2201/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2201 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2201/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Δημαρά.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΕΡΓΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο ΕΚΟΚΑΤ ΑΕ , που εδρεύει στον Δήμο Αγ. Παρασκευής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Ζέππου - Χαρλαύτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14.6.2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 983/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2216/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5 Μαρτίου 2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 27 Μαρτίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι "πράγματα" κατά την έννοια της πρώτης από αυτές (άρθρο 559 αριθ. 8) που προτάθηκαν ή δεν προτάθηκαν, των οποίων η λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτή λόγο αναιρέσεως, αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που θεμελιώνουν ή καταλύουν τη βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και ο ισχυρισμός που συνέχεται με την ιστορική αιτία της αγωγής, της ένστασης ή της αντένστασης, ο οποίος αποκρούεται ή γίνεται δεκτός με την παροχή ή την απόρριψη, αντίστοιχα, ως αβασίμων ή βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής ένστασης ή αντένστασης πραγματικών γεγονότων.

Εξάλλου, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων. Επομένως, δεν ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως αν δεν λήφθηκαν υπόψη επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγος εφέσεως, όπως και οι νομικοί ισχυρισμοί ή η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, ούτε οι ισχυρισμοί που ανάγονται στην κατ` ορθή ερμηνεία έννοια του εφαρμοστέου νόμου (Ολ.

ΑΠ 3/1997). Επίσης, δεν ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του ισχυρισμό αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι έχει ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός, ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός. Κατ' ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του ενάγοντας και ήδη αναιρεσείοντος σύμφωνα με τον οποίο η εξόφληση του εργολαβικού ανταλλάγματος αποδεικνυόταν μόνο με τις έγγραφες αποδείξεις του και όχι με ανύπαρκτες σημειώσεις στα τιμολόγια, όπως τούτο άλλωστε προέκυπτε από το γεγονός ότι μόνο σε ένα από τα 6 συνολικά τιμολόγια αναφέρεται η λέξη "εξόφληση", πράγμα σύνηθες στις συναλλαγές, είναι απαράδεκτος, διότι δε συνιστά "πράγμα" κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης αλλά επιχείρημα και συμπέρασμα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Επίσης απαράδεκτος είναι και ο τρίτος λόγος της αναίρεσης από τον ίδιο αριθμό 8 υπό την αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο έλαβε υπόψη του, χωρίς να έχει προταθεί ούτε με την έφεση ούτε με τους πρόσθετους λόγους, ο ισχυρισμός της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ότι η εξόφληση της απαίτησης αποδεικνύεται από την υπογραφή του ενάγοντος κάτω από τη λέξη ΕΞΟΦΛΗΘΗ επί των τιμολογίων ..., ...και ..., καθόσον δεν πρόκειται για ισχυρισμό που συνιστά "πράγμα" κατά την προεκτεθείσα έννοια του όρου αλλά για επίκληση αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου τους.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 10 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Η περίπτωση αυτή, η οποία στηρίζεται στην παράβαση του συστήματος συζητήσεως, κατά την οποία ο δικαστής αποφασίζει με βάση εκείνα που έχουν προταθεί και αποδειχθεί, υπάρχει όταν, για τα δεκτά γενόμενα από το δικαστήριο "πράγματα", δεν έχει προσαχθεί καμία απόδειξη ή όταν δεν εκθέτει το δικαστήριο στην απόφασή του από ποια αποδεικτικά μέσα έχει αντλήσει την απόδειξη για "πράγματα" που δέχθηκε ως αληθινά.

Ο λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ` αυτή (απόφαση) αποδεικτικά μέσα. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο τη σχετική παραδοχή του περί εξόφλησης της ένδικης απαίτησης από την εναγομένη στήριξε στα προσκομισθέντα μ' επίκληση από την τελευταία, σε νόμιμα επικυρωμένα αντίγραφα, με αριθμ. ..., ...και ...τιμολόγια του ενάγοντος που φέρουν στο σώμα αυτών και κάτω από τη λέξη "ΕΞΟΦΛΗΘΗ" την υπογραφή αυτού (ενάγοντος) την οποία και δεν αμφισβητεί ο τελευταίος.

Επομένως ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από τον αριθμ. 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ υπό την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δέχθηκε την ένσταση εξόφλησης της εναγομένης ως αληθή χωρίς απόδειξη είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ` ΚΠολΔικ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκείμενη περίπτωση από τη βεβαίωση που υπάρχει στη προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη "και τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν" και από όλο το περιεχόμενο της απόφασης αυτής προκύπτει, χωρίς αμφιβολία, ότι λήφθηκαν υπόψη και τα 6 τιμολόγια (..., ..., ..., ..., ...και ...)που προσκόμισε σε επικυρωμένα αντίγραφα από το στέλεχος των πρωτοτύπων ο ενάγων στα οποία, εκτός από το με αριθ. ..., δεν υπήρχε η λέξη "εξοφλήθη".

Κατ'ακολουθίαν ο τέταρτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 Κ.ΠοΛ.Δ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος. Κατά την περ. β` του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν.

Ως μη προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα θεωρούνται και εκείνα τα οποία δεν προσκομίσθηκαν παραδεκτά. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο σκέλος του τέταρτου λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ. β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα αντίγραφα των με αριθμ. ..., ..., ..., ..., ...και ...

τιμολογίων διότι δεν προσκομίστηκαν εμπρόθεσμα από την εναγομένη. Όπως όμως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων η εναγόμενη εκκαλούσα, που είχε δικασθεί ερήμην πρωτόδικα, προσκόμισε και επικαλέστηκε στις 10-11-2004 στο Εφετείο όλα τα ανωτέρω τιμολόγια σε αντίγραφο με τις προτάσεις που αυτή κατέθεσε εμπρόθεσμα στο Εφετείο στις 10-11-2004 και όχι εκπρόσθεσμα με την προσθήκη των προτάσεων που αυτή κατέθεσε στις 9-12-2004 και ώρα 10.40' μετά τη συζήτηση της έφεσης που έγινε στις 2-12-2004, όπως αβάσιμα υποστηρίζει με τον εξεταζόμενο λόγο ο αναιρεσείων, γι' αυτό και ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5 Μαρτίου 2008 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 2216/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλιών διακοσίων (1.200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ