Appeal dismissed because the lower court's conviction reasoning was specific, complete, and free of logical gaps.

Απόφαση 2180 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2180/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη - Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. ... και 2. ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Κομπλιώνα, περί αναιρέσεως της 2659/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5-4-2006 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 778/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Ειδικότερα για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του άρθρου 1 παρ.1 και 2 του α.ν. 86/1967 αποφάσεως πρέπει, ενόψει του περιεχομένου των εν λόγω ουσιαστικών διατάξεων, να περιέχονται σ' αυτή τα για τη θεμελίωση των αξιόποινων αυτών πράξεων κρίσιμα περιστατικά, που είναι η οφειλή του υποχρέου, η ιδιότητα αυτού ως εργοδότη ή προκειμένου περί νομικού προσώπου, ως εκπροσώπου του, που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που τον βαρύνουν ατομικώς ή την εκπροσωπούμενη απ' αυτόν εταιρία καθώς και εκείνων που προέρχονται από παρακράτηση εκ μέρους του των βαρυνουσών εργατικών εισφορών και η μη καταβολή τους εντός μηνός, αφ' ότου κατέστησαν απαιτητές, προς τον ασφαλιστικό οργανισμό στο οποίο είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας, που την εξέδωσε, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική του κρίση, ότι από τα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Οι κατηγορούμενοι που είναι διαχειριστές και προφανώς εκπρόσωποι της ομόρρυθμης εταιρίας "...

ΟΕ", παρόλο που η τελευταία απασχόλησε, κατά το χρονικό διάστημα από 1-10-1997 μέχρι 31-3-1999, προσωπικό με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στο ΙΚΑ, δεν κατέβαλαν με την προαναφερόμενη ιδιότητά τους, όπως ήταν υποχρεωμένοι, μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα, μέσα στον οποίο είχε παρασχεθεί η εργασία, τις εισφορές των εργαζομένων στην παραπάνω εταιρία μισθωτών, συνολικού ποσού 1.837.800 δραχμών, από τις οποίες 1.225.200 δραχμές ήταν οι εργοδοτικές και 612.600 δραχμές οι εργατικές.

Με βάση τις παραδοχές αυτές έκρινε ενόχους τους αναιρεσείοντες της παραβάσεως του άρθρου 1 παρ.1 και 2 του α.ν. 86/1967 και καταδίκασε τον καθένα απ' αυτούς σε συνολική ποινή φυλακίσεως 7 μηνών και χρηματική ποινή 200 ευρώ. Ετσι κρίνοντας το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει στο σκεπτικό της με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ανωτέρω αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα προαναφερθέντα περιστατικά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 1 παρ.1 και 2 του α.ν.86/1967 που εφάρμοσε.

Δεν ήταν δε απαραίτητο για την πληρότητα της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως να προσδιορίζεται σ' αυτή και ο αριθμός των μισθωτών, το ύψος των αποδοχών τους, ο χρόνος που εργάσθηκε ο καθένας απ' αυτούς και άλλα στοιχεία της εργασιακής τους σχέσεως με την οφειλέτρια των εισφορών ομόρρυθμη εταιρία, αφού αυτά δεν απαιτούνται για τη θεμελίωση της αντικειμενικής υποστάσεως των ανωτέρω εγκλημάτων.

Συνεπώς ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ μοναδικός λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα των όσων προεκτέθηκαν πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και συνακολούθως η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-4-2006 αίτηση των ... και ...

για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2659/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται για κάθε αναιρεσείοντα σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ