Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for failing to cite evidence and misinterpreting technical guidelines.

Απόφαση 217 / 2025 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 217/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σωκράτη Πλαστήρα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Μυρσίνης Παπαχίου και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Ασπασίας Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη), Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη, Ερασμία Λιούλη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Π. Τ. του Δ. και 2) Μ. Τ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ανδριανή Συκωτάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Μακρή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2019 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 22-7-2019 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: ... οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και ... του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28-9-2022 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζωή Καραχάλιου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 28-9-2022 (αριθ. έκθ. κατάθ. ...) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. ... τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρ. 591 επ., 614 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, όπως τα άρθρα αυτά αντικαταστάθηκαν με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, εφόσον δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, που εκδόθηκε στις 23-5-2022 και η κρινόμενη αίτηση κατατέθηκε στη γραμματεία του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης, που εξέδωσε την προσβαλλομένη (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ), στις 30-9-2022 (άρθρα 552,553 παρ. 1β, 556,558,564 παρ. 3,566 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι η διαδρομή της ένδικης υπόθεσης, που απέληξε στο προκείμενο στάδιο εκδίκασής της, είναι η εξής: Οι ενάγοντες, ήδη αναιρεσείοντες, με την από 20-5-2019 (αριθ.

έκθ. κατάθ. ...) αγωγή τους, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξέθεσαν ότι, δυνάμει ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης εκμίσθωσαν στην εναγομένη ανώνυμη εταιρεία, ήδη αναιρεσίβλητη, το περιγραφόμενο στην αγωγή ισόγειο κατάστημα, με πατάρι και υπόγεια αποθήκη, της συγκυριότητάς τους, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει για τις επιχειρηματικές της ανάγκες.

Ότι η διάρκεια της μίσθωσης ορίσθηκε σε 12 έτη, ήτοι από 1-7-2012 έως 30-6-2024, έναντι μηνιαίου μισθώματος, αναπροσαρμοζόμενου κατ'έτος. Ότι, αν και η μίσθωση έληξε κατόπιν της από 3-10-2018 καταγγελίας της εναγομένης, η τελευταία δεν τους κατέβαλε την προβλεπόμενη από το άρθρο 43 του π.δ. 34/1995 αποζημίωση, ύψους 1.148,66 ευρώ, ποσό στο οποίο αντιστοιχούσε κατά το χρόνο καταγγελίας το μίσθωμα του μηνός Οκτωβρίου 2018 και επίσης δεν τους κατέβαλε για τη μισθωτική περίοδο από 3-10-2018 έως 3-1-2019 ολόκληρο το τέλος χαρτοσήμου ποσοστού 3,6% , που αναλογούσε επί των μηνιαίων μισθωμάτων της ανωτέρω χρονικής περιόδου, συνολικού ποσού 62,14 ευρώ.

Επιπλέον, εξέθεσαν ότι η εναγόμενη μισθώτρια κατά την αποχώρησή της από το μίσθιο αφαίρεσε από το μίσθιο α) από την πρόσοψη αυτού, τα σιδερένια ηλεκτρικά ρολά ασφαλείας και β) μία ειδικής κατασκευής αλουμινένια ταμπέλα, η οποία ήταν τοποθετημένη στο επάνω τμήμα της εισόδου, μαζί με τους προβολείς οροφής, οι οποίοι φώτιζαν την επιγραφή της ταμπέλας, πράγματα τα οποία υπήρχαν κατά την κατάρτιση της μίσθωσης και είχαν παραδοθεί μαζί με το μίσθιο στην τότε εναγομένη.

Ότι, λόγω της μη προσήκουσας παράδοσης του μισθίου από την εναγομένη, υποχρεούται να τους καταβάλει: α) χρηματικό ποσό ίσο προς το 1/5 του μηνιαίου μισθώματος για κάθε ημέρα καθυστέρησης επαναφοράς του μισθίου στην προτέρα κατάσταση από 7-1-2019, οπότε και την κάλεσαν να τοποθετήσει στο μίσθιο τα ανωτέρω αφαιρεθέντα πράγματα έως 20-5-2019, σε εκτέλεση σχετικής ποινικής ρήτρας που είχε συμφωνηθεί κατά την κατάρτιση της σύμβασης και συνολικά το ποσό των 30.554,09 ευρώ, β) το συνολικό ποσό των 3.472 ευρώ, το οποίο θα αναγκαστούν να δαπανήσουν για την κατασκευή και τοποθέτηση νέας ταμπέλας- φωτιζόμενης επιγραφής και γ) το συνολικό ποσό 4.682,24 ευρώ, το οποίο επίσης θα αναγκαστούν να δαπανήσουν για την κατασκευή και τοποθέτηση νέων ρολών ασφαλείας.

Ότι, λόγω της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς της εναγομένης και της πρόωρης λύσης της μίσθωσης δεν μπόρεσαν να εκμισθώσουν εκ νέου το κατάστημα κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2019 έως και τον Μάϊο 2019, με αποτέλεσμα να απωλέσουν μισθώματα ύψους 5.950,05 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγόμενη να τους καταβάλει για τις ως άνω αιτίες το συνολικό ποσό των 45.869,08 ευρώ και ειδικότερα σε καθένα εξ αυτών το 50% του αιτούμενου ποσού, ήτοι 22.934,54 ευρώ.

Η εναγόμενη της παραπάνω αγωγής εταιρεία, ήδη αναιρεσίβλητη, με την από 22-7-2019 (αριθμ. έκθ. κατ. ...) αγωγή της ενώπιον του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου κατά των εναγόντων της προαναφερόμενης αγωγής, ήδη αναιρεσειόντων, ισχυρίσθηκε ότι κατά την κατάρτιση της προαναφερόμενης μίσθωσης κατέβαλε στους εναγομένους- εκμισθωτές, με δύο μεταχρονολογημένες επιταγές, οι οποίες και εισπράχθηκαν, το ποσό των 5.000 ευρώ, ως εγγύηση για την ορθή εκ μέρους της εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων και ότι συμφώνησε να της επιστραφεί το ανωτέρω ποσό κατά τη λήξη της μίσθωσης.

Ότι η ίδια προέβη καθ' όλη τη διάρκεια της μίσθωσης και μέχρι τη λήξη αυτής με την προαναφερόμενη από 3-10-2018 καταγγελία της σε εκπλήρωση όλων των συμβατικών της υποχρεώσεων, χωρίς ωστόσο οι εναγόμενοι να της επιστρέψουν το ανωτέρω ποσό των 5.000 ευρώ, αφαιρουμένου ποσού 1.148,66 ευρώ, το οποίο είχε υποχρέωση η ίδια να τους καταβάλει, ως αποζημίωση, λόγω της εκ μέρους της καταγγελίας της μίσθωσης.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι για την ανωτέρω αιτία να της καταβάλουν το ποσό των 3.851,34 ευρώ, επικουρικά δε, σε περίπτωση που κριθεί ότι η ανωτέρω καταρτισθείσα σύμβαση μίσθωσης είναι άκυρη να της καταβάλουν το προαναφερόμενο χρηματικό ποσό κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αφού συνεκδίκασε τις παραπάνω αγωγές, με την υπ' αριθμ. ... οριστική απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει την από 20-5-2019 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και υποχρέωσε την ήδη αναιρεσίβλητη να τους καταβάλει σε έκαστο εξ αυτών τα αναφερόμενα σ' αυτήν χρηματικά ποσά, ενώ απέρριψε την από 22-7-2019 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης.

Μετά από έφεση που άσκησε η ήδη αναιρεσίβλητη κατά της ανωτέρω απόφασης, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. ... απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλούμενη (υπ'αριθμ. ...) απόφαση, κατά το μέρος της που έκανε δεκτή την από 20-5-2019 (αριθμ. έκθ.

κατ. ...) αγωγή, κράτησε και δίκασε την αγωγή αυτή, την οποία δέχθηκε εν μέρει και υποχρέωσε την εναγομένη, ήδη αναιρεσίβλητη να καταβάλει σε καθένα εκ των εναγομένων, ήδη αναιρεσειόντων τα αναφερόμενα ειδικότερα σ' αυτήν χρηματικά ποσά.

Συγκεκριμένα, το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα, κατά την ανέλεγκτη ως προς την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά το ενδιαφέρον, σχετικά με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, τμήμα της, αναφορικά με τη μη προσήκουσα παράδοση του μίσθιου ακινήτου, λόγω της αφαίρεσης και μη επανατοποθέτησης της ειδικής κατασκευής αλουμινένιας ταμπέλας, μαζί με τους προβολείς οροφής και των εξωτερικών ηλεκτρικών ρολών ασφαλείας του καταστήματος και τη σχετική αγωγική αξίωση των αναιρεσειόντων για καταβολή της δαπάνης κατασκευής και τοποθέτησης τους, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:"...

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι. το μίσθιο κατάστημα είχε εκμισθωθεί σε προγενέστερο χρόνο από τους εκμισθωτές (ήδη αναιρεσείοντες), δυνάμει του από 17-11-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού επαγγελματικής μίσθωσης στους Ι. Χ., Γ. Χ., Α. Χ. και Κ. Χ., προκειμένου οι τελευταίοι να λειτουργήσουν εντός αυτού κατάστημα και γραφείο μελετών, εγκαταστάσεων, εμπορίας και αντιπροσώπευσης ειδών υγραερίου και φυσικού αερίου.

Η διάρκεια της ανωτέρω μίσθωσης συμφωνήθηκε από 18-1-2008 έως 18-11-2011, στο δε μίσθιο λειτούργησαν οι ανωτέρω μισθωτές την επιχείρησή τους έως 30-6-2010, έκτοτε δε το μίσθιο παρέμεινε κενό. Κατά τη διάρκεια της μίσθωσης αυτής υφίστατο έμπροσθεν της τζαμαρίας του καταστήματος εξωτερικό ρολό, Επίσης στην ίδια πλευρά του καταστήματος, επί της οδού ..., υπήρχε στην όψη αυτού και άνωθεν της εισόδου μία ειδικής κατασκευής αλουμινένια ταμπέλα, παραλληλόγραμμου σχήματος, η οποία στηριζόταν από το εξωτερικό μέρος του στεγάστρου του καταστήματος με τέσσερις σιδερένιες ράβδους και φωτιζόταν από τρεις προβολείς οροφής, οι οποίοι επίσης είχαν τοποθετηθεί επί του ανωτέρω εξωτερικού στεγάστρου και δη συμμετρικά μεταξύ τους, ώστε να φωτίζεται η επιγραφή, την οποία είχαν τοποθετήσει επί της ανωτέρω ταμπέλας οι (τότε) μισθωτές.

Η επιγραφή αυτή έφερε το λογότυπο "...", ενώ αναγραφόταν το αντικείμενο της επιχείρησης των ως άνω μισθωτών "..." καθώς και τα στοιχεία επικοινωνίας με την ανωτέρω επιχείρηση. Τα εξωτερικά μεταλλικά στοιχεία του καταστήματος ήταν βαμμένα σε χρώμα πράσινο ανοικτό. Μετά την αποχώρηση των ανωτέρω μισθωτών από το μίσθιο τα ανωτέρω εξωτερικό ρολό, ταμπέλα και προβολείς φωτισμού εξακολούθησαν να υπάρχουν επί του ακινήτου, αφαιρούμενης της ανωτέρω επιγραφής, αφού πλέον έπαυσε η επιχείρηση των ανωτέρω μισθωτών να στεγάζεται στο κατάστημα.

Στις αρχές του έτους 2012 (Ιανουάριος), ήτοι πριν την κατάρτιση του ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης και την παράδοση του μισθίου (22-3-2012) στην εκκαλούσα (ήδη αναιρεσίβλητη), ο Ι. Π., πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της τελευταίας, κατόπιν επιθυμίας της (τότε) συζύγου του δεύτερης εφεσίβλητης, Μ.

Τ. (ήδη δεύτερης αναιρεσείουσας), και του κουνιάδου του πρώτου εφεσίβλητου, Π. Τ. (ήδη πρώτου αναιρεσείοντος), ανέθεσε στον ενόρκως βεβαιώσαντα (9572/10-10-2019 ένορκη βεβαίωση) Λ. Λ., διαχειριστή της εταιρίας "...", η οποία ασχολείται με εμπόριο σιδήρου και αλουμινίου και την κατασκευή, τοποθέτηση και απεγκατάσταση κατασκευών από τα υλικά αυτά σε οικοδομές, την απεγκατάσταση του υφιστάμενου εξωτερικού ρολού του καταστήματος, καθόσον αυτό είχε οξειδωθεί ένεκα της παλαιότητας και δεν λειτουργούσε.

Ο Ι. Π. είχε χρησιμοποιήσει αρκετές φορές και στο παρελθόν το συνεργείο του Λ. Λ., αναθέτοντας σε αυτό εργασίες σε νέα καταστήματα της εκκαλούσας ή ανακαινίσεις υφιστάμενων καταστημάτων της ίδιας. Οι Μ. Τ. και Π. Τ. δεν είχαν υπόψη τεχνικό για την αποξήλωση του ρολού και για το λόγο αυτό αποτάθηκαν εύλογα στον Ι.

Π., ως σύζυγο της πρώτης και γνώστη του χώρου των κατασκευών-ανακαινίσεων, προκειμένου εκείνος να τους συστήσει κάποιον. Πράγματι τον Ιανουάριο του έτους 2012, ο Λ. Λ. με το συνεργείο του αποξήλωσε το ρολό από το κατάστημα (μετέπειτα μίσθιο). Επίσης τον Ιανουάριο του 2012, όταν ο Λ. Λ. αποξήλωσε με το συνεργείο του το ρολό, δεν υπήρχε στο μίσθιο εξωτερικά η αλουμινένια φωτιζόμενη με προβολείς ταμπέλα, όπως ο ίδιος μάρτυρας διαβεβαιώνει κατηγορηματικά στην ένορκη· βεβαίωση.

Τα αναφερόμενα από τον ενόρκως βεβαιώσαντα Λ. Λ. επιβεβαιώνονται και από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της εκκαλούσας Χ. Μ. που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά, ο οποίος επισκέφθηκε το κατάστημα αρχές Μαρτίου του 2012, πριν τη σύναψη της επίδικης μίσθωσης και την παράδοση του μισθίου στην εκκαλούσα, ενδιαφερόμενος για την περίπτωση της υπομίσθωσης του υπογείου, αφού προηγηθεί η μίσθωση εκ μέρους της εκκαλούσας.

Ο Χ. Μ. αναφέρει κατηγορηματικά ότι κατά την επίσκεψή του στο κατάστημα δεν υπήρχε στο κατάστημα μεταλλικό ρολό και φωτιζόμενη ταμπέλα. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από τη φωτογραφία που περιέχεται στο από 2-4-2012 Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης (Π.Ε.Α.) του άρθρου 6 παρ. 1 ν. 3661/2008 που εξέδωσε ο πολιτικός μηχανικός Δ.

Σ. ενόψει της επίδικης μίσθωσης. Στη φωτογραφία απεικονίζεται το μίσθιο με σιδερένιο εξωτερικό ρολό καθώς και με εξωτερική μεταλλική ταμπέλα με προβολείς, τα δε εξωτερικά μεταλλικά στοιχεία του καταστήματος φαίνονται βαμμένα σε χρώμα πράσινο ανοικτό, Από τη συγκριτική επισκόπηση της φωτογραφίας αυτής που περιέχεται στο Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης {Π,Ε.Α.} με τη φωτογραφία που προσκομίζουν οι.

εφεσίβλητοι (σχετικό 15) και απεικονίζει την όψη του μισθίου ως είχε κατά τη διάρκεια της μίσθωσης στους Ι. Χ., Γ. Χ., Α. Χ. και Κ. Χ., προκύπτει ότι η φωτογραφία του Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης αποτυπώνει την κατάσταση του μίσθιου μετά την αποχώρηση των ανωτέρω μισθωτών, η οποία έλαβε χώρα, κατά τα προαναφερόμενα, στις 30-6-2010, έκτοτε δε το μίσθιο παρέμεινε κενό - χαρακτηριστικός είναι ο χρωματισμός των εξωτερικών μεταλλικών στοιχείων σε χρώμα πράσινο ανοικτό.

Δεν προκύπτει όμως ο χρόνος λήψης της φωτογραφίας που περιέχεται στο Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης (Π.Ε.Α.) ώστε να συναχθεί ότι αποτυπώνει την κατάσταση του μισθίου κατά τον κρίσιμο χρόνο της παραλαβής του από τη μισθώτρια, ήτοι την κατάσταση αυτού στις 22-3-2012 (χρόνο κατάρτισης του ιδιωτικού συμφωνητικό και χρόνο παραλαβής του καταστήματος από τη μισθώτρια, βλ, όρο 6 του ιδιωτικού συμφωνητικού), δεδομένου ότι κατά το άρθρο 599 παρ. 1 Α.Κ.

ο μισθωτής κατά τη λήξη της μίσθωσης έχει υποχρέωση να αποδώσει το μίσθιο στην κατάσταση που το παρέλαβε. Οι συντάξαντες δε τα σχετικά Πιστοποιητικά δεν είχαν καν την υποχρέωση να περιλάβουν στα Πιστοποιητικά φωτογραφία του επιθεωρούμενου ακινήτου σύγχρονη με την ημερομηνία σύνταξης των πιστοποιητικών, αλλά φωτογραφία πρόσφατη "{του τελευταίου έτους}", όπως επισημαίνεται από την Τεχνική Οδηγία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας Τ.Ο.Τ.Ε.Ε, ...

προς τους συντάκτες των πιστοποιητικών υπό τον τίτλο "ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ, ΛΕΒΗΤΩΝ & ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ και ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ" (Β' έκδοση) Απρίλιος 2012 (σελ. 15 της Οδηγίας). Επίσης ο μάρτυρας των εφεσίβλητων Α. Τ., δεν επισκέφθηκε το κατάστημα επί τούτου κατά τον κρίσιμο χρόνο της παραλαβής από την εκκαλούσα ή έστω σε χρονικό σημείο που προσεγγίζει το χρόνο αυτό, αλλά τοποθετεί χρονικά την επίσκεψη αυτή τον Ιανουάριο ταυ 2012 ή τον Δεκέμβριο του 2011.

Επομένως τα κονδύλια για τις δαπάνες κατασκευής και τοποθέτησης της φωτεινής επιγραφής και των ρολών (κονδύλια υπό στοιχεία δ και ε, αντίστοιχα, της αγωγής των εφεσίβλητων), τυγχάνουν αβάσιμα κατ' ουσίαν, καθόσον κατά την παραλαβή του μισθίου από την εκκαλούσα τα ανωτέρω δεν περιλαμβανόταν στον εξοπλισμό του καταστήματος, ώστε να υφίσταται υποχρέωση αποκατάστασης εκ μέρους της εκκαλούσας μισθώτριας.

Κατ' ακολουθίαν το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε διαφορετικά και επιδίκασε τα σχετικά κονδύλια (αφαιρουμένου του Φ.Π.Α.), έσφαλε κατά τούτο, γενομένου δεκτού του πρώτου λόγους έφεσης...". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Εφετείο Αθηνών δέχθηκε την έφεση της εναγομένης στην από 20-5-2019 αγωγής, ήδη αναιρεσίβλητης, τυπικά και κατ' ουσίαν βάσιμη και μετ' εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, κατά το μέρος που έκανε δεκτή την από 20-5-2019 αγωγή και ειδικότερα κατά το μέρος που είχε δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμα τα κονδύλια για τις δαπάνες κατασκευής και τοποθέτησης της φωτεινής επιγραφής και των σιδερένιων ρολών ασφαλείας, κράτησε και δίκασε επί της ως άνω αγωγής και αφού απέρριψε τα ως άνω αγωγικά κονδύλια ως κατ'ουσίαν αβάσιμα, δέχθηκε κατά την λοιπά εν μέρει την αγωγή των εναγόντων, ήδη αναιρεσειόντων.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 του KΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο. Ο παραπάνω λόγος αναίρεσης, για παραμόρφωση του περιεχομένου αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 342 επ.

του KΠολΔ, εγγράφου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει, ως προς το έγγραφο, σε σφάλμα ανάγνωσής του, όταν δηλαδή αποδίδει στο έγγραφο περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από αυτό που πράγματι έχει, δηλαδή, ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διάφορα από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει και, στη συνέχεια, εξαιτίας της παραμόρφωσης αυτής, καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα, ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, στηρίζοντας την κρίση του αποκλειστικά ή κυρίως στο έγγραφο που κατά τον τρόπο αυτό παραμορφώθηκε.

Επομένως, δεν ιδρύεται ο αναιρετικός αυτός λόγος, όταν το δικαστήριο της ουσίας, ενώ αναγιγνώσκει ορθώς, όπως αυτό έχει, το περιεχόμενο του εγγράφου, εκτιμά ακολούθως αυτό κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ως ορθό, αφού η εκτίμησή του αυτή είναι, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του KΠολΔ, αναιρετικώς ανέλεγκτη, αλλά ούτε και όταν το Δικαστήριο της ουσίας, ακόμη και αν παραμόρφωσε το έγγραφο, περιορίσθηκε να το συνεκτιμήσει με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να προσδώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό για το σχηματισμό της κρίσης του, χωρίς, δηλαδή, να στηρίξει το αποδεικτικό πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο σε αυτό (Ολ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 70/2022, ΑΠ 78/2022, ΑΠ 8/2021, ΑΠ 1135/2021, ΑΠ 1182/2021).

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, για να είναι ορισμένος, θα πρέπει στο αναιρετήριο να προσδιορίζεται μεταξύ άλλων: α) το αληθινό περιεχόμενο του φερόμενου ως παραμορφωθέντος εγγράφου, κατά λέξη παρατιθέμενου, β) το διαφορετικό περιεχόμενο που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι έχει το έγγραφο αυτό, ούτως ώστε από τη σύγκριση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, με εκείνο που φέρεται να δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση να υπάρχει η δυνατότητα κρίσης από τον Άρειο Πάγο περί της ύπαρξης διαγνωστικού σφάλματος κατά την ανάγνωση του εγγράφου, γ) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή την ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο, δ) η επιρροή που είχε η λανθασμένη ανάγνωση του εγγράφου στο διατακτικό της απόφασης, δηλαδή το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο, εξαιτίας της παραμόρφωσης του εγγράφου και ε) να εκτίθεται (ή να προκύπτει) ότι πρόκειται για έγγραφο από εκείνα που προβλέπονται στα άρθρα 339 ή 432 του ΚΠολΔ (ΑΠ 687/2024, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 816/2022).

Στην ερευνώμενη υπόθεση, οι αναιρεσείοντες, με την επίκληση της παραπάνω διάταξης του αριθμού 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αποδίδουν με το μοναδικό αναιρετικό λόγο στη προσβαλλόμενη απόφαση, την πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου εγγράφων και ειδικότερα, προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη παραμόρφωσε: 1)το περιεχόμενο της ενσωματωμένης, στο από 2-4-2012 πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης (Π.Ε.Α.) του μισθίου του πολιτικού μηχανικού Δημητρίου Γ.

Σταυρόπουλου, φωτογραφίας, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό και συγκεκριμένα με το να δεχθεί ότι η φωτογραφία, από την οποία προκύπτει η ύπαρξη έμπροσθεν της τζαμαρίας του μισθίου καταστήματος εξωτερικού ηλεκτρικού ρολού και άνωθεν της εισόδου μια ειδικής κατασκευής αλουμινένια ταμπέλα, η οποία στηριζόταν από το εξωτερικό μέρος του στεγάστρου του καταστήματος με τέσσερις σιδερένιες ράβδους και φωτιζόταν από τρεις προβολείς οροφής, ώστε να φωτίζεται η επιγραφή, δεν απεικονίζει το μίσθιο ως είχε κατά το χρόνο έκδοσης του πιστοποιητικού (2-4-2012), ήτοι σε κάθε περίπτωση μετά τη σύναψη της μίσθωσης και την παράδοση του μισθίου (22-3-2012), αλλά ως είχε σε χρόνο προγενέστερο της παραλαβής του μισθίου από την αναιρεσίβλητη και β) του περιεχομένου της υπ' αριθμ. ...

Τεχνικής Οδηγίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τ.Ο.Τ.Ε.Ε.), κρίνοντας ότι ο συντάξας το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης (Π.Ε.Α.) δεν είχε υποχρέωση να περιλάβει σ' αυτό φωτογραφία του επιθεωρούμενου ακινήτου, σύγχρονη με την ημερομηνία σύνταξης του πιστοποιητικού, αλλά φωτογραφία πρόσφατη "του τελευταίου έτους".

Ο λόγος αυτός, κατά το πρώτο σκέλος του, υπό στοιχείο (α), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι όπως σαφώς προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενό του, δεν αποδίδεται στην απόφαση διαγνωστικό σφάλμα, τουτέστιν αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου (φωτογραφίας), αλλά εκτιμητικό τοιούτο, απόδοση δηλαδή στο ίδιο έγγραφο νοήματος διαφορετικού από εκείνο που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό, το οποίο όμως δεν ιδρύει τον υπό έρευνα αναιρετικό λόγο, ανεξαρτήτως του ότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ανέγνωσε και συνεκτίμησε το εν λόγω έγγραφο μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις που προσκόμισαν οι διάδικοι, χωρίς να στηρίξει την κρίση του μόνο σ` αυτό ή κυρίως σ` αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, γιατί αναφέρεται στην εκτίμηση του περιεχομένου του πιο πάνω εγγράφου για τη συναγωγή, από το Εφετείο, αποδεικτικού συμπεράσματος, διαφόρου από εκείνο που θεωρούν ορθό οι αναιρεσείοντες, στη περίπτωση δε αυτή πρόκειται για πλημμέλεια αναγόμενη αποκλειστικά στην κυριαρχική εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία εκφεύγει καθ'εαυτή από τον αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1630/2023, ΑΠ 1170/2022).

Εξάλλου, κατά το μέρος του λόγου, υπό στοιχείο (β), που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της προαναφερόμενης Τεχνικής Οδηγίας, ο λόγος είναι επίσης απορριπτέος, πρωτίστως, ως απαράδεκτος, διότι ως έγγραφα για τη θεμελίωση του άνω λόγου αναίρεσης, νοούνται μόνο τα αποδεικτικά έγγραφα, υπό την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

του ΚΠολΔ, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη κατά του αντιδίκου. Επομένως, δεν αποτελεί έγγραφο κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης (559 αρ. 20 ΚΠολΔ), η Τεχνική Οδηγία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας προς τους συντάκτες των Πιστοποιητικών Ενεργειακής Απόδοσης (ΑΠ 1934/2013). Μετά από αυτά, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του, κατατεθέντος για την άσκηση αυτής, παραβόλου, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 180, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-9-2022 (αριθμ. έκθ. κατ. ...) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. ... τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτασίων (1.800) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ