2189/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2189 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2189/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1510/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Μαρτίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 681/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 242/8-5-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Δικαστήριο σας (σε Συμβούλιο) την από 20-3-2008 αίτηση αναίρεσης του ..., που ασκήθηκε με δήλωση, κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., στο γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Πειραιά, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπαλέρμπα, ο οποίος είχε την προς τούτο εντολή, όπως προκύπτει από την από 20-3-2008 εξουσιοδότηση που έχει προσαρτηθεί στην αριθμ. 23/20-3-2008 έκθεση αναίρεσης, κατά της αριθμ. 1510/2001 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η αριθμ. 898/21-9-2001 έφεσή του κατά της αριθμ. 2214/1999 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά με την οποία καταδικάσθηκε για παράνομη οπλοφορία, παράβαση άρθρων 42 και 94 παρ. 1-4-6 Ν.2094/92, εξύβριση και παράβαση των άρθρων 8 και 14 Π.Δ. 243/87 σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική προς 1500 δρχ. ημερησίως και συνολική χρηματική ποινή 90.000 δρχ. και εκθέτω τα εξής:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ. 1 και 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. συνάγεται ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις, και όταν ασκηθεί μετά την πάροδο της οριζόμενης για την άσκηση του προθεσμίας. Η προθεσμία γενικώς για την άσκηση των ενδίκων μέσων, εφόσον διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες, όταν ο δικαιούμενος διαμένει στην ημεδαπή και ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως.

Αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την εξαιρετική δε διάταξη της παραγ. 3 του ίδιου ως άνω άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Εξάλλου, από τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα, προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση ενδίκου μέσου και μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως του, αν συνέτρεξε λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην περίπτωση αυτή, όπως συνάγεται από το άρθρο 474 παρ.2 Κ.Ποιν.Δ., ο ασκών το ένδικο μέσο πρέπει στη δήλωση ασκήσεως του να αναφέρει το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση του και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τον επικαλούμενο αυτό λόγο.

Αν δεν το πράξει, το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, ως εκπρόθεσμο και απορρίπτεται.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 273 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., όπως ήδη ισχύει, προκύπτει ότι ως δήλωση κατοικίας ή διαμονής, στην οποία επιδίδονται εγκύρως στον κατηγορούμενο, ωσότου η καταδικαστική απόφαση γίνεται αμετάκλητη και εκτελεστή, όλα τα έγγραφα της προδικασίας και της διαδικασίας στο ακροατήριο, καθώς και κάθε άλλο ποινικό δικόγραφο, θεωρείται και εκείνη που αναγράφεται στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου, εκτός αν ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει μεταβολή της πριν από την επίδοση.

Αν ο επιδίδων δεν βρει για οποιονδήποτε λόγο τον κατηγορούμενο στην κατά τα παραπάνω δηλωθείσα διεύθυνση και δεν βρεθεί σύνοικός του στη διεύθυνση αυτή, επικολλά το έγγραφο στη θύρα της οικίας και αντίγραφο του θυροκολληθέντος εγγράφου επιδίδεται στον τυχόν διορισμένο αντίκλητο του κατηγορουμένου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 155 παρ. 2 του K.Ποιν.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη με αριθμό 1510/2001 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ. ειδικό βιβλίο στις 16-11-2001 (βλ. απόφαση και σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση). Ακολούθως δε, επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα με θυροκόλληση, στη διεύθυνση που αυτός είχε δηλώσει με την έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως, στις 20-11-2002 και στον αντίκλητό του δικηγόρο Πειραιά Βασίλειο Βενέτη επίσης με θυροκόλληση, στην οδό Νοταρά 79-81 Πειραιά, στις 22-4-2002 (βλ.

τα από 20-11-2002 και 22-4-2002 αποδεικτικά του Επιμελητή Δικαστηρίων ... και αστυφύλακα του Β. Αστ. Τμ. Πειραιά ..., αντίστοιχα) -ΑΠ 1936/2007-. 'Ετσι η δεκαήμερη προθεσμία της αναιρέσεως κατά της επιδοθείσης πιο πάνω αποφάσεως, που άρχισε από την επομένη της χρονικώς δεύτερης ως άνω επιδόσεως (20-11-2002) (Συμβ. ΑΠ 2124/2005 Πράξ.

Λόγ. ΠΔ 2006, 50 επ., 51, ΑΠ 730/2002 ΠΧ, ΝΓ, 223) έληξε στις 30-11-2002, ενώ η κατ'αυτής αναίρεση ασκήθηκε στις 20-3-2008, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης για την άσκηση της δεκαήμερης προθεσμίας. Στην έκθεση αναιρέσεως ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανένα λόγο ανωτέρας βίας η ανυπερβλήτου κωλύματος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της.

Κατ'ακολουθίαν η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη και συνεπώς απαράδεκτη. Εν όψει όλων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αριθμ. 23/20-3-2008 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά της αριθμ. 1510/2001 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς. Και

2) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Αθήνα 5 Μαΐου 2008Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ.1 και 3, 507 παρ.1 εδ.α' και 155 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατ'αποφάσεως, η οποία εξεδόθη με απόντα τον κατηγορούμενο, δικαιούμενο εις άσκηση αυτής και έχοντα γνωστή διανομή στην ημεδαπή είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την νόμιμη επίδοσή της στον απόντα κατηγορούμενο ή, σε περίπτωση θυροκολλήσεως του εγγράφου, από της επομένως της επιδόσεως στον νομίμως διορισθέντα αντίκλητο, εάν η επίδοση αυτή έγινε μετά την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώρισή της δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθη.

Εξ άλλου κατά την γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα ο αναιρεσείων, μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγον ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος εξ αιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη, η εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν.

Η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου ως απαράδεκτη κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 513 παρ.1 ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως του ... στρέφεται κατά της υπ'αριθμ. 1510/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίον απέρριψεν ως ανυποστήρικτη την έφεσή του κατά της υπ'αριθμ.

ΑΤ 2214/1999 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, ησκήθη δε δια πληρεξουσίου με δήλωση στον αρμόδιο γραμματέα την 20-3-2008. 'Όπως προκύπτει από την σχετική επισημείωση της Γραμματέως επί του υπηρεσιακού αντιγράφου της προσβαλλομένης αποφάσεως, αυτή κατεχωρίσθη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ την 16-11-2001 επεδόθη εις τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο την 20-11-2002 και στον αντίκλητο δικηγόρο του Βασίλειο Βενέτη προγενεστέρως και δη την 22-4-2002, στην δηλωθείσα στην έφεση διεύθυνση του αναιρεσείοντος με θυροκόλληση και στον αντίκλητό του στην οδό Νοταρά αριθμ. 79-81 στον Πειραιά, όπως αυτά προκύπτουν από τα αντίστοιχα αποδεικτικά επιδόσεως των ...

επιμελητού Δικαστηρίων και ... Αστυνομικού του Β' Α.Τ. Πειραιώς. Εντεύθεν και η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, ασκηθείσα την 20-3-2008, ήτοι μετά την πάροδο της δεκαημέρου προθεσμίας (από της χρονικώς μεταγενεστέρας επιδόσεως, 20-11-2002) χωρίς να εκτίθενται στην έκθεση αυτής λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ'αριθμ. 23 από 20-3-2008 αίτηση του ... κατά της υπ'αριθμ. 1510/2001 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 2008

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ήδη ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ