2192/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2192 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2192/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Μαρία Βασδέκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 και 20 Δεκεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ισιδώρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου (όνομα)F. (επίθετο) C. του N. και A., γεν. Στη Τουρκία στις 25-11-1968, ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης …, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον συνήγορο της υπερασπίσεώς του Ιωάννη Γλύκα, κατά της υπ'αριθμ.22/5-10-2018 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της ….

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 602/5-10-2018 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Θράκης Ευάγγελου Ζελεσκίδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1269/18. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε: να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί στην ουσία η από 5-10-2018 και με αριθμό 602 έφεση του ανωτέρω εκζητουμένου κατά της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης με αριθμό 22/5-10-2018.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 451 του Κ.Π.Δ. κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, με την σύνταξη εκθέσεως από τον γραμματέα Εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως, η κρινομένη έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου C. F. του N. και A., υπηκόου Τουρκίας, κατά της υπ' αριθ. 22/2018 αποφάσεως (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με το οποίο αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεώς του στις Δικαστικές Αρχές της … ,ασκηθείσα νομοτύπως και εμπροθέσμως ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Θράκης, είναι παραδεκτή και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνον των μερών της πρωτόδικης αποφάσεως, στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως. Τούτο ισχύει και επί του ενδίκου μέσου της εφέσεως ενώπιον του κατ' άρθρο 451 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. αρμοδίου Τμήματος του Αρείου Πάγου, εναντίον της περί εκδόσεως αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών.

Συνεπώς, η υπό κρίση έφεση θα εξετασθεί μόνον ως προς το βάσιμο των με αυτήν προβαλλομένων λόγων. Κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ, σύμφωνα με τους όρους της καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού Ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου.

Κατά το άρθρο 436 του Κ.Π.Δ. οι όροι και η διαδικασία εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών, αν δεν υπάρχει σύμβαση, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επομένων άρθρων. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Εξάλλου, η από 21-5-1981 Σύμβαση δικαστικής αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της άλλοτε Ενώσεως των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Νόμο 1242/1982 και εξακολουθεί να ισχύει τις επόμενες πενταετείς περιόδους από την ημερομηνία θέσεώς της σε ισχύ και να έχει εφαρμογή και ως προς την Ρωσική Ομοσπονδία (ΡΟ) (αλλά και τη δημοκρατία του … ), αφού δεν καταγγέλθηκε ούτε από αυτή μετά τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ, ορίζει στα άρθρα 37 και 42 αυτής τα εξής : 1) Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται μετά από αίτηση και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συμβάσεως να εκδίδουν αμοιβαίως πρόσωπα που ευρίσκονται στο έδαφός τους, για άσκηση ποινικής διώξεως ή εκτέλεση ποινής.

Η έκδοση πραγματοποιείται για πράξεις που σύμφωνα με τη νομοθεσία και των δύο συμβαλλομένων μερών αποτελούν εγκλήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του ενός έτους ή άλλη βαρύτερη ποινή (άρθρο 37 παρ. 1 και 2 εδ. α). 2) Η αίτηση εκδόσεως πρέπει να συντάσσεται εγγράφως και να περιλαμβάνει :

α) την ονομασία του οργάνου από το οποίο προέρχεται η αίτηση, β) το κείμενο του νόμου του Συμβαλλομένου Μέρους από το οποίο προέρχεται η αίτηση, που χαρακτηρίζει την πράξη ως έγκλημα, γ) το ονοματεπώνυμο του προσώπου του οποίου ζητείται η έκδοση, πληροφορίες για την υπηκοότητά του, τον τόπο κατοικίας ή διαμονής του και άλλες πληροφορίες για το πρόσωπό του, όπως και, αν είναι δυνατό, περιγραφή της εξωτερικής του εμφανίσεως, φωτογραφία και τα δακτυλικά του αποτυπώματα, δ) εκτίμηση του μεγέθους της ζημίας, εφόσον το έγκλημα προκάλεσε υλική ζημία (άρθρο 42 παρ. 1). 3) Στην αίτηση εκδόσεως για άσκηση ποινικής διώξεως επισυνάπτεται κυρωμένο αντίγραφο της δικαστικής αποφάσεως που διατάσσει προσωρινή κράτηση και περιγραφή των πραγματικών περιστατικών που συνιστούν την εγκληματική πράξη (άρθρο 42 παρ. 2). 4) Το Συμβαλλόμενο Μέρος από το οποίο προέρχεται η αίτηση, δεν υποχρεούται να επισυνάψει στην αίτηση εκδόσεως τις αποδείξεις ενοχής του εκζητουμένου (άρθρο 42 παρ. 3).

Κατά το άρθρο 38 της παραπάνω Διμερούς Συμβάσεως (Νόμος 1242/1982) έκδοση δεν λαμβάνει χώρα αν : 1) το πρόσωπο για το οποίο έγινε η αίτηση εκδόσεως είναι υπήκοος του Συμβαλλομένου Μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση ή πρόσωπο στο οποίο έχει χορηγηθεί από το κράτος αυτό το δικαίωμα του ασύλου, 2) η έκδοση δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, 3) το έγκλημα για το οποίο ζητείται η έκδοση διώκεται κατά τη νομοθεσία και των δύο Συμβαλλομένων Μερών, μόνον κατ' έγκληση, 4) κατά την στιγμή της αιτήσεως η ποινική δίωξη δεν μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Συμβαλλομένου Μέρους από το οποίο προέρχεται η αίτηση ή η απόφαση δεν μπορεί να εκτελεσθεί λόγω παραγραφής ή για άλλη νόμιμη αιτία.....

Εξάλλου, κατά το άρθρο 438 του Κ.Π.Δ. το οποίο, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο 38 παρ. 2 της ως άνω Διμερούς Συμβάσεως, έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, " η έκδοση απαγορεύεται : α) αν εκείνος για τον οποίον ζητείται ήταν ημεδαπός όταν τελέσθηκε η πράξη, β )..... γ) αν πρόκειται για πολιτικό, στρατιωτικό....

ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους που τελέσθηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο και ε) αν πιθανολογείται ότι εκείνος για τον οποίον ζητείται η έκδοση θα καταδιωχθεί από το κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση ".

Κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως της παρ. γ του άρθρου 438 του Κ.Π.Δ. πολιτικοί είναι οι λόγοι, όταν με την έκδοση η Κυβέρνηση του εκζητούντος Κράτους επιδιώκει να εκδιωχθεί ή να καταστείλει την αντίδραση πολιτικού της αντιπάλου, εξαιτίας της αντιθέσεώς του προς αυτήν. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 3 παρ. 2 της από 13-12-1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.4165/1961 και από την άλλοτε Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (Ε.Σ.Σ.Δ ) με νόμο του οποίου η ισχύς άρχισε την 7/11/1966 και η οποία ενόψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος υπερισχύει κάθε αντίθετης διατάξεως ημεδαπού νόμου, δεν χωρεί έκδοση, αν η αξιόποινη πράξη για την οποίαν αιτείται η έκδοση, θεωρείται από το άλλο μέρος ως πολιτική τοιαύτη ή ως συναφής προς τοιαύτη παράβαση ή αν το καλούμενο προς έκδοση μέρος έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει, ότι η αίτηση εκδόσεως, που αιτιολογείται για κάποια παράβαση του κοινού δικαίου έχει υποβληθεί με τον σκοπό διώξεως ή τιμωρίας ατόμου για τα φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτικά ή εθνικά του φρονήματα ή ότι η θέση του εν λόγω ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί από τον ένα ή τον άλλο από τους λόγους αυτούς.

Ακόμη, κατά το άρθρο 3 της Ε.Σ.Δ.Α. (Νόμος 53/1974), κανένας δεν επιτρέπεται να υποβληθεί σε βασανιστήρια ούτε σε ποινές ή μεταχείριση απάνθρωπες ή εξευτελιστικές. ( ΑΠ 1289/2016 ).

Στην προκειμένη περίπτωση από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, από τα οποία τα ξενόγλωσσα που συνοδεύουν την αίτηση έκδοσης προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση, από τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό και με όσα εξέθεσε στο παρόν Συμβούλιο ο παραστάς εκζητούμενος μέσω διερμηνέα και συνήγορός του προφορικά και με το υποβληθέν υπόμνημα, προέκυψαν τα εξής :

Το Κράτος της Δημοκρατίας της … με την υπ'αριθμ.16/216-18 από 29-8-2018 έγγραφη αίτηση της Γενικής Εισαγγελίας του, συνοδευόμενη από επίσημα δικαιολογητικά έγγραφα, μεταφρασμένα στην Ελληνική γλώσσα, που διαβιβάσθηκε δια της διπλωματικής οδού, ζήτησε την έκδοση στις Δικαστικές Αρχές της ... του υπηκόου της Τουρκίας C.

F. του N. και A., που γεννήθηκε την 25-11-1968 στην Τουρκία, κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής βάσει της ΕΚΔ …47 /1-8-2018 εντολής προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης και του υπ'αρίθμ….95/30-8-2018 εντάλματος συλλήψεως του Προεδρεύοντος Εφέτη Θράκης. Ο εκζητούμενος διώκεται δυνάμει της από 29-9-2015 ΜΠ-1270/1564 απόφασης του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Περιφέρειας ….

της πόλης …. της Δημοκρατίας της …, προκειμένου να δικασθεί για το αδίκημα της διακεκριμένης κλοπής, το οποίο προβλέπεται και τιμωρείται σύμφωνα με το άρθρο 164 παρ. 2 ρήτρα 2 παρ.4 ρήτρα 2 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της …, η οποία είναι αξιόποινη και κατά το Ελληνικό ποινικό δίκαιο (άρθρα 374 περ.δ και ε του Π.Κ.).

Ο εκζητούμενος συνελήφθη την 1-8-2018 στους …. από όργανα της Διεύθυνσης Αστυνομίας … Τμήματος Διαβατηρίων Ελέγχου Κήπων λόγω της υπάρξεως του υπ' αριθμ. Α-….4/4-2016/22-4-2016 διεθνούς εντάλματος συλλήψεως - ερυθράς αγγελίας της Ιντερπόλ της Δημοκρατίας της ..ς και του υπ' αριθμ. ...40751:2015/80094 αναγνωστικού INTERPOL (βλ.

σχετικά την από 1-8-2018 έκθεση συλλήψεως του εκζητουμένου των ανακριτικών υπαλλήλων του ως άνω Τμήματος) . Κατόπιν εκδόθηκε βάσει της υπ'αρίθμ.Α-...1/12-2015 από 4-12-2015 Ερυθράς Αγγελίας Διεθνών Αναζητήσεων της Ιντερπόλ της Δημοκρατίας της …., που διαβιβάσθηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θράκης, η ΕΚΔ.147/1-8-2018 εντολή προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης.

Κρατείται δε προσωρινά βάσει της προαναφερομένης εντολής προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης και στην συνέχεια με το υπ' αριθμ. 195/2018 ένταλμα συλλήψεως του Προεδρεύοντος Εφέτη Θράκης, μέχρι να εκδοθεί απόφαση για την αίτηση της εκδόσεώς του. Στην αίτηση εκδόσεως και στα έγγραφα που την συνοδεύουν αναφέρονται τα παρακάτω για την αξιόποινη πράξη, η οποία αποδίδεται στον εκζητούμενο και συγκεκριμένα: " Τον Απρίλιο 2015, ο Τούρκος υπήκοος C.

F. (εκζητούμενος) ενόσω διέμενε στην Τουρκία, για λόγους κέρδους, έκανε μια ποινική συμφωνία με τον Τούρκο υπήκοο T. F. για ποινικές δραστηριότητες που αποσκοπούσαν στην παράνομη διεθνή μεταφορά φωνής στο δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας CISC Alfa Telecom [Megacom] και Sky Mobile LLC [Beeline] 2013 μέσω χρήσης της εξειδικευμένης συσκευής "GSM-gateways" [πύλες GSM] και της κάρτας SIM, του ειδικού δικτύου κινητής τηλεφωνίας στην πόλη …και την ξένη επικράτεια.

Εφαρμόζοντας τον ποινικό του σκοπό ο Τούρκος υπήκοος C. F. ταξίδεψε αεροπορικώς από την …. της Τουρκίας στην πόλη … στις 19 Απριλίου 2015 και βρήκε ένα διαμέρισμα μέσω internet στη διεύθυνση ... και συμφώνησε με τον υπήκοο Markhinim D.G. σχετικά με το ενοίκιο του ανωτέρω διαμερίσματος στο μηνιαίο ενοίκιο των USS 350. Μετά μεταξύ του υπηκόου της Τουρκίας C.

F. και LLC Mega-Line συνήφθη μια συμφωνία για την παροχή υπηρεσιών επικοινωνίας μέσω internet για το μισθωμένο διαμέρισμα. Μετά από αυτό, ο υπήκοος Τουρκίας C. F. παρέδωσε την ειδική συσκευή GSM-gateways [ πύλες GSM] στον όγκο των 32 καναλιών με 40 κεραίες GSM και μόντεμ WI-FI και φορητό υπολογιστή με πρόσβαση σε ανεμπόδιστη παράνομη μεταβίβαση της διεθνούς φωνητικής μεταφοράς.

Μετά από αυτό, ο υπήκοος Τουρκίας C. F. [εκζητούμενος] κάλεσε τον Τούρκο υπήκοο T. F., που έφθασε στις 03.49 στις 28 Απριλίου 2015 από την Τουρκία στο αεροδρόμιο …, όπου τον συνάντησε ο C. F. .Μετά τη συνάντηση του Τούρκου υπηκόου T. F. o C. F. βρήκε τον τελευταίο σε ένα άλλο μισθωμένο διαμέρισμα και μετά τον έφερε στο διαμέρισμα με αριθμό …., στο κτίριο … στη ..., όπου του έδειξε τις ειδικές συσκευές τηλεπικοινωνίας " GSM-gateways" [πύλες GSM] που είχαν εγκατασταθεί στο διαμέρισμα.

Μετά του εξήγησε και έδειξε στον Τ. F. τη λειτουργία της ειδικής συσκευής "GSM-gateways" [πύλες GSM]. Μετά ο Τ. F. με σκοπό την οργάνωση παράνομων δραστηριοτήτων σχετικά με τη μη εξουσιοδοτημένη και παράνομη χρήση της ειδικής συσκευής τηλεπικοινωνίας GSM-gateways [πύλες GSM] σκόπευε στην οργάνωση ενός καναλιού για την παράδοση εξωτερικής τηλεφωνικής επικοινωνίας από το εξωτερικό σε συνδρομητές του δικτύου κινητής τηλεφωνίας και την έκδοση ειδικής απόφασης από τις κρατικές υπηρεσίες, εργαζόταν κάθε μέρα από τις 10.00 έως τις 20.00 στο ως άνω διαμέρισμα με τη χρήση κάρτας SIM της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας CISC Alfa Telecom [Megacom] και LLC "Sky Mobil" [Beeline]μεταφέροντας παράνομα διεθνή φωνητική μεταφορά υπό το πέπλο της τοπικής μεταφοράς.

Ως αποτέλεσμα, ο χειριστής κινητής τηλεφωνίας CISC "Alfa-Telekom" [Megacom] υπέστη τη ζημία του ποσού των 3.522.059.20 σομ.

Η παραπάνω πράξη ,η οποία φέρεται ότι τελέσθηκε κατά την περίοδο από 15 Απριλίου 2015 έως 30 Μαίου 2015 από τον εκζητούμενο, εμπίπτει στο αδίκημα της διακεκριμένης κλοπής , που περιγράφεται στο άρθρο 164 παρ. 2 ρήτρα 2 και παρ. 4 ρήτρα 2 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της … , η οποία στοιχειοθετείται αν η πράξη της κλοπής τελέσθηκε από μια ομάδα προσώπων με πρότερη συμφωνία (παρ. 2 ρήτρα 2 ) και σε σχέση με ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσό ( παρ. 4 ρήτρα 2 ), όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση και γι' αυτή προβλέπεται στις άνω διατάξεις ποινή στερητική της ελευθερίας από πέντε (5) έως επτά (7) έτη με κατάσχεση της περιουσίας. Σύμφωνα δε , με το άρθρο 12 του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της … το έγκλημα για το οποίο διώκεται ο εκζητούμενος κατατάσσεται στην κατηγορία των σοβαρών αδικημάτων και σύμφωνα με το άρθρο 67 του ίδιου Ποινικού Κώδικα τα σοβαρά αδικήματα παραγράφονται επτά έτη μετά την τέλεσή τους.

Η ίδια πράξη, που προσδιορίζεται ως προς όλα τα ουσιώδη στοιχεία της με την απαιτούμενη σαφήνεια στα προαναφερόμενα έγγραφα, είναι αξιόποινη και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία, κατά την οποία συνιστά το έγκλημα της διακεκριμένης κλοπής, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 45, 51, 52, 53, 374 περ.δ' και ε' ΠΚ με ποινή στερητική της ελευθερίας και συγκεκριμένα με κάθειρξη έως δέκα [10] έτη. .

Η παραγραφή της πράξης αυτής κατά τον ελληνικό ποινικό κώδικα ορίζεται σε 15 έτη και εφόσον ανασταλεί παρατείνεται σε εικοσαετία.(άρθρα 111 ,112 και 113 ΠΚ). Ο προβαλλόμενος ισχυρισμός ότι δεν πληρούται ο όρος του διττού αξιοποίνου ,καθόσον δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της διακεκριμένης κλοπής του άρθρου 374 περ.δ 'και ε'του ΠΚ , αλλά ενδεχομένως το αδίκημα του άρθρου 370 Γ του ΠΚ ,για το οποίο απαιτείται έγκληση ,είναι αβάσιμος διότι τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά που περιγράφουν την αξιόποινη πράξη συγκροτούν την έννοια της διακεκριμένης κλοπής τελεσθείσας από δύο ή περισσότερους που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές και που η αξία του αντικειμένου της κλοπής υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ.(άρθρο 374 περ.

δ'και ε' ΠΚ), ενώ το άρθρο 370 Γ ΠΚ δεν έχει εφαρμογή στην υπό κρίση περίπτωση . Επομένως, συντρέχουν οι προϋποθέσεις του διττού αξιοποίνου της εγκληματικής πράξεως, η δε απειλούμενη ποινή υπερβαίνει το ένα (1) έτος (άρθρο 37 παρ. 2 του Νόμου 1242/1982) για την οποία ζητείται η έκδοση και του σαφούς προσδιορισμού της στην αίτηση εκδόσεως και στα σχετικά δικαιολογητικά που την συνοδεύουν, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε., το άρθρο 37 της Συμβάσεως Δικαστικής Αρωγής Ελλάδος - Ε.Σ.Σ.Δ και το άρθρο 437 εδ.

α του Κ.Π.Δ., η οποία σύμβαση εξακολουθεί να ισχύει τις επόμενες πενταετείς περιόδους από την ημερομηνία θέσεώς της σε ισχύ και να έχει εφαρμογή και ως προς τη Δημοκρατία της …, αφού δεν καταγγέλθηκε ούτε από αυτή μετά την διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ. και την απόσχιση και αυτονόμησή της. Επίσης , η πράξη δεν έχει παραγραφεί ούτε κατά τον ποινικό κώδικα της Δημοκρατίας της … ούτε κατά τον ελληνικό ποινικό κώδικα, αφού φέρεται τελεσθείσα τον Απρίλιο 2015 και η παραγραφή είναι επτά και δεκαπέντε έτη από την τέλεση του αδικήματος αντίστοιχα.

Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι ο εκκαλών είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνον του οποίου ζητείται η έκδοση, ενώ δεν συντρέχει οποιαδήποτε από τις απαγορευτικές και διακωλυτικές περιπτώσεις της έκδοσης, που προβλέπονται στα άρθρα 3 έως 10 της Ε.Σ.Ε. και στο άρθρο 438 του ΚΠΔ, αλλά συντρέχουν όλες οι θετικές προϋποθέσεις του νόμου και καμία αρνητική για την έκδοσή του και για το λόγο αυτόν ορθώς γνωμοδότησε το Συμβούλιο Εφετών Θράκης υπέρ της εκδόσεως του εκζητουμένου στη Δημοκρατία του …, υπό τον όρο ότι αυτός δεν θα καταδιωχθεί ή καταδικασθεί σε αυτήν, ούτε θα παραδοθεί σε άλλο κράτος για άλλες πράξεις, εκτός από την παραπάνω για την οποία εκδόθηκε, που έχει τελεσθεί προ της εκδόσεώς του στο ανωτέρω Κράτος (άρθρα 440 του Κ.Π.Δ.

και 14 της Ε.Σ.Ε .

Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος, που διατυπώνεται με την υπό κρίση έφεση, με τον οποίο αιτιάται ότι δεν ελήφθησαν υπόψη από το Συμβούλιο Εφετών στοιχεία που αφορούν τις συνθήκες κράτησης στην … είναι αβάσιμος, αφού από την εκκαλούμενη δεν προκύπτει ότι προέβαλε τέτοιους λόγους ενώπιον του ως άνω Συμβουλίου Εφετών Θράκης, μολονότι του δόθηκε ο λόγος από τον Προεδρεύοντα Εφέτη προς παροχή διευκρινίσεων επί της εκδόσεώς του, ούτε, όμως, και με την υπό κρίση έφεσή του επικαλείται συγκεκριμένους λόγους αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης στη Δημοκρατία της … και είναι απορριπτέος ως εντελώς αόριστος, ενώ, περαιτέρω, το αίτημά του ότι επιθυμεί να εκδοθεί στις Αρχές της Τουρκίας είναι μη νόμιμο, αφού δεν τίθεται τέτοιο θέμα, καθόσον το Συμβούλιο Εφετών κλήθηκε να γνωμοδότησει επί συγκεκριμένου αιτήματος, αν συντρέχει ή όχι περίπτωση εκδόσεώς του στις Δικαστικές Αρχές της .... Μετά από αυτά, αφού συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες νόμιμες προϋποθέσεις και ελλείπουν οι αρνητικές, το Συμβούλιο Εφετών, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, δεν έσφαλε, μη υπάρχοντος δε άλλου λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη έφεση του εκκαλούντος - εκζητούμενου, που υποστηρίζει τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την από 5-10-2018 με αριθ. καταθέσεως 602/5-10-2018 έφεση του C. F. του N. και A., υπηκόου Τουρκίας, κατά της υπ' αριθ. 22/2018 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης .

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ