217/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 217 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 217/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 6 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης) με την επωνυμία "Δήμος …" που εδρεύει στο … Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μακρή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) α) Ε. χήρας Δ. Κ., β) Κ. Κ. του Δ., γ) Σ. Κ. του Δ., καθολικών διαδόχων του αποβιώσαντος Δ. Κ. του Κ., 2) … , 22) Έ. Τ. του Γ. και 23) Α. Ν. του Α., κατοίκων απάντων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Σαρακενίδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-11-2009 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος πρώτου αρχικά αναιρεσιβλήτου Δημητρίου Κουντή και των λοιπών ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7026/2010 του ίδιου δικαστηρίου και 14813/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-2-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα ανέγνωσε την από 28-3-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων δήλωσε τη βίαιη διακοπή της δίκης ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο Δ. Κ. του Κ., ο οποίος απεβίωσε στις 6-9-2015 και τη συνέχιση αυτής από τους μόνους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του Ε. χήρα Δ. Κ., Κ. Κ. του Δ. και Σ. Κ. του Δ., ζήτησε δε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α, 287 και 291 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου κώδικα και στην αναιρετική δίκη, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται αν μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξεως. Η δίκη που διακόπηκε μπορεί να επαναληφθεί εκουσίως ρητώς με δήλωση των κληρονόμων του θανόντος στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως προς συζήτηση, ακόμα και ταυτόχρονα με τη δήλωση διακοπής, εφόσον παρίσταται ο αντίδικος, είτε με την επίδοση ιδιαιτέρου δικογράφου ή και με εξώδικη δήλωση αλλά και σιωπηρώς με την κοινοποίηση κλήσεως προς συζήτηση της υποθέσεως (Α.Π. 43/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης νόμιμη δικάσιμο αυτής, δεν εμφανίσθηκε ο πρώτος αναιρεσίβλητος Δ. Κ. αλλά οι Ε. χήρα Δ. Κ., Κ. Κ. του Δ. και Σ. Κ. του Δ., οι οποίοι με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, γνωστοποίησαν στο αντίδικο αυτών αναιρεσείον τη βιαία διακοπή της δίκης για το λόγο ότι στις 6-9-2015, δηλαδή μετά την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως (που έλαβε χώρα στις 2-4-2015), απεβίωσε ο αρχικά πρώτος αναιρεσίβλητος Δ.

Κ., δήλωσαν δε ότι επαναλαμβάνουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη ως μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος διαδίκου. Εφόσον δε η ιδιότητα των ανωτέρω ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς πρώτου αναιρεσιβλήτου δεν αμφισβητείται από το αναιρεσείον αλλά αντίθετα αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα από αυτούς έγγραφα (76/1/7-9-2015 ληξιαρχική πράξη θανάτου της Ληξιάρχου ..., 22…/22-9-2015 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου ..., 26…/6-12-2016 πιστοποιητικό μη δημοσιεύσεως διαθήκης και 21…/6-12-2016 πιστοποιητικό μη αποποιήσεως κληρονομίας της γραμματέως του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης) η προκείμενη δίκη νομίμως επαναλαμβάνεται από αυτούς.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 560 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο ν. 4335/2015 και έχει εν προκειμένω εφαρμογή δεδομένου ότι κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ίδιου νόμου οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα εφαρμόζονται γι' αυτά που κατατίθενται από την 1-1-2016 και εφεξής, η δε υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 2-4-2015: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 10-2-2015 αίτηση για αναίρεση της 14813/2014 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε σε έφεση κατά της 7026/2010 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης. Ήδη με το μόνο λόγο αναιρέσεως το αναιρεσείον αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αριθ. 1 εδ.

α Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη την έφεσή του κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου για το λόγο ότι δεν είχε προσκομίσει απόφαση της οικονομικής επιτροπής του για την άσκηση της εφέσεως και ότι έτσι αυτό (το δικαστήριο) παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 104 (το ορθό: 105) Κ.Πολ.Δ., με βάση τις οποίες όφειλε να τάξει στον πληρεξούσιο δικηγόρο του προθεσμία για τη συμπλήρωση της ελλείψεως.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι οι φερόμενες ως παραβιασθείσες διατάξεις δεν είναι του ουσιαστικού δικαίου, η παραβίαση των οποίων θεμελιώνει το λόγο αναιρέσεως του άρθρου 560 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ., αλλά του δικονομικού δικαίου, η παραβίαση των οποίων θεμελιώνει το λόγο αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 14 περ.

α Κ.Πολ.Δ., ήτοι εκείνον της παρά το νόμο κηρύξεως απαραδέκτου, αντίστοιχος του οποίου όμως δεν προβλέπεται από το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ.

Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο ν. 3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-2-2015 αίτηση για αναίρεση της 14813/2014 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ