2190/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2190 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2190/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Τσιακιρίδη.

Της αναιρεσίβλητης:Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα κι εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παπαχρήστου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-11-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2946/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3220/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 13-9-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 4-5-2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Ιωάννη Παπουτσή, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εμφανισθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 26 ΑΚ οι ενοχές από αδίκημα διέπονται από το δίκαιο της πολιτείας όπου διαπράχθηκε το αδίκημα.

Συνεπώς η έννομη σχέση που δημιουργείται με τη διάπραξη αδικήματος στην Ελλάδα, διέπεται από το Ελληνικό δίκαιο και άρα για τον υπολογισμό της ζημίας και την καταβολή της αποζημιώσεως εφαρμόζεται το άρθρο 297 εδάφιο α του ΑΚ το οποίο ορίζει ότι "ο υπόχρεος σε αποζημίωση οφείλει να την παράσχει σε χρήμα". Ως χρήμα στη διάταξη αυτή νοείται το εθνικό νόμισμα δηλαδή από 1-1-01 το ευρώ βάση του άρθρου 1 του Ν. 2842/2000, με το νόμισμα δε αυτό πρέπει όχι μόνο να πληρωθεί η αποζημίωση αλλά και να μετρηθεί η θετική ή αποθετική ζημία του αδικηθέντος.

Συνεπώς αν πριν από την έγερση της αγωγής αποκαταστάθηκε η βλάβη που προκλήθηκε στον ζημιωθέντα με δαπάνη αλλοδαπού νομίσματος ή επήλθε απώλεια κερδών σε αλλοδαπό νόμισμα για τον υπολογισμό της ζημίας του αδικηθέντος και άρα για τον καθορισμό της οφειλομένης τούτου αποζημίωσης θα ληφθεί υπόψη η αξία σε ευρώ του αλλοδαπού νομίσματος κατά το χρόνο της δαπάνης ή της απώλειας των κερδών. Ο τόπος στον οποίο έγινε η δαπάνη ή στον οποίο θα εισπράττονταν το κέρδος καθώς και η εθνικότητα του ζημιωθέντος, δεν έχουν εν προκειμένω καμία έννομη επιρροή, αφού κατά νόμο δεν συνδέονται ούτε με το εφαρμοστέο δίκαιο, ούτε με το νόμισμα υπολογισμού της ζημίας (Ολ ΑΠ 14/1997, Ολομ. ΑΠ 15-16/1996).

Εν προκειμένω το Εφετείο ως εκ της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει, δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων - εναγόμενος ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία CALL ENTERPRISES Ltd, προσήλθε στο κατάστημα της ενάγουσας Τράπεζας με την επωνυμία ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ και άνοιξε λογαριασμό καταθέσεως στο όνομα της εταιρείας, ότι την ίδια ημέρα παρέδωσε προς είσπραξη επιταγή εκδόσεως του ...., σε διαταγή της εταιρείας Call Enterprises διαβεβαιώνοντας τους αρμοδίους υπαλλήλους της ότι η τελευταία είναι η υπ' αυτού εκπροσωπουμένη ως άνω εταιρεία, ότι οι αρμόδιοι υπάλληλοι της ενάγουσας πείσθηκαν με τις διαβεβαιώσεις του και πίστωσαν το λογαριασμό με το ποσόν της επιταγής το οποίο ο εναγόμενος εισέπραξε κατά το χρονικό διάστημα από 27-6- μέχρι 2.7.03, ότι την επιταγή αυτή αρνήθηκε να πληρώσει η πληρώτρια Τράπεζα καθόσον η σε διαταγή δικαιούχος αυτής ήταν άλλη εταιρεία και όχι να του αναιρεσείοντος εκπροσωπουμένη, γεγονός που γνώριζε ο τελευταίος και απέκρυψε από τους αρμόδιους υπαλλήλους της ενάγουσας και ότι εξ αιτίας απατηλής και παράνομης αυτής συμπεριφοράς του εναγομένου - αναιρεσείοντος υπέστη περιουσιακή ζημία αντίστοιχη του ποσού της επιταγής καθώς και ηθική βλάβη αφού μειώθηκε η εμπορική της πίστη.

Στη συνέχεια των παραδοχών του αυτών, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του επιδίκασε στην ενάγουσα - αναιρεσίβλητη το ποσό των 84.355 δολλαρίων όρισε δε ότι το ισάξιο αυτών σε ευρώ θα προσδιορισθεί από τους χρόνους εκταμίευσης των επιμέρους ποσών και είσπραξης αυτών από το εναγόμενο, οπότε και απώλεσε η ενάγουσα τα σχετικά ποσά.

Δέχθηκε ακόμη το Εφετείο ότι η ισοτιμία με το ευρώ του αλλοδαπού νομίσματος ήταν α) τις 26.6.03, 1 δολλάριο προς 1,13 ευρώ και για 40.495 δολάρια που έλαβε ο εναγόμενος, το ποσό των 45.759,35 ευρώ, β) στις 27.6.03 ένα δολάριο προς 1,12 ευρώ και για 7.000 δολάρια το ποσόν των 7.840 ευρώ, γ) στις 30.6.03 1 δολάριο προς ένα ευρώ και για 20.400 δολάρια αντίστοχο ποσό σε ευρώ και δ) στις 2.7.03 ένα δολάριο προς 1,3 ευρώ και για 6.500 δολάρια το ποσό των 7.345 ευρώ και επομένως η συνολική ζημία της ενάγουσας εταιρίας ήταν 30.504,35 ευρώ. 'Ετσι όμως που έκρινε το Εφετείο υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα μεγαλύτερο ποσό σε ευρώ που προκύπτει κατά τις παραπάνω ισοτιμίες, καθόσον για να βρει την ισοτιμία δολαρίου προς ευρώ έπρεπε να διαιρέσει το άνω ποσό με τις άνω ισοτιμίες στις άνω α, β, και δ περιπτώσεις οπότε θα προέκυπτε μικρότερο ποσό ευρώ που υποχρεούταν να καταβάλει ο εναγόμενος στην ενάγουσα, ενώ εν προκειμένω τα πολλαπλασίασε .

Ειδικότερα α) 26.6.03, 40.435 : 1,13 = 35.836,28 ευρώ, β) 27-6-03 7.000 : 1,12 = 6.250 ευρώ και δ) 1-7-03 6.500 : 1,3 = 5.000 ευρώ και συνολικά 67.486,28 ευρώ (3.586,28 + 6.250 + 20.400 + 5.000 ευρώ), Επομένως το Εφετείο με την κρίση του αυτή παραβίασε κατά την εφαρμογή τους τις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 291 και 297 ΑΚ ουσιαστικού δικαίου και επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο 2ος λόγος αναιρέσεως και κατά το πρώτο μέρος του, εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3220/06 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ