Legislator Case Law & Legislation
2178/2018 AI generated

2178/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2178/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

2178/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση για την πληρότητα της αιτιολογίας: αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική, παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά.

Keywords

AI generated
non-roadworthy vehicle vehicle type approval offenses against legal certainty consignment note confiscation of motor vehicle withdrawal of driving license
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2178 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2178/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Κ. του Ν., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Ζαχαριάδη, για αναίρεση της υπ'αριθ. 6280/17-7-2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27-12-2017 (αρ.πρωτ.12133/2017) αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../18.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε:α) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα μόνο ως προς την αξιόποινη πράξη της υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως και να κηρυχθεί αθώος ο κατηγορούμενος και β)να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 27.12.2017 (αρ. πρωτ. 12133/2017) δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6280/17.7.2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης με την οποία ο αναιρεσείων, Δ. Κ. του Ν. κηρύχθηκε ένοχος της νόθευσης εγγράφου με χρήση και υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 473 παρ. 2, 3, 474 παρ.1 και 2 Κ.Ποιν.Δ.) Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά το άρθρο 216 παρ.1 του ΠΚ όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον, σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλαστογραφίας με τη μορφή της νόθευσης εγγράφου, απαιτείται αντικειμενικώς μεν η νόθευση γνησίου εγγράφου, δηλαδή αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του, η οποία μπορεί να γίνει με την προσθήκη ή την εξάλειψη λέξεων, αριθμών ή σημείων, υποκειμενικώς δε δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση των πραγματικών περιστατικών τα οποία απαρτίζουν την πράξη αυτή και περαιτέρω σκοπός του υπαιτίου (υπερχειλής δόλος) να παραπλανήσει με τη χρήση του νοθευμένου εγγράφου άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, δηλαδή τη δημιουργία, κατάργηση ή μεταβίβαση προστατευομένου από το νόμο δικαιώματος, οι οποίες μπορεί να αφορούν τον παραπλανώμενο ή τρίτον, ασχέτως αν επετεύχθη ή όχι η παραπλάνηση (ΑΠ 584/2015).

Χρήση του πλαστού εγγράφου από τον πλαστογράφο αποτελεί η υποβολή ή η παράδοση ως και η αποστολή του πλαστού εγγράφου σε τρίτους, ανεξαρτήτως αν αυτό έγινε με αμοιβή ή όχι για να παραπλανηθεί άλλος με τη χρήση του σε γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Η χρήση του πλαστού εγγράφου όταν τελείται από τον αυτουργό της πλαστογραφίας, παύει να είναι αυτοτελές έγκλημα και θεωρείται ως επιβαρυντική περίσταση της πλαστογραφίας υπό την έννοια ότι λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και επαυξάνει το ελάχιστο όριο αυτής, μη υποκειμένου σε αυτοτελή κύρωση.

Κατά το άρθρο 13 παρ.1 γ του ΠΚ έγγραφο είναι κάθε γραπτό που προορίζεται ή είναι πρόσφορο να αποδείξει γεγονός που έχει έννομη σημασία, όπως και κάθε σημείο που προορίζεται να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός (ΑΠ 8/2017). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 217 παρ.1 του ΠΚ όποιος με σκοπό να διευκολύνει την άμεση συντήρηση, την κίνηση ή την κοινωνική πρόοδο αυτού ή άλλου, καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει πιστοποιητικό ή μαρτυρικό ή άλλο έγγραφο που μπορεί να χρησιμεύσει συνήθως για τέτοιους σκοπούς, ή εν γνώσει του χρησιμοποιεί τέτοιο πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή με χρηματική ποινή.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της πλαστογραφίας πιστοποιητικού συνίσταται στην κατάρτιση πλαστού ή νόθευση εγγράφου, δημοσίου ή ιδιωτικού που ανήκει στην κατηγορία των μαρτυρικών ή πιστοποιητικών. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την πράξη αυτή και σκοπός του υπαιτίου να διευκολύνει με τη χρήση του πλαστού ή νοθευμένου πιστοποιητικού ή μαρτυρικού την άμεση συντήρηση, την κίνηση ή την κοινωνική πρόοδο αυτού ή άλλου, δηλαδή να έχει κάποια ωφέλεια αυτός ή άλλος, σχετικά με τις παραπάνω βιοτικές ανάγκες, χωρίς όμως εντεύθεν να επέρχεται ευθέως βλάβη στις έννομες σχέσεις άλλου.

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι αντικείμενο της κατά το άρθρο 217 πλαστογραφίας, δεν συνιστούν πάντα τα κατά το άρθρο 13 παρ. 1γ ΠΚ έγγραφα, αλλά μόνο πιστοποιητικά ή μαρτυρικά ή και άλλο συναφές έγγραφο το οποίο συνήθως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τέτοιο και ότι ο συνδεόμενος με την τέλεση του αδικήματος του άρθρου 217 ΠΚ σκοπός του υπαιτίου πρέπει να αποβλέπει αποκλειστικά στην άμεση συντήρηση, την κίνηση ή την κοινωνική πρόοδο του δράστη ή κάποιου άλλου, χωρίς όμως η προσδοκώμενη από την πράξη ωφέλεια ή αντίστοιχη ζημία τρίτου να έχουν τη σημασία την οποία έχουν για τη θεμελίωση της βασικής διάταξης του άρθρου 216 ΠΚ.

Στην περίπτωση όμως που από την πλαστογραφία βλάπτεται άλλος ευθέως στις έννομες αυτού σχέσεις ή το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας ή αν γενικότερα η πλαστογραφία γίνεται για άλλο σκοπό εκτός του αναφερομένου στο άρθρο 217, τότε και αν ακόμη χρησιμοποιούνται έγγραφα προβλεπόμενα από το ίδιο άρθρο ως πιστοποιητικά ή μαρτυρικά, εφαρμοστέα τυγχάνει η βασική περί πλαστογραφίας διάταξη του άρθρου 216 παρ.1 ΠΚ και οχι η ειδική του άρθρου 217 ΠΚ (ΑΠ 8/2017).

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ' αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή σκοπός επελεύσεως;

ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση για την πληρότητα της αιτιολογίας: αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική, παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά.

Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως. 'Οταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα.

Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον σης περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας [Α.Π.51/2017, Α.Π. 384/2017].

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετικά έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΟΛ ΑΠ 2/2011, ΑΠ 8/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση το δικάσαν κατ' έφεση Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 6280/17.7.2017 απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του ότι από τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, αποδείχθηκαν τα εξής: "Ο κατηγορούμενος στη Θεσσαλονίκη στις 18.04.2011, σε κάθε δε περίπτωση εντός του χρονικού διαστήματος από τις 18-4-2011 έως τον Αύγουστο 2011, νόθευσε το με αριθμό ....2003/009 αλλοδαπό πιστοποιητικό (εκ ...) έγκρισης οχήματος (πιστοποιητικό ...) προκειμένου να εμφαίνεται ότι είχε ανανεωθεί η ισχύς του συγκεκριμένου εγγράφου έως τις 18.04.2012 από την αρμόδια υπηρεσία της αλλοδαπής (... ...) και ως εκ τούτου παρουσιαζόταν ψευδώς ότι το με αριθμό πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο) φορτηγό βυτιοφόρο όχημα τύγχανε ενεργούς εγκρίσεως για μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων.

Η υποχρέωση του κατόχου τέτοιου βυτίου για την κυκλοφορία του, είναι το παραπάνω πιστοποιητικό να είναι σε ισχύ. Στη συνέχεια δε και στις 29.08.2011 προσκόμισε το παραπάνω έγγραφο στο Ι' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "..." προκειμένου να τύχει εκδόσεως πιστοποιητικού οχήματος για τη μεταφορά επικίνδυνων υλών για το παραπάνω όχημα.

Επίσης, αυτός, στη Θεσσαλονίκη, στις 29.08.2011, πέτυχε με εξαπάτηση να βεβαιωθεί σε δημόσιο έγγραφο αναληθώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, προσκομίζοντας, κατά τα προπεριγραφέντα ως άνω το νοθευμένο και με αριθμό ....2003/009 αλλοδαπό (...) πιστοποιητικό έγκρισης οχήματος (πιστοποιητικό ...) στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ι' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "...", παραπλάνησε αυτούς ως προς το γεγονός, ότι το με αριθμό πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο εκ ...) φορτηγό όχημα, τύγχανε ενεργούς εγκρίσεως για τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων με αποτέλεσμα να εκδώσουν το με αριθμό ...

Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος για την μεταφορά επικίνδυνων υλών. Εξάλλου, όπως σαφώς και μετά λόγου γνώσεως κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας Χ. Π. απαιτούνταν πολλά έξοδα, από πλευράς του κατηγορουμένου προκειμένου το ως άνω αλλοδαπό όχημα το οποίο ήταν σε κακή κατάσταση λόγω της πολυετούς κι έντονης χρήσης του, να επισκευαστεί, ώστε να ληφθεί από αυτόν νόμιμα πιστοποιητικό ..., ενώ χωρίς το ανωτέρω πλαστογραφημένο πιστοποιητικό ...

ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να πωλήσει το παραπάνω όχημα στον Σ. Τ. και να εκδοθεί στο όνομα του τελευταίου ημεδαπή άδεια κυκλοφορίας και πινακίδες κυκλοφορίας, κατά τον χρόνο που αυτός (κατηγορούμενος) ήθελε. Το γεγονός δε ότι μετά την ανάκληση της άδειας και των πινακίδων κυκλοφορίας του ως άνω οχήματος και μέσω νέας διαδικασίας, το έτος 2013, πέτυχε την έκδοση του αναγκαίου δελτίου τεχνικού ελέγχου και την ανάκτηση της άδειας κυκλοφορίας και των πινακίδων, δεν συνηγορεί στο ότι ο κατηγορούμενος δεν τέλεσε τις πράξεις που του αποδίδονται, διότι σαφώς προέβη στις απαραίτητες επισκευές του οχήματος, ώστε ακολούθως να λάβει το απαραίτητο πιστοποιητικό καταλληλότητας μεταφοράς επικίνδυνων υλών από ελληνικό ΚΤΕΟ.

Τέλος, όσο αφορά στην αναγνώριση στο πρόσωπο του κατηγορουμένου της συνδρομής των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 δ' και ε' ΠΚ, οι σχετικοί ισχυρισμοί του πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι λόγω της αοριστίας τους, διότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του κατηγορουμένου αρκέστηκε μόνο στην αναφορά των σχετικών άρθρων, χωρίς την επίκληση κανενός συγκεκριμένου περιστατικού.

Σε κάθε όμως περίπτωση, ελέγχονται απορριπτέοι ως ουσιαστικά αβάσιμοι, διότι αφενός δεν αποδείχθηκε ότι από την τέλεση των ως άνω πράξεων μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος έχει συμπεριφερθεί καλά, αφού δεν αρκεί η απόδειξη της μη κακής συμπεριφοράς του, αλλά πρέπει να αποδειχθεί ότι αυτός συμπεριφέρθηκε καλά με στοιχεία θετικά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τέλεση της πράξης του (αρθρ. 84 παρ. 2 ε' ΠΚ), ενώ εξάλλου δεν αποδείχθηκε ότι στο πρόσωπο του συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει η διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2δ' ΠΚ, αφού από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του.

Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος". Ακολούθως το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στον παρακάτω τόπο και χρόνους με περισσότερες παράνομες πράξεις τις οποίες τέλεσε, πραγμάτωσε περισσότερα εγκλήματα και συγκεκριμένα :

Α) Στον παρακάτω αναφερόμενο τόπο και χρόνο κατήρτισε πλαστό έγγραφο και στη συνέχεια έκανε χρήση του εγγράφου αυτού με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη και στις 18.04.2011 νόθευσε το με αριθμό ....2003/009 αλλοδαπό πιστοποιητικό (εκ ...) έγκρισης-οχήματος (πιστοποιητικό ...) προκειμένου να εμφαίνεται ότι είχε ανανεωθεί η ισχύς του συγκεκριμένου εγγράφου έως τις 18.04.2012 από την αρμόδια υπηρεσία της αλλοδαπής (... ...) και ως εκ τούτου παρουσιαζόταν ψευδώς ότι το με αριθμό πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο) φορτηγό βυτιοφόρο όχημα τύγχανε ενεργούς εγκρίσεως για μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων.

Στη συνέχεια δε και στις 29.08.2011 προσκόμισε το παραπάνω έγγραφο στο Ι' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "..." προκειμένου να τύχει εκδόσεως πιστοποιητικού οχήματος για τη μεταφορά επικίνδυνων υλών για το παραπάνω όχημα. Με την πράξη του δε αυτή πλήρωσε τόσο την αντικειμενική όσο και την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της πλαστογραφίας μετά χρήσεως που περιγράφεται και τιμωρείται απάτη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 εδάφια α' και β' του Π.

Κ. Β) Στη Θεσσαλονίκη, στις 29.08.2011, πέτυχε με εξαπάτηση να βεβαιωθεί σε δημόσιο έγγραφο αναληθώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα: στον ανωτέρω τόπο και χρόνο και προσκομίζοντας, κατά τα προπεριγραφέντα υπό στοιχείο (Α) του παρόντος, το νοθευμένο και με αριθμό ....2003/009 αλλοδαπό (...) πιστοποιητικό έγκρισης οχήματος (πιστοποιητικό ...) στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ι' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "...", παραπλάνησε αυτούς ως προς το γεγονός ότι το με αριθμό πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο εκ ...) φορτηγό όχημα, τύγχανε ενεργούς εγκρίσεως για τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων με αποτέλεσμα να εκδώσουν το με αριθμό ...

Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος για την μεταφορά επικίνδυνων υλών. Με την πράξη του δε αυτή πλήρωσε τόσο την αντικειμενική όσο και την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως που περιγράφεται και τιμωρείται από τη διάταξη του άρθρου 220 παρ. 1 του Π.Κ.

Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην απόφασή του, όσον αφορά την πρώτη αξιόποινη πράξη της νόθευσης εγγράφου με χρήση, την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για τη συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του συγκεκριμένου εγκλήματος και όχι της πλαστογραφίας πιστοποιητικού, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή του αναιρεσείοντος καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα παραπάνω περιστατικά που έγιναν δεκτά στην ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 εδάφ.

β' του Π.Κ., την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και ούτε ευθέως ή εκ πλαγίου παραβίασε, το δε πόρισμα της απόφασης, ως συνδυασμός αιτιολογικού και διατακτικού, δεν είναι ασαφές, αντιφατικό ή με λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Ειδικότερα, στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, συμπληρούμενο από το διατακτικό της, αναφέρεται η νόθευση από τον αναιρεσείοντα του υπ' αριθμ. .../2003 ...

πιστοποιητικού έγκρισης οχήματος (πιστοποιητικού ...) με τρόπο ώστε να εμφαίνεται η ανανέωση της ισχύος του έως 18.4.2012 από την αρμόδια υπηρεσία ... της ..., ο σκοπός του να παραπλανήσει με τη χρήση αυτού (νοθευμένου εγγράφου) τρίτους για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα τους αρμοδίους υπαλλήλους του Ι' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης περί του ότι τούτο ίσχυε μέχρι 18.4.2012 και συνεπώς ότι το υπ'αριθμ.

πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο) από την ... φορτηγό βυτιοφόρο όχημα τυγχάνει ενεργούς έγκρισης για μεταφορά επικινδύνων υλών. Επίσης εξειδικεύεται και η περαιτέρω χρήση του με την παράδοσή του σ' αυτούς από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η επιβαρυντική περίσταση της παρ. 1 περ.

α' του άρθρου 216 ΠΚ, ενώ από τις παραδοχές της απόφασης προκύπτει σαφώς ο δόλος του συνιστάμενος στη γνώση του εγκληματικού αποτελέσματος και τη θέληση για την πραγμάτωσή του καθώς και ο σκοπός του όπως με τη χρήση του νοθευμένου αυτού εγγράφου παραπλανηθούν οι αρμόδιοι υπάλληλοι του άνω ΚΤΕΟ και του χορηγήσουν για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο το σχετικό Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος για τη μεταφορά επικινδύνων υλών.

Οι μερικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες διότι: α) από προφανή παραδρομή την αρχή του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται λόγος για κατάρτιση από τον αναιρεσείοντα πλαστού εγγράφου, ενώ από το υπόλοιπο μέρος του διατακτικού και από όλο το περιεχόμενο του σκεπτικού τα οποία παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, προκύπτει ότι η πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων είναι εκείνη της νόθευσης εγγράφου με χρήση και όχι της κατάρτισης πλαστού β) από το σύνολο των παραδοχών τόσο τα\στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό, ως χρόνος τέλεσης της νόθευσης με χρήση καθορίζεται η 18.4.2011 και δεν υπάρχει ασάφεια ως προς το χρόνο αυτό από την αναφορά στο σκεπτικό ότι "αυτός στη Θεσσαλονίκη στις 18.4.2011 και σε κάθε περίπτωση εντός του χρονικού διαστήματος από 18.4.2011 έως τον Αύγουστο του 2011 νόθευσε..." αφού ο μήνας Αύγουστος του 2011 συναρτάται με τη χρήση από τον αναιρεσείοντα του ως άνω νοθευμένου εγγράφου στο ΚΤΕΟ και γ) ορθά καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων για νόθευση εγγράφου με χρήση (άρθρο 216 παρ.1 εδάφ.

β' ΠΚ) και όχι για πλαστογραφία πιστοποιητικού (άρθρο 217 παρ. 1 ΠΚ), αφού σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, ο αναιρεσείων δεν απέβλεψε στην άμεση συντήρηση, κίνηση ή κοινωνική του πρόοδο, αλλά σκοπός του ήταν μέσω της νόθευσης του πιστοποιητικού να του χορηγηθεί από το ΚΤΕΟ το ως άνω πιστοποιητικό οχήματος (Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου) μεταφοράς επικινδύνων υλών του ανωτέρω φορτηγού, διότι διαφορετικά δεν θα μπορούσε να το πωλήσει στον υποψήφιο αγοραστή Σ.

Τ. και να εκδοθεί στο όνομα του τελευταίου ημεδαπή άδεια κυκλοφορίας και πινακίδες κυκλοφορίας. Επομένως οι εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ'και Ε' Κ.Ποιν.Δ. προβαλλόμενοι λόγοι αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 220 παρ. 1 του ΠΚ "όποιος επιτυγχάνει με εξαπάτηση να βεβαιωθεί σε δημόσιο έγγραφο αναληθώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες καθώς και όποιος χρησιμοποιεί τέτοια ψευδή βεβαίωση για να εξαπατήσει άλλον σχετικά με το περιστατικό αυτό, τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών μέχρι δύο ετών αν δεν τιμωρείται βαρύτερα από τις διατάξεις για την ηθική αυτουργία".

Εξάλλου κατά το άρθρο 13 εδάφ. α' του ίδιου Κώδικα, δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος στον οποίο νόμιμα έχει ανατεθεί έστω και προσωρινά η άσκηση υπηρεσίας, δημόσιας, δημοτικής ή κοινοτικής ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη συγκρότηση του προβλεπόμενου και τιμωρούμενου από την πρώτη από αυτές εγκλήματος της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης απαιτείται:

α) ο δράστης να είναι υπάλληλος κατά την ανωτέρω έννοια και ακόμη να είναι αρμόδιος καθ' ύλην και κατά τόπο για τη σύνταξη ή έκδοση και να ενεργεί μέσα στο πλαίσιο της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί β) έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 13 εδάφ. γ' του ΠΚ το οποίο πρέπει να είναι δημόσιο. Η έννοια του δημοσίου εγγράφου δεν προσδιορίζεται στο άρθρο 13 γ' του Π.Κ.

ή σε άλλη διάταξη του ίδιου Κώδικα Για το λόγο αυτό εφαρμόζεται και στο πεδίο του ποινικού δικαίου το άρθρο 438 του Κ.Πολ.Δ. κατά την έννοια του οποίου δημόσιο έγγραφο είναι αυτό που συντάχθηκε από αρμόδιο καθ' ύλην και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό και προορίζεται για εξωτερική κυκλοφορία προς πλήρη απόδειξη έναντι πάντων κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται με αυτό γ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδούς περιστατικού που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, δηλαδή μπορεί να εισφέρει γένεση, αλλοίωση ή απώλεια δικαιώματος ή έννομης σχέσης δ) η αναληθής βεβαίωση να προκλήθηκε με οποιοδήποτε απατηλό τρόπο διά του οποίου παρασύρθηκε ο δημόσιος υπάλληλος έστω και από αμέλεια ή ευπιστία στην παροχή της βεβαίωσης και ε) δόλος του δράστη που συνίσταται στη γνώση των στοιχείων της πράξης, δηλαδή ότι το βεβαιούμενο στο δημόσιο έγγραφο γεγονός είναι αναληθές και μπορεί να έχει τις συνέπειες αυτές είτε για τον εαυτό του ή για άλλον, αλλά και τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να προβεί στην παραπλάνηση του δημοσίου υπαλλήλου με οποιονδήποτε τρόπο (ΑΠ 694/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. 6280/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών και για την αξιόποινη πράξη της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης, συνιστάμενη στο ότι "πέτυχε να βεβαιωθεί σε δημόσιο έγγραφο αναληθώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και ειδικότερα προσκομίζοντας το νοθευμένο υπ'αριθμ. .../8.2.2003/009 αλλοδαπό (...) πιστοποιητικό έγκρισης οχήματος) στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ι ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "..." παραπλάνησε αυτούς ως προς το γεγονός ότι το υπ' αριθμ.

πλαισίου ...77 αλλοδαπό (εισαγόμενο εκ ...) φορτηγό όχημα ετύγχανε ενεργούς έγκρισης για τη μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων με αποτέλεσμα να εκδώσουν το υπ' αριθμ. ... Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος για μεταφορά επικινδύνων υλών". Με την κρίση του αυτή το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική δίωξη του άρθρου 220 παρ. 1 του ΠΚ, καθόσον χαρακτήρισε ως δημόσιο έγγραφο κατά την έννοια των άρθρων 220 παρ.1 ΠΚ και 438 του Κ.Πολ.Δ.

το υπ' αριθμ. ... "Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος" για μεταφορά επικινδύνων υλών, εκδοθέν από το (Ι ΚΤΕΟ) με τον διακριτικό τίτλο "...", ενώ επρόκειτο για ιδιωτικό έγγραφο εκδοθέν από ιδιωτική επιχείρηση λειτουργούσα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, διότι τα Ιδιωτικά Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου - Ι ΚΤΕΟ (ν. 2962/2001 όπως ισχύει σήμερα) ιδρύονται και λειτουργούν με αποφάσεις των Γενικών Γραμματέων των Περιφερειών από φυσικά ή νομικά πρόσωπα, έχουν ως αποκλειστικό έργο τον τεχνικό έλεγχο των αναφερομένων στο νόμο οχημάτων, διαμορφώνουν ελεύθερα το τιμολόγιο παροχής των υπηρεσιών τους και τελούν δε υπό τον έλεγχο και την εποπτεία της Διεύθυνσης Ασφάλειας Χερσαίων μεταφορών (ΔΑΧΜ) και το Σώμα Ελεγκτών - Επιθεωρητών του Υπουργείου Μεταφορών και σε περίπτωση παράβασης των καθηκόντων τους υπόκεινται στις αναφερόμενες στον ανωτέρω νόμο διοικητικές κυρώσεις χωρίς να είναι δημόσιες υπηρεσίες (πρόστιμο, κ.λπ.) Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικά το έγκλημα της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης για το οποίο επίσης καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα (άρθρο 511 Κ.Ποιν.Δ.) της αναιρετικής πλημμέλειας εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα κεφάλαιά της που αφορούν την καταδίκη του αναιρεσείοντος για την πράξη της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης και δεδομένου ότι δεν συντρέχει περίπτωση παραπομπής της υπόθεσης, αφού δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικώς ως προς τον αναιρεσείοντα το άνω έγκλημα ούτε άλλη αξιόποινη πράξη, να κηρυχθεί αθώος του πιο πάνω εγκλήματος της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης (άρθρο 518 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.), απορριπτομένης κατά τα λοιπά της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την υπ'αριθμ. 6280/17.7.2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης μόνο ως προς τα κεφάλαιά της που αφορούν την καταδίκη του αναιρεσείοντος για την αξιόποινη πράξη της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης και την επιβολή συνολικής ποινής (άρθρο 94 ΠΚ) κατά το μέρος που επαυξήθηκε κατά δύο (2) μήνες η επιβληθείσα για τη συρρέουσα αξιόποινη πράξη του άρθρου 216 παρ.1 ΠΚ ποινή των έξι (6) μηνών.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο Δ. Κ. του Ν. αθώο του ότι: "Στη Θεσσαλονίκη στις 29.8.2011 πέτυχε με εξαπάτηση να βεβαιωθεί σε δημόσιο έγγραφο αναληθώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα στον ανωτέρω τόπο και χρόνο και προσκομίζοντας κατά τα προπεριγραφέντα υπό στοιχεία (Α) του παρόντος το νοθευμένο και με αριθμό .../8.2/2003/009 αλλοδαπό (...) πιστοποιητικό έγκρισης οχήματος (πιστοποιητικό ...) στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ι ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης "..." παραπλάνησε αυτούς ως προς το γεγονός ότι το με αριθμό πλαισίου ...77 αλλοδαπού (εισαγόμενο εκ ...) φορτηγό αυτοκίνητο ετύγχανε ενεργούς εγκρίσεως για τη μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων με αποτέλεσμα να εκδώσουν το με αριθμό …-389 Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου Οχήματος για τη μεταφορά επικινδύνων υλών. Με την πράξη του δε αυτή πλήρωσε τόσο την αντικειμενική όσο και την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης που περιγράφεται και τιμωρείται από τη διάταξη του άρθρου 220 παρ. 1 ΠΚ".

ΑΠΑΛΕΙΦΕΙ από την άνω απόφαση τις διατάξεις: 1)Περί επιβολής ποινής φυλάκισης έξι (6) μηνών για την πράξη της υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης και 2)περί επαύξησης της συνολικής ποινής των έξι (6) μηνών κατά δύο (2) μήνες.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την υπ' αριθμ. 12133/27.12.2017 δήλωση του Δ. Κ. του Ν. προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6280/17.7.2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ