217/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 217 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 217/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Γρηγόριο Λαπατά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δήμος Σχηματαρίου", που εδρεύει στο Σχηματάρι Βοιωτίας, νομίμως εκπροσωπούμενου 2) Μ. συζ. Γ. Γ., 3) Ε. Σ. Κ., 4) Δ. Κ. Π. 5) Γ. συζ. Γ. Σ. 6) Γ. Κ. Π. 7) Ι. Σ. Μ. 8) Α. Α. Κ. 9) Β. Α. Κ. 10) Α. Κ. 11) Δ. Σ. Μ. 12) Δ. Δ. Κ. 13) Γ. Δ. Κ. 14) Π. Α. Ν. και Ε. Α. Ν. 15) Β. Σ. Μ. 16) Β. Κ. Σ. 17) Της εδρεύουσας στη … ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…" και το δ.τ. "…." νόμιμα εκπροσωπούμενης, ως καθολική διάδοχος της ανώνυμης εταιρείας "ΣΙΓΜΑ Β.Α.Β.Ε.Ε.", δυνάμει συγχωνεύσεως με απορρόφηση , 18) Β. Μ. Κ. και Π. Μ. Κ. 19) Ε. συζ. Γ. Σ. 20) Α. Κ. 21) Της εδρεύουσας στο …ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…." νόμιμα εκπροσωπούμενης, 22) Γ. Δ. Μ. 23) Ι. Μ. και Ν. Τ. 24) Σ. Κ. Δ. 25) Θ. Δ. 26) Δ. Ε. Κ. 27) α. Γ. Θ. Δ. και Π. Δ. Δ. 28) Α. Α. Μ. Ι. Α. Μ. και Δ. Α. Μ. 29) Λ. Α. Κ. 30) Γ. Α. Κ. 31) Δ. Λ. Π. και Ε. Π. απάντων κατοίκων ... , 32) Ν. Σ. κατοίκου ... και ήδη …

Του αναιρεσιβλήτου: Του Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου Παρέδρου του ΝΣΚ Γεώργιο Καρακώστα, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Οι υπό στοιχεία: 1,3, 6, 7, 12, 18β, 21, 22, 26 των αναιρεσειόντων δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Οι λοιποί αναιρεσείοντες, εκπροσωπήθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Αλεξίας Δεληγιάννη, και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό της δίκης, η πληρεξούσια δικηγόρος των εκπροσωπούμενων αναιρεσειόντων Α. Δ. , αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο δήλωσε ότι: 1. Διορθώνεται το πατρώνυμο του υπό στοιχείο 4 αναιρεσείοντος Δ. Π. του Κ. το εσφαλμένο στο ορθό Κ. . 2. Διορθώνεται το επώνυμο της υπό στοιχείο 5 αναιρεσείουσας, από το εσφαλμένο Π. στο ορθό, Γ. συζ. Γ. Σ. , η οποία απεβίωσε την 2-1-2009, σύμφωνα με την υπ'αριθ. 1 /2-1-2009 ληξιαρ.πράξης θανάτου του Ληξιάρχου Σχηματαρίου, επήλθε βίαιη διακοπή της δίκης και την δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της: α) Α. Σ. του Γ., ) Κ. Σ. του Γ. και ) Π. Σ. του Γ., σύμφωνα με το 14747/5-8-2013 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου Τανάγρας, και εκπροσωπήθηκαν δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους Αλεξίας Δεληγιάννη, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 24-10-2006, 12-11-2006 και 14-11-2006 αιτήσεις των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 3912/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την απόφαση αυτή προσέβαλλε άλλο πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και εκδόθηκε η 1826/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την προσβαλλομένη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για εκ νέου συζήτηση στο ίδιο Εφετείο. Την αναίρεση της 3912/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-6-2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Λαπατάς, ανέγνωσε την από 26-9-2011 έκθεση του κωλυομένου να συμμετάσχει στην σύνθεση, Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Ρουμπή, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή εν μέρει του πέμπτου λόγου και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. Στις 13-11-2013, ο ορισθείς Εισηγητής, Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Λαπατάς, υπέβαλε την παραίτησή του από το Δικαστικό Σώμα, λόγο για τον οποίο, ο Πρόεδρος του Τμήματος, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Νικόλαος Λεοντής, όρισε εισηγητή της υπόθεσης την Αρεοπαγίτη Ιωάννα Πετροπούλου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 576 του ΚΠολΔ, εάν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κάποιος από τους διαδίκους, ο 'Αρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διάδικου οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, ο 'Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με νέα κλήση. Στην προκειμένη περίπτωση από τα υπάρχοντα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι με την από 15-6-2010 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου ορίστηκε ως αρμόδιο τμήμα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης το Δ' Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου και με την υπό ίδια χρονολογία πράξη του Προέδρου ορίστηκε δικάσιμος για την εκδίκαση αυτής η 7-10-2011 κατά την οποία με σχετική επισημείωση στο οικείο πινάκιο αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης για τη δικάσιμο της 20-4-2012 και στη συνέχεια για τη δικάσιμο της 25-1-2013 οπότε όμως, κατά τον ίδιο τρόπο αναβλήθηκε και πάλι η συζήτησή της για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη νέα αυτή μετ' αναβολή δικάσιμο και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο έστω και με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο έστω και με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 7-10-2011 καθώς και κατά τη μετ' αναβολή αυτής δικάσιμο της 20-4-2012 και στη συνέχεια για τη δικάσιμο της 25-1-2013, κατά την οποία αναβλήθηκε ομοίως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας.

Οι εκ των αναιρεσειόντων 1. Ε. Σ. Κ., 2 Γ. Κ. Π. , 3. Ι. Σ. Μ. και 4 Δ. Κ. , τρίτη, έκτος, έβδομος και εικοστός έκτος αντίστοιχα, οι οποίοι είχαν αποβιώσει στις 12-4-2005, 30-4-2002, 1-3-2008 και 18-8-2006 κατά τις σχετικές 7/2-4-2005, 14/30-4-2002/5-8-2003 10ΙΑ/9-3-2008, 24/19-8-2006 αντίστοιχες ληξιαρχικές πράξεις θανάτου του ληξιαρχείου Σχηματαρίου, πριν από την άσκηση της 799/18-6-2009 ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι ως ανωτέρω αναιρεσείοντες ή οι κληρονόμοι τους, οι οποίοι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως οφείλουν να επικαλεσθούν και αποδείξουν άγνοια του θανάτου τους είχαν νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί για να παραστούν κατά την αρχική (7-10-2011) δικάσιμο ή εκείνες μετ' αναβολή (20-4-2012 και 25-1-2013) ως και για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας (4-10-2013) από τους παριστάμενους ή μη λοιπούς αναιρεσείοντες ή από το νόμιμα παριστάμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, ή ότι είχαν επισπεύσει και οι ίδιοι εν ζωή αναιρεσείοντες εγκύρως τη συζήτηση, καθ' όσον δεν αποδεικνύεται ότι έχουν παράσχει στη φερόμενη ως πληρεξούσια δικηγόρο την απαιτούμενη πληρεξουσιότητα, προϋπόθεση για τη νομότυπη παράστασή τους (ΚΠολΔ 94 παρ. 1,3) και την εκ μέρους τους επίσπευση της συζητήσεως της υποθέσεως και εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 226 παρ. 4 ΚΠολΔ, κατά τους ορισμούς της οποίας η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την μετ' αναβολή δικάσιμο, που προϋποθέτει νομότυπη κλήτευση για την αρχική δικάσιμο. Επομένως, πρέπει, όπως κατ' εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 3 εδ.

β' ΚΠολΔ, όπως το εδ. β προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν.4139/2013 να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους ανωτέρω αναιρεσείοντες και να διαταχθεί ως προς αυτούς ο χωρισμός συζήτησης της υπόθεσης. Επειδή από τις υπ' αρ. ... /2-8-2013, ... /2-8-2013, ... /2-8-2013, ... /2-8-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θηβών …, τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι λοιποί νόμιμα παριστάμενοι αναιρεσείοντες, ακριβές αντίγραφο της από 6-6-2008 και με αρ.

κατ. 799/2008 αιτήσεως αναιρέσεως, με τη συνημμένη από 30-7-2013 βεβαίωση της Γραμματέα του Δ' Τμήματος του Αρείου Πάγου περί αναβολής της υποθέσεως με κλήση τους για την παρούσα δικάσιμο, επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα στους εκ των αναιρεσειόντων πρώτο Δήμο Σχηματαρίου και ήδη Δήμο Τανάγρας καθώς και στους κληρονόμους της δωδέκατης αυτών Δ.

Κ. που απεβίωσε στις 13-12-2009 (βλ. με αρ. 47/2009 ληξιαρχική πράξη θανάτου Δήμος Σχηματαρίου και με αρ. πρωτ. 14732/5-8-2009 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Τανάγρας) μετά την άσκηση της ένδικης με αρ. κατ' 799/18-6-2008 αιτήσεως αναιρέσεως ήτοι στους 1 Γ. Α., 2 Π. Α. και 3 Τ. Α., αντίστοιχα. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις υπ' αρ. ... /22-11-2012, ... /21-11-2012 και ... /21-11-2012 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θηβών …καθώς και τις υπ' αρ. ... /2-8-2013, ... /2-8-2013 και ... /2-8-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θηβών …, τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι λοιποί νόμιμα παριστάμενοι αναιρεσείοντες ακριβές αντίγραφο της από 6-6-2008 και με αρ.

κατ. 799/2008 αιτήσεως αναιρέσεως, καθώς και πιστό αντίγραφο της από 30-7-2013 βεβαίωσης αναβολής της υπόθεσης της ίδιας ως ανωτέρω Γραμματέα για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης (4-10-2013) με κλήση τους επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα στους εκ των αναιρεσειόντων δέκατο όγδοο (18β), Π. Μ. Κ. , εικοστή πρώτη (21) ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "…." και εικοστό δεύτερο (22) Γ.

Δ. Μ. αντίστοιχα. Επομένως, εφ' όσον κατά τη νέα μετ' αναβολή και αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (4-10-2013) οι ως ανωτέρω αναιρεσείοντες, δεν εμφανίστηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο έστω και με δήλωση κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης και παρά την απουσία τους (άρθρ. 576 παρ. 2 εδ.

α' και γ' ΚΠολΔ). Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 17 του ισχύοντος Συντάγματος και 13 παρ. 1 του ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ισχύει μετά το ν.2985/2002, κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση που ανταποκρίνεται στην αξία που είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό ή κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, αν η συζήτηση για τον τελευταίο διεξαχθεί μετά παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό ή ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός.

Ως κριτήριο δε για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριούμενου λαμβάνεται υπόψη και η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, καθώς και η πρόσοδος αυτού. Εξάλλου, κατά το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε (μαζί με τη Σύμβαση) με το ν.δ. 53/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του και κανένας δεν μπορεί να στερηθεί αυτής ειμή για λόγους δημόσιας ωφέλειας και υπό τους προβλεπόμενους από το νόμο και τις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου όρους.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη- να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη ορίζεται ιδιαίτερη αποζημίωση, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Εξάλλου, κατά την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, με την οποία (διάταξη) προστατεύονται και τα ενοχικά περιουσιακά δικαιώματα, όπως είναι και το δικαίωμα αποζημίωσης για την προσγενόμενη ζημία στην περιουσία του προσώπου, υπάρχει έλλειψη σεβασμού της περιουσίας και όταν η συνεπεία του λόγου της αποζημίωσης, μείωση της περιουσιακής δυναμικότητας του προσώπου δεν αποκαθίσταται πλήρως.

Συνεπώς, στην περίπτωση που λόγω απαλλοτρίωσης μέρους του ακινήτου, το απομένον τμήμα αυτού μετά των συστατικών του, που εξακολουθεί να αποτελεί στοιχείο περιουσίας του ιδιοκτήτη, υφίσταται μείωση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, το αναγνωριζόμενο από την άνω διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001 δικαίωμα αποζημίωσης ικανοποιείται πλήρως και εντεύθεν διασφαλίζεται ο σεβασμός στην περιουσία του ιδιοκτήτη, όταν η αποζημίωση καλύπτει όχι μόνο την εκ της απομειώσεως και μόνο της έκτασης του όλου ακινήτου ζημία, αλλά και εκείνη που επήλθε από την εκτέλεση του έργου για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση μέρους του ακινήτου.

Γιατί αλλιώς ως προς την τελευταία αυτή ζημία το παραμένον στον ιδιοκτήτη μέρος του ακινήτου και επομένως η περιουσία του θα παρέμενε χωρίς αποκατάσταση. Σημειωτέον ότι, ανεξαρτήτως του ότι το περιεχόμενο αυτό της αποζημίωσης είναι απότοκο της εφαρμογής της πιο πάνω υπερνομοθετικής ισχύος διάταξης του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, είναι αδιάφορη στην περίπτωση αυτή η διάταξη του άρθρου 13 παρ. 2 του ν. 2882/2001 κατά την οποία ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης της απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της δεν λαμβάνεται υπόψη.

Και τούτο γιατί η διάταξη αυτή αφορά την αύξηση ή μείωση της αξίας του απαλλοτριουμένου μέρους, το πλήρες της αξίας του οποίου κρίνεται προ και όχι μετά την εκτέλεση του έργου. Αντίθετα η αποζημίωση κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου αφορά το απομένον στον ιδιοκτήτη μέρος του ακινήτου, που εξακολουθεί ν' αποτελεί περιουσία του και μετά την εκτέλεση του έργου δια το οποίο η απαλλοτρίωση (ΟλΑΠ 31/2005).Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση κι' έτσι ιδρύεται ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης και όταν στις αιτιολογίες της, που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του σε ζήτημα, που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι' έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε, κατ' ανέλεγκτη κρίση, εκτός των άλλων, ότι "με την υπ' αριθμ. 1003072/287/Δ0010/08-02-2005 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, δημοσιευμένη νομίμως στο με αριθμό 191/τ.

Δ/18-02-2005 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, κηρύχθηκε η αναγκαστική απαλλοτρίωση της προσδιοριζόμενης στην ανωτέρω απόφαση έκτασης συνολικού εμβαδού 810,646,63 τ.μ. για λόγους δημοσίας ωφελείας, και συγκεκριμένα: α) για την κατασκευή Ε.Ο. Σχηματαρίου - Χαλκίδας από χ.θ. 2+ 933,5 ο έως χ. θ. 7+884 στην περιοχή του Δήμου Αυλίδος στο Νομό Ευβοίας, και β) για τη βελτίωση - διαπλάτυνση της Ε.Ο.

Σχηματαρίου - Χαλκίδας στο τμήμα: Ε.Ο. Αθηνών -Λαμίας έως χ.θ. 2 +933,5ο στους δήμους Σχηματαρίου Βοιωτίας και Αυλίδας Ευβοίας και το τμήμα από χ.θ. 7 + 884 έως υψηλή γέφυρα στο Δήμο Αυλίδας Ν. Ευβοίας. Η ανωτέρω έκταση φαίνεται με κλίμακα 1:500 στα από 15-01-2004 κτηματολογικά διαγράμματα και στους αντίστοιχους κτηματολογικούς πίνακες της Διεύθυνσης Τοπογραφήσεων και Απαλλοτριώσεων Δ12 του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., τα οποία έχει συντάξει στις 14-11-2003 ο τοπογράφος μηχανικός Γ.

Σ. και έχουν εγκριθεί με την υπ' αρ. Δ 12/30235/15-1-2004 απόφαση της ανωτέρω υπηρεσίας. Η απαλλοτρίωση κηρύχθηκε υπέρ και με δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 653/1977, ως έχουν τροποποιηθεί, και η χρηματοδότηση της θα πραγματοποιηθεί από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για έργα αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων, (αριθμό έργου 1003ΣΕ07130016).

Στις άνω απαλλοτριωθείσες εκτάσεις περιλαμβάνονται και οι ιδιοκτησίες των αιτούντων..., και δη αυτές που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του δημοτικού διαμερίσματος Σχηματαρίου του Δήμου Σχηματαρίου και δη οι αναφερόμενες στις ΚΠ με αριθμ.1, 2, 16, 21, 33α, 33β, 34, 35, 40, 41, 46, 79, 80, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 17, 18 και 19, 20 και 22, 25, 26, 27, 28, 30 και 31, 36, 37 και 38, 39, 43, 44, 47, 50 και 51, 53, 52, 54, 55, 62, 60, 61, 64 και 71, 72, 73, 74, 78, 63 και 70 1' και 2' Κύριοι των άνω ιδιοκτησιών στους άνω κτηματολογικούς πίνακες με τους προαναφερόμενους αριθμούς φέρονται οι αιτούντες...

Εξάλλου, υπόχρεο προς αποζημίωση των αιτούντων είναι το Ελληνικό Δημόσιο...... Όλα ανεξαιρέτως τα απαλλοτριούμενα ακίνητα με αριθ. Κ.Π. 1-80 βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλης στα διοικητικά όρια του δημοτικού διαμερίσματος Σχηματαρίου, όπως προλέχθηκε, του Δήμου Σχηματαρίου, είναι χέρσα, μη ποτιστικοί αγροί, εμπίπτουν στο αντικειμενικό σύστημα προσδιορισμού αξιών, η δε αντικειμενική τους αξία ποικίλλει, διότι άλλοι έχουν πρόσοψη στην εθνική οδό Σχηματαρίου-Χαλκίδος, άλλοι έχουν πρόσοψη σε αγροτική οδό και άλλοι είναι τυφλοί.

Τα χαρακτηριστικά αυτά των άνω ιδιοκτησιών επιβεβαιώνονται από τον με ημερομηνία 15-1-2004 κτηματολογικό πίνακα του Χ. Μ. , που έχει εγκριθεί με την Δ 12/30235/15-1-2004 απόφαση της Διεύθυνσης Τοπογραφήσεων και Απαλλοτριώσεων Δ12 του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Παράλληλα επίσης η περιοχή που βρίσκονται οι άνω ιδιοκτησίες είναι αμιγής βιομηχανική και ο προορισμός τους συνίσταται μόνο σε βιομηχανική και βιοτεχνική χρήση και καθόλου για οικιστική ανάπτυξη, διότι έχει βιομηχανικούς ρύπους, καθώς και ηχορύπανση, απέχει δε από το Σχηματάρι δύο χιλ/τρα και άνω, και άλλες έχουν πρόσοψη επί της Εθνικής οδού (Σχηματαρίου - Χαλκίδος), άλλες δεξιά και αριστερά της οδού αυτής, άλλες εφάπτονται αυτής.

Εξυπηρετείται δε η περιοχή από όλα τα δίχτυα κοινής ωφέλειας, πλην αποχέτευσης, και εξυπηρετείται από υπεραστική συγκοινωνία. Στην περιοχή ευρίσκονται βιομηχανίες όπως η ΚΝΟRR, …, ΣΙΓΜΑ-ΒΑΒΕΕ, …, ΕΛΓΚΕΠΕ ΑΒΕΕ, ΡΕΝΟΛΙΤ ΕΛΛΑΣ ΑΕ κλπ. Η αντικειμενική αξία των απαλλοτριουμένων ακινήτων, που προκύπτει για κάθε ακίνητο επί τον συντελεστή 1,30 για όσα έχουν πρόσωπο σε υφισταμένη εθνική ή επαρχιακή οδό, επί τον συντελεστή 1,00 για όσα έχουν πρόσωπο σε αγροτική οδό και με τον συντελεστή 0,90 για όσα είναι τυφλά, και εφόσον ανήκουν στο Ν.

Βοιωτίας και δη στα παραπάνω διοικητικά όρια του Σχηματαρίου ανέρχεται για 1)εδαφικές εκτάσεις με πρόσωπο σε εθνική ή επαρχιακή οδό, μη ποτιστικές, με ελιές, υπ' αριθ. κτηματ. πίνακα: 5, 6, 9, 10, 11, 13, 17, 19, 20, 22, 25, 26, 27, 31, 72, 73, 74 και 78 σε 2,66 Ευρώ/μ2 2) εδαφικές εκτάσεις με πρόσωπο σε εθνική ή επαρχιακή οδό, μη ποτιστικές, με ελιές, συνιδιοκτήτες, υπ' αριθ.

κτηματ. πίνακα 18 και 71 σε 2,39 Ευρώ/ μ2 3) εδαφική έκταση με πρόσωπο σε αγροτική οδό, μη ποτιστική με ελιές υπ' αριθ. κτηματ. Πίνακα 23 σε 2,04 Ευρώ/ μ2 4) εδαφικές εκτάσεις χωρίς πρόσωπο σε οδό ή κοινόχρηστο χώρο (τυφλές) μη ποτιστικές, με ελιές υπ' αριθ. κτηματ. πίνακα 8 και 12 σε 1,84 Ευρώ/μ2 5) εδαφικές εκτάσεις με πρόσωπο σε εθνική ή επαρχιακή οδό, μη ποτιστικές, μονοετούς καλλιέργειας, υπ' αριθ.

κτηματ. πίνακα 3, 4, 7, 28, 32, 33α, 34, 35, 36-, 37, 38, 39, 40, 42, 43, 44, 47, 48, 49, 50, 51, 53, 54, 55, 56, 60, 62, 66 και 70 σε 1,90 Ευρώ/μ2 6) εδαφικές εκτάσεις με πρόσωπο σε εθνική ή επαρχιακή οδό, μη ποτιστικές μονοετούς καλλιέργειας, συνιδιοκτήτες υπ' αριθ. κτηματ. πίνακα 30, 52 και 61 σε 1,71 Ευρώ/μ2 7) εδαφικές εκτάσεις με πρόσωπο σε αγροτική οδό μη ποτιστικές, μονοετούς καλλιέργειας υπ' αριθ.

κτηματ. πίνακα 57, 58 και 63 σε 1,46 Ευρώ/μ2 8) εδαφική έκταση με πρόσωπο σε αγροτική οδό, μη ποτιστική, μονοετούς καλλιέργειας, συνιδιοκτήτη υπ' αριθ. κτηματ. πίνακα 64 σε 1,31 Ευρώ/μ2 9) εδαφικές εκτάσεις χωρίς πρόσωπο σε οδό ή κοινόχρηστο χώρο (τυφλές) μη ποτιστικές, μονοετούς καλλιέργειας υπ' αριθ. κτηματ. πίνακα 29 και 77 σε 1,31 Ευρώ/μ και 10) εδαφικές εκτάσεις θαμνώδεις, με πρόσωπο σε εθνική ή επαρχιακή οδό υπ' αριθ.

κτηματ. πίνακα 79 και 80 σε 0,475 Ευρώ/μ2. Εξάλλου η επιτροπή του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001 στην από 12-10-2005 έκθεση της εκτιμά την αξία των επικειμένων των ως άνω ιδιοκτησιών ως εξής: 1) ελιές μεγάλες σε 115 Ευρώ ανά τεμάχιο 2) ελιές μεσαίες σε 80 Ευρώ ανά τεμάχιο 3) ελιές μικρές σε 50 Ευρώ ανά τεμάχιο 4) αξία μανδροτοίχων από οπλισμένο σκυρόδεμα τοιχείο αντιστήριξης σε 150 Ευρώ ανά κ.μ.5 5) αξία μανδροτοίχων από τσιμεντόλιθους σε 15 Ευρώ ανά τ.μ. 6)αξία μανδροτοίχων λιθόκτιστου σε 250 Ευρώ ανά κ.μ. 7)αξία περίφραξης από συρματόπλεγμα και σιδηρ/νες σε 8 ευρώ ανά τ.μ.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδος με την υπ' αριθ. 70/2006 απόφαση του, και με κρίσιμο χρόνο την 24-3-2006 (ημερομηνία συζήτησης), καθόρισε προσωρινά την αποζημίωση για την απαλλοτρίωση αυτή στα ποσά που εκεί αναφέρονται και ταυτίζονται με αυτά του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας, που αναφέρθηκε παραπάνω, ο οποίος είναι κρίσιμος και για τον οριστικό καθορισμό της προκείμενης αποζημιώσεως, αφού έκτοτε μέχρι τη συζήτηση της παρούσης (20-2-2007) δεν παρήλθε έτος...

Οι αναιρεσείοντες-αιτούντες προσδιορίζουν την αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου των σε 100 ευρώ ανά τ.μ., προσκομίζουν δε ως συγκριτικά στοιχεία: "1) το με αριθμό ... /21-12-2006 προσύμφωνο αγοραπωλησίας ακινήτου της Σ/φου Θηβών Ασημίνας Γκόγκου, από το οποίο προκύπτει ότι το συμφωνημένο τίμημα για ακίνητο στη βιομηχανική περιοχή του Δήμου Σχηματαρίου που εφάπτεται της Εθνικής οδού και απέχει δύο χιλ/τρα από το ακίνητο των αιτούντων αυτών (γ' αίτηση) ορίστηκε στα 70 ευρώ ανά τ.μ.

Το συγκριτικό αυτό στοιχείο ανεξαρτήτως του γεγονότος που δεν αποδείχτηκε αν επακολούθησε και το οριστικό συμβόλαιο, δεν είναι πρόσφορο διότι το εν λόγω ακίνητο εφάπτεται και Εθνικής οδού και απέχει περί τα 2 χιλ/τρα από το ακίνητο των αιτούντων. 2) την υπ' αριθ. 880/2001 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία καθορίστηκε τιμή μονάδος αποζημίωσης, με κρίσιμους χρόνους 3-9-1998 και 9-1-2001, στο ποσό των 18.000 δρχ.

ανά τ.μ. και 15.000 δρχ. ανά τ.μ. για απαλλοτριωθέντα ακίνητα που απέχουν 500 μέτρα από το κέντρο του Σχηματαρίου, 350 μέτρα από την Εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. Το συγκριτικό αυτό στοιχείο δεν είναι πρόσφορο διότι τα απαλλοτριούμενα πλεονεκτούν, μεν έναντι των συγκρινόμενων ως προς τον κρίσιμο χρόνο υπολογισμού της αξίας τους, αλλά μειονεκτούν ως προς τη θέση και 3)την από 20-12-2006 τεχνική έκθεση του τοπογράφου Α.

Γ. , στην οποία αναβιβάζει την αξία του ακινήτου των αιτούντων της τρίτης αίτησης σε 120 ευρώ ανά τ.μ.". Το υπόχρεο σε αποζημίωση Ελληνικό Δημόσιο εκτίμησε την αξία των απαλλοτριουμένων ακινήτων στα ποσά της αντικειμενικής τους αξίας... Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας για τις εδαφικές εκτάσεις που απαλλοτριώθηκαν με τους ως άνω αριθ.

ΚΠ, πλην της υπ'αρ.71, στο ποσό των δώδεκα (12) ευρώ ανά τ.μ. ενώ για την υπ'αρ.71 όρισε στο ποσό των δέκα (10) ευρώ ανά τετρ.μέτρο. Επίσης με πλήρη επαρκή χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά αιτιολογία το Εφετείο καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωση των επικειμένων στις απαλλοτριούμενες εδαφικές εκτάσεις ελαιοδένδρων, αναλόγως του μεγέθου τους, του κτίσματος από πλινθοδομή, του μανδρότοιχου και του τοίχου από σκυρόδεμα και του συρματοπλέγματος ανάλογα με το ύψος αυτού (1,50 μ.

και 1,80 μ. αντίστοιχα). Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο καθόρισε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριουμένων εδαφικών εκτάσεων των αναιρεσειόντων και των επικειμένων σ'αυτές ελαιοδένδρων και κτισμάτων με ανεπαρκείς αιτιολογίες καθ' όσον ειδικότερα:

α) Δεν αναφέρει αν η με αρ. 28/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θηβών με την οποία καθορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως είναι ή όχι και για ποιό λόγο πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, β) Δεν αναφέρει αν θεωρεί πρόσφορο αποδεικτικό μέσο την από 12-7-2004 έκθεση εκτίμησης της ΔΟΥ Θηβών με την οποία το απαλλοτριούμενο ακίνητο του αιτούντα και ήδη αναιρεσείοντα Ν.

Σ. εκτιμήθηκε σε 13.20 ευρώ ανά τ.μ., γ) διαλαμβάνει ανεπαρκείς αιτιολογίες αναφορικά με το λόγο για τον οποίο έκρινε απρόσφορα τα ως κατωτέρω αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα: 1. την 88/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας με την οποία στην περιοχή Βαθέος Αυλίδος για απαλλοτριωθέν ακίνητο καθορίστηκε τιμή 45 ευρώ ανά τ.μ.

με κρίσιμο χρόνο 14-4-2006 και 2. την 12777/1995 απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία και με κρίσιμο χρόνο 23-2-1995 καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδος σε 29.325 ευρώ για απαλλοτριούμενα ακίνητα εφαπτόμενα ή εγγύτατα ευρισκόμενα της Εθνικής οδού Σχηματαρίου - Λαμίας. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος όσον αφορά την υπό στοιχείο α αιτίαση ως αβάσιμος, καθ' όσον, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά από το Εφετείο η απαλλοτρίωση των και ήδη απαλλοτριωθέντων ακινήτων για τα οποία καθορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης με την ως ανωτέρω απόφαση, δεν συντελέστηκε λόγω μη καταβολής της αποζημίωσης εντός της δεκαοκτάμηνης προθεσμίας, ενώ εξ άλλου, όσον αφορά την υπό στοιχείο β αιτίαση, ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθ' όσον ελλείψεις αναγόμενες στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. 'Ομοια αξιολογείται ο αναιρετικός αυτός λόγος όσον αφορά την υπό στοιχείο γ αιτίαση ανεξάρτητα από το γεγονός ότι σαφής αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται των λόγων για τα οποία τα συγκριτικά αυτά στοιχεία κρίθηκαν πρόσφορα.

Περαιτέρω και ο τέταρτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι παρά το γεγονός ότι η αντικειμενική αξία των απαλλοτριούμενων ακινήτων διαφοροποιείται ανάλογα με το αν υπάρχει πρόσωπο σε εθνική - αγροτική οδό, ή είναι τυφλά καθόρισε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως ενιαία για όλα τα ακίνητα ήτοι 12 ευρώ ανά τμ και για την υπό στοιχείο 71 απαλλοτριούμενη ιδιοκτησία 10 ευρώ ανά τμ.

χωρίς να αιτιολογεί το διαχωρισμό αυτό, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθ' όσον πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου. Τέλος και ο έκτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το εφετείο δεν αιτιολογεί παντελώς πως κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με την αξία των επικειμένων στα απαλλοτριούμενα ακίνητα (δένδρων, μανδροτοίχων, συρματοπλέγματος), είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί μόνο το τι αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς και πλήρως και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Επειδή, κατά το άρθρο 321 ΚΠολΔ δεδικασμένο, το οποίο, κατά το άρθρο 332 ΚΠολΔ λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, εμποδίζει δε το δικαστήριο να ερευνήσει την ίδια υπόθεση και πάλι, χάριν του δημόσιου συμφέροντος και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων μεταξύ των αυτών διαδίκων δημιουργούν οι οριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, δηλαδή οι τελεσίδικες.

Από τις διατάξεις δε των άρθρων 322, 324, 331 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι δεδικασμένο υπάρχει μεταξύ των ίδιων προσώπων με την ίδια ιδιότητα μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφ' όσον πρόκειται για το αυτό αντικείμενο και την αυτή ιστορική και νομική αιτία. Το δεδικασμένο καλύπτει ως ενιαίο σύνολο, ολόκληρο το δικανικό συλλογισμό βάσει του οποίου το δικαστήριο κατέληξε στην αναγνώριση της επίδικης έννομης σχέσης.

Συγκεκριμένα καλύπτει α) το δικαίωμα που κρίθηκε (την έννομη σχέση που αναγνωρίστηκε), β) τη νομική αιτία, ήτοι το νομικό χαρακτηρισμό που δόθηκε από το δικαστήριο στα πραγματικά περιστατικά κατά την υπαγωγή τους στη σχετική διάταξη νόμου που εφάρμοσε και γ) την ιστορική αιτία που έγινε δεκτή (κατά τα πραγματικά περιστατικά που ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της έννομης σχέσης).

Η ταυτότητα της νομικής αιτίας προϋποθέτει θεμελίωση και των δύο αγωγών στο ίδιο νομικό γεγονός που αφορά τη συγκεκριμένη έννομη σχέση. Ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει όταν τα ίδια πραγματικά περιστατικά που συγκρότησαν την ιστορική βάση της πρώτης αγωγής και με την ίδια νομική διάταξη στηρίζουν και τη μεταγενέστερη αγωγή.

Εξ άλλου, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, εξετάζοντας αυτεπαγγέλτως, η μετά από πρόταση κάποιου διαδίκου, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του δεδικασμένου, δέχεται, παρά το νόμο, ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει δεδικασμένο. Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, κατά τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των απαλλοτριούμενων ακινήτων δεν έλαβε υπόψη το δεδικασμένο που απορρέει από την 28/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θηβών όσον αφορά το ύψος της ορισθείσης τιμής μονάδος καθ' όσον ειδικότερα, με αυτή, η αξία των ήδη απαλλοτριούμενων ακινήτων καθορίστηκε στο ποσό των 45 ευρώ/τμ.

και με την προσβαλλόμενη στο ποσό των 12 ευρώ/τμ. πλην της με αρ. ΚΠ 71 ιδιοκτησίας για την οποία καθορίστηκε στο ποσό των 10 ευρώ/τμ. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος λόγω ελλείψεως της απαιτούμενης κατά νόμο προϋποθέσεως για την ύπαρξη δεδικασμένου της ταυτότητας της ιστορικής αιτίας καθώς, με την επικαλούμενη ως άνω απόφαση καθορίστηκε τιμή μονάδος αποζημιώσεως για τα και ήδη απαλλοτριούμενα ακίνητα με κρίσιμο χρόνο την 3-9-1998 ενώ με την προσβαλλόμενη απόφαση με κρίσιμο χρόνο την 24-3-2006 ήτοι της συζητήσεως των αιτήσεων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και την 20-2-2007 ήτοι της συζητήσεως της ένδικης αιτήσεως ενώπιον του Εφετείου (20-2-2007) για τις ιδιοκτησίες με αρ.

ΚΠ 64 και 71 καθώς και 63 και 70 κατά τις οποίες αντίστοιχα ασκήθηκε παρέμβαση στο ακροατήριο καθώς και η από 24-10-2006 αίτηση για απ' ευθείας καθορισμό από το εφετείο οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η απαλλοτρίωση, για την οποία εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση δεν συντελέσθηκε λόγω μη καταβολής της καθορισθείσης δι' αυτής προσωρινής τιμής μονάδος αποζημιώσεως και με την έννοια αυτή ήρθη η απορρέουσα εξ' αυτής δεσμευτικότητα.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούνται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός.

Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Ο λόγος όμως αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνον είναι κατ' ουσία βάσιμος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο, κατά τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των απαλλοτριούμενων ακινήτων δεν έλαβε υπόψη τα ως κατωτέρω αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίστηκαν, α) αντίγραφα αεροφωτογραφιών από το δικτυακό τόπο Google, χωρίς ειδικότερο ποσοτικό και κατά περιεχόμενο προσδιορισμό τους στις οποίες απεικονίζεται η πυκνότατη βιομηχανική ανάπτυξη της επίδικης περιοχής με την εγκατάσταση μεγάλων εργοστασίων η οποία εκτείνεται στο τρίγωνο που σχηματίζεται από την Ε.Ο.

Σχηματαρίου - Λαμίας και την Ε.Ο. Σχηματαρίου Χαλκίδας και β) το ... /8-10-1999 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμ/φου Αθηνών Τριάδας Καραγιαννάκου-Μαρίνου που με επίκληση προσκόμισε ο εκ των αναιρεσειόντων Ν. Σ. (32ος) από την οποία προκύπτει ότι το έτος 1999 που αγόρασε την επίδικη έκταση, αυτή εκτιμήθηκε από την αρμόδια ΔΟΥ στο ποσό των 13,20 ευρώ/τμ.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθ' όσον από τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή διαβεβαίωση ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως οι διάδικοι σε συνδυασμό με τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, κατά το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματός του αναφορικά με την αξία των απαλλοτριούμενων ακινήτων, συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία και τα επικαλούμενα ως άνω.

Επειδή, πράγματα κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο καίτοι προτάθηκαν νομίμως, συνεπάγεται κατά τη διάταξη αυτή την αναίρεση της απόφασης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος ουσιαστικού ή δικονομικού. "Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, όχι δε οι αρνητικοί ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια κατά ένα μέρος από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος του ότι δεν υπέστη μείωση της αξίας του το εναπομείναν τμήμα των ιδιοκτησιών του εκ των αναιρεσειόντων Ν.

Σ. , μετά την απότμηση του απαλλοτριωθέντος μέρους αυτών, δεν έλαβε υπόψη τους νομίμως προταθέντες ισχυρισμούς του με τις υποβληθείσες ενώπιον αυτού προτάσεις του ότι τα με αρ. ΚΠ 63 και 70 ακίνητα της ιδιοκτησίας του αγοράστηκαν για την ανέγερση βιομηχανικού κτιρίου κατασκευής επίπλων κουζίνας για την κατασκευή του οποίου υποβλήθηκε στη Πολεοδομία Θηβών η από 15-5-2005 αίτηση που δεν παραλήφθηκε από την τελευταία διότι η θέση κατασκευής αυτού ενέπιπτε στη ζώνη απαλλοτρίωσης. 'Ότι μετά την κατασκευή της νέας Εθνικής οδού, η θέση του κτιρίου πρέπει να τοποθετηθεί σε άλλο σημείο του ακινήτου σε μεγαλύτερη απόσταση από τον άξονα της οδού, το δε νέο κτίριο, θα υπολείπεται σε κάλυψη λόγω της μείωσης του οικοπέδου κατά 1.194,45 τμ.

και θα απαιτηθεί να υποβληθεί σε επιπρόσθετη δαπάνη εκ του λόγου αυτού για την εκπόνηση νέων μελετών και οικοδομικής άδειας καθώς και για την κατασκευή τοιχίων αντιστήριξης. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι κατά το μέρος αυτό απορριπτέος ως αβάσιμος, δοθέντος οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί αναφέρονται σε ενέργειες του αναιρεσείοντος μετά την κήρυξη της απαλλοτριώσεως.

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 13 παρ 4 του Ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ) σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτριώσεως τμήματος ακινήτου, εξ αιτίας της οποίας το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη υφίσταται σημαντική υποτίμηση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο για την χρήση για την οποία προορίζεται, με την ίδια απόφαση, για τον καθορισμό της αποζημιώσεως, προσδιορίζεται και ιδιαιτέρα αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Από την διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α., συνάγεται ότι, για να είναι πλήρης η αποζημίωση, η οποία οφείλεται ως αντάλλαγμα για την στέρηση της ιδιοκτησίας, πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνον την αξία του απαλλοτριουμένου τμήματος του ακινήτου, αλλά και την ζημία, την οποία υφίσταται ο ιδιοκτήτης, επειδή το τμήμα που του απομένει, μετά την απαλλοτρίωση, γίνεται άχρηστο ή μειώνεται η αξία του.

Στην περίπτωση αυτή, κατά την οποία το απομένον τμήμα υφίσταται σημαντική μείωση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο, ο ιδιοκτήτης του δικαιούται να ζητήσει τον καθορισμό και την παροχή ιδιαιτέρας αποζημιώσεως, είτε κατά την δίκη του προσωρινού καθορισμού, είτε κατ' αυτήν του οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, για το τμήμα που απαλλοτριώθηκε, η αποζημίωση δε αυτή καλύπτει όχι μόνο την, εκ της απαλλοτριώσεως και μόνο της εκτάσεως του όλου ακινήτου, ζημία, αλλά και εκείνη που επήλθε από την εκτέλεση του έργου, για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση του μέρους του ακινήτου (Ολ.

ΑΠ 31/2005). Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 εδ. α ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τ' ακόλουθα αναφορικά με το αν υπέστη σημαντική μείωση ή κατέστη άχρηστο το εναπομείναν εκτός απαλλοτριώσεως τμήμα των ιδιοκτησιών με αρ. ΚΠ 63 και 70 στις οποίες φέρεται ιδιοκτήτης ο εκ των αναιρεσειόντων Ν. Σ. (32ος). Αυτές αποτελούν ενιαία ιδιοκτησία συνολικού εμβαδού πριν την απαλλοτρίωση 21.927 τμ και μετά την απαλλοτρίωση εμβαδού συνολικού 6.496,42 τμ.

απομένει υπόλοιπο 15.430,58 τμ. Τούτο και μετά την απαλλοτρίωση εξακολουθεί να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις και ναι μεν όπως προκύπτει και από την προσκομιζομένη και επικαλούμενη από τον αιτούντα από 21-3-2006 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Γ. Μ. και όπως βεβαιώνει αυτός το κτίριο (βιομηχανικό) που επρόκειτο να οικοδομήσει ο αιτών στο εν λόγω ακίνητο μειώθηκε λόγω της μείωσης της επιφανείας του εκ της απαλλοτρίωσης, πλην όμως εφόσον όπως προελέχθηκε και το υπόλοιπο είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, δεν υφίσταται αυτό μείωση της αξίας του, αφού εξακολουθεί να διατηρεί το χαρακτήρα που είχε και πριν την απαλλοτρίωση και να είναι κατάλληλο για την χρήση που προορίζεται Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε πόσο μειώνεται ο συντελεστής δόμησης του και το ποσοστό καλύψεως, αφού αρμόδια να αποφανθεί επ' αυτού είναι η πολεοδομική αρχή, η οποία και μόνο είναι αρμόδια να εκτιμήσει με βάση την ΖΟΕ και κατόπιν εκτιμήσεως των περιβαλλοντικών όρων την ανώτατη δυνατή οικοδομησιμότητα του ακινήτου, του οποίου ας σημειωθεί το σχήμα κατά την κρίση του δικαστηρίου δεν βοηθά την πλήρη αξιοποίησή του και όχι το γεγονός του ότι απαλλοτριώθηκε τμήμα του.

Εξάλλου όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. 1689/14-5-2004 βεβαίωση του τμήματος πολεοδομικών σχεδίων και εφαρμογή της Δ/νσης ΧΟΠ τη Ν.Α. Βοιωτίας, το εν λόγω ακίνητο έχει προταθεί κατά το μεγαλύτερο τμήμα του σε Ζώνη Γεωργική Γης, στην οποία θα απαγορεύεται η εγκατάσταση βιομηχανικών και κτηνοτροφικών μονάδων και εμπορικών αποθηκών και κατά μικρό τμήμα σε Ζώνη Ανάπτυξης Βιομηχ/κών δραστηριοτήτων Μέσης Όχλησης με εγκατάσταση μονάδων που δεν εκτέθηκαν αέρια λύματα, και επομένως για την έκδοση άδειας ειδικού κτιρίου σε περιοχή στην οποία υπάρχει προτεινόμενη ΖΟΕ όπως εν προκειμένω στο ακίνητο του αιτούντος απαιτείται άδεια ίδρυσης και λειτουργίας από την οικεία Δ/νση Βιομηχανίας καθώς και απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων που να επιτρέπει το είδος και το μέγεθος της δραστηριότητας και βιομηχανικής εγκατάστασης που θα ιδρυθεί που στην περίπτωση του αιτούντος δεν έχουν εκδοθεί, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί εκ των προτέρων να διαγνώσει με βεβαιότητα ότι και εάν ακόμη επέρχεται μείωση και αξίας του υπολοίπου ακινήτου, ότι αυτή οφείλεται αποκλειστικά στην απαλλοτρίωση ή στους λοιπούς λόγους που προεκτέθηκαν, γι' αυτό είναι απορριπτέο το σχετικό αίτημα, περί επιδικάσεως ιδιαίτερης αποζημίωσης, ως αβάσιμο. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο με σαφείς αιτιολογίες κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα περί της μη μειώσεως της αξία του εναπομείναντος εκτός απαλλοτριώσεως τμήματος των ως ανωτέρω ιδιοκτησιών του εκ των αναιρεσειόντων Ν.

Σ. , αφού, όπως δέχθηκε, το εκτός απαλλοτριώσεως τμήμα των ιδιοκτησιών του είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, και από το υπάρχον αποδεικτικό υλικό δεν αποδείχθηκε πόσο μειώνεται ο συντελεστής δόμησης και το ποσοστό καλύψεώς του. Ο πέμπτος κατά συνέπεια λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια κατά ένα μέρος από τους αριθμούς 1 και 19 του ΚΠολΔ και αληθώς από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου και Κώδικα διότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε το περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης αίτημα του εκ των αναιρεσειόντων Ν.

Σ. για το τμήμα των ιδιοκτησιών του μετά την απότμηση του απαλλοτριωθέντος μέρους αυτών, καίτοι το δυνάμενο να κατασκευασθεί κτίριο, υπολείπεται σε κάλυψη, λόγω της μείωσης της επιφάνειας του οικοπέδου, κατά 1.194,45 τμ. ενώ μετά την κατασκευή της νέας εθνικής οδού θα απαιτηθεί να τοποθετηθεί σε άλλο σημείο και σε μεγαλύτερη απόσταση από τον άξονα αυτής επιπροσθέτως δε και δαπάνη για την εκπόνηση νέων μελετών και την έκδοση νέας οικοδομικής άδειας την οποία, όπως προαναφέρθηκε, υπέβαλε μετά την κήρυξη της απαλλοτριώσεως λόγο για τον οποίο και δεν παραλήφθηκε από την Πολεοδομία Θηβών, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι με την επίφαση της σχετικής πλημμέλειας, πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα και αντίθετη περί τούτων κρίση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα πρέπει να απορριφθεί η από 6-6-2008 και με αρ. κατ. 799/2008 αίτηση αναιρέσεως της 3912/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, που παρέστη κατά το άρθρο 242 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις, δεν υποβάλλει αίτημα περί δικαστικών εξόδων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει τον χωρισμό της υποθέσεως και κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 6-6-2008 και με αρ. κατ. 799/2008 αίτηση αναιρέσεως της 3912/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς τους αναιρεσείοντες 1. Ε. Σ. Κ., 2 Γ. Κ. Π. , 3. Ι. Σ. Μ. και 4 Δ. Ε. Κ. ήτοι ως προς τους εκ των αναιρεσειόντων τρίτη, έκτο, έβδομο και εικοστό έκτο, αντίστοιχα.

Απορρίπτει την από 6-6-2008 και με αρ. κατ. 799/2008 αίτηση αναιρέσεως της 3912/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ