2190/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2190 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2190/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Μαρκή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Οκτωβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: ....., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 52732/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της αποφάσεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 321/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα, με αριθμό 213/16-5-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω την υπ' αριθμ. 18/31-1-2006 αίτηση αναιρέσεως του ....., κατά της υπ' αριθμ. 52732/31-5-2001 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απερρίφθη ως ανυποστήρικτη η έφεση που είχε ασκήσει αυτός κατά της υπ' αριθμ. 50420/28-4-1995 καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής:

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως, που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του ασκήσαντος στα έξοδα.

Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πρίν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων τελεσίδικων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 του ΚΠΔ, (ΑΠ 416/1995 Π.Χ.

ΜΕ σελ. 750), ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 1781/1994 ΠΧ ΜΕ΄ σελ. 79).

Στην από κρίση περίπτωση, η προσβαλλομένη ως άνω υπ' αριθμ. 52732/31-5-2001 απόφαση καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 27-9-2001, όπως αυτό προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα συνημμένα στη δικογραφία αποδεικτικά επιδόσεως των αστυνομικών .....

και ....., η ανωτέρω απόφαση επεδόθη νομίμως την 4-10-2002 στον αναιρεσείοντα και την 23-10-2002 στον αντίκλητο δικηγόρο του. Παρά τούτο, όμως, ο αναιρεσείων εφησύχασε για μακρό χρονικό διάστημα και άσκησε την αίτηση αναιρέσεώς του εκπροθέσμως και δη την 31-1-2006, δια πληρεξουσίου, ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών, συνταχθείσης της από 31-1-2006 εκθέσεως αναιρέσεως.

Στην έκθεση, όμως, αναιρέσεως δεν επικαλείται ο αναιρεσείων κάποιο λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Κατόπιν τούτου, πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να κηρυχθεί απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η επιβολή των δικαστικών εξόδων στον αναιρεσείοντα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Γι' αυτούς τους λόγους Προτείνω 1) να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η υπ' αριθμ. 18/31-1-2006 αίτηση αναιρέσεως του ....., κατά της υπ' αριθμ. 52732/31-5-2001 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και 2) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα ως άνω ..... .

Αθήναι, 11-4-2006

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Νικ. Τσίμας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 168 παρ. 1, 473 παρ. 1, 2 και 3, 474, 476 παρ. 1 και 507 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δεκαήμερη και αρχίζει (α), αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά τη δημοσίευση της απόφασης, από την επομένη της καταχώρισης αυτής στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και 9β), αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών και έχει γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, από την επομένη της επίδοσης σ' αυτόν της απόφασης, εφόσον η ως άνω καταχώριση της απόφασης στο ειδικό βιβλίο είχε γίνει προηγουμένως, άλλως από την επομένη της καταχώρισης αυτής αν η επίδοση της απόφασης είχε προηγηθεί.

Τότε μόνο συγχωρείται εκπρόθεσμη άσκηση της αναίρεσης, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση άσκησης, του ενδίκου τούτου μέσου, γίνεται επίκληση των περιστατικών που συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή του καθώς και τα αποδεικνύοντα τα περιστατικά αυτά αποδεικτικά μέσα, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη (άρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη με την από 31.1.2006 αίτηση αναίρεσης υπ' αριθ. 52732/31-5-2001 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 50420/1995 καταδικαστικής απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δημοσιεύθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο και καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο ως άνω ειδικό βιβλίο στις 27-9-2001, όπως προκύπτει από την επί της προσβαλλόμενης απόφασης επισημείωση του αρμοδίου Γραμματέα.

Όμως δε προκύπτει από τα στην δικογραφία αποδεικτικά επίδοσης των αστυνομικών υπαλλήλων ..... και ....., η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στον μεν αναιρεσείοντα στις 4-10-2002, στο δε αντίκλητό του στη 23-10-2002.

Η κρινόμενη συνεπώς αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε στις 31-1-2006 δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντα ενώπιον του Γραμματέως του Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ήτοι μετά πάροδο της ανωτέρω προθεσμίας, είναι εκπρόθεσμη. Δεδομένου δε ότι δεν επικαλείται ο αναιρεσείων στην έκθεση που συντάχθηκε λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητο κώλυμα που τον εμπόδισαν ν' ασκήσει την αναίρεση του εμπροθέσμως, ούτε προσκομίζει μέσα απόδειξης τέτοιου λόγου για να κριθεί το δικαιολογημένο της εκπρόθεσμης άσκησής της, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 18 από 31/1/2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 52732/2001 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2006.

Εκδόθηκε στην Αθήνα την 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ