Supreme Court dismisses appeal against non-conviction appeal decision due to improper filing method and procedural defects.

Απόφαση 2204 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2204/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοΐνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως των αποφάσεων 15141/2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και 63637/2004 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Μαρτίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1094/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη με αριθμό 309/26-06-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1, 513 παρ. 1 εδαφ. πρώτο ΚΠΔ, την από 1-3-2006 Αίτηση Αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., κατά της υπ΄αριθ. 15141/1-3-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, και εκθέτω τα κάτωθι:

Με την ανωτέρω προσβαλλομένη απόφαση, απερρίφθη σαν ανυποστήρικτη η υπ΄αριθ. 6006/6-5-2004 έφεση του ανωτέρω κατηγορουμένου κατά της υπ΄αριθ. 63637/6-5-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε ούτος, για πράξη μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, σε φυλάκιση 4 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τρία έτη.

Η, υπό κρίση, αίτηση αναιρέσεως απεστάλη ταχυδρομικώς στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και εισήλθε στο Γενικό Πρωτόκολλο της Εισαγγελίας υπό αριθμό 2903 και ημερομηνία 14-3-2006. Η προσβαλλομένη απόφαση καταχωρίσθηκε στο ειδικό βιβλίο του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Αθηνών την 21-6-2006, εξεδόθη ερήμην του κατηγορουμένου, και όπως προκύπτει από το υπ΄αριθ. πρωτ. 59262/23-6-2006 διαβιβαστικό (της δικογραφίας) έγγραφο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, δεν έχει ακόμη επιδοθεί στον κατηγορούμενο.

Αλλά, ακόμη και εάν η τοιαύτη ταχυδρομικώς αποσταλείσα Αίτηση Αναιρέσεως, ήθελε τυχόν εκληφθεί ως δήλωση αναιρέσεως επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (προ πάσης επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως) κατ΄άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ, η απόφαση αυτή, που απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική (ΑΠ 1350/2000) και επομένως άσκηση αναιρέσεως κατ΄αυτής, μόνο με τον οριζόμενον εις το άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠΔ τύπον, είναι δυνατόν εγκύρως να ασκηθεί, ήτοι δια δηλώσεως του αναιρεσείοντος στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ή στον γραμματέα του ειρηνοδικείου στην περιφέρεια του οποίου κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος, συντασσομένης, περί της δηλώσεως αυτής, εκθέσεως.

Αλλά, ούτε και το προβαλλόμενο, υπό του αναιρεσείοντος έτερον αίτημα, περί αιτήσεως αναιρέσεως και κατά της πρωτοδίκου, υπ΄αριθ. 63637/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, είναι παραδεκτό, αφού κατ΄άρθρο 504 παρ. 1 ΚΠΔ (εκτός των άλλων, εις το άρθρο αυτό οριζομένων περιπτώσεων) αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και εν προκειμένω η ως άνω απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών ήταν εκκλητή.

Επειδή, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ορίζεται (εκτός των άλλων περιπτώσεων) ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Επειδή, κατ΄ακολουθίαν τούτων, η, υπό κρίση, αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν, κατ΄άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ, σε βάρος του αναιρεσείοντος, τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε 210 ευρώ.

Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η, από 1-3-2006, Αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ..., κατά της υπ΄αριθ. 15141/1-3-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε 210 ευρώ, σε βάρος του ανωτέρω αναιρεσείοντος ... Αθήνα, 26-6-2006

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 § 1 ΚΠοινΔ "με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει". Εξάλλου, κατά τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 473 του ίδιου Κώδικα "η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και εκδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1...".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως ασκείται μόνον με δήλωση ενώπιον των περιοριστικώς αναφερομένων στην παρ. 1 του άρθρου 474 προσώπων και όχι με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία αφορά μόνον στην καταδικαστική απόφαση και συντελείται με επίδοση σχετικού δικογράφου στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από δικαστικό επιμελητή και όχι κατ' άλλο τρόπο, όπως είναι η αποστολή του ταχυδρομικώς.

Περαιτέρω, η απόφαση με την οποία το δικαστήριο της ουσίας απορρίπτει την έφεση του κατηγορουμένου κατά καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 15141/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, όπως απ' αυτήν προκύπτει, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεση του αναιρεσείοντος ... κατά της 63637/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε κηρυχθεί αυτός ένοχος για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο και του είχε επιβληθεί ποινή φυλακίσεως τεσσάρων μηνών με αναστολή.

Συνεπώς, η κρινόμενη από 1.3.2006 αίτηση αναιρέσεως του ανωτέρω κατηγορουμένου κατά της μη καταδικαστικής, κατά τα προεκτεθέντα, 15141/2006 ως άνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μη ασκηθείσα κατά τον οριζόμενο στο άρθρο 474 § 1 ΚΠοινΔ τρόπο, αλλά με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία μάλιστα δεν επιδόθηκε με δικαστικό επιμελητή αλλά περιήλθε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με το ταχυδρομείο, είναι απαράδεκτη, ως ασκηθείσα χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή της (άρθρο 476 § 1 ΚΠοινΔ). Η ίδια αίτηση είναι, επίσης, απαράδεκτη και κατά το μέρος που ζητεί την αναίρεση της πρωτόδικης ως άνω 63637/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καθόσον η απόφαση αυτή ήταν εκκλητή όπως απαγγέλθηκε και, επομένως, μη προσβαλλόμενη με αναίρεση (άρθρο 504 § 1 ΚΠοινΔ). Κατ' ακολουθίαν, η κρινόμενη αίτηση πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση του αναιρεσείοντος, (κατά την επί του φακέλου σχετική σημείωση του αρμοδίου γραμματέα), να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1, 583 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1 Μαρτίου 2006 αίτηση του ..., περί αναιρέσεως της 15141/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και της 63637/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006 . Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2006.- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ