Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations grounds regarding unpaid compensation claims in bankruptcy proceedings.

Απόφαση 219 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 219/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρετή Παπαδιά, Πελαγία Ακάσογλου, Δήμητρα Ζώη και Ιωάννα Μαργιέλλου-Μπουλταδάκη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 20 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1) Γ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 2) Κ. Α. του Ν., κατοίκου ... 3) Ν. Σ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Φώτη Σαρρή και δεν κατέθεσαν προτάσεις, 4) Μ. Μ., χας Χ. Σ. του Γ., ως μόνης εκ διαθήκης καθολικής διαδόχου του αποβιώσαντος την 17-12-2015 ως άνω συζύγου της, κατοίκου ..., 5) Π. Α. του Δ., κατοίκου ... και 6) Ε. Ν. του Π., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Μαυροειδή και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: υπό εκκαθάριση τελούσης ανωνύμου αεροπορικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, από την ειδική εκκαθαρίστρια ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία " ..." που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) των πληρεξουσίων δικηγόρων Αντιγόνης Κίσσα και Δημήτρη Καράμπελα και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18-5-2009 δύο αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1284/2011 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως αντιθέτων εφέσεων και της από 10-3-2014 παρεμπίπτουσας αγωγής της ήδη αναιρεσίβλητης, αφού συνεκδικάσθηκαν, η 883/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-2-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Πελαγία Ακάσογλου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

(Ι).- Από το συνδυασμό των άρθρων 286 εδ. (α), 288, 74, 75, 76, 308, 309 εδ. (α), 495 παρ.1, 552, 573 παρ.1, 576 ΚΠολΔ, 34, 35 ΑΚ προκύπτουν (και) τα εξής: Η δίκη διακόπτεται, αν, εωσότου τελειώσει η συζήτηση της υποθέσεως, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, πεθάνει διάδικος - φυσικό πρόσωπο. Ο θάνατος του διαδίκου, απλού ομοδίκου, επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης, ως προς τον θανόντα διάδικο και μόνο ενώ, ως προς τους λοιπούς διαδίκους η δίκη συνεχίζεται κανονικά. Τα προηγούμενα ισχύουν και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση (ΑΠ ολ. 2/2019). Διακοπή της δίκης δεν νοείται, μετά τη δημοσίευση της οριστικής αποφάσεως και πριν από την άσκηση ενδίκου μέσου, όπως της αναιρέσεως.

Υπόκειται προς κρίση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η από 12.2.2018 [Γ.Α.Κ. 1772 / Ε.Α.Κ. 144 / 20.2.2018 - Εφετείο Αθηνών] αίτηση αναιρέσεως. Με αυτή, προσβάλλεται η 883/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε, στις 27.2.2015, αντιμωλία των διαδίκων, (Α).- επί των αντιθέτων εφέσεων (i).- από 15.3.2012 των εκκαλούντων - εναγόντων - ήδη αναιρεσειόντων και (ii).- από 10.5.2013 της εκκαλούσας - εναγομένης - ήδη αναιρεσίβλητης υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας υπό την επωνυμία ''...

Α.Ε.'' καθώς και (Β).- επί της από 10.3.2014 παρεμπίπτουσας αγωγής της παρεμπιτόντως ενάγουσας υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας ''... Α.Ε.'' κατά της παρεμπιπτόντως εναγομένης ανώνυμης εταιρίας ... Α.Ε.'' Εκκαλούμενη ήταν η 1284/2011 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε, την 1.7.2011, αντιμωλία των διαδίκων, επί των (α).- από 18.5.2009 (Α.Κ.Δ. 2356 / 20.5.2009) και (β).- από 18.5.2009 (Α.Κ.Δ. 2357 / 20.5.2009) αγωγών.

Αφορούν δε, αμφότερες οι αγωγές, χρηματικές απαιτήσεις των εναγόντων, εργαζομένων, απλών ομοδίκων μεταξύ τους, από παροχή εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου έναντι της εναγομένης εργοδότη - ήδη αναιρεσίβλητης [άρθρο 74 εδ. (2) ΚΠολΔ]. Ενάγων στην από 18.5.2009 (Α.Κ.Δ. 2356 / 20.5.2009) αγωγή ήταν (και) ο "Χ.Σ. του Γ.", ο οποίος απεβίωσε, στις 17.12.2015, δηλ.

μετά τη δημοσίευση, στις 27.2.2015, της 883/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών (προσβαλλόμενης) και πριν από την άσκηση, στις 20.2.2018, της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Στη θέση του αποβιώσαντος αρχικού ενάγοντος Χ. Σ.Ι.Μ.Ο.Π.Ο.Υ.Λ.Ο.Υ. του Γ. και εκκαλούντος στην από 15.3.2012 έφεση (εφεσίβλητου στην από 10.5.2013 έφεση), την αναίρεση ασκεί [άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ] η "Μαρία ΜΑΓΙΑΦΗ χήρα Χ.

Σ. του Γ.", υπό την ιδιότητα της "μόνης εκ διαθήκης καθολικής διαδόχου του αποβιώσαντος, την 17.12.2015, Χ. Σ., συζύγου της". Κατά τα γενόμενα δεκτά στην (Ι) μείζονα σκέψη, δεν νοείται στην προκειμένη περίπτωση διακοπή της δίκης. Περαιτέρω, με την 1284/2011 πρωτόδικη απόφαση, οι αγωγές, αφού συνεκδικάσθηκαν, κρίθηκαν νόμιμες και απορρίφθηκαν στην ουσία.

Με την 883/2015 απόφαση του εφετείου, οι εφέσεις καθώς και η παρεμπίπτουσα αγωγή συνεκδικάσθηκαν, στη συνέχεια οι εφέσεις έγιναν τυπικά δεκτές, απορρίφθηκε στην ουσία η από 15.3.2012 έφεση, ενώ έγινε δεκτή και στην ουσία η από 10.5.2013 έφεση, εξαφανίσθηκε στο σύνολο η 1284/2011 πρωτόδικη απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και οι αγωγές, αφού συνεκδικάσθηκαν και κρίθηκαν νόμιμες, στη συνέχεια απορρίφθηκαν στην ουσία, συγκεκριμένα, ως προώρως ασκηθείσες, επίσης, η παρεμπίπτουσα αγωγή κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη [άρθρα 283 παρ.2, 525 παρ.3, 450, 451 ΚΠολΔ], στη συνέχεια, απορρίφθηκε στην ουσία, ήτοι ως προώρως ασκηθείσα.

Στους πρώτο και δεύτερο βαθμούς δικαιοδοσίας, η υπόθεση εκδικάσθηκε, με την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών [άρθρα 663 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυσαν πριν από το άρθρο 1 - άρθρο τέταρτο ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α. 87 / 23.7.2015), ισχύον για την ειδική αυτή διαδικασία, από 1.1.2016, κατά το άρθρο 1 - άρθρο ένατο ν. 4335/2015]. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, στις 20.2.2018, ήτοι στη νόμιμη προθεσμία των τριών (3) ετών, από την 27.2.2015, οπότε δημοσιεύθηκε η 883/2015 απόφαση του εφετείου [άρθρα 564 παρ.3, 144, 145 παρ.1 ΚΠολΔ, 13 παρ.2, 18, 24, 25 ΕισΝΚΠολΔ] είναι δε, στην προκειμένη περίπτωση, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως τριών (3) ετών διότι η 883/2015 απόφαση του εφετείου δημοσιεύθηκε πριν από την 1.1.2016, χωρίς να επιδοθεί εντός τριών (3) ετών από την 27.2.2015 (ΑΠ ολ.

πλ. 10/2018). Εξ άλλου, η ιδιότητα της Μ. Μ. – Σ., που ασκεί, κατά τα παραπάνω, την αναίρεση στη θέση του αρχικού διαδίκου αποβιώσαντος, την 17.12.2015, συζύγου της Χ. Σ. προκύπτει από (1).- το 1753/16.4.2019 "πιστοποιητικό" του αρμοδίου Γραμματέως του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου Αττικής / Τμήμα διαθηκών, (2).- το 922/16.4.2019 "πιστοποιητικό" του ιδίου Γραμματέως του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου Αττικής / Τμήμα Διαθηκών - Αποποιήσεις, (3).- τα 25/25.1.2017 πρακτικά συνεδριάσεως του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου Αττικής για τη δημοσίευση και κήρυξη κυρίας της από 27.4.2009 ιδιόγραφης διαθήκης του θανόντος.

Άλλωστε, για την ιδιότητα αυτή της ως άνω Μ.Μ. – Σ. δεν υπάρχει αμφισβήτηση από την αναιρεσίβλητη (βλ. ΑΠ ολ. 22/2000). Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο του λόγου της [άρθρα 495 παρ.1, 552, 553, 556, 558, 577 παράγραφοι 1 και 3, 591 παρ.7 ΚΠολΔ].

(

ΙΙ).- Η ευθεία παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, δηλ. κανόνα, που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, προβλέπεται, ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 1 εδ. (α) ΚΠολΔ (ΑΠ ολ. 3/2020). Κανόνας του ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται, αν εφαρμόσθηκε εσφαλμένα καθώς και αν δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του• ήτοι, αν το δικαστήριο της ουσίας απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία, από εκείνα, που ο ουσιαστικός νόμος απαιτεί.

Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία, όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε στο νόμο έννοια διαφορετική από την αληθινή είτε ως κακή εφαρμογή, όταν το δικαστήριο της ουσίας έκανε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών της ένδικης υποθέσεως σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας δεν υπάγονται και, έτσι, κατέληξε σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού [άρθρο 578 ΚΠολΔ].

Δια του λόγου αυτού αναιρέσεως, ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων, αντενστάσεων) των διαδίκων καθώς και τα νομικά σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την αξιοποίηση των ουσιαστικών παραδοχών, δηλ. αποκλειστικά των πραγματικών περιστατικών, που, ανελέγκτως, δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν καθώς και της υπαγωγής αυτών στο νόμο.

Ιδρύεται δε, ο λόγος αυτός, αν οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας καθιστούν φανερή την ως άνω παραβίαση (ΑΠ ολ. 3/2020, ΑΠ ολ. 2/2013). Επομένως, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμός 1 εδ. (α) ΚΠολΔ είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο (και) την αιτίαση ότι παραβιάσθηκε συγκεκριμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, ως άνω, με αποτέλεσμα η αγωγή να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη ή να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία (ΑΠ ολ. 28/1998).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, για να είναι ορισμένος (παραδεκτός) ο λόγος αυτός και, συνεπώς, να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος [άρθρα 118 αριθμός 4, 566 παρ.1, 577 παρ.3 ΚΠολΔ], πρέπει στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το νομικό σφάλμα, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού δικαίου, δηλ.

η πλημμέλεια, που αποδίδεται και η έννομη συνέπεια, που διαγνώσθηκε από την πλημμέλεια, επίσης, να εκτίθενται, πλήρως και σαφώς, οι κρίσιμες ουσιαστικές - πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας ώστε η αγωγή να γίνει δεκτή ως βάσιμη ή να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία (ΑΠ ολ. 11/2017, ΑΠ ολ. 2/2013, ΑΠ 109/2020).

(

ΙΙΙ).- Στο πλαίσιο της διαδικασίας αποκρατικοποιήσεως των εταιριών του Ομίλου της ... (…) και σχεδιαζόμενης της αποσχίσεως του Κλάδου του πτητικού έργου, έγιναν διαπραγματεύσεις της ανώνυμης εταιρίας ''... Α.Ε.'', ως εταιρίας του Ομίλου της ... μετά της συνδικαλιστικής οργανώσεως των Ιπταμένων Χειριστών ''ΕΝΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ'' (Ε.Ε.Χ.Α.).

Μετά τις διαπραγματεύσεις, οι οποίες έλαβαν χώρα, σύμφωνα με το άρθρο 8 π.δ. 178/2002 (ΦΕΚ Α. 162 / 12.7.2002) "Μέτρα σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 98 / 50 / Ε.Κ. του Συμβουλίου", καταρτίσθηκε το από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ''.

Δι' αυτού συμφωνήθηκε, εκτός άλλων, για την πρόωρη αποχώρηση (συνταξιοδότηση) των Ιπταμένων Χειριστών από την υπηρεσία της εταιρίας ''... Α.Ε.'', η καταβολή (πλήρους) της αποζημιώσεως του ν. 2112/1920 καθώς και πρόσθετης αποζημιώσεως προς κάλυψη της απώλειας εισοδήματος των αποχωρούντων Ιπταμένων Χειριστών μεταξύ των τακτικών αποδοχών και της συντάξεώς τους.

Ο μετέπειτα ν. 3185/2003 (ΦΕΚ Α. 229 / 26.9.2003) και, ειδικότερα, στο άρθρο 27 παράγραφοι 1 - 8, το οποίο άρχισε να ισχύει από 26.9.2003 [άρθρο 30 ν. 3185/2003] και έχει τον τίτλο "Μετασχηματισμός Ομίλου ...", ορίζει ότι: "(1).- Με απόφαση της Δ.Ε.Α. και των καταστατικών Οργάνων τους, οι εταιρίες του Ομίλου ... μετασχηματίζονται με απόσχιση των κλάδων ή τμημάτων ή λειτουργιών του πτητικού έργου με συγχώνευση ή απορρόφησή τους από υφιστάμενη εταιρία του Ομίλου. ...

Ο μετασχηματισμός, που προβλέπεται στο παρόν, γίνεται κατά παρέκκλιση των διατάξεων των άρθρων 1 - 5 του ν. 2166/1993 και 66 - 89 κ.ν. 2190/1920, εφαρμοζομένων των διατάξεων του παρόντος. Το σύνολο των μετοχών των εταιριών, που προέρχονται από το μετασχηματισμό αυτόν περιέρχονται, χωρίς αντάλλαγμα, σε συνδυασμό με την παράγραφο 5 του παρόντος, στο Ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου οι εταιρίες αυτές να ιδιωτικοποιηθούν. (2).- Ως κλάδος, τμήμα ή λειτουργία για την εφαρμογή του παρόντος νοείται το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, που περιλαμβάνονται στον ισολογισμό μετασχηματισμού ως και οι εργαζόμενοι, που αναφέρονται στην έκθεση, που τον συνοδεύει.

Στη συνοδευτική έκθεση περιλαμβάνεται και κάθε άλλο στοιχείο, που μεταφέρεται κατά την παρούσα διαδικασία, και δεν αναγράφεται στον ισολογισμό ως και τα εμπορικά δικαιώματα, που συνδέονται με την άσκηση του πτητικού έργου. ... (3).- Η μεταβίβαση των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού και των στοιχείων και δικαιωμάτων, που αναφέρονται στον ισολογισμό μετασχηματισμού και την έκθεση, συντελείται αυτοδικαίως και ατελώς, απαλλασσόμενη κάθε φόρου, τέλους, δικαιώματος του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ.

ή Οργανισμού, με μόνη την καταχώριση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της απορροφούσας εταιρίας περί εγκρίσεως των ισολογισμών μετασχηματισμού, ως τίτλου, στις κατά περίπτωση αρμόδιες Αρχές και Υπηρεσίες, χωρίς να απαιτείται για τον σκοπό αυτό οποιαδήποτε άλλη έγκριση, βεβαίωση, πιστοποιητικό, φορολογική δήλωση ή πράξη. ... (4).- Οι απορροφούσες εταιρίες αποκτούν το σύνολο των μεταβιβαζόμενων στοιχείων ενεργητικού και δικαιωμάτων, ελεύθερα παντός φόρου, τέλους, βάρους, χρέους ή δικαιώματος του Ελληνικού Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ.

και κάθε βάρους, χρέους, αξίωσης τρίτου φυσικού ή νομικού προσώπου, πέραν των υποχρεώσεων, οι οποίες ρητώς αναγράφονται στον ισολογισμό μετασχηματισμού και την έκθεση, εξαιρουμένων των εταιριών αυτών από την εφαρμογή των άρθρων 479, 939 ΑΚ, 537 επ. ΕμπΝ και του ν. 2190/1994. ... (5).- Συστήνεται Ειδικός Λογαριασμός του Ελληνικού Δημοσίου με την ονομασία ''Ελληνικό Δημόσιο - Λογαριασμός Αποκρατικοποίησης του Ομίλου της ...''.

Τα διαθέσιμα του λογαριασμού θα τηρούνται στην Τράπεζα της Ελλάδος. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, που εκδίδονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, μπορεί να καθορίζονται οι όροι και οι τρόποι λειτουργίας, ελέγχου και εμφάνισης του λογαριασμού. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, ο Ειδικός Λογαριασμός: (α).- Πιστώνεται με τα έσοδα από την πώληση, στο πλαίσιο της διαδικασίας αποκρατικοποίησης των εταιριών του Ομίλου της ..., οι μετοχές των οποίων περιέρχονται στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού.

Για την αντιμετώπιση των αναγκαίων δαπανών της παρακάτω παραγράφου (β') μέχρι την πώληση των εταιριών του Ομίλου, ο Ειδικός Λογαριασμός πιστώνεται με προκαταβολές του Ελληνικού Δημοσίου μέχρι της ονομαστικής αξίας των μετοχών της εταιρίας, που θα αναλάβει το πτητικό έργο και οι οποίες θα περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. (β).- Χρεώνεται με τα αναγκαία ποσά για την καταβολή αποζημιώσεων και λοιπών δαπανών για τη με οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση των εργαζομένων καθώς και για την κάλυψη οικονομικών υποχρεώσεων της ...

και της ... κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού και εκκαθάρισης και μέχρι συνολικού ποσού, που αντιστοιχεί στις ονομαστικές αξίες των μετοχών των εταιριών του Ομίλου, οι οποίες θα περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. (γ).- Ειδικά, χρέωση του Ειδικού Λογαριασμού, προκειμένου να καταβληθούν: (i).- κίνητρα στους δικαιούχους λόγω υποχρεωτικής συνταξιοδότησης, στις περιπτώσεις, που συμφωνούνται σε εφαρμογή του άρθρου 8 του Π.Δ. 178/2002 και (ii).- η πρόσθετη επιβάρυνση της παραγράφου 8 του παρόντος στους ασφαλιστικούς φορείς, επιτρέπεται μετά την ιδιωτικοποίηση της εταιρίας, που θα αναλάβει το πτητικό έργο και την είσπραξη από το Ελληνικό Δημόσιο των σχετικών εσόδων από αυτή. (6).- Οι Ιπτάμενοι Χειριστές της ...

και ..., κάτοχοι, κατά τη δημοσίευση του παρόντος, σε ισχύ του πτυχίου τους, ασφαλισμένοι στο Ι.Κ.Α. για τον κλάδο της σύνταξης, που συμπληρώνουν το 53ο έτος της ηλικίας τους και 4.500 ημέρες ασφάλισης ή 7.500 ημέρες ασφάλισης ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας στην ... ή την ... έως 31.12.2004, αποχωρούν υποχρεωτικά εντός του έτους 2003 από την εταιρία που εργάζονται με την έκδοση διαπιστωτικής πράξης της εταιρίας που τους επιδίδεται ατομικώς και καταβολή της προβλεπόμενης από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα Πρακτικά Συμφωνίας αυτών των συλλογικών συμβάσεων αποζημίωσης. (7).- Στο άρθρο 5 παρ.1 του Ν. 1759/1988 προστίθεται εδάφιο (γ') ως εξής: ''Αν συμπληρώνουν, έως ένα έτος μετά τη δημοσίευση του παρόντος, 5.000 ημέρες ασφάλισης με την ειδικότητα αυτή στην ...

και ... ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας. Οι ανωτέρω εργαζόμενοι αποχωρούν από την εταιρία το αργότερο μέχρι 31.12.2003 με διαπιστωτική πράξη της εταιρίας που τους επιδίδεται ατομικώς''. (8).- Ο προστιθέμενος χρόνος ασφάλισης των παραγράφων (6) και (7) του παρόντος λογίζεται ως πραγματική συντάξιμη υπηρεσία και λαμβάνεται υπ' όψη μόνο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης.

Η πρόσθετη επιβάρυνση των ασφαλιστικών φορέων, που προκύπτει από τη συμπλήρωση των ως άνω αναφερομένων στις παραγράφους (6) και (7) του παρόντος ορίων, καλύπτεται, κατά προτεραιότητα, από τον Ειδικό Λογαριασμό της παραγράφου (5) του παρόντος. Το ύψος της επιβάρυνσης καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Μεταφορών και Επικοινωνιών, ύστερα από οικονομική μελέτη της Υπηρεσίας Αναλογιστικών Μελετών του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων".

Ορίζεται δε, στο άρθρο 8 π.δ. 178/2002 (ΦΕΚ Α. 162 / 12.7.2002), το οποίο -άρθρο- ισχύει από 17.7.2001 [άρθρο 12 π.δ. 178/2002], εκτός άλλων ότι: "(1).- Ο μεταβιβάζων και ο διάδοχος υποχρεούνται να πληροφορούν τους εκπροσώπους των εργαζομένων τους, που θίγονται από μία μεταβίβαση, για τα ακόλουθα σημεία: (α).- ... (β).- ... (γ).- τις νομικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες για τους εργαζόμενους από τη μεταβίβαση, (δ).- τα προβλεπόμενα μέτρα όσον αφορά τους εργαζόμενους.

Ο μεταβιβάζων υποχρεούται να γνωστοποιεί αυτές τις πληροφορίες στους εκπροσώπους των εργαζομένων του, εγκαίρως, πριν από την πραγματοποίηση της μεταβίβασης ...". Περαιτέρω, η σύσταση του Ειδικού Λογαριασμού, κατά το άρθρο 27 παρ.5 ν. 3185/2003, έγινε με την 2 / 71992 Α0024 / 22.12.2003 απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών (ΦΕΚ Β. 1967 / 31.12.2003) και ορίζονται στο άρθρο "μόνο" αυτής (και) τα εξής: "Ο λογαριασμός αυτός χρεωπιστώνεται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών.

Συγκεκριμένα: (α).- Πιστώνεται με τα έσοδα από την πώληση, στο πλαίσιο της διαδικασίας αποκρατικοποίησης, των εταιριών του Ομίλου της ..., οι μετοχές των οποίων περιέχονται στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003. Για την αντιμετώπιση των αναγκαίων δαπανών της παρακάτω παραγράφου (β') μέχρι την πώληση των εταιριών του Ομίλου, ο Ειδικός Λογαριασμός πιστώνεται με τις προκαταβολές του Ελληνικού Δημοσίου μέχρι της ονομαστικής αξίας των μετοχών της εταιρίας, που θα αναλάβει το πτητικό έργο και οι οποίες θα περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003. (β).- Χρεώνεται με τα αναγκαία ποσά για την καταβολή αποζημιώσεων και λοιπών δαπανών για τη με οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση των εργαζομένων καθώς και για την κάλυψη οικονομικών υποχρεώσεων της ...

και της ..., κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού και εκκαθάρισης και μέχρι συνολικού ποσού, που αντιστοιχεί στις ονομαστικές αξίες των μετοχών των εταιριών του Ομίλου, οι οποίες θα περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003. (γ).- Ειδικά χρέωση του Ειδικού Λογαριασμού, προκειμένου να καταβληθούν: (1).- κίνητρα στους δικαιούχους λόγω υποχρεωτικής συνταξιοδότησης, στις περιπτώσεις, που συμφωνούνται σε εφαρμογή του άρθρου 8 του Π.Δ. 178/2002 και (2).- η πρόσθετη επιβάρυνση της παραγράφου 8 του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003 στους ασφαλιστικούς φορείς, επιτρέπεται μετά την ιδιωτικοποίηση της εταιρίας, που θα αναλάβει το πτητικό έργο και την είσπραξη από το Ελληνικό Δημόσιο των σχετικών εσόδων από αυτή ...

Ο Ειδικός Λογαριασμός υπόκειται στον κατασταλτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την έκδοσή της. Η απόφαση αυτή θα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως". Μετά την έναρξη της ισχύος (26.9.2003) του άρθρου 27 ν. 3185/2003, καθορίσθηκαν, με το από 9.10.2003 ''Α' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ'' και το από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ'' του πιο πάνω από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'', οι λεπτομέρειες υλοποιήσεως των όσων προβλέπονται στο από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' καθώς και στις οικείες διατάξεις του ν. 3185/2003.

Ειδικότερα, στο από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ'' ορίσθηκε ότι η υλοποίηση όσων συμφωνήθηκαν με το από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'', θα γίνει με βάση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 27 παρ.6 ν. 3185/2003 και, στη συνέχεια, συμφωνήθηκαν (και) τα ακόλουθα: "Αναφορικά με τη χορήγηση της απώλειας εισοδήματος, που θα προκύπτει μεταξύ του ποσού της σύνταξης του Ι.Κ.Α., που δικαιούται ο συνταξιοδοτούμενος με το ν. 3185/2003 (ΦΕΚ Α. 229 / 26.9.2003) Ιπτάμενος Χειριστής και η οποία αντιστοιχεί στα πραγματικά χρόνια υπηρεσίας στον Όμιλο της Ο.Α.

και του ποσού των καταβαλλομένων, κατά τον μήνα Οκτώβριο 2003, τακτικών αποδοχών για το χρονικό διάστημα από της αποχωρήσεως μέχρι του 60ου έτος της ηλικίας τους, προς κάλυψη της απώλειας αυτής, θα ισχύουν τα προβλεπόμενα στο ν. 3185/2003 ... Το καταβλητέο, λόγω απώλειας εισοδήματος, ποσό θα μειωθεί κατά το ποσό της διαφοράς, που προκύπτει μεταξύ της αποζημίωσης του ν. 2112/1920, η οποία υπολογίζεται με βάση τις αποδοχές του μηνός Δεκεμβρίου 2003 και της αποζημίωσης του ν. 2112/1920, η οποία υπολογίζεται με βάση τις αποδοχές του μηνός Οκτωβρίου 2003.

Το ποσό, που αντιστοιχεί στην ανωτέρω απώλεια εισοδήματος, θα καταβληθεί στους δικαιούχους εντός εξαμήνου από της κοινοποιήσεως της διαπιστωτικής πράξης". Εξ άλλου, η με όρο της δικαιοπραξίας εξάρτηση των αποτελεσμάτων αυτής (δικαιοπραξίας) από γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο αποτελεί αναβλητική αίρεση και έχουν εφαρμογή τα άρθρα 201 επ.

ΑΚ. Διάφορη της αιρέσεως αυτής είναι η αίρεση δικαίου, που δεν ρυθμίζεται από τα άρθρα 201 επ. ΑΚ. Συνίσταται δε, η αίρεση δικαίου, σε γεγονός, το οποίο δυνάμει νομικής διατάξεως αποτελεί απαραίτητο στοιχείο ή προϋπόθεση για την ενέργεια της δικαιοπραξίας (ΑΠ 309/2020, ΑΠ 565/2016, ΑΠ 1674/2007). Από το περιεχόμενο των πιο πάνω από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' και από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'', που έχουν ισχύ ανάλογη Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας (Σ.Σ.Ε.) -αφού προβλέπονται από το άρθρο 8 π.δ. 178/2002 και καταρτίσθηκαν με τη διαδικασία του ν. 1876/1990 (ΦΕΚ Α. 27) και τις διατάξεις του άρθρου 27 ν. 3185/2003- και κατά την αληθή έννοια αυτών (''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' και ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'') προκύπτει ότι: (Α).- Η αποχώρηση από την υπηρεσία της εταιρίας ''...

Α.Ε.'' των Ιπταμένων Χειριστών της, όσων συγκέντρωναν τις προϋποθέσεις, που ορίζονται, θα γινόταν με την έκδοση διαπιστωτικής πράξεως της εταιρίας ''... Α.Ε.'' και την καταβολή στους Ιπτάμενους Χειριστές αποζημιώσεως, ήτοι της πλήρους αποζημιώσεως του ν. 2112/1920, με βάση τα έτη υπηρεσίας των Ιπταμένων Χειριστών καθώς και πρόσθετης αποζημιώσεως. (Β).- Η πρόσθετη αποζημίωση είναι εκείνη, που συμφωνήθηκε, ως κίνητρο για την υποχρεωτική συνταξιοδότηση των Ιπταμένων Χειριστών προς κάλυψη της απώλειας του εισοδήματός τους, συνεπεία της πρόωρης αποχωρήσεώς τους από την υπηρεσία. (Γ).- Για την αποζημίωση των αποχωρούντων Ιπταμένων Χειριστών προβλέπεται από το νόμο η σύσταση Ειδικού Λογαριασμού του Ελληνικού Δημοσίου, όπου θα περιέρχεται, χωρίς αντάλλαγμα, το σύνολο των μετοχών των εταιριών, που επρόκειτο να προέλθουν από τον μετασχηματισμό, προκειμένου, στη συνέχεια, το Ελληνικό Δημόσιο να προβεί στην ιδιωτικοποίησή τους.

Η σύσταση του Ειδικού Λογαριασμού έγινε με την 2 / 71992 / Α0024 / 2003 απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. (Δ).- Ο Ειδικός Λογαριασμός θα πιστωνόταν με τα έσοδα από την πώληση των εταιριών του Ομίλου της ..., οι μετοχές των οποίων θα περιέρχονταν στο Ελληνικό Δημόσιο καθώς και με προκαταβολές του Ελληνικού Δημοσίου και θα χρεωνόταν με τα αναγκαία ποσά για την καταβολή του συνόλου των αποζημιώσεων όσων εργαζομένων θα αποχωρούσαν και με τις λοιπές δαπάνες για την κάλυψη των οικονομικών υποχρεώσεων της ..., κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού και εκκαθαρίσεως. (Ε).- Η καταβολή της πλήρους αποζημιώσεως του ν. 2112/1920 στους αποχωρούντες θα γινόταν ταυτόχρονα με την επίδοση της διαπιστωτικής πράξεως και με χρέωση του Ειδικού Λογαριασμού, ο οποίος θα πιστωνόταν για το σκοπό αυτό με αντίστοιχες προκαταβολές του Ελληνικού Δημοσίου. (ΣΤ).- Αντίθετα, η καταβολή στους προώρως αποχωρούντες δικαιούχους του κινήτρου - πρόσθετης αποζημιώσεως για την απώλεια του εισοδήματός τους καθώς και η καταβολή στους ασφαλιστικούς οργανισμούς της πρόσθετης επιβαρύνσεως θα γινόταν, με αντίστοιχη χρέωση του Ειδικού Λογαριασμού, μετά την ιδιωτικοποίηση της εταιρίας, που "θα αναλάβει" το πτητικό έργο και την είσπραξη από το Ελληνικό Δημόσιο των σχετικών από την ιδιωτικοποίηση εσόδων.

Εξαρτήθηκε δηλαδή η καταβολή της ως άνω πρόσθετης αποζημιώσεως από την τεθείσα, κατά το άρθρο 27 παρ.5 εδάφιο (γ) περίπτωση (i) ν. 3185/2003, προϋπόθεση (αίρεση δικαίου) της προηγούμενης ιδιωτικοποιήσεως της εταιρίας, που θα αναλάμβανε το πτητικό έργο και της εισπράξεως από το Ελληνικό Δημόσιο των εσόδων εκποιήσεως - ιδιωτικοποιήσεώς της.

Σε αυτό το ερμηνευτικό πλαίσιο, η περικοπή του από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'' του από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'', η οποία αναφέρει ότι "Το ποσό, που αντιστοιχεί στην ανωτέρω απώλεια εισοδήματος θα καταβληθεί στους δικαιούχους εντός εξαμήνου από της κοινοποιήσεως της διαπιστωτικής πράξης" και κατά την αληθή έννοιά της (περικοπής), συναγόμενη και από την αναφορά σε άλλο σημείο του ιδίου από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'' του από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' ότι "προς κάλυψη της απώλειας αυτής θα ισχύουν τα προβλεπόμενα στο ν. 3185/2003 ..." προϋποθέτει ότι η ιδιωτικοποίηση της εταιρίας, που θα αναλάμβανε το πτητικό έργο και της εισπράξεως από το Ελληνικό Δημόσιο των εσόδων εκποιήσεώς της θα λάβει χώρα εντός του εξαμήνου από την κοινοποίηση της διαπιστωτικής πράξεως.

Υπό διαφορετική εκδοχή, ο όρος αυτός του από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'' του από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' θα ήταν ανίσχυρος και χωρίς αποτέλεσμα, κατά το άρθρο 7 παρ.3 ν. 1876/1990, το οποίο ίσχυε το έτος 2003 και ορίζει ότι "όροι εργασίας συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που είναι ευνοϊκότεροι για τους εργαζόμενους, υπερισχύουν των νόμων, εκτός αν πρόκειται για διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, με αμφιμερή ενέργεια".

Ειδικότερα, ο συγκεκριμένος όρος του από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'' υπό οποιαδήποτε άλλη εκδοχή θα ήταν ανίσχυρος και χωρίς αποτέλεσμα διότι θα ερχόταν σε αντίθεση προς τους ορισμούς του ως άνω άρθρου 27 ν. 3185/2003, σχετικά με το χρόνο πληρωμής της πρόσθετης αποζημιώσεως των αποχωρούντων Ιπταμένων Χειριστών.

Αποτελεί δε, το άρθρο 27 ν. 3185/2003, εν όψει των λόγων δημοσίου συμφέροντος, που επέβαλαν τη σχετική ρύθμιση, διάταξη αναγκαστικού δικαίου με αμφιμερή ενέργεια (ΑΠ 309/2020, ΑΠ 1674/2007). Περαιτέρω, με το άρθρο 2 παρ.1 Συντάγματος, που ορίζει ότι "Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας", προστατεύεται η αξιοκρατία.

Τέλος, το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.), το οποίο, μετά την κύρωσή του με το άρθρο "πρώτο" του ν.δ. 53/1974 (ΦΕΚ Α. 256 / 20.9.1974), αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και έχει υπερνομοθετική ισχύ [άρθρο 28 παρ.1 Συντάγματος], ορίζει στο άρθρο 1 ότι: "Παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του.

Ουδείς δύναται να στερηθή της ιδιοκτησίας αυτού, ειμή δια λόγους δημοσίας ωφελείας και υπό τους προβλεπομένους υπό του νόμου και των γενικών αρχών του διεθνούς δικαίου όρους. Αι προαναφερόμεναι διατάξεις δεν θίγουσι το δικαίωμα παντός Κράτους, όπως θέση εν ισχύϊ Νόμους, ούς ήθελε κρίνει αναγκαίους προς ρύθμισιν της χρήσεως αγαθών, συμφώνως προς το δημόσιον συμφέρον ή προς εξασφάλισιν της καταβολής φόρων ή άλλων εισφορών ή προστίμων".

Με το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. προστατεύονται όλα τα δικαιώματα περιουσιακής φύσεως ατόμου (ΑΠ ολ. 40/1998). Έτσι, κατά τη ρύθμιση της ως άνω διεθνούς συνθήκης, ο κοινός νομοθέτης δεν έχει τη δυνατότητα να αποσβέσει περιουσιακά ενοχικά δικαιώματα, αν δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος ή ωφελείας.

Υπόκειται δε, η συνδρομή των λόγων δημοσίου συμφέροντος ή ωφέλειας στον έλεγχο των δικαστηρίων, αφού διαφορετικά η προστασία, έναντι του κοινού νομοθέτη, των περιουσιακών αυτών δικαιωμάτων θα έμενε χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα. Με το πιο πάνω άρθρο 27 παρ.5 εδάφιο (γ) περίπτωση (i) ν. 3185/2003 δεν απαγγέλλεται απόσβεση περιουσιακού ενοχικού δικαιώματος για την πρόσθετη αποζημίωση, αλλά τίθεται προϋπόθεση για την είσπραξή της (ΑΠ 1674/2007).

Ο μ ο ν α δ ι κ ό ς, όπως εκτιμάται, λόγος αναιρέσεως περιέχει, με την επίκληση του άρθρου 559 αριθμός 1 εδ (α) ΚΠολΔ, τις μερικότερες αιτιάσεις ότι το εφετείο στην 883/2015 απόφασή του και κατά τις ουσιαστικές παραδοχές, που εκτίθενται, σαφώς και πλήρως, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις (α).- του άρθρου 27 παρ.5 εδάφιο (γ) περίπτωση (i) ν. 3185/2003, που εσφαλμένως εφάρμοσε (σελίδες 14 - 15 της αιτήσεως αναιρέσεως) και (β).- του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. -σε συνδυασμό προς το άρθρο 2 παρ.1 Συντάγματος- που δεν εφήρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της (σελ. 17 της αιτήσεως αναιρέσεως), σε σχέση με το άρθρο 27 παρ.5 εδ. (γ) περ. (i) του ν. 3185/2003 και το από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' μετά του από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ''. Έτσι, εσφαλμένως απέρριψε αμφότερες τις ένδικες αγωγές στην ουσία, ήτοι ως προώρως ασκηθείσες.

Από τα διαδικαστικά έγγραφα της προκειμένης δίκης και, συγκεκριμένα, από τις ένδικες αγωγές και την 883/2015 απόφαση του εφετείου, τα οποία ο Άρειος Πάγος επισκοπεί, χάριν της εξετάσεως της βασιμότητας του παραδεκτού (ορισμένου) λόγου αναιρέσεως [άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ], προκύπτουν τα ακόλουθα: -Στις δύο ένδικες αγωγές, οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσείοντες) ισχυρίσθηκαν ότι δυνάμει συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου απασχολήθηκαν στην εναγομένη (ήδη αναιρεσίβλητη), υποχρεώθηκαν σε συνταξιοδότηση βάσει του ν. 3185/2003 και η εναγομένη τους οφείλει την πρόσθετη αποζημίωση για την απώλεια εισοδήματος, σύμφωνα με το από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' μετά των από 9.10.2003 και 17.11.2003 Α' και Β', αντιστοίχως, ''ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ''. Ζήτησαν, στη συνέχεια, για την αιτία αυτή και μετά τη μερική μετατροπή του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό, να υποχρεωθεί η εναγομένη να τους καταβάλει και να αναγνωρισθεί πως η εναγομένη υποχρεούται να τους καταβάλει τα ποσά, που αναφέρουν.

-Το Μονομελές Εφετείο στην 883/2015 απόφασή του, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του [άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ], τα παρακάτω ουσιώδη (σελίδες 12 - 14): "Στις 11.12.2003 απεσχίσθη ο πτητικός κλάδος της εναγομένης ... ''... Α.Ε.'', αποτελούσα εταιρία του Ομίλου της ... και μετεφέρθη μαζί με όλο το ιπτάμενο προσωπικό στην παρεμπιπτόντως εναγομένη εταιρία υπό την επωνυμία ...

Α.Ε.''. Οι ενάγοντες... ηργάζοντο στην εναγομένη ''... Α.Ε.'' ως Ιπτάμενοι Χειριστές δυνάμει συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου έως τις 11.12.2003 και 29.12.2003, οπότε ελύθησαν προώρως οι συμβάσεις τους δια κοινοποιήσεως σχετικής διαπιστωτικής πράξεως της εργοδότιδος τους, οπότε και αποχώρησαν της υπηρεσίας υποχρεωτικώς, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27 του Ν. 3185/2003.

Δια των διαπιστωτικών πράξεών της, η εναγομένη ... γνωστοποίησε στους ενάγοντες ... τα συνολικά ποσά, τα οποία δικαιούντο να λάβουν ως αποζημίωση, λόγω της προώρου συνταξιοδοτήσεώς τους, κατέβαλε, όμως, σε αυτούς μόνον τα ποσά, που αντιστοιχούσαν στην αποζημίωση του Ν. 2112/1920, ενώ τα υπόλοιπα ποσά, τα οποία αντιστοιχούσαν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, στην απώλεια εισοδήματός τους, θα τα κατέβαλε σε αυτούς εντός έξι μηνών από την κοινοποίηση των διαπιστωτικών πράξεων.

Η εν λόγω καταβολή δεν έλαβε χώρα διότι η εναγομένη ... δια της υπ' αριθμ. 5715/2009 αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, ετέθη υπό το καθεστώς της ειδικής εκκαθαρίσεως του άρθρου 14 α του Ν. 3429/2005, ως ισχύει, υπό το οποίο εισέτι τελεί.

Συνεπώς, ... το αίτημα των εναγόντων ... τελεί υπό την αναβλητική αίρεση της ιδιωτικοποίησης της παρεμπιπτόντως εναγομένης ως άνω εταιρίας, που θα αναλάμβανε το πτητικό έργο και της εισπράξεως από το Ελληνικό Δημόσιο των σχετικών εισόδων από αυτή. Η δε αίρεση δικαίου ... δεν έχει μέχρι σήμερα πληρωθεί καθώς και η παρεμπιπτόντως εναγομένη δια της υπ' αριθμ. 5714/2009 αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου έχει τεθεί και εξακολουθεί να τελεί υπό το καθεστώς της ειδικής εκκαθαρίσεως του άρθρου 14 α του Ν. 3429/2005, ως ισχύει.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δια της εκκαλουμένης ορθώς μεν απέρριψε τις ένδικες αγωγές, πλην όμως με εσφαλμένη αιτιολογία ... Ως εκ τούτου η ... έφεση των εναγόντων ... πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, να γίνει δεκτή η ... έφεση της εναγομένης ... ως βάσιμος και μετά ταύτα να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, να κρατηθούν οι ένδικες αγωγές και να απορριφθούν ως προώρως ασκηθείσες. Κατ' επέκτασιν, ως προώρως ασκηθείσα πρέπει να απορριφθεί η ... παρεμπίπτουσα αγωγή".

Με την κρίση αυτή και κατά τα εκτεθέντα στις (

ΙΙ) και (

ΙΙΙ) νομικές σκέψεις, το εφετείο, καθ' όσον απέρριψε τις ένδικες αγωγές ως προώρως ασκηθείσες, δεν παραβίασε ευθέως το άρθρο 27 παρ.5 εδάφιο (γ) περίπτωση (i) του ν. 3185/2003, το οποίο οι αναιρεσείοντες επικαλούνται. Ειδικότερα, η ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 27 παρ.5 εδ. (γ) περ. (i) του ν. 3185/2003 ορθώς εφαρμόσθηκε διότι με βάση τις ουσιαστικές παραδοχές, οι επίδικες απαιτήσεις (καταβολή της πρόσθετης αποζημιώσεως) τελούσαν υπό την αίρεση δικαίου, της ιδιωτικοποιήσεως της εταιρίας ...

Α.Ε.'', που θα ανελάμβανε το πτητικό έργο και της εισπράξεως από το Ελληνικό Δημόσιο των εσόδων από την ιδιωτικοποίηση - εκποίησή της, πλην όμως, η αίρεση αυτή δεν είχε μέχρι τότε πληρωθεί. Επομένως, ο μ ο ν α δ ι κ ό ς λόγος αναιρέσεως, κατά την υπό στοιχείο (α) μερικότερη αιτίαση, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, το εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου κανόνα του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α., σε συνδυασμό προς το άρθρο 2 παρ.1 του Συντάγματος.

Τούτο διότι με το άρθρο 27 παρ.5 εδ. (γ) περ. (i) του ν. 3185/2003 και με το από 20.5.2003 ''ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ'' μετά του από 17.11.2003 ''Β' ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ'' δεν απαγγέλθηκε απόσβεση περιουσιακού ενοχικού δικαιώματος των αναιρεσειόντων και δη, ως προς την απαίτησή τους για την πρόσθετη αποζημίωση, αλλά τέθηκε προϋπόθεση για την είσπραξή της.

Επομένως, ο μ ο ν α δ ι κ ό ς λόγος αναιρέσεως και κατά την υπό στοιχείο (β) μερικότερη αιτίαση, είναι αβάσιμος.

Άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα δεν υπάρχει, συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η από 12.2.2018 αίτηση για αναίρεση της 883/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών στο σύνολό της.

Οι αναιρεσείοντες, ως ηττηθέντες, πρέπει να καταδικασθούν, κατ' ίσο μέρος, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της [άρθρα 106, 176, 180 παρ.1, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ, 480 ΑΚ], όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Α π ο ρ ρ ί π τ ε ι την από 12.2.2018 αίτηση για αναίρεση της 883/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών στο σύνολό της.

Κ α τ α δ ι κ ά ζ ε ι τους αναιρεσείοντες, κατ' ίσο μέρος, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που ορίζει στο συνολικό ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Απριλίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ