219/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 219 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 219/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Γ. , νομίμως εκπροσωπουμένου από τον δικαστικό του συμπαραστάτη Κ. Ι. Γ. , ο οποίος διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον παρευρισκόμενο Δημήτριο Μπούσιο που κατέθεσε προτάσεις, 2) Ι. Γ. , κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπούσιο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) K. M., 2) Ν. Χ. του Γ., κατοίκων ... , οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Γ. Ι. του Κ. χήρας Ι. Ο., 4) Α. Ο. του Ι., 5) Θ. Ο. του Ι., 6) Α. Ο. του Ι., κατοίκων ... , 7) Μ. συζύγου Μ. Π. , το γένος Α. Ο. , 8) Π. συζύγου Ό. Ν. , το γένος Α. Ο. , αμφότερες οι ανωτέρω ατομικά και ως κληρονόμοι της αποβιώσασας Θ. συζ. Α. Ο. . Όλοι οι ανωτέρω δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 9) Δημοτικής Επιχείρησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΕΩΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ" (ΔΕΥΑΚ) που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αναστασία Ασλανίδου και κατέθεσε προτάσεις, 10) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30/6/2003, 15/3/2004, 23/1/2004 κύριες και τις από 19/1/2004, 28/1/2004, 19/5/2004 παρεμπίπτουσες αγωγές των υπό στοιχεία 1-9 και 11ης των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κατερίνης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 134/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2922/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19/12/2008 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 400/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, που έκρινε την συζήτηση της υπόθεσης απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 21-2-2013 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 23/11/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι τρίτος, τέταρτος και πέμπτος (από το άρθρο 559, αριθμ. 19 ΚΠολΔ) λόγοι και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2922/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Οι πληρεξούσιοι των 10ου και 11ου αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση υπόθεση φέρεται προς συζήτηση, με επίσπευση των αναιρεσειόντων, με την από 2-2-2013 κλήση, μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 400/2010 απόφασής του έκρινε ότι η υπό κρίση αναίρεση είναι έγκυρη και νόμιμη, ως προς την απολειπομένη εβδόμη εκ των αναιρεσιβλήτων, Θ. χήρα Α. Ο., της οποίας ο γνωστοποιηθείς θάνατος είχε επέλθει μεν πριν από την άσκηση της αναίρεσης, χωρίς, όμως να προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες είχαν λάβει γνώση του θανάτου αυτής. Περαιτέρω, με την ίδια απόφαση, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση, ως προς όλους τους διαδίκους, διότι δεν προέκυψε ότι οι αναιρεσείοντες-επισπεύδοντες είχαν επιδόσει προς τους κληρονόμους της αποβιωσάσης αρχικής διαδίκου αντίγραφο της αναίρεσης, με κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο (4-12-2009), κατ'άρθ.291, 292 ΚΠολΔ, προς επανάληψη της δίκης, ούτε οι κληρονόμοι αυτής εδήλωσαν ότι συνέχιζαν τη δίκη (αρθρ. 290 ΚΠολΔ).

Όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες υπ'αριθμ. …, …, …, …, …, …, …, …/19-7-2013 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου …, αντίγραφο της από 21-2-2013 κλήσης προς συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (18-10-2013) επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, προς όλους τους αρχικώς αναιρεσιβλήτους (πλην της θανούσας), προς τους οποίους είχε, επίσης, επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, με κλήση προς συζήτηση, για την αρχική δικάσιμο (4-12-2009), όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. …, …, …, …, …,…,…, …, …/13-3-2009 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κατερίνης …

Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 ΚΠολΔ.

Προκύπτει, επίσης, ότι οι αναιρεσείοντες-επισπεύδοντες-αντίδικοι της ως άνω θανούσας αρχικώς αναιρεσίβλητης Θ. συζ. Α. Ο. , επέδωσαν προς τις νομίμους εξ αδιαθέτου κληρονόμους αυτής Μ. Ο. και Π. Ο. (θυγατέρες αυτής) αντίγραφο της από 21-3-2013 κλήσης προς συζήτηση, για την παρούσα δικάσιμο, καλώντας αυτές προς συνέχιση της δίκης (υπ'αριθμ.

… και …/19-7-2013 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Κατερίνης … προς τις οποίες είχαν επιδόσει, όπως προαναφέρθηκε, και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης (υπ' αριθμ. … και …/13-3-2009 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κατερίνης …), δεδομένου ότι αυτές συμπεριλαμβάνονται και μεταξύ των αρχικώς αναιρεσιβλήτων.

Επομένως, νομίμως συνεχίζεται η δίκη από τους κληρονόμους της αποβιώσασας πριν από την άσκηση της αναιρέσεως αναιρεσίβλητης Θ. συζ. Α. Ο. , τον θάνατο της οποίας αγνοούσαν, όπως προαναφέρθηκε και έγινε δεκτό με την 400/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, οι αναιρεσείοντες. Ο από το άρθρ. 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης (παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ιδρύεται όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. (Ολ ΑΠ 36/1988).

Επίσης από το άρθ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος (Α.Π. 516/2005).

Ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει όταν από αιτιολογικά δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Στην προκειμένη περίπτωση, το δικάσαν Εφετείο, ως προς το ζήτημα των συνθηκών του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και της υπαιτιότητας των εμπλακέντων σαυτό προσώπων, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: "...Στις 5-5-2002 Κυριακή του Πάσχα και περί ώρα 22.10' ο διάδικος Ν.

Χ. οδηγούσε το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του, στο οποίο επέβαινε η διάδικος C. M. , κινούμενος επί της Ε.Ο. Αθηνών - Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση από Θεσσαλονίκη προς Κατερίνη. Στο ύψος του Μακρύγιαλου Πιερίας, στη Χ.Θ. 457 περίπου της εν λόγω οδού, λόγω εκτελούμενων έργων υπήρχε παράκαμψη, καθόσον ήταν κλειστό το ρεύμα πορείας προς Αθήνα και η κυκλοφορία των δύο αντιθέτων ρευμάτων κυκλοφορίας γίνονταν στο τμήμα του οδοστρώματος που προορίζονταν κανονικά για την κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη και από τις τρεις λωρίδες αυτού οι δύο λωρίδες, συνολικού πλάτους 7 μέτρων χρησιμοποιούνταν για τα προς Αθήνα κινούμενα οχήματα και στα εξωτερικά άκρα των δύο λωρίδων αυτών υπήρχαν προσωρινές πινακίδες με κίτρινο αναλάμπον φως και με βέλη, που υποδείκνυαν την εντός του τμήματος αυτού του οδοστρώματος κίνηση των οχημάτων προς Αθήνα.

Ο ανωτέρω οδηγός Ν. Χ. κινούνταν στην αριστερή λωρίδα και καθώς πλησίαζε στο τέλος της παράκαμψης, όπου υπήρχε για την πορεία του ανοιχτή δεξιά καμπύλη στην οδό, μείωσε την ταχύτητα του αυτοκινήτου του κάτω από το επιτρεπόμενο στην παράκαμψη ανώτατο όριο ταχύτητας των 60 χμ/ω. Τότε ο Ι. Ο. , ο οποίος οδηγούσε, υπό την επήρεια οινοπνεύματος σε ποσοστό περιεκτικότητας στο αίμα του 1,44%, το ασφαλισμένο στην διάδικο ασφαλιστική εταιρία (Η ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.) ...

ΙΧΦ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της διαδίκου ΔΕΥΑΚ, μικτού βάρους 2.395 χιλιογράμμων, με συνεπιβάτες τα δύο ανήλικα τέκνα του, δηλαδή τους διαδίκους Α. και Θ. Ο. και κινούνταν στην ίδια λωρίδα (αριστερή) της ανωτέρω παρακαμπτήριας οδού, κατευθυνόμενος από Θεσσαλονίκη προς Κατερίνη, ευρισκόμενος πίσω από το αυτοκίνητο του Ν.

Χ. , αντιλήφθηκε καθυστερημένα την κατά τα ανωτέρω μείωση της ταχύτητας του προπορευόμενου αυτοκινήτου, με συνέπεια παρόλον ότι μείωσε την ταχύτητα του ΙΧΦ αυτοκινήτου που οδηγούσε, να επιπέσει με την εμπρόσθια πλευρά του στην πίσω πλευρά του προπορευόμενου αυτοκινήτου. Λίγα μέτρα μετά το σημείο σύγκρουσης τα αυτοκίνητα αυτά ακινητοποιήθηκαν μέσα στην λωρίδα πορείας τους.

Αμέσως κατέβηκαν από το ΙΧΦ αυτοκίνητο ο οδηγός του Ι. Ο. με τα δύο ανήλικα τέκνα του καθώς και η K. M. από το ΙΧΕ αυτοκίνητο, ενώ ο οδηγός αυτού Ν. Χ. προτίθετο να κατεβεί αφού προηγουμένως έλυνε την ζώνη ασφαλείας που φορούσε. Ενώ οι πεζοί Ι. Ο. , Θ. Ο. και K. M. βρίσκονταν δεξιά των ακινητοποιημένων αυτοκινήτων, σε χρόνο μικρότερο από τρία λεπτά της ώρας αφότου έγινε η ανωτέρω πρώτη σύγκρουση, επέπεσε στην πίσω πλευρά του ανωτέρω ... ...

ΦΙΧ αυτοκινήτου άλλο αυτοκίνητο. Ειδικότερα ο διάδικος Ε. Γ. που οδηγούσε το ασφαλισμένο στη ίδια ως άνω διάδικο ασφαλιστική εταιρία (Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ) ΙΧΕ αυτοκίνητο ... , συνιδιοκτησίας κατ' ισομοιρία του ιδίου και του διαδίκου Ι. Γ. , υπό την επήρεια οινοπνεύματος με ποσοστό περιεκτικότητας αλκοόλης στο αίμα του 0,65%, κινούμενος στην αριστερή λωρίδα της ανωτέρω παράκαμψης, με ταχύτητα υπερβαίνουσα κατά πολύ το ως άνω όριο των 60 χλ/ω και με κατεύθυνση προς Αθήνα, πλησίαζε το ως άνω σημείο των ακινητοποιημένων οχημάτων και των πεζών που προαναφέρονται.

Ο εν λόγω οδηγός αντιλήφθηκε καθυστερημένα τον κίνδυνο και λόγω της υπερβολικής για τις περιστάσεις ταχύτητας του οχήματός του δεν είχε τα τοπικά και χρονικά περιθώρια να αποφύγει την σύγκρουση, πραγματοποιώντας εγκαίρως τροχοπέδηση είτε αποτελεσματικό δεξιό αποφευκτικό ελιγμό και μετάβαση στη δεξιά λωρίδα της παράκαμψης, και έτσι επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου του στην πίσω πλευρά του ... ...

ΦΙΧ ακινητοποιημένου αυτοκινήτου. Από την σφοδρότητα αυτής της πρόσκρουσης το ΙΧΦ αυτοκίνητο επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του στο οπίσθιο τμήμα του ΙΧΕ αυτοκινήτου του Ν. Χ. . Τα δύο αυτά οχήματα από την δυνατή ώθηση που δέχθηκαν μετατοπίσθηκαν το μεν ΙΧΦ αφού έκανε περιστροφή προς τα εμπρός και αριστερά, το δε ΙΧΦ προς τα εμπρός και ακινητοποιήθηκαν το πρώτο σε απόσταση 6,80 μέτρων και το δεύτερο σε απόσταση 11 μέτρων από την αρχική τους θέση.

Κατά την δεύτερη αυτή επίπτωση του ΙΧΦ αυτοκινήτου στο ΙΧΕ αυτοκίνητο του Ν. Χ. , ο τελευταίος, που δεν είχε προλάβει να κατεβεί από το όχημά του, τραυματίσθηκε. Συγχρόνως το αυτοκίνητο του Ε. Γ. μετά την πρόσκρουσή του επάνω στο ως άνω ΙΧΦ αυτοκίνητο, εκτινάχθηκε προς τα δεξιά και αφού διέσχιζε πλαγιολισθαίνοντας το υπόλοιπο πλάτος της παράκαμψης και το πλάτος του εκτός χρήσεως προς Αθήνα ρεύματος της ως άνω Εθνικής Οδού, ακινητοποιήθηκε έξω από το οδόστρωμα εν μέρει μέσα σε αύλακα ομβρίων υδάτων με μέτωπο προς Θεσσαλονίκη και σε απόσταση είκοσι πέντε μέτρων από το σημείο συγκρούσεως.

Εκτός των σοβαροτάτων υλικών ζημιών που υπέστησαν τα ανωτέρω τρία οχήματα από την συμπεριφορά του οδηγού Ε. Γ. , ο τελευταίος μετά την πτώση του στο ΙΧΦ αυτοκίνητο παρέσυρε τον οδηγό του ΙΧΦ αυτοκινήτου Ι. Ο. , ο οποίος στέκονταν δίπλα στο ακινητοποιημένο φορτηγό και τον εκτίναξε μέσα στο οδόστρωμα του προς Αθήνα κανονικού ρεύματος πορείας της ως άνω Εθνικής Οδού θανάσιμα τραυματισμένο.

Επίσης τραυμάτισε ελαφρά την ανήλικη Θ. Ο. που στέκονταν κοντά στον πατέρα της. Τέλος από μεταλλικό εξάρτημα των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων που πετάχθηκε στο σημείο σύγκρουσης τραυματίσθηκε σοβαρά η διάδικος K. M. , που στέκονταν έξω από το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του Ν. Χ. . Ο Ι. Ο. , νόμιμος σύζυγος της διαδίκου Γ.

Ι. , πατέρας των διαδίκων Α. και Θ. Ο., γιος των διαδίκων Α. και Θ. συζ. Α. Ο. και αδελφός των διαδίκων Μ. συζ. Μ. Π. και Π. συζ. Ό. Ν., κατά τον τραυματισμό του στο ένδικο ατύχημα υπέστη βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση ρήξη καρδίας και ρήξη ανιούσας αορτής, από τις εν λόγω δε σωματικές του κακώσεις και μόνο επήλθε ο θάνατός του στον τόπο του ατυχήματος.

Για τον θανάσιμο τραυματισμό του Ι. Ο. και για τους κατά τα ανωτέρω τραυματισμούς των διαδίκων Θ. Ο., K. M. και Ν. Χ. , καθώς και για τις καταστροφικές ζημίες του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του Ν. Χ. , μόνος υπαίτιος είναι ο διάδικος οδηγός Ε. Γ. Ειδικότερα η αμέλεια του εν λόγω οδηγού η οποία ως μόνη αιτία επέφερε τα ανωτέρω αποτελέσματα, συνίσταται στο ότι εκείνος δεν ασκούσε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους κατάλληλους χειρισμούς, ούτε ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματός του ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες (νύκτα και κίνηση σε παρακαμπτήρια οδό), μάλιστα δε κινούνταν με ταχύτητα υπερβαίνουσα κατά πολύ το ανώτατο επιτρεπόμενο στην παράκαμψη όριο των 60 χμ/ω, με συνέπεια μολονότι λειτουργούσαν τα φώτα πορείας του οχήματός του και μολονότι λειτουργούσαν τα πίσω φώτα θέσεως του προ αυτού ακινητοποιημένου ... ...

ΦΙΧ αυτοκινήτου δεν το αντιλήφθηκε. Αν οδηγός αυτός οδηγούσε με την επιμέλεια και προσοχή που όφειλε και μπορούσε υπό τις ανωτέρω περιστάσεις και αν οδηγούσε έστω με την επιτρεπόμενη ανώτατη ταχύτητα των 60 χμ/ω, θα αντιλαμβάνονταν κατά τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής με τα φώτα πορείας του οχήματός του το έμπροσθέν του ακινητοποιημένο αυτοκίνητο και καθώς και τους πεζούς δεξιά από το αυτοκίνητο αυτό, τουλάχιστον από απόσταση 40 μέτρων και θα είχε τα απαραίτητα χρονικά και τοπικά περιθώρια είτε να διακόψει με τροχοπέδηση την πορεία του αυτοκινήτου του είτε να πραγματοποιήσει δεξιό αποφευκτικό ελιγμό και να συνεχίσει ακίνδυνα την πορεία στο δεξιό τμήμα της παρακαμπτήριας οδού, στο οποίο δεν υπήρχε εμπόδιο, δεδομένου ότι στο σημείο που έγινε η σύγκρουση είναι το τέλος της παράκαμψης και η συμβολή αυτής στο κανονικό προς Αθήνα ρεύμα πορείας της Εθνικής Οδού Αθηνών - Θεσ/νίκης, ενέργειες στις οποίες θα προέβαινε υπό ανάλογες περιστάσεις ο μέσης συνέσεως οδηγός.

Ενόψει του ότι από την χρονική στιγμή που αρχικά επέπεσε το ... ... ΙΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ι. Ο. επί του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου του Ν. Χ. και την ακινητοποίηση αυτών των αυτοκινήτων στο οδόστρωμα μέχρι την επακολουθήσασα επίπτωση του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου στο ακινητοποιημένο ... ... ΙΧΦ αυτοκίνητο, με τις συνέπειες που προαναφέρονται, μεσολάβησε χρονικό διάστημα περίπου δύο λεπτών, οι εμπλακέντες οδηγοί στην πρώτη σύγκρουση δεν πρόλαβαν να απομακρύνουν τα αυτοκίνητά τους από το οδόστρωμα ούτε να τοποθετήσουν αντανακλαστική τριγωνική πινακίδα πίσω από το δεύτερο όχημα, δεδομένου μάλιστα ότι ο οδηγός Ν.

Χ. δεν είχε προλάβει να κατεβεί από το αυτοκίνητό του. Εξάλλου η παραμονή των πεζών Ι. Ο. , Θ. Ο. και K. M. στο οδόστρωμα κοντά στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα εντός των δύο αυτών λεπτών που μεσολάβησαν και η άμεση απομάκρυνσή τους από το οδόστρωμα δεν στοιχειοθετεί αμέλειά τους και συνυπαιτιότητα για την ζημία τους καθόσον συνιστά αντίδραση του μέσου ανθρώπου όταν αυτός βρίσκεται υπό ανάλογες συνθήκες.

Τέλος το γεγονός της εξαιτίας της προηγηθείσας συγκρούσεως ακινητοποίηση των ανωτέρω οχημάτων στο οδόστρωμα, δεν τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με τα επελθόντα επιζήμια αποτελέσματα από την επίπτωση του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου του οδηγού Ε. Γ. επί του ΙΧΦ αυτοκινήτου και των πεζών κατά τα προαναφερόμενα και συνεπώς δεν ασκεί επιρροή ποιος από τους δύο οδηγούς (Ν.

Χ. ή Ι. Ο. ) ευθύνεται για την πρώτη σύγκρουση. Κατόπιν των ανωτέρω οι ισχυρισμοί περί αποκλειστικής υπαιτιότητας άλλως συνυπαιτιότητας του Ι. Ο. άλλως του Ν. Χ. για το ένδικο ατύχημα που πρότειναν οι εναγόμενοι των τριών ως άνω κυρίων αγωγών είναι ουσία αβάσιμοι. Και υπό τις ως άνω παραδοχές έκρινε απορριπτέα κατ' ουσία την έφεση των εναγομένων - νυν αναιρεσειόντων (οδηγού και ιδιοκτήτου του ζημιογόνου αυτοκινήτου) και επεκύρωσε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ως προς το κεφάλαιο της υπαιτιότητας, ενώ έκανε δεκτές ορισμένες από τις αντίθετες εφέσεις, που αφορούσαν το ύψος των επιδικαστέων στους ενάγοντες - ζημιωθέντες ποσών της αποζημίωσης.

Κατά την πλειοψηφίσασα γνώμη, με την κρίση του αυτή το δικάσαν Εφετείο, δεν παρεβίασε μεν ευθέως τις αναφερόμενες στο ακροατήριο διατάξεις του ΚΟΚ, παρεβίασε όμως αυτές εκ πλαγίου και εστέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, ένεκα ανεπαρκών, ασαφών και αντιφατικών αιτιολογιών, τις οποίες διαλαμβάνει στην απόφασή του και οι οποίες ασκούν επιρροή στο ουσιώδες ζήτημα της υπαιτιότητας - συνυπαιτιότητας των εμπλακέντων στο ένδικο τροχαίο ατύχημα προσώπων.

Ειδικότερα, ενώ αναφέρεται ότι το ατύχημα έλαβε χώρα νυκτερινή ώρα (περίπου 22.10), εν τούτοις δεν διευκρινίζεται εάν στον τόπο του ατυχήματος υπήρχε ή όχι επαρκής τεχνητός φωτισμός, β) ενώ, σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, ουδείς εκ των οδηγών ή των επιβαινόντων των δύο αρχικά συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, είχε τραυματισθεί, ούτε τα οχήματά τους είχαν υποστεί σοβαρές ζημίες, εν τούτοις δεν εξηγείται για ποιό λόγο οι οδηγοί τους δεν οδήγησαν αυτά εκτός του οδοστρώματος, στο επισκευαζόμενο κενό τμήμα της οδού, αλλ' αντιθέτως, ακινητοποίησαν αυτά εντός του οδοστρώματος και μάλιστα επί της αριστερής λωρίδας της εθνικής οδού, γ) δεν εξηγείται για ποιό λόγο η ως άνω εξαιτίας της μεταξύ τους προηγηθείσας πρόσκρουσης ακινητοποίηση των δύο οχημάτων, επί της αριστερής λωρίδας του οδοστρώματος, δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την επίπτωση του τρίτου αυτοκινήτου, του οδηγουμένου από τον νυν αναιρεσείοντα επί του ακινητοποιηθέντος δευτέρου των ως άνω οχημάτων (φορτηγού), δηλαδή για ποιό λόγο η τελευταία αυτή επίπτωση θα ελάμβανε οπωσδήποτε χώρα και δεν θα είχε αποφευχθεί, και εάν ακόμη δεν είχε προηγηθεί η ως άνω πρόσκρουση και η εξ αιτίας αυτής ακινητοποίηση των δύο ως άνω οχημάτων, επί της αριστερής λωρίδας του οδοστρώματος, δ) δεν εξηγείται για ποιό λόγο δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τον επελθόντα τραυματισμό τους, το γεγονός ότι, σύμφωνα, επίσης, με τις παραδοχές της απόφασης, ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου, (τελών, μάλιστα, σύμφωνα με τις παραδοχές, σε μέθη, με ποσοστό περιεκτικότητας οινοπνεύματος 1,44%) και η ανήλικη θυγατέρα του, της οποίας, αυτός ασκούσε την εποπτεία, καθώς και η συνεπιβάτης του άλλου, επίσης ακινητοποιημένου Ι.Χ.

αυτοκινήτου, στέκονταν εντός του οδοστρώματος της εθνικής οδού, στα δεξιά των επί της αριστερής λωρίδας σταθμευμένων αυτοκινήτων (δηλαδή στο μέσον σχεδόν του οδοστρώματος). Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο από το αρθ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, τρίτος, τέταρτος και πέμπτος, λόγοι αναίρεσης, όπως αυτοί παραδεκτώς συμπληρώνονται από τον Εισηγητή (άρθ. 562 παρ. 4 ΚΠολΔ), ενώ, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, οι πρώτος και δεύτερος, από το άρθ. 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης.

Κατά την γνώμη του μειοψηφούντος μέλους του Δικαστηρίου Νικολάου Λεοντή, Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, οι αναιρετικές ανέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ιδία, (α) ότι λόγω εκτελουμένων έργων και αποκλεισμού από την αιτία αυτή του ρεύματος πορείας προς Αθήνα η κυκλοφορία των δύο αντιθέτων ρευμάτων κυκλοφορίας πραγματοποιείτο στο τμήμα οδοστρώματος που προοριζόταν κανονικά για την κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη και από τις τρεις λωρίδες αυτού οι δύο λωρίδες συνολικού πλάτους 7 μέτρων χρησιμοποιούντο για τα προς Αθήνα κινούμενα οχήματα και στα εξωτερικά άκρα των δύο λωρίδων αυτών υπήρχαν προσωρινές πινακίδες με κίτρινο αναλάμπον φως και με βέλη, που υποδείκνυαν την εντός του τμήματος αυτού του οδοστρώματος κίνηση των οχημάτων προς Αθήνα, (β) ότι από τη χρονική στιγμή που αρχικά επέπεσε το ... ...

ΙΧΦ φορτηγό αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ι. Ο. επί του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου του Ν. Χ. και την ακινητοποίηση αυτών των αυτοκινήτων στο οδόστρωμα μέχρι την επακολουθήσασα επίπτωση του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου στο ακινητοποιημένο ... ... ΙΧΦ αυτοκίνητο, με τις συνέπειες που προαναφέρονται, μεσολάβησε χρονικό διάστημα περίπου δύο λεπτών, οι εμπλακέντες οδηγοί στην πρώτη σύγκρουση δεν πρόλαβαν να απομακρύνουν τα αυτοκίνητά τους από το οδόστρωμα ούτε να τοποθετήσουν αντανακλαστική τριγωνική πινακίδα πίσω από το δεύτερο όχημα, δεδομένου μάλιστα ότι ο οδηγός Ν.

Χ. δεν είχε προλάβει να κατεβεί από το αυτοκίνητό του και (γ) ότι ο Ε. Γ. , οδηγώντας το ... αυτοκίνητο υπό την επήρεια οινοπνεύματος με ποσοστό περιεκτικότητας αλκοόλης στο αίμα 0,65/οο και κινούμενος στην αριστερή λωρίδα της παρακάμψεως με ταχύτητα κατά πολύ υπερβαίνουσα το όριο των 60 χλμ./ωρ. με την αυτή κατεύθυνση προς Αθήνα, επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα αυτού στην πίσω πλευρά του ... -...

ΙΧ αυτοκινήτου, πρόσκρουση στην οποία, κατά τις παραδοχές της, οφείλεται ο θανάσιμος τραυματισμός του Ι. Ο. και οι σωματικές βλάβες των λοιπών περιέχουν πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, οι οποίες δικαιολογούν την καταληκτική αυτής κρίση περί (αποκλειστικής) υπαιτιότητας του Α. Γ. , κατ' αποκλεισμό εκείνης των λοιπών, με άμεση δικονομική συνέπεια η προβαλλόμενη αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ να ελέγχεται κατά την μειοψηφούσα γνώμη ως αβάσιμη.

Η κατά πλειοψηφία παραδοχή του λόγου αυτού αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, με αναιρετική εμβέλεια στο σύνολο του πληττομένου με την ερευνώμενη αίτηση αναιρέσεως με στοιχ. Α χαρακτηριζομένου κεφαλαίου της προσβαλλόμενης αποφάσεως (κύριες αγωγές), καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των διατυπουμένων δι' αυτής λοιπών λόγων αναιρέσεως. 'Ομοια αλυσιτελής καθίσταται και η εξέταση των προβαλλόμενων λόγων αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται το με στοιχ.

Β. κεφάλαιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως (παρεμπίπτουσες αγωγές), η παραδοχή ή απόρριψη των οποίων εξαρτάται απόλυτα και συνδέεται άμεσα, υπό τη μορφή αναιρέσεως, από την αντίστοιχου περιεχομένου κρίση επί των κύριων αγωγών, κεφάλαιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το οποίο αναιρείται. Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (αρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις (άρθρα 183, 180 παρ. 1).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2922/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 13 Νοεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ