2204/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2204 / 2014 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2204/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καθ'ου η κλήση: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) που εδρεύει στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενου ως καθολικού διαδόχου του κλάδου υγείας "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Ως προς τους με αρ. κλήσης 5ης 12ης και 16ου καλούντες, επειδή με τον νόμο 4238/2014 (περί Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) αλλαγής σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ) περιήλθαν στο ν. π.δ.δ : α) με την επωνυμία "1η Δ.Υ.Π.Ε. Αττικής", το ανωτέρω νομιμοποιείται ενεργητικώς στην παρούσα υπόθεση ως προς τους δύο καλούντες (5η και 16ο) και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη και κατέθεσε προτάσεις και β) ως προς την 12η καλούσα νομιμοποιείται ενεργητικώς η 5η Υγειονομική Περιφέρεια Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Παπαλιάγκα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-αιτούντων: 1. Γ. Ε. του Α., κατοίκου ..., 2. Ι. Κ. του Κ., κατοίκου ...,3. Γ. ν. του Ι., κατοίκου ..., 4. Μ. Κ. του ν. , κατοίκου ..., 5. Κ. Β. του Ε., κατοίκου ..., 6. Ε. Σ. του Δ., 7. Ε. Π. του Χ., 8. Μ. Β. του Β., 9. Γ. Π. του Σ., 10. ν. Θ. του Θ., 11. Μ. Μ. του Ι., 12. Α. Κ. του ν. , 13. Γ. Π. του Σ., 14. Θ. Κ. του Κ., 15. Θ. Τ. του Φ., 16. Ε. Μ. του Ε., 17. Θ. Μ. του Κ., 18. ν. Π. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο-Ελευθέριο Τάγαρη, και αναφέρθηκε στις ήδη κατατιθέμενες προτάσεις από 1-8-2013.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-6-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και των ήδη αποβιωσάντων Μ. Μ., Σ. Σ. και Ι. Λ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 203/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6525/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-10-2012 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1973/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη ως προς τους ανωτέρω αιτούντες. Την συζήτηση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι ανωτέρω, με την από 14-11-2013 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 3-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Νόμιμα φέρεται και πάλι προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η κρινόμενη από 15-12-2012 αίτηση αναίρεσης του ν. π.δ.δ. "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφαλίσεως Μισθωτών" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), κατά την αναφερομένη στην αρχή της απόφασης αυτής, μετ' αναβολή, δικάσιμο, με την από 14-13-2013 κλήση των (αρχικά) 8ου, 38ου, 39ης, 42ης, 52ης, 55ου, 73ης, 84ου, 104ου, 117ης, 119ης, 121ης, 122ου, 124ου, 135ου, 138ου και 159ου αναιρεσιβλήτων, ως προς τους οποίους είχε κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση με την 1973/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου κατά την προηγουμένη δικάσιμο της 17-9-2013.

ΙΙ. (Α) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων του ΚΠολΔ 94§1, 96§§1 και 2 (όπως αντικαταστάθηκε με το άρθ.7§2 ν. 3994/2011), 108, 110§2, 498§1, 568§§1,2 και 4, 576§§1-3 προκύπτουν τα εξής: (1) Στα πολιτικά δικαστήρια και δη στον Άρειο Πάγο οι διάδικου έχουν την υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο (2) Η πληρεξουσιότητα παρέχεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση καταχωριζομένη στα πρακτικά και επί εργατικών διαφορών, υπαγομένων στην προβλεπόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 664-676 ΚΠολΔ ειδική διαδικασία και με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου από κέντρο εξυπηρέτησης πελατών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή. (ΚΠολΔ 665§2 εδ.3, διάταξη η οποία προστέθηκε με το άρθρο 15§6 του ν. 4055/2012). (3) Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για την συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. (4) Εάν ο διάδικος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο, στις περιπτώσεις που είναι υποχρεωτική η παράστασή του, ή παρίσταται με δικηγόρο και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας αυτού, η οποία απαιτείται κατά την συζήτηση της υπόθεσης και την οποία αυτεπάγγελτα ερευνά το δικαστήριο, ο διάδικος αυτός θεωρείται δικονομικά απών (ΑΠ 30/2013). (5) Αν κατά την συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή δεν συμμετάσχει σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος διάδικος, δηλ.

με δικηγόρο έχοντα πληρεξουσιότητα χορηγηθείσα με έναν από τους προαναφερομένους τρόπους, το Δικαστήριο ερευνά, ποιός από τους διαδίκους επέσπευσε την συζήτηση και εάν την συζήτηση της αναίρεσης επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς, ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα την συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλου οι διάδικοι, διαφορετικά, εάν δηλ.

δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησης (ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί, ποιός από τους διαδίκους την επέσπευσε) αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους, καταρχήν, τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με νέα κλήση, σε περίπτωση, όμως, απλής ομοδικίας, αν κάποιος διάδικος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης χωρεί νόμιμα ως προς τους εκπροσωπουμένους από πληρεξούσιο δικηγόρο ή τους νόμιμα κλητευθέντες και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς (άρθ. 576§3 εδ.

β' ΚΠολΔ, όπως αυτό προστέθηκε με το άρθ.62 ν. 4139/2013, ΑΠ 969/2014). (Β) Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης (άρθ. 561§2 ΚΠολΔ) και τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής : (1) Προς συζήτηση της κρινόμενης αίτησης του ν. π.δ.δ. "ΙΚΑ-ΕΤΑΜ" για αναίρεση της 6525/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία κατά παραδοχή της έφεσης των ήδη και άλλων αναιρεσιβλήτων έγινε δεκτή αγωγή αυτών με αντικείμενο αξιώσεις κάθε ενός απ' αυτούς από την απασχόλησή τους στο αναιρεσείον με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου με διάφορες ιατρικές ειδικότητες, προσδιορίσθηκε αρχικά η δικάσιμος της 17-9-2013, εκδόθηκε δε μετά απ' αυτήν η 1973/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία η συζήτηση κηρύχθηκε απαράδεκτη ως προς τους 8ο, 38ο, 39η, 42η, 52η, 55ο, 73η, 84ο, 104ο, 117η, 119η, 121η, 122ο, 124ο, 135ο, 138ο, 159ο και 160η των αναιρεσιβλήτων. (2) Με την από 14-11-2013 κλήση των αναιρεσιβλήτων αυτών η υπόθεση επαναφέρθηκε προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την αναφερομένη στην αρχή της απόφασης αυτής, μετ' αναβολή, δικάσιμο.

Κατ' αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με την σειρά της από το πινάκιο και όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, ο 13ος αιτών (122ος αναιρεσίβλητος) Γ. Π. εκπροσωπήθηκε μεν από τον ίδιο, ως και οι λοιποί καλούντες-αναιρεσίβλητοι, πληρεξούσιο δικηγόρο, δεν αποδεικνύεται, όμως, ότι ο αναιρεσίβλητος αυτός είχε χορηγήσει σχετική πληρεξουσιότητα στον παραστάντα και γι' αυτόν δικηγόρο να επισπεύσει την συζήτηση στο όνομα και για λογαριασμό και αυτού και να τον εκπροσωπήσει κατά την συζήτηση της αναίρεσης, ούτε ότι αυτός κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους λοιπούς, νόμιμα παρισταμένους, αναιρεσιβλήτους ή το αναιρεσείον.

Επομένως, πρέπει ως προς τον αναιρεσίβλητο αυτόν να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης, ενώ ως προς τους λοιπούς, υφισταμένης, κατά τα προεκτεθέντα, μεταξύ αυτών και του απόντος αναιρεσιβλήτου απλής ομοδικίας, πρέπει να χωρισθεί η υπόθεση και το Δικαστήριο να χωρήσει στην συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΙΙΙ. (Α) Σύμφωνα με το άρθ. 556 ΚΠολΔ δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή ενμέρει στην δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί την αναψηλάφηση, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, εκείνοι που είχαν ασκήσει κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής κλπ. (Β) Mε το άρθ. 17§§1 και 2 ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α' 31/2.3.2011, όπως η πρώτη παράγραφος τροποποιήθηκε με τα άρθ. 72§2 ν. 3984/2011, ΦΕΚ Α' 150/27.6.2011, 10§1 και 13§1 ν. 4052/2012, ΦΕΚ Α' 41/1.3.2012) συστήθηκε ν.

π.δ.δ. (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), που αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με έναρξη λειτουργίας του 6 μήνες μετά την ως άνω δημοσίευση του νόμου, στον Οργανισμό δε αυτόν (ΕΟΠΥΥ) μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αναιρεσείοντος) με τις μονάδες υγείας, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του κλπ.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθ. 23§1 Β α και β του ως άνω νόμου τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθενείας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης κλπ., η ένταξη δε των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερομένων φορέων στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο του ως άνω νόμου, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ κατ' άρθ. 26§9 του ίδιου νόμου, που προστέθηκε με το άρθ. 72§21 ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150/27.6.2011), οι ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και το υγειονομικό προσωπικό που υπηρετεί στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κλπ.

μεταφέρονται αυτοδίκαια κατά την ημερομηνία ένταξης των κλάδων υγείας αυτών στον ΕΟΠΥΥ κλπ. Σε εκτέλεση και κατ' εφαρμογή της ως άνω εξουσιοδοτικής διάταξης, με την ΥΑ Φ.80000/οικ. 32115/2009 (ΦΕΚ Β' 3010/2011) από 1-12-2011 μεταφέρθηκαν στον ΕΟΠΥΥ από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία κλπ., που αποτελούν, σύμφωνα με το άρθ. 3§3 ΠΔ 266/1989 (όπως η §3 αντικαταστάθηκε με το άρθ. 2 του ΠΔ 363/1992) μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Τέλος, με το άρθ. 29§1 του ως άνω ν. 3018/2012 ορίζεται ότι ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσομένων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτών (ενώ κατ' άρθ. 33§9 του ίδιου νόμου εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων φορέων, συνεχίζονται από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, δικαστικές δε αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών, κρίνοντας σε δεύτερο βαθμό επί της ένδικης αγωγής των αναιρεσιβλήτων κατά του αναιρεσείοντος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με την αναιρεσιβαλλομένη 6525/2009 απόφασή του και όπως απ' αυτήν προκύπτει δέχθηκε, ότι οι ενάγοντες είναι ιατροί διαφόρων ειδικοτήτων συνδεόμενοι με το εναγόμενο με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, σε εκτέλεση των οποίων προσφέρουν σ' αυτό τις υπηρεσίες τους ως ιατροί στις Τοπικές Μονάδες Υγείας αυτού, ότι κατά το χρονικό διάστημα από 15-5-2001 έως 30-6-2006 το εναγόμενο δεν κατέβαλλε σ' αυτούς το νοσοκομειακό επίδομα που δικαιούνται, με βάση δε τα γενόμενα ως άνω δεκτά και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ως προς όλους τους αναιρεσιβλήτους ενάγοντες, μεταξύ των οποίων και ως προς τους ήδη καλούντες και διαδίκους στην δίκη αυτήν (εκτός των 106ης και 168ου) υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει σ' αυτούς για την παραπάνω αιτία τ' αναφερόμενα εκεί ποσά.

Κατά της απόφασης αυτής το αναιρεσείον άσκησε την ένδικη αναίρεση την 14-11-2012 (βλ. με αριθ. 961/2012 έκθεση κατάθεσης που συνέταξε η αρμόδια γραμματέας), όταν δηλ. στην θέση αυτού είχε ήδη υπεισέλθει ως καθολικός διάδοχός του και ως προς τις ως άνω υποχρεώσεις του έναντι των αναιρεσιβλήτων ο ΕΟΠΥΥ, ο οποίος και μόνο νομιμοποιούνταν για την άσκηση αναίρεσης.

Πρέπει να επισημανθεί ότι ήδη στην θέση του ΕΟΠΥ (καθολικού διαδόχου του αναιρεσείοντος "ΙΚΑ-ΕΤΑΜ"), παραστάντος πάντως ως προς όλους τους εδώ αναιρεσιβλήτους, υπεισήλθαν, ως καθολικοί επίσης διάδοχοι του τελευταίου, τα παραστάντα κατά την συζήτηση της αίτησης ν.π.δ.δ. (α) ως προς τους 52η (Κ. Β.) και 138ο (Ε. Μ.) αναιρεσιβλήτους, 5η και 16ο, αντίστοιχα, καλούντες, η "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" (1η ΔΥΠΕ Αττικής, άρθ.2, 21 ν. 4238/2014) και (β) ως προς την 121η αναιρεσίβλητη Α.

Κ., 12η καλούσα, η "5η Υγειονομική Περιφέρεια Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος" (άρθ.1, 2, 21, 16 ν. 4238/2014). Επομένως, πρέπει, και κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, ν' απορριφθεί η ένδικη αίτηση ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων αυτών, μειωμένα, όμως, σύμφωνα με τα άρθ. 22§§1 και 3 ν. 3693/1957, 19§1 α.ν. 1846/1951, 7 και 9 ν. 2698/1953 και 5 ν. 3210/1955 σε συνδ.

με την ΥΑ 134428/1993 (εκδοθείσα κατ' εξουσιοδότηση του άρθ. 5§12 ν. 1738/1987), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση αυτή της ένδικης αίτησης ως προς τον 122ο αναιρεσίβλητο (13ο αιτούντα) Γ. Π.).

Απορρίπτει την ως άνω αίτηση ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων αυτών, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ