2181/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2181 / 2018 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2181/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Ιωάννη Μαγγίνα και Χρυσούλα Φλώρου-Κοντοδήμου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης M. R. του H., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Μπολάνου, για αναίρεση της υπ'αριθ. ΗΤ2829/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 13 Σεπτεμβρίου 2018 και με αριθμό 50022/2018 αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών και στους από 13 Οκτωβρίου 2018 προσθέτους λόγους, οι οποίοι κατατέθηκαν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 29 Οκτωβρίου 2018 και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1170/2018.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς εκδίκασης στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προαναφερόμενη απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές από εκείνους που την εξέδωσαν.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 13-9-2018 αίτηση αναίρεσης της M. R. του Η. κατά της ΗΤ2829/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεσή της κατά της 97165/2017 καταδικαστικής απόφασης, καθώς και το από 13-10-2018 δικόγραφο πρόσθετων λόγων αναίρεσης, που κατατέθηκε στις 29-10-2018 στον γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας.

Το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 "Κώδικας Δικηγόρων" ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α' και γ' του Ν. 4205/2013, ότι: "1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράσταση του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων .... υποχρεούται να προκαταβάλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα III (τέτοια περίπτωση αποτελεί, κατά το Παράρτημα τούτο, και η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου ενώπιον του Αρείου Πάγου). 4.

Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη".

Η προκαταβολή αυτή, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου, υπολογίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα 1 κεφάλαιο Α αρ. 1 στοιχ. 9 περ. α' του Ν. 4194/2013, επί ποσού αμοιβής 534 ευρώ, οφείλεται δε (για την ταυτότητα του νομικού λόγου) και για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, εφόσον για την περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται διαφορετικό ποσό, ενώ για την υποβολή υπομνήματος επί αίτησης αναίρεσης η εν λόγω προκαταβολή υπολογίζεται, κατά την περ.

δ', επί ποσού αμοιβής 406 ευρώ. Αν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις αυτές, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται, ως απαράδεκτη, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚποινΔ. Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 (ΦΕΚ 201/22-12-2017 τεύχ. Α'), προστέθηκε, μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι "Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι αυτή αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης για τη συζήτηση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, η μη εκπλήρωση της οποίας θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ενώ δεν αναφέρεται στην υποχρέωση κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, με αποτέλεσμα η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής να μην θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.

Περαιτέρω, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσας με το ΝΔ 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και, περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα, πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας.

Το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ένδικου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμιση του από το κράτος, το οποίο έχει τη σχετική διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνο οι τιθέμενοι περιορισμοί και οι τιθέμενες προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του.

Έτσι, οι πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτονται με την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο (ΟλΣτΕ 1858/2015).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση ΗΤ2829/2018 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, M. R., κατά της απόφασης 97165/2017 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε αυτή ένοχη για τις αξιόποινες πράξεις 1) της χρήσης πλαστών εγγράφων κατ' εξακολούθηση και 2) της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης κατ' εξακολούθηση και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για μία τριετία.

Κατά της απόφασης αυτής, η Δικηγόρος Μαρία Μπολάνου, με την ιδιότητά της ως πληρεξούσιας Δικηγόρου της κατηγορουμένης, με βάση την ειδική προς τούτο από 5-9-2018 εξουσιοδότηση της τελευταίας, άσκησε, στις 13-9-2018, με δήλωση στον αρμόδιο γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Πλημμελειοδικείου Αθηνών, την από 13-9-2018 αίτηση αναίρεσης, για την οποία συντάχθηκε η με αριθμό ..022/2018 έκθεση.

Όμως, για την άσκηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια Δικηγόρος της αναιρεσείουσας δεν προσκόμισε το επιβαλλόμενο από τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις σχετικό γραμμάτιο καταβολής εισφορών επί ποσού 534 ευρώ, όπως προβλέπεται για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης του Πλημμελειοδικείου, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, αλλά (προσκόμισε) το από 13-9-2018 μη κανονικό (ελλιπές ως προς το ποσό) γραμμάτιο Π1558244, που αντιστοιχεί σε ποσό 406 ευρώ.

Έτσι, όμως, δεν τηρήθηκαν οι ως άνω επιβαλλόμενες νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση αυτής (αίτησης αναίρεσης) δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.

Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων δεν προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη.

Πρέπει, επομένως, ως τέτοια να απορριφθεί, λόγω μη τήρησης της προαναφερόμενης νόμιμης διατύπωσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 509 τταρ.2 Κ.Ποιν.Δ., εκτός από τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση για την αναίρεση, μπορεί να προταθούν και πρόσθετοι λόγοι με έγγραφο, που κατατίθεται δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την ορισμένη για τη συζήτηση της αναίρεσης ημέρα στο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου.

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται, ότι απαραίτητη προϋπόθεση για το παραδεκτό των πρόσθετων λόγων είναι η άσκηση παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Αν αυτή είναι απαράδεκτη, εκτός άλλων περιπτώσεων και γιατί ασκήθηκε χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, είναι απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι.

Όταν δε η αίτηση είναι απαράδεκτη δεν ερευνώνται οι πρόσθετοι λόγοι, ακόμη και αν είναι από εκείνους που, κατ' άρθρ. 511 Κ.Ποιν.Δ., εξετάζονται αυτεπαγγέλτως, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει αίτηση αναίρεσης. Κατά συνέπεια, εφόσον η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι, κατά τα ανωτέρω, απαράδεκτη, πρέπει, σύμφωνα με αυτά, να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι, ασκηθέντες από την αναιρεσείουσα με το από 13-10-2018 δικόγραφο, που, όπως εκτέθηκε στην αρχή, κατατέθηκε στο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 29-10-2018 και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-9-2018, με αριθμό …022/2018, αίτηση της κατηγορουμένης M. R. του Η., κατοίκου ... και τους συνεκδικαζόμενους από 13-10-2018 πρόσθετους λόγους της, για αναίρεση της ΗΤ2829/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ