Supreme Court allows partial appeal on defamation act expired by statute of limitations while remanding other act.

Απόφαση 2179 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2179/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Βασίλειο Κουρκάκη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπαγεωργίου, περί αναιρέσεως της 1492/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον..., που δεν παραστάθηκε. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Μαϊου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1001/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 524 παρ. 2 ΚΠΔ, αναιρεθείσης της αποφάσεως, εάν η νέα συζήτηση, διατάχθηκε συνεπεία αιτήσεως αναιρέσεως που έγινε μόνο από η υπέρ του καταδικασθέντος το δικαστήριο της παραπομπής έχει δικαιοδοσία να εξετάσει εξ υπαρχής την υπόθεση όταν η απόφαση αναιρέθηκε εξ ολοκλήρου, αν όμως η αναίρεση υπήρξε μερική, δεν θίγεται η απόφαση κατά τις λοιπές αυτής διατάξεις για τις οποίες έχει καταστεί αμετάκλητη.

Ειδικότερα αν αναιρεθεί καταδικαστική απόφαση μόνον ως προς μερικότερη αξιόποινη πράξη ενός κατ' εξακολούθηση εγκλήματος συνακόλουθα δε και ως προς την επιβληθείσα ποινή, έχει κριθεί πλέον η ενοχή ως προς την τέλεση των λοιπών μερικοτέρων αξιοποίνων πράξεων. Το δικαστήριο της ουσίας στο οποίο παραπέμπεται κατά το άρθρο 519 ΚΠΔ, η υπόθεση περιορίζεται στην εξέταση μόνο της μερικότερης αξιόποινης πράξης και δεν έχει εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ενοχή του κατηγορουμένου ως προς τις λοιπές αξιόποινες πράξεις για τις οποίες η κρίση περί ενοχής και η καταδίκη γιαυτές έχει καταστεί αμετάκλητη.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με την υπ' αριθμ. 112/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση που τελέσθηκε στις α) 12-1-1998 και β) 24-5-1998 και του επεβλήθη ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών. Με την υπ'αριθμ. 1899/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου ανηρέθη εν μέρει η ως άνω απόφαση ήτοι ως προς την μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12-1-98 καθώς και ως προς την επιβληθείσα ποινή και παρεπέμφθη η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο.

Το δικαστήριο της παραπομπής με την προσβαλλομένη απόφασή του, ενώ στο σκεπτικό του έκρινε ότι πρέπει να κηρυχθεί ένοχος και για την μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης που έλαβε χώρα στις 12-1-1998, στο διατακτικό του κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα της ως άνω αξιόποινης πράξης που τέλεσε στις α) 12-1-1998 και β) 24-5-1998 και του επέβαλε ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών.

Με την κήρυξη όμως ενόχου του κατηγορουμένου και για την πράξη της 24-5-1998 και την καταδίκη αυτού σε ποινή και για την πράξη αυτή, με την οποία και κατέστησε χείρονα τη θέση του κατηγορουμένου, το δικαστήριο της παραπομπής υπερέβη αρνητικώς την εξουσία του, διότι ο Αρειος Πάγος είχε αναιρέσει την ως άνω υπ' αρ. 112/2005 απόφαση, μόνο ως προς την μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12-1-1998 και ως προς την επιβληθείσα ποινή.

Επομένως οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ, κατ' εκτίμηση αυτών, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, όπως το τελευταίο ισχύει τώρα, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε έτη και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη.

Η προθεσμία αναστέλλεται, για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ωσότου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως όχι πέρα των τριών ετών για πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β, 370 στοιχ. β' και 511, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 50 παρ. 5 του Ν. 3160/2003 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή ως θεσμός δημόσιας τάξης εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη δε και από τον Αρειο Πάγο, ο οποίος διαπιστώνοντας την συμπλήρωση της παραγραφής και μετά την άσκηση της αναίρεσης οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, εφόσον η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή, για το λόγο ότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και περιέχεται σ' αυτή σύμφωνα με τα άρθρα 474 παρ. 2 και 509 ένας τουλάχιστον παραδεκτός λόγος αναίρεσης, από αυτούς που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ο οποίος κρίθηκε βάσιμος.

Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα και για την μερικότερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατ' εξακολούθηση που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12-1-1998 και επέβαλε σ' αυτόν δι' αμφότερες τις πράξεις ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών.

Η πράξη αυτή που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12-1-1998 έχει πλημμεληματικό χαρακτήρα και το αξιόποινο αυτής εξαλείφθηκε λόγω παραγραφής που συμπληρώθηκε μετά τη δημοσίευση της αποφάσεως, αφού από την τέλεσή της (12-1-98) μέχρι τη συζήτηση της παρούσης (17-11-2006) είχε συμπληρωθεί ο χρόνος της οκταετούς παραγραφής.

Λαμβανομένου δε περαιτέρω υπόψη ότι η παραδεκτώς ασκηθείσα αναίρεση περιέχει τους από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ κατ' εκτίμηση αυτών, σαφείς και ορισμένους λόγους αναίρεσης υπερβάσεως εξουσίας που έγιναν δεκτοί, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12-1-1998.

Όμως η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο δικαστήριο που την εξέδωσε για την επιβολή ποινής για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 24-5-1998 για την οποία, σύμφωνα με τα ανωτέρω υπάρχει μετά την 1899/2005 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου αμετάκλητη καταδίκη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1492/2005 απόφασή του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του ... για την μερικώτερη πράξη της συκοφαντικής δυσφημήσεως κατ' εξακολούθηση που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1998 στην Αθήνα και αλλαχού.

Παραπέμπει την υπόθεση για την επιβολή ποινής για την μερικώτερη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης που φέρεται ότι τελέσθηκε στις 24-5-1998 στο ίδιο δικαστήριο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ