πάνω πράξη, αντίστοιχα και τους καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών τον καθένα, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για μία τριετία.

Στο σκεπτικό της απόφασης αυτής, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, επί λέξει, τα εξής: "Επειδή από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο αυτό, την ανώμοτη κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώστηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, τις απολογίες των κατηγορουμένων και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

ο κατηγορούμενος, προέβη στις παρακάτω διαθετικές δικαιοπραξίες, κατά τους αντίστοιχους για κάθε περίπτωση χρόνους, απαλλοτριώνοντας έτσι το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του, χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, αν και ήταν οφειλέτης της εγκαλούσας εταιρείας "...", ματαιώνοντας ολικά, με πρόθεση την ικανοποίηση των αξιώσεων αυτής εναντίον του.

Οι απαιτήσεις δε αυτές της εγκαλούσας προέρχονταν από δύο (2) ακάλυπτες τραπεζικές επιταγές, τις οποίες ο κατηγορούμενος, μαζί με μία (1) ακόμη, είχε παραδώσει στο νόμιμο εκπρόσωπο της εγκαλούσας, χάριν καταβολής τιμήματος αγοράς από αυτή ποσοτήτων σιδήρου μπετόν, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως.

Κατά δε το έτος 2010 και συγκεκριμένα από 5.1.2010 έως και 31.12.2010 η πολιτικώς ενάγουσα επώλησε και παρέδωσε στην ΕΠΕ "..." ποσότητες σιδήρου μπετόν, συνολικής αξίας 2.477.811,78 ευρώ. Η αγοράστρια εταιρεία προς εξόφληση μέρους της ως άνω οφειλής της προς την πολιτικώς ενάγουσα, ύψους 1.470.881,67 ευρώ, εξέδωσε μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές ισόποσου συνολικού ύψους και συνεπώς παρέμεινε ανεξόφλητο υπόλοιπο συνολικού ύψους ευρώ.

Στη συνέχεια ο πρώτος κατηγορούμενος (ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος της αγοράστριας εταιρείας) εξέδωσε εις διαταγή της πολιτικώς ενάγουσας και μεταβίβασε προς αυτήν: α) Στις 5.10.2010 δύο (2) τραπεζικές επιταγές της "..." με αριθμούς ..., ποσού 200.000 ευρώ η κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 31.1.2011 και 28.2.2011, αντιστοίχως (οι επιταγές αυτές εξοφλήθηκαν κανονικά) και β) στις 12.12.2010 τέσσερις (4) τραπεζικές επιταγές της ιδίας ως άνω τράπεζας, με τους αριθμούς ...

ποσού 100.000 ευρώ κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 30.3.2011, 31.3.201, 30.4.2011 και 30.4.2011, αντιστοίχως. Ο πρώτος δε κατηγορούμενος κατά τη μεταβίβαση των περιουσιακών του στοιχείων (και ενώ είχαν συντελεστεί τα δικαιοπαραγωγικά της απαιτήσεως γεγονότα) αποδεχόταν το γεγονός ότι με τη μεταβίβαση αυτή ήταν ενδεχόμενο, όπως και τελικά συνέβη, να ματαιωθεί εν όλω ή εν μέρει η ικανοποίηση της απαιτήσεως της πολιτικώς ενάγουσας.

Στις 28.12.2010 μεταβίβασε ολόκληρη την ακίνητη περιουσία του στη δεύτερη κατηγορουμένη-σύζυγό του και στις θυγατέρες του, δυνάμει των υπ' αριθμ. ... συμβολαίων, με τα οποία μεταβιβάστηκε στη μεν συγκατηγορούμενη του λόγω δωρεάς εν ζωή η επικαρπία επί ακινήτων, στις δε θυγατέρες του λόγω γονικής παροχής η ψιλή κυριότητα των ακινήτων αυτών.

Στη συνέχεια ο πρώτος κατηγορούμενος, στις 31.12.2010 (ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος της αγοράστριας εταιρείας), εξέδωσε εις διαταγή της πολιτικώς ενάγουσας και μεταβίβασε προς αυτή δύο τραπεζικές επιταγές και μεταβίβασε προς αυτή δύο (2) τραπεζικές επιταγές της ίδιας ως άνω τράπεζας και συγκεκριμένα τις υπ' αριθμ. ...

επιταγές, ποσού 100.000 ευρώ κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 31.5.2011 και 31.5.2011, αντίστοιχα. Ότι, με τις ανωτέρω επιταγές, αν πληρώνονταν από την πληρώτρια Τράπεζα, θα εξοφλούνταν τα τιμολόγια του έτους 2010 (συνολικού ύψους 1.000.000 ευρώ), οπότε θα παρέμενε ανεξόφλητη η υπόλοιπη οφειλή της ΕΠΕ, ύψους 6.930,11 ευρώ.

Στη συνέχεια και ειδικότερα κατά το χρονικό διάστημα από 5.1.2011

μέχρι και 3.10.2011 η ΕΠΕ αγόρασε από την πολιτικώς ενάγουσα εμπορεύματα (ποσότητες σιδήρου μπετόν). Ο πρώτος κατηγορούμενος (καθώς και ο έτερος νόμιμος εκπρόσωπος της ΕΠΕ Κ. Μ.), την 18.3.2011, ενεργώντας υπό την ανωτέρω ιδιότητά τους, προς εξόφληση του ως άνω υπολοίπου, καθώς και έναντι εξοφλήσεως των εμπορευμάτων που είχαν αγοραστεί από 1.1.2011 έως και 15.3.2011 (η αξία των οποίων ανερχόταν στο ποσό των 434.939,41 ευρώ), εξέδωσαν και μεταβίβασαν στην πολιτικώς ενάγουσα τέσσερις (4) τραπεζικές επιταγές της ίδιας ως άνω Τράπεζας και ειδικότερα τις υπ' αριθμ. ... και ... επιταγές ποσού 100.000 ευρώ κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 30.6.2011, 30.6.2011, 31.7.2011 και 31.7.2011, αντίστοιχα. Ότι, oι τελευταίες αυτές επιταγές δεν πληρώθηκαν, κατά την εμφάνισή τους στην πληρώτρια Τράπεζα, όπως επίσης δεν εξοφλήθηκε η διαληφθείσα υπ' αριθμ. ... επιταγή της ΕΠΕ, ενώ εξοφλήθηκε κανονικά η υπ' αριθμ. ... επιταγή της πολιτικώς ενάγουσας. Στη συνέχεια, την 30.4.2011, η ως άνω υπ' αριθμ. ...

8 επιταγή (με φερόμενη ημερομηνία εκδόσεως την 30.4.2011), κατά την εμφάνισή της στην πληρώτρια Τράπεζα δεν πληρώθηκε. Ο πρώτος κατηγορούμενος (καθώς και. ο έτερος νόμιμος εκπρόσωπος της ΕΠΕ Κ. Μ.) την 5.5.2011, ενεργώντας, υπό την ανωτέρω ιδιότητά τους, εξέδωσαν τρεις (3) ακόμη τραπεζικές επιταγές της ίδιας ως άνω Τράπεζας και ειδικότερα εξέδωσαν εις διαταγή της πολιτικώς ενάγουσας τις υπ' αριθμ. ...1 τραπεζικές επιταγές, ποσού 100.000 ευρώ η κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 31.8.2011, 30.9.2011, 30.9.2011, αντίστοιχα, γνωρίζοντας ότι δεν θα τις εξοφλούσαν, όπως αποδείχθηκε όταν εμφανίστηκαν προς πληρωμή στην πληρώτρια Τράπεζα.

Οι εν λόγω υπ' αριθμ. ... (μεταχρονολογημένες) τραπεζικές επιταγές εκδόθηκαν και μεταβιβάστηκαν στην πολιτικώς ενάγουσα, προς αντικατάσταση των ανωτέρω υπ' αριθμ. ... και ...8 επιταγών. Στις 30.6.2011 δεν εξοφλήθησαν οι ως άνω υπ' αριθμ. ... και ... επιταγές. Στις 5.7.2011, κατά την οποία η ΕΠΕ όφειλε στην πολιτικώς ενάγουσα από την προαναφερθείσα αιτία ποσό 574.495,93 ευρώ, μεταβίβασε στην πολιτικώς ενάγουσα μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές πελατείας της, συνολικού ύφους 101.746,17 ευρώ και ακολούθως κατέβαλε με έμβασμα στην πολιτικώς ενάγουσα ποσό 50.000 ευρώ, με τα οποία ζήτησαν να εξοφληθούν οι υπ' αριθμ...

τραπεζικές επιταγές της ΕΠΕ, οι οποίες δεν είχαν πληρωθεί στη λήξη τους. Στις 30.9.2011, οι εν λόγω υπ' αριθμ. ... (μεταχρονολογημένες) τραπεζικές επιταγές εις διαταγή της πολιτικώς ενάγουσας ποσού 100.000 ευρώ κάθε μία, με (κατά μεταχρονολόγηση) ημερομηνίες εκδόσεως 30.9.2011 και 30.9.2011, αντίστοιχα, δεν πληρώθηκαν από την εκδούσα εταιρεία (την ΕΠΕ).

Στις 3.10.2011, η πολιτικώς ενάγουσα εμφάνισε τις επιταγές αυτές στην πληρώτρια Τράπεζα, πλην όμως δεν εξοφλήθηκαν ελλείψει αντικρίσματος, οπότε και σφραγίστηκαν. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρώτος κατηγορούμενος στις 11.10.2011 μεταβίβασε στην πολιτικώς ενάγουσα συναλλαγματικές πελατών του, συνολικού ύφους 228.950 ευρώ, οι περισσότερες των οποίων δεν εξοφλήθηκαν κατά τη λήξη τους.

Η πολιτικώς ενάγουσα στις 19.12.2011 κατέθεσε αίτηση προς έκδοση διαταγής πληρωμής εις βάρος της Ε.Π.Ε. και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 3793/2012 διαταγή πληρωμής, η οποία κοινοποιήθηκε στην εν λόγω καθ' ης εταιρεία. Έχει δε ασκήσει και κατά του πρώτου κατηγορουμένου ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 19.4.2012 (με αύξ.αρ.κατ.

…. αγωγή λόγω αδικοπραξίας του τελευταίου εις βάρος της από την οποία παραιτήθηκε και άσκησε εκ νέου ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 10.6.2013 αγωγή αδικοπραξίας με ΓΑΚ 86127/2013 και

αρ. κατ. δικ. 9849/2013. Στις 28.12.2010 και οι δύο κατηγορούμενοι γνώριζαν την ανωτέρω, εκ των υπ' αριθμ. ... (μεταχρονολογημένων) τραπεζικών επιταγών οφειλή του πρώτου κατηγορουμένου

προς

την πολιτικώς ενάγουσα.

Ο πρώτος δε κατηγορούμενος, όπως έχει προαναφερθεί δυνάμει του υπ' αριθμ. ....2010 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Χαλανδρίου Ε. Μ. - Π., που έχει μεταγραφεί νόμιμα, μεταβίβασε στις θυγατέρες του, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου στην κάθε μία, ποσοστό 1/3 ψιλής συγκυριότητας εξ αδιαιρέτου, επί ισογείου οικίας με το οικόπεδό της, που βρίσκεται στο ...

και την ίδια ημερομηνία, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου της ίδιας συμβολαιογράφου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, μεταβίβασε λόγω δωρεάς εν ζωή στη συγκατηγορούμενη σύζυγό του το δικαίωμα επικαρπίας, επί της ως άνω οικίας, η οποία και το αποδέχθηκε παρότι που ως σύζυγός του, στο επάγγελμα δικηγόρος, εγνώριζε τις οφειλές του συζύγου της.

Η γνώση της δε συνάγεται και εκ του γεγονότος ότι παρευρισκόταν σε συναντήσεις Δ. Τ., μελών της οικογένειας του (θυγατέρων του) και του Ρ. Σ. - συζύγου της - πρώτου κατηγορουμένου προς διευθέτηση των οικονομικών τους διαφορών (βλ. σχετ. καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας) και πιο συγκεκριμένα στις 5.7.2011, όπου ξεκίνησε νέο πλαίσιο συνεργασίας, το οποίο, εντέλει, δεν ευοδώθηκε και έθετε θέμα προσωπικής της περιουσίας καθώς στη συνάντηση της 11.10.2011 μετά την οποία η "..." διέκοψε της λειτουργία της.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 1509 ΑΚ, η παροχή περιουσίας προς τα τέκνα από το γονέα για τη δημιουργία ή διατήρηση οικονομικής αυτοτέλειας ή για την έναρξη ή εξακολούθηση επαγγέλματος αποτελεί δωρεά μόνο ως προς το ποσό που υπερβαίνει το μέτρο, το οποίο επιβάλλουν οι περιστάσεις.

Από τις διατάξεις δε αυτές προκύπτει, ότι η παροχή του γονέα προς το τέκνο, που έγινε στο πλαίσιο ηθικού καθήκοντος, έπεται των ενοχικών υποχρεώσεων του γονέα και υπόκειται σε διάρρηξη, κατ' εφαρμογή των άρθρων 939-946 Α.Κ., οι οποίες αποσκοπούν στην έναντι κάθε καταδολιευτικής απαλλοτρίωσης αποκατάσταση της διαταραχθείσας οικονομικής τάξης του οφειλέτη έναντι των διαχειριστών του.

Η γνώση δε των καταδολιευτικών μεταβιβάσεων εν προκειμένω έλαβε χώρα αρχές του 2013. Ο μάρτυρας δε κατηγορίας Δ. Τ. καταθέτει "αρχές του 2013 το τελευταίο που θα έκανα ήταν να ακουμπήσω το σπίτι του και κοιτάμε και βλέπουμε ότι το 2010 μεταβίβασε στη γυναίκα του το σπίτι του στο ... και με γονική παροχή την περιουσία του στα παιδιά του και ότι υπόλοιπο έμεινε στη μητέρα του.

Συνέχιζε να με κοροϊδεύει... Η πτώχευση έγινε το 2012 το Σεπτέμβριο...". Από όλα τα προαναφερόμενα αποδεικνύεται επομένως ότι ο κατηγορούμενος, κατά τους χρόνους και τόπους που αναφέρονται παραπάνω και εξειδικεύονται στο διατακτικό, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, πραγμάτωσε με πρόθεση την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της καταδολίευσης, αφού ως οφειλέτης με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα περιουσιακά του στοιχεία, η δε δεύτερη κατηγορούμενη συνεβλήθη ως δήθεν δωρεοδόχος του δικαιώματος ισοβίου επικαρπίας της προαναφερόμενης οικίας, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό άμεση συνδρομή στον πρώτο κατηγορούμενο κατά την τέλεση της ως άνω άδικης πράξης της καταδολίευσης δανειστών.

Η δεύτερη δε κατηγορουμένη γνώριζε καλώς τις ως άνω απαιτήσεις της εγκαλούσας και ενεργώντας με πρόθεση να ματαιώσει την ικανοποίηση της εν λόγω απαιτήσεως, αφού ο πρώτος κατηγορούμενος ήταν σύζυγός της, ενεργούσε δε άτυπα και ως δικηγόρος του και είχε ικανή περιουσία και δεν υπήρχε άλλος λόγος για να προβεί ο πρώτος κατηγορούμενος στην εν λόγω δωρεά.

Στοιχειοθετείται συνεπώς στα παραπάνω περιστατικά που αποδείχθηκαν τόσο η αντικειμενική όσο και η υποκειμενική υπόσταση των πράξεων αυτών, για τις οποίες ασκήθηκε η εναντίον τους ποινική δίωξη και επομένως πρέπει να κηρυχθούν αυτοί ένοχοι των συγκεκριμένων πράξεων, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας, με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, κήρυξε ένοχους τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους του ότι: "1) Ο πρώτος των κατηγορουμένων. Ρ. Σ., ..., την 28.12.2010 ως οφειλέτης με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο και συγκεκριμένα αν και οφειλέτης, έχοντας εκδώσει και υπογράψει στις 13-12- 2010 τις με αριθμούς (α) ... (β) ...8 μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας ...

Α.Ε, ποσού 100.000 ευρώ εκάστη και με φερόμενες ημερομηνίες εκδόσεως την 30.3.2011 η 1η εξ αυτών και την 30.4.2011 η 2η εξ αυτών, τις οποίες αντικατέστησε με τις υπ' αριθμούς: α) ...2 και β) ... μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας ... Α.Ε εκδόσεως της υπ' αυτού εκπροσωπούμενης εταιρείας με την επωνυμία ".... ..." με έδρα ... και υπογεγραμμένες από αυτόν, πληρωτέες όλες εις διαταγήν της εγκαλούσας εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", νομίμως εκπροσωπούμενη, ποσού 100.000 ευρώ εκάστη και με φερόμενες ημερομηνίες εκδόσεως την 30.9.2011 η 1η και 30.9.2011 η 2η εξ αυτών αντιστοίχως, συρόμενες επί του με αριθμό ...50 Τραπεζικού Λογαριασμού της, τηρούμενο στην ανωτέρω Τράπεζα, συνολικού ποσού 200.000 ευρώ, που δεν πληρώθηκαν και σφραγίσθηκαν ελλείψει υπολοίπου, με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση της ως άνω δανείστριας και εγκαλούσας εταιρείας, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα τα μοναδικά περιουσιακά στοιχεία που είχε στο όνομά του, μεταβιβάζοντας:

δυνάμει του υπ' αριθμ. ....2010 συμβολαίου γονικής παροχής ψιλής κυριότητος ακινήτων της συμβολαιογράφου Χαλανδρίου Ε., συζ. Ν. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα την 30.12.2010, στα βιβλία Υποθηκοφυλακείου Κορωπίου, παραχωρώντας και παραδίδοντας στις θυγατέρες του Ν. Σ. του Ρ. και Ε. Σ. του Ρ., α) κατά το ένα δεύτερο (1/2) εξ αδιαιρέτου στην κάθε μία, το ένα τρίτο (1/3) εξ αδιαιρέτου της ψιλής κυριότητας, της επικαρπίας ανήκουσας στη μητέρα του Ε.

χήρα Π. Σ., ισογείου κατοικίας με το οικόπεδό της, που βρίσκεται στη ..., στην περιφέρεια του ..., πρώην κοινότητα … εντός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, στην επικριθείσα περιοχή του αγροκτήματος … εκτάσεως του οικοπέδου 502,00 τετρ. μέτρων., άρτιο και οικοδομήσιμο, η δε οικία επί του ως άνω οικοπέδου επιφάνειας εκατό (100) τετρ.

μέτρων, την οποία γονική παροχή αποδέχθηκαν οι ανωτέρω θυγατέρες του από τον παρέχοντα πατέρα τους, παραλαμβάνοντας η κάθε μία το ως άνω ποσοστό τους, χωρίς αντάλλαγμα, β) ολόκληρη την ψιλή κυριότητα του οικοπέδου μετά της επ' αυτού διώροφης κατοικίας, με υπόγειο, ισόγειο και πρώτο (Α) όροφο, επιφάνειας υπογείου 161, 12 τ.μ., ισογείου επιφάνειας 161,12 τ.μ., πρώτου ορόφου επιφάνειας 117, 42 τ.μ., που βρίσκεται στο ..., στη ..., στο υπ' αριθ. ...

οικοδομικό τετράγωνο, επί ..., εκτάσεως 587,90 τ.μ., η επικαρπία του οποίου ανήκει στη Σ. Κ. του Ν. και Ν.ς, συζ. Ρ. Σ., κοινά, αδιαίρετα και κατ' ισομοιρία, ήτοι κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στην κάθε μία, με όλα τα συστατικά, παραρτήματα, παρακολουθήματα και προσαυξήματά τους, με όλα τα σε αυτά και από αυτά δικαιώματα του, προσωπικά και εμπράγματα και τις σχετικές αγωγές του και τις συστάσεις του, αποδεχόμενες τη γονική παροχή και παραλαμβάνοντας η καθεμιά το ως άνω ποσοστό τους, χωρίς αντάλλαγμα, δυνάμει του υπ' αριθμ. ....2010 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή του δικαιώματος της ισοβίου επικαρπίας, που συνέταξε η συμβολαιογράφος Χ.

Ε., συζ. Ν. Π., το οποίο καταχωρήθηκε νόμιμα στο Κτηματολογικό Γραφείο Χαλανδρίου με αριθμό ΚΑΕΚ ,..02/0/0, δώρισε, παραχώρησε και παρέδωσε το δικαίωμα της επικαρπίας στη σύζυγό του Σ. Κ., (δ' των κατηγορουμένων) επί ενός οικοπέδου άρτιου και οικοδομήσιμου, ευρισκόμενο στο ..., στο υπ' αριθμ. ... οικοδομικό τετράγωνο του Δήμου αυτού επί ..., εκτάσεως 587,90 τ.μ., με υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο, που ανήγειρε ο δωρητής, επιφάνειας, το υπόγειο 161,12 τ.μ., το ισόγειο 161,12 τ.μ.

και ο πρώτος όροφος 117,42 τ.μ. χωρίς αντάλλαγμα λόγω δωρεάς εν ζωή, ισχυρής και αμετάκλητης προς την ανωτέρω δωρεοδόχο, η οποία αποδέχθηκε την εν λόγω δωρεά εν ζωή του ως άνω δικαιώματος της ισοβίου επικαρπίας του παραπάνω ακινήτου, που έγινε προς αυτήν, παραλαμβάνοντας το δικαίωμα αυτό, της ισοβίου επικαρπίας επί του ως άνω ακινήτου εφ' όρου ζωής της, αν και γνώριζαν οι β', γ' και δ' των κατηγορουμένων, (Ν.

Σ., Ε. Σ. και Σ. Κ.), λόγω της στενής συγγενικής τους σχέσης και της ιδιότητας της δ' κατηγορουμένης ως συζύγου και δικηγόρου, την οικονομική αδυναμία του συγκατηγορουμένου τους και τις οφειλές του, ματαιώνοντας έτσι ο ίδιος ολικά την ικανοποίηση της εγκαλούσας εταιρείας καθόσον ως οφειλέτης, όχι μόνο δεν πλήρωσε τις υπ' αριθμούς ...1 και ...

επιταγές της Τράπεζας ..., οι οποίες σφραγίσθηκαν ελλείψεως επαρκούς υπολοίπου στο λογαριασμό τους, αλλά έχοντας μεταβιβάσει χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα όλη την ακίνητη περιουσία του σε συγγενικά του πρόσωπα, γνώριζε ότι ήταν αδύνατη η κατάσχεση της προσωπικής ακίνητης περιουσίας του, μη υπάρχουσας άλλης περιουσίας προς εκποίηση, όπως έγινε γνωστό στην εγκαλούσα εταιρεία την 11.2.2013. 2) Η 2η κατηγορούμενη (Σ.

Κ.), ..., την 28.12.2010, με πρόθεση παρείχε σε άλλον άμεση συνδρομή κατά την διάρκεια και την εκτέλεση της κύριας πράξης της καταδολίευσης δανειστών που ο συγκατηγορούμενός της Ρ. Σ. διέπραξε, καθόσον ως οφειλέτης με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή του, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο.

Ειδικότερα στον ανωτέρω τόπο και χρόνο με πρόθεση βοήθησε, η κατηγορούμενη Σ. Κ., Δικηγόρος του Δ.Σ. Αθηνών, το σύζυγο της και συγκατηγορούμενό της, Ρ. Σ., να ματαιώσει ολικά την ικανοποίηση της δανείστριας και εγκαλούσας εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "..." νομίμως εκπροσωπούμενη, δεχόμενες την απαλλοτρίωση χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα περιουσιακών του στοιχείων και συγκεκριμένα οι μεν β' και γ' των κατηγορουμένων θυγατέρες του (Ν.

Σ. και Ε. Σ.) αποδεχόμενες, δυνάμει του υπ' αριθμ. ....2010 συμβολαίου γονικής παροχής ψιλής κυριότητας ακινήτων της συμβολαιογράφου Χαλανδρίου Ε. συζ. Ν. Π., την μεταβίβαση, παραχώρηση και παράδοση, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου η καθεμία, το ένα τρίτο (1/3) εξ αδιαιρέτου της ψιλής κυριότητας ισογείου κατοικίας με το οικόπεδο της, ευρισκόμενη στη ..., στην περιφέρεια του ..., πρώην κοινότητα Βάρης, εντός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, επί της ..., εκτάσεως το οικόπεδο 502 τ.μ., άρτιο και οικοδομήσιμο, η δε οικία επί του ως άνω οικοπέδου επιφάνειας εκατό (100) τ.μ.

και αποδεχόμενες επίσης κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου η καθεμία των ανωτέρω (β 'και γ' κατηγορουμένων), δυνάμει του ανωτέρω συμβολαίου την γονική παροχή και παραλαμβάνοντας η καθεμία την ψιλή κυριότητα του οικοπέδου μετά της επ' αυτού διώροφης κατοικίας με υπόγειο ισόγειο και πρώτο (α') όροφο, επιφάνειας το υπόγειο 161,12 τ.μ., το ισόγειο 161.12 τ.μ.

και ο πρώτος (α') όροφος 117.42 τ.μ., που βρίσκεται στο ..., ..., στο υπ' αριθμ. ... οικοδομικό τετράγωνο, επί των ..., εκτάσεως 587,90 τ.μ., η δε δ' των κατηγορουμένων σύζυγός του Σ. Κ. αποδεχόμενη δυνάμει του υπ' αριθ. ....2010 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή του δικαιώματος της ισοβίου επικαρπίας, που συνέταξε η συμβολαιογράφος Χαλανδρίου Ε.

συζ. Ν. Π., και καταχωρήθηκε νόμιμα στο Κτηματολογικό Γραφείο Χαλανδρίου με αριθμό ΚΑΕΚ 051471658002/0/0, τη δωρεά, παραχώρηση και παράδοση του δικαιώματος της επικαρπίας επί ενός οικοπέδου άρτιου και οικοδομήσιμου, ευρισκόμενο στο ..., στο υπ' αριθμ. ... οικοδομικό τετράγωνο του Δήμου αυτού ... εκτάσεως 587,90 τ.μ., με υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο, που ανήγειρε ο δωρητής σύζυγος της, επιφάνειας το υπόγειο 161, 12 τ.μ., το ισόγειο 161,12 τ.μ.

και ο πρώτος όροφος 117,42 τ.μ., χωρίς αντάλλαγμα λόγω δωρεάς εν ζωή, ισχυρής και αμετάκλητης προς αυτήν και παραλαμβάνοντας το δικαίωμα αυτό της ισοβίου επικαρπίας επί του ως άνω ακινήτου εφ' όρου ζωής της, γνωρίζοντας την οικονομική αδυναμία του συγκατηγορουμένου τους Ρ. Σ. και τις οφειλές του, βοηθώντας έτσι άμεσα αυτόν ως οφειλέτη να ματαιώσει ολικά την ικανοποίηση της ανωτέρω δανείστριας και εγκαλούσας εταιρείας προς την οποία όφειλε ποσό συνολικά διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ, έχοντας υπογράψει τις με αριθμούς ...

μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας "... ΑΕ" εκδόσεως της υπ' αυτού εκπροσωπούμενης εταιρείας με επωνυμία "... ..." και έδρα ..., ποσού 100.000 ευρώ εκάστη και με φερόμενες ημερομηνίες έκδοσης την 30.9.2011 η 1η και 30.9.2011 η 2η εξ αυτών, συρόμενες επί του με αριθμό ...50 Τραπεζικού Λογαριασμού της, τηρούμενο στην ανωτέρω Τράπεζα, που δεν πληρώθηκαν και σφραγίσθηκαν ελλείψει υπολοίπου καθώς και την μη ύπαρξη άλλης περιουσίας του συγκατηγορουμένου της προς εκποίηση, κατά τα ήδη αναλυτικώς εκτεθέντα ανωτέρω υπό στοιχείο (1) του παρόντος".

Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, τα οποία περιλαμβάνονται στο σκεπτικό και στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη κατά τα προεκτεθέντα στη νομική σκέψη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και που θεμελιώνουν την υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, για τα οποία κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες, αλλά η αιτιολογία της περιέχει ασάφειες, ελλείψεις και λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων των άρθρων 397 και 46 παρ. 1 περ.

β του Π.Κ., αλλά και των άρθρων 26 παρ. 1α και 27 παρ. 1 του Π.Κ.. Ειδικότερα, εκτός του ότι υπάρχει λογικό κενό στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς το ότι οι αναιρεσείοντες γνώριζαν, όταν έγιναν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων (τέλος Δεκεμβρίου 2010), ότι υπήρχε οφειλή του αναιρεσείοντος από ακάλυπτες επιταγές που εξέδωσε ως εκπρόσωπος της μνημονευόμενης Ε.Π.Ε.

στις 5-5-2011, ενόψει του ότι η Ε.Π.Ε. έχει χωριστή νομική προσωπικότητα και οι νόμιμοι εκπρόσωποί της και εταίροι της δεν ευθύνονται και ατομικά για τα χρέη της (βλ. άρθρ. 9, 16, 17, 21 και 26 Ν. 5190/1955), προκύπτει ασάφεια από τις ως άνω αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς το εάν, όταν έγιναν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος, που αποτελούσαν δικά του ατομικά περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή στο τέλος Δεκεμβρίου 2010, αυτός ήταν οφειλέτης της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας και όφειλε από αδικοπραξία εκδόσεως ακάλυπτων επιταγών στην τελευταία το ποσό των 200.000 ευρώ ή αν το ποσό αυτό το όφειλε τότε ως οφειλέτιδα στην δανείστρια πολιτικώς ενάγουσα εταιρία μόνον η Ε.Π.Ε.

με την επωνυμία "...", αφού δέχεται στις αιτιολογίες της ότι όλες οι τραπεζικές επιταγές εκδόθηκαν από τον αναιρεσείοντα ως νόμιμο εκπρόσωπο της ως άνω Ε.Π.Ε. και για την εξόφληση των χρεών της προς την πολιτικώς ενάγουσα από την αγορά σιδήρου και όχι προς εξόφληση δικών του χρεών και από δικό του τραπεζικό λογαριασμό, ότι οι παλαιότερες χρονικά τραπεζικές επιταγές δεν εμφανίστηκαν προς πληρωμή και δεν σφραγίστηκαν ως ακάλυπτες, αλλά αντικαταστάθηκαν με άλλες επιταγές που εξέδωσαν ο αναιρεσείων μαζί με τον Κ.

Μ., ως από κοινού εκπρόσωποι της ως άνω Ε.Π.Ε., και ότι τελικά εμφανίστηκαν προς πληρωμή και σφραγίστηκαν ως ακάλυπτες μόνον οι με αριθμούς ... τραπεζικές επιταγές, οι οποίες όμως εκδόθηκαν από κοινού από τον αναιρεσείοντα και τον ως άνω Κ. Μ., ως νομίμους εκπροσώπους της Ε.Π.Ε., στις 5-5-2011, δηλαδή πολύ μεταγενέστερα από το τέλος Δεκεμβρίου 2010, οπότε έγιναν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος, που αποτελούσαν δικά του ατομικά περιουσιακά στοιχεία.

Έτσι, προκύπτει ασάφεια από τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αν κατά το χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων της ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος, ο τελευταίος ήταν οφειλέτης της πολιτικώς ενάγουσας από απαίτησή της εναντίον του ή αν οφειλέτιδά της τότε ήταν μόνον η ως άνω Ε.Π.Ε. και μόνον η τελευταία, διά των νομίμων εκπροσώπων της, προέβαινε σε αντικατάσταση των τραπεζικών επιταγών που είχε δώσει για την εξόφληση του χρέους της προς την πολιτικώς ενάγουσα πριν αυτές εμφανισθούν προς πληρωμή και σφραγιστούν.

Ενόψει τούτων, λόγω της κατά τα ανωτέρω ασάφειας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αυτή στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και νόμιμης βάσης, αφού καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 397 και 46 παρ. 1 περ.

β του Π.Κ.. Επομένως, κατά παραδοχή, ως βασίμου, του σχετικού από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ. πρώτου πρόσθετου λόγου αναιρέσεως της κρινόμενης (παραδεκτής) αιτήσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αιτιάσεις της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της ασάφειας της αιτιολογίας της, που δεν επιτρέπει τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 397 του Π.Κ., πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων (κύριων και προσθέτων) της κρινόμενης αιτήσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 403α, 1435/2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ