2196/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2196 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2196/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοΐνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Περικλή Σταυριανάκη, για αναίρεση της 44-45/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 383/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, αν αυτή έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Εξάλλου, το ένδικο μέσο, όταν ασκείται εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο (άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ). Τέλος, ενόψει της γενικής αρχής του δικαίου, κατά την οποία, κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, επιτρέπεται η εκπρόθεσμη άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, όταν υπάρχει λόγος ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος.

Σ΄ αυτή την περίπτωση όμως εκείνος, που ασκεί το εκπρόθεσμο ένδικο μέσο, οφείλει, κατά την έννοια του άρθρου 474 παρ. 2 του ΚΠΔ, να παραθέσει στη σχετική έκθεση ή αίτηση τα πραγματικά περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά (Ολ.

ΑΠ 15/1987 ΠΧ ΛΖ΄, 302). Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ΄ αριθμ. 44-45/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 6 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για 3 έτη, για απιστία δικηγόρου (άρθρ. 233 περ. α΄ ΠΚ).

Η προσβαλλόμενη απόφαση, που εκδόθηκε με παρούσα την αναιρεσείουσα, στις 27-1-2005, καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, στο τηρούμενο στο Εφετείο Πατρών ειδικό βιβλίο, στις 2-12-2005. Η αίτηση αναιρέσεως όμως ασκήθηκε στις 10-2-2006 με δήλωση της αναιρεσείουσας στο Γραμματέα του Εφετείου Πατρών, για την οποία συντάχθηκε η υπ΄ αριθ. 8/10-2-2006 σχετική έκθεση, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης δεκαήμερης προθεσμίας, που είχε λήξει, στις 12-12-2005.Η αναιρεσείουσα, προς δικαιολόγηση του εκπρόθέσμου της ασκηθείσας αναίρεσης, ισχυρίζεται, ότι από τις αρχές Δεκεμβρίου 2005 είχε υποστεί μητρορραγία, λόγω ινομυωματώδους μήτρας, η οποία συνεχίστηκε μέχρι στις 20-1-2006, οπότε, μετά από επανεξέτασή της από το θεράποντα γιατρό της, διαπιστώθηκε ανταπόκριση του οργανισμού της στη χορηγηθείσα φαρμακευτική αγωγή και της συνεστήθη η συνέχιση αυτής, τουλάχιστον επί εικοσαήμερο και προς απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού επικαλείται και προσκομίζει τις από 5-12-2005, 20-1-2005 και 20-2-2005 ιατρικές βεβαιώσεις του μαιευτήρα γυναικολόγου, .., από τη δεύτερη των οποίων προκύπτει, ότι η αναιρεσείουσα εξετάσθηκε στο ιατρείο του εν λόγω γιατρού που βρίσκεται στην ..., ενώ η κατοικία της αναιρεσείουσας, κατά τη δήλωσή της στην έκθεση αναιρέσεως, βρίσκεται στην ..., οδός ....

Επομένως, η αναιρεσείουσα, η οποία είναι δικηγόρος, μπορούσε μέσα στη νόμιμη δεκαήμερη προθεσμία από τις 20-1-2005 να ασκήσει αναίρεση, είτε με δήλωσή της στο Γραμματέα του Εφετείου Πατρών είτε μέσα στη νόμιμη προθεσμία των 20 ημερών με δήλωσή της επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πράγμα το οποίο δεν έπραξε, παρά το ότι η κατάστασή της υγείας της, της επέτρεψε να το πράξει, αφού είχε τη δυνατότητα να εξέρχεται της οικίας της και να μεταβαίνει προς εξέτασή της στο ιατρείο του θεράποντος γιατρού της.

Πέραν όμως αυτού, η προδιαληφθείσα κατάσταση της υγείας της αναιρεσείουσας, δεν την εμπόδιζε απαρχής να επικοινωνήσει με το δικηγόρο της και να του δώσει εντολή για εμπρόθεσμη άσκηση αναιρέσεως με επίδοση της περί αυτής δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την οποία άλλωστε, μπορούσε κατά νόμο να ασκήσει και μόνος του ο δικηγόρος, χωρίς εξουσιοδότησή της, ως παραστάς κατά τη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 465 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ.

Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπροθέσμως και για το λόγο αυτό, πρέπει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 44-45/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ