Supreme Court dismisses appeal against drug conviction for lack of reasoning, upholding retrial verdict.

Απόφαση 2194 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2194/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοΐνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Βόγλη, για αναίρεση της 25-26/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 878/2005.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1β΄ και ζ΄ και 13 παρ. 1 και 4β΄ του Ν. 1729/1987, όπως τα άρθρα αυτά αντικαταστάθηκαν με τα άρθρα 10 και 15, αντιστοίχως του Ν. 2161/1993, προκύπτει ότι όποιος αγοράζει ή κατέχει ναρκωτικά, εφόσον είναι υπότροπος και τοξικομανής, τιμωρείται με την ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης μέχρι δέκα ετών και χρηματική ποινή 300.000 δραχμών έως 50.000.000 δραχμών. Είναι δε υπότροπος, κατά το άρθρο 8 του Ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15β΄ του Ν. 2479/1997, όποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, σε βαθμό κακουργήματος εντός της προηγουμένης δεκαετίας ή σε βαθμό πλημμελήματος εντός της προηγουμένης πενταετίας.

ΙΙ.- Περαιτέρω, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ΄ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος και της τυχόν επιβαρυντικής του περιστάσεως, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Η αιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από το διατακτικό της αποφάσεως, με το οποίο το σκεπτικό αποτελεί ενιαίο όλο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα ειδικότερα, αρκεί ο προσδιορισμός τους κατ΄ είδος, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά. Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που επιτρεπτώς αλληλοσυμπληρώνονται, δέχτηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, την οποία στήριξε στα κατ΄ είδος αναφερόμενα σ΄ αυτήν αποδεικτικά μέσα, ότι αποδεικνύονται τα εξής:

Η κατηγορουμένη ανήκει στην κατηγορία των τοξικομανών κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ. 1 του Ν.1729/87, όπως έγινε δεκτό στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Στο Τμήμα δίωξης Ναρκωτικών ... είχε περιέλθει η πληροφορία ότι η κατηγορουμένη, εμπλεκόμενη στη χρήση και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, στις 21-5-2003 θα ταξίδευε από ..

προς την περιοχή της ... με διανυκτέρευση στη ..., κατέχουσα ποσότητα ηρωίνης. Η κατηγορουμένη αφίχθηκε στη ... προερχόμενη από την ... κατά την άνω ημερομηνία και διανυκτέρευσε το βράδυ της 21/22-5-2003 σε διαμέρισμα επί της οδού.... Κατόπιν της προαναφερόμενης πληροφορίας, αστυνομικοί της ως άνω υπηρεσίας την έθεσαν υπό παρακολούθηση, την οποία ανέμεναν τις πρωινές ώρες της 22-5-2003 να εξέλθει εκ της ανωτέρω οικίας.

Μετά την έξοδο της περί την 07.00΄ την οδήγησαν προς έρευνα στο Αστυνομικό Τμήμα ... και κατ΄ αυτή, διαπιστώθηκε ότι κατείχε μέσα σε προσωπικό της είδος και ειδικότερα σε πλαστικό κυτίο αποσμητικού, αυτοσχέδιο νάϋλον σακουλάκι που περιείχε συνολική ποσότητα ηρωίνης έξι (6) γραμμαρίων. Εκ της ποσότητος αυτής 4,5 γραμμάρια βρέθηκαν σε αυτοσχέδιο νάϋλον σακουλάκι, ενώ η υπόλοιπη είχε κατανεμηθεί ισομερώς σε ένδεκα (11) αυτοσχέδια φακελίδια από ασημόχαρτο, έκαστο εκ των οποίων περιείχε μία δόση ηρωίνης προς περαιτέρω διάθεση.

Η ανευρεθείσα πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικής ουσίας κατασχέθηκε, συνταχθείσης από τον αρμόδιο ανακριτικό υπάλληλο της από 22-5-2003 έκθεσης. Η υπό την κατοχή της κατηγορουμένης ανευρεθείσα ως άνω ποσότητα ηρωίνης, την οποία αυτή εξουσίαζε φυσικώς, δυναμένη σε κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξή της και να την διαθέτει πραγματικά κατά τη δική της βούληση, είχε αγορασθεί από την ίδια στην ...

την προηγούμενη ημέρα (21-5-2003) από άγνωστο άτομο, του οποίου τα στοιχεία της ταυτότητός του δεν διακριβώθηκαν, και έναντι καταβληθέντος τιμήματος, το ποσό του οποίου επίσης δεν διακριβώθηκε. Η κατηγορουμένη ομολόγησε αμφότερες τις πράξεις της αγοράς και κατοχής της άνω ναρκωτικής ουσίας, που αποδεικνύονται, άλλωστε, τόσο από την αναγνωσθείσα κατάθεση του αστυνομικού οργάνου ..., (αφού δεν προβλήθηκε εναντίωση στην εν λόγω ανάγνωση) όσο και από την αναγνωσθείσα έκθεση κατασχέσεως.

Η κατηγορουμένη προέβαλε τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι την ανευρεθείσα ως άνω ποσότητα την προόριζε για δική της αποκλειστικά χρήση, ως έχουσα την ιδιότητα του τοξικομανούς. Ο ισχυρισμός αυτός (αποκλειστική χρήση) κρίνεται ως αβάσιμος και απορριπτέος. Η εν λόγω κρίση στηρίζεται, ιδίως, στο γεγονός της ποσότητας της ηρωίνης, που είναι μεγάλη για το συγκεκριμένο είδος ναρκωτικής ουσίας, μη δικαιολογούσα την κατοχή της για αποκλειστική και μόνο χρήση, σε συνδυασμό προς τον γενόμενο ως άνω σύμμετρο επιμερισμό από την κατηγορουμένη μέρους της συνολικής ποσότητας, προς διευκόλυνση της περαιτέρω διαθέσεως.

Η εν λόγω κρίση ενισχύεται και εκ του γεγονότος ότι και στο παρελθόν η κατηγορουμένη καταδικάστηκε για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και υπό την μορφή της διαθέσεως προς τρίτους, έχουσα την ιδιότητα της υποτρόπου κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 8 παρ. 2 του Ν. 1729 της 3/7-8-1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15β΄ του Ν. 2479 της 6/6-5-1997, όπως έγινε δεκτό και στον πρώτο βαθμό.

Όπως αποδεικνύεται από τις αναγνωσθείσες υπ΄ αριθ. 56/1995 και 253-254/2002 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών και του Πενταμελούς Εφετείου αντίστοιχα, που κατέστησαν αμετάκλητες, η κατηγορουμένη εντός της προηγουμένης δεκαετίας καταδικάσθηκε για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών (κατοχή, διάθεση, αγορά) σε βαθμό κακουργήματος.

Ακολούθως προς τα ανωτέρω κήρυξε την κατηγορουμένη ένοχη ως τοξικομανή και υπό την επιβαρυντική περίσταση της υποτρόπου: 1)της πράξεως της αγοράς ποσότητας ηρωίνης έξι (6) γραμμαρίων, 2)της πράξεως της κατοχής της ίδιας ποσότητος και αφού της αναγνώρισε την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. ε΄ του ΠΚ, της επέβαλε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) ετών και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ.

Με αυτά που δέχθηκε το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ΄ αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα αποδειχθέντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, για τα οποία η αναιρεσείουσα κηρύχθηκε ένοχη, οι αποδείξεις, από τις οποίες αυτά προέκυψαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1β΄ και ζ΄ , 13 παρ. 1 και 4β΄ και 8΄ του Ν. 1729.1987, όπως αντικαταστάθηκαν αντιστοίχως, με τα άρθρα 10 και 15 του Ν. 2161/1993 και 2 παρ. 15β΄ του Ν. 2479/1997, τις οποίες ορθώς εφήρμοσε και δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ελλειπείς ή ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις.

Ειδικότερα δε αιτιολογείται, ότι η αναιρεσείουσα κατά το χρόνο τελέσεως των ανωτέρω εγκληματικών πράξεων, ήταν υπότροπος, αφού αναφέρεται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι, όπως αποδεικνύεται από τις αναγνωσθείσες υπ΄ αριθ. 56/1995 και 253-254/2002 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών και του Πενταμελούς Εφετείου αντίστοιχα, που κατέστησαν αμετάκλητες, η αναιρεσείουσα εντός της προηγούμενης δεκαετίας καταδικάστηκε για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών (κατοχή, διάθεση, αγορά) σε βαθμό κακουργήματος.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και ως τέτοιος, πρέπει, να απορριφθεί, επειδή δε, δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί και η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 2 Φεβρουαρίου 2005 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 25-26/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ