2204/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2204 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2204/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου-Εισηγήτρια και Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 20 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσέιουσας-κατηγορουμένης Χ.-Ι. Μ. του Μ., κατοίκου ... που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σαμέλη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. ΖΤ2902/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Ιουνίου 2018 αίτησή της, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1287/2017.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αρ.εκθ.καταθ. του γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών 50.0005/26-6-2018 αίτηση της Χ. Ι. Μ. του Μ., κάτοικο ... (οδός ...), για αναίρεση της υπ' αριθμ. ΖΤ 2902/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κειου Αθηνών, η οποία καταχωρήθηκε στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 εδ. α του ΚΠοιν.Δ βιβλίο στις 25-9-2018, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα κατά το άρθρο 473 παρ. 1, 2 και 3 Κ.Ποιν.Δ (πριν την καταχώρηση στο οικείο βιβλίο). Πρέπει επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των λόγων της.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη σχετική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει. Εσφαλμένη δε εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφάρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται με πλάγιο τρόπο, δηλαδή όταν στο πόρισμα της απόφασης, το οποίο περιέχεται στον συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία θεμελίωσης και στην ταυτότητα του σχετικού εγκλήματος, υπάρχουν ελλείψεις, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΟλΑΠ 2/2011, 3/2008).

Κατά τα άρθρα 111,112 και 113 του Π.Κ το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί ή κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β' 370 εδ. β' και 511 ΚΠΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να. παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 7/2005).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η του Κ.Π.Δ, υπέρβαση εξουσίας που ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία, που δεν του δίνει ο νόμος. Στα πλαίσια αυτού του ορισμού γίνεται διάκριση της υπέρβασης εξουσίας σε θετική και αρνητική. Στην πρώτη περίπτωση το δικαστήριο αποφασίζει κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στη δεύτερη παραλείπει να αποφασίσει κάτι, το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του.

Στην προκείμενη υπόθεση, από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτει ότι η ήδη αναιρεσίουσα, με την υπ'αρ. 5453, 5690/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κηρύχθηκε ένοχη κατά πιστή μεταφορά του ότι : "Στο ... στις 12-10-2009 με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα:

Α) Στον ως άνω τόπο και χρόνο, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του εγκλήματος, κατήρτισε πλαστά έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλον σχετικά με - γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, των πλαστών δε εγγράφων έκανε χρήση και συγκεκριμένα ν στον ως άνω τόπο και χρόνο :

α) κατήρτισε εξ υπ' αρχής πλαστό έγγραφο, φερόμενο ως αντίγραφο ξενόγλωσσου πιστοποιητικού επιτυχίας της ιδίας σε εξετάσεις στην γνώση της Αγγλικής γλώσσας του Πανεπιστημίου του Michigan με φερόμενη ημερομηνία 13-3-2004 β) κατήρτισε την εξ υπ' αρχής πλαστή με φερόμενο αριθμό πρωτοκόλλου .....06/1-10-2004 βεβαίωση της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης περί του γνησίου του αντιτύπου του υπό α) του παρόντος αναφερομένου πιστοποιητικού, γ) κατήρτισε το με φερόμενο αύξοντα αριθμό ...69ΕΚ πιστοποιητικό επιτυχούς εξέτασης σε γνώσεις ηλεκτρονικών υπολογιστών ECDL, εν συνεχεία δε, έκανε χρήση των ως άνω πλαστών εγγράφων επισυνάπτοντας αυτά στην από 12-10-2009 αίτηση της για συμμετοχή της σε Διαγωνισμό πρόσληψης Δημοτικών Αστυνομικών του έτους 2009, κατηγορίας ΔΕ, ενώ στις ως άνω πράξεις προέβη με σκοπό να παραπλανήσει τους αρμοδίους υπαλλήλους που προέβαιναν στον έλεγχο των δικαιολογητικών των υποψηφίων ότι η ίδια κατέχει νόμιμα πιστοποιητικά γνώσης της Αγγλικής γλώσσας και γνώσης χειρισμού Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, γεγονός που μπορούσε να έχει και είχε έννομες συνέπειες, και δη την πρόσληψη της κατηγορουμένης ως δημοτικής αστυνομικού.

Β) Στον ως άνω τόπο και κατά τον ως άνω χρόνο, εν γνώσει της δήλωσε ψευδή γεγονότα με έγγραφη υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986 και συγκεκριμένα, με την από 12-10-2009 αίτηση υπεύθυνη-δήλωση του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986 δήλωσε επί λέξει αναφερόμενη στο πλαστό έγγραφο, φερόμενο ως αντίγραφο ξενόγλωσσου πιστοποιητικού επιτυχίας της ιδίας σε εξετάσεις στην γνώση της Αγγλικής γλώσσας του Πανεπιστημίου του Michigan με φερόμενη ημερομηνία 13-3-2004, "το δίπλωμα Αγγλικής γλώσσας The University of Michigan Certificate of Proficiency in English είναι ακριβές φωτοαντίγραφο του πρωτοτύπου", ενώ η αλήθεια την οποία γνώριζε, ήταν ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν ήταν ακριβές φωτοαντίγραφο υπάρχοντος πρωτοτύπου εγγράφου με τα φερόμενα στοιχεία έκδοσης, αλλά πλαστό έγγραφο".

Ακόμη με την ίδια απόφαση απορρίφθηκαν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί της για αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2α,β και ε ΠΚ και της επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών που ανεστάλη. Κατά της απόφασης αυτής η κατηγορούμενη άσκησε την υπ'αριθμ. 16/2017 αίτηση αναίρεσης, η οποία συζητήθηκε στις 5/12/2017 και επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αρίθμ. 522/2018 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αναιρέθηκε εν μέρει η ως άνω (5453, 5690/2017) απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών μόνο ως προς την απορριπτική του αυτοτελούς ισχυρισμού της αναιρεσείουσας για την αναγνώριση στο πρόσωπο της, της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 στοιχ.

α ΠΚ διάταξη της, καθώς και ως προς της διάταξη αυτής περί επιβολής σ' αυτήν ποινών για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε ως προς αυτήν περί συνολικής ποινής και παραπέμφθηκε στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που μετείχαν στη σύνθεση, για να αποφανθούν για τις αναιρούμενες διατάξεις, απορριπτόμενης της αίτησης αναίρεσης κατά τα λοιπά.

Μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης υπ' αρίθμ. ΖΤ2902/2018 απόφασης του Δικαστηρίου της παραπομπής (Τριμελούς Πλημ/κείο Αθηνών) με διάταξη της οποίας αναγνωρίστηκε στο πρόσωπο της κατηγορουμένης η ελαφρυντική περίσταση του πρότερου έντιμου βίου (αρ. 84 παρ. 2α Π.Κ) και της επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών.

Με τις διατάξεις του αυτές το Δικαστήριο της ουσίας ορθά το νόμο εφάρμοσε και συγκεκριμένα τις προαναφερθείσες περί παραγραφής διατάξεις του Π.Κ ( 111,112 και 113 Π.Κ), αφού για το ως άνω δικαστήριο δεν υπήρχε ζήτημα παραγραφής των εγκλημάτων κατά τξη ενώπιον του επανασυζήτηση της υπόθεσης, καθόσον γ κατ' αρχήν προσβληθείσα με αναίρεση υπ'αριθμ. 5453, 5690/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κειου, κατά το κεφάλαιο της ενοχής του κατηγορούμενου είχε καταστεί αμετάκλητη μετά την απόρριψη της αναίρεσης ως προς τοι κεφάλαιο αυτό.

Συνακόλουθα, με την επιβολή ποινής στην αναιρεσείουσα δεν υπερέβη θετικά την εξουσία του (ΑΠ275/2018).

Επομένως, αμφότεροι οι λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης από τις διατάξεις του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε και Η Κ.Π.Δ, περί εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου, ήτοι των περί παραγραφής διατάξεων του Π.Κ, και υπέρβασης εξουσίας γιατί επέβαλε ποινή για πράξη που είχε παραγραφεί, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 και 510 του ΚΠοΛ δ, προκύπτει ότι για την παραδεκτή προβολή λόγου αναίρεσης δεν αρκεί απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης του προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών του θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια. (ΑΠ. 271/2018).

Στην υπό κρίση αίτηση αναίρεσης εκτίθεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παρέβλεψε της περί παραγραφής διάταξης χωρίς την απαιτούμενη εκ του Συντάγματος αιτιολογία. Σύμφωνα με τα εκ προεκτεθέντα μόνον η αναφορά αυτή δεν θεμελιώνει παραδεκτό λόγο αναίρεσης εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ.δ Κ.Π.Δ, καθόσον μάλιστα ενώπιον του Δικαστηρίου της παραπομπής η συνήγορος της ήδη αναιρεσείουσας, που νόμιμα την εκπροσώπησε, δεν πρόβαλε ισχυρισμό περί παραγραφής ώστε το Δικαστήριο να έχει υποχρέωση να διαλάβει παραδοχές περί αυτών (διατάξεων περί παραγραφής).

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αόριστος κι εντεύθεν απαράδεκτος και ως τοιούτος πρέπει να απορριφθεί.

Κατόπιν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αρ. εκθ.καταθ. του γραμματέα του Πλημ/κειου Αθηνών 50005/26/6/2018 αίτηση της Χ.-Ι. Μ., κατοίκου ... (οδός ...) για αναίρεση της υπ' άριθμ. ΖΤ2902/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κειου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ