2178/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated2178/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Πρόκειται δηλαδή για γνήσια εγκλήματα παραλείψεως που συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα που παρασχέθηκε η εργασία. Εξ άλλου, έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλομένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 2178 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 2178/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Κομπλιώνα, περί αναιρέσεως της 49/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Απριλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 858/2006.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Α.Ν. 86/1967 όπως ισχύει, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον ίδιο, προς τους υπαγομένους στο Υπουργείο Εργασίας οποιασδήποτε φύσεως οργανισμούς κοινωνικής, πολιτικής η κοινωνικής ασφαλίσεως ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν καταβάλει αυτές, εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητή προς τους ως άνω οργανισμούς, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον 10.000 δραχμών.
Κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου ως άνω άρθρου όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εις αυτόν εργαζομένων με σκοπό απόδοσης στους, κατά την παρ. 1 οργανισμούς και δεν καταβάλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω Οργανισμούς εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών.
Περαιτέρω κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ, χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός, εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, κατά δε το άρθρο 26 παρ. 3 του αν. ν. 1846/1951, που κυρώθηκε με το άρθρο 1 αριθμ. 168 του Ν. 2113/1952 οι εισφορές πρέπει να καταβληθούν μέχρι το τέλος του επομένου μηνός από τον χρόνον ο οποίος έχει ορισθεί.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών εργατικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τον ίδιο και συγκεκριμένη οφειλή αυτού από παρακράτηση ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τους σ' αυτό εργαζομένους και η μη καταβολή των σχετικών ποσών εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητά στον Ασφαλιστικό Οργανισμό στον οποίον είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό.
Πρόκειται δηλαδή για γνήσια εγκλήματα παραλείψεως που συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα που παρασχέθηκε η εργασία. Εξ άλλου, έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλομένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Δ' του ίδιου Κώδικα υπάρχει όταν δεν περιέχονται σ' αυτή με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.
Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από καθένα απ' αυτά ούτε να υπάρχει αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους, απαιτείται όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσεώς του περί της ενοχής του κατηγορουμένου έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά.
Κατ' ακολουθίαν για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του α.ν. 86/1967 αποφάσεως πρέπει, ενόψει του περιεχομένου των ως άνω ουσιαστικών διατάξεων, να περιέχονται σ' αυτή: Τα για τη θεμελίωση των δύο παραπάνω αξιόποινων πράξεων κρίσιμα περιστατικά που είναι η σε συγκεκριμένο χρόνο απασχόληση σε σχέση εξαρτημένης εργασίας ασφαλισμένου στο ΙΚΑ και τα χρηματικά ποσά, που βάσει των τακτικών αποδοχών του προσωπικού όφειλε ο κατηγορούμενος εργοδότης να καταβάλει στο ταμείο ως εργοδοτικές και εργατικές εισφορές και δεν κατέβαλε ή παρεκράτησε (Ολ.
ΑΠ 1/1996). Ο Χρόνος απασχολήσεως και καταβολής των μηνιαίων αποδοχών του προσωπικού, που συμπλέκεται αμέσως με τον χρόνον των δύο αξιόποινων πράξεων είναι κρίσιμος όταν ασκεί επιρροή στην έρευνα της εξάλειψης του αξιοποίνου των πράξεων αυτών λόγω παραγραφής. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημ/κείο Λαμίας που δίκασε ως Εφετείο, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεώς του που παραδεκτώς συμπληρώνεται από το διατακτικό της, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, την οποία στήριξε στα αναφερόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Επειδή τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο, την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος που εξετάσθηκε στο ακροατήριο, και τους ισχυρισμούς του πληρεξούσιου δικηγόρου του κατ/νου αποδείχθηκαν τα εξής:
Ο κατ/νος διατηρούσε μπαρ επί της οδού .... στη Λαμία. Στην ατομική αυτή του επιχείρηση ο κατ/νος απασχολούσε τους .... το διάστημα από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, με ημέρες απασχόλησης 48, σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ., ΔΧ 1998 59.100 δρχ., και από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., η Χ1 από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, σύνολο αποδοχών σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ. ΔΧ 1998 59.100 δρχ. και από 1-1-1999 μέχρι 317-1999 με ημέρες απασχόλησης 138 σύνολο αποδοχών 1.413.120 δχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., .... από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, ημέρες εργασίας 48 σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ., ΔΧ 1998 59100 δρχ., και από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΔΧ 1999 64.000 δρχ., από 1-1-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., ..... , από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, ημέρες εργασίας 48 σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ., ΔΧ 1998 59100 δρχ., και από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΔΧ 1999 64.000 δρχ., από 1-1-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133. 120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., ..... , από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, ημέρες εργασίας 48 σύνολο αποδοχών 472,800 δρχ., ΔΧ 1998 59100 δρχ., κα από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΔΧ 1999 64.000 δρχ. από 1-1-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., .... από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, ημέρες εργασίας 48 σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ., ΔΧ 1998 59100δρχ., από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΔΧ 1999 64.000 δρχ., από 1-1-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., ...... από 1-10-1998 μέχρι 31-12-1998, ημέρες εργασίας 48 σύνολο αποδοχών 472.800 δρχ., ΔΧ 1998 59100 δρχ., και από 1-1-1999 μέχρι 31-7-1999, με ημέρες απασχόλησης 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρ., ΔΠ 1999 135.270 δρχ.
ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΔΧ 1999 64.000 δρχ., από 1-7-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 138, σύνολο αποδοχών 1.413.120 δρχ. ΔΧ 1999 135.270 δρχ. ΕΑ 1999 133.120 δρχ. ΖΧ 1999 64.000 δρχ., ... από 1-7-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 123 σύνολο αποδοχών 1.259.520 δρχ., ΔΧ 1999 157.389 δρχ., και από 1-1-2000 μέχρι 30-6-2000, με ημέρες απασχόλησης 118, σύνολο αποδοχών 1.256.700 δρχ., ΔΠ 2000 140.586 δρχ.
ΕΑ 2000 138.450 δρχ., ... από 1-7-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 123 σύνολο αποδοχών 1.259.520 δρχ., ΔΧ 1999 157.389 δρχ., και από 1-1-2000 μέχρι 30-6-2000, με ημέρες απασχόλησης 118, σύνολο αποδοχών 1.256.700 δρχ., ΔΠ 2000 140.586 δρχ. ΕΑ 2000 138.450 δρχ., .... από 1-7-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 123 σύνολο αποδοχών 1.259.520 δρχ., ΔΧ 1999 157.389 δρχ., και από 1-1-2000 μέχρι 30-6-2000, με ημέρες απασχόλησης 118, σύνολο αποδοχών 1.256.700 δρχ., ΔΠ 2000 140.586 δρχ.
ΕΑ 2000 138.450 δρχ., ..... από 1-7-1999 μέχρι 31-12-1999, ημέρες εργασίας 123 σύνολο αποδοχών 1.259.520 δρχ., ΔΧ 1999 157.389 δρχ., και από 1-1-2000 μέχρι 30-6-2000, με ημέρες απασχόλησης 118, σύνολο αποδοχών 1.256.700 δρχ., ΔΠ 2000 140.586 δρχ. ΕΑ 2000 138.450 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 83, σύνολο αποδοχών 883.950 δρχ., ΕΑ 2000 70.716 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77, σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ., ΕΑ 2000 65604 δρχ., ...
από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77, σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ., ΕΑ 2000 65604 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77, σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ., ΕΑ 2000 65604 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77, σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ., ΕΑ 2000 65604 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77, σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ., ΕΑ 2000 65604 δρχ., ...
από 1-10-2000 μέχρι 31-10-2000 ημέρες απασχόλησης 22, σύνολο αποδοχών 234.300 δρχ., .... από 1-6-2000 μέχρι 30-9-2000 ημέρες απασχόλησης 77 σύνολο αποδοχών 820.050 δρχ. ΕΑ 2000 55604 δρχ. και .... από 1-10-2000 μέχρι 31-10-2000 ημέρες απασχόλησης 22 σύνολο αποδοχών 234.300 δρχ. Οι τελευταίοι δύο εργαζόμενοι υπάγονταν στον κλάδο ασφάλισης 110Α και οι λοιποί εργαζόμενοι στον κλάδο ασφάλισης 1011.
Αβάσιμα, ο κατ/νος επικαλείται με την ένστασή του στο ΙΚΑ ότι δεν έλαβε γνώση της ΠΕΕ επικαλούμενος ότι δεν κατοικούσε στην οδό ... . Ο κατ/νος έλαβε γνώση της ΠΕΕ κατοικούσε στην άνω διεύθυνση, όπου κατοικεί και σήμερα. Αβάσιμα επικαλείται ο κατ/νος ότι ο ... εξυπηρέτηση αυτόν για 3 - 4 ώρες κατά την ημέρα ελέγχου, καθώς εργάζονταν κατά τα ανωτέρω στην επιχείρηση του κατ/νου.
Και η Χ1 εργάζονταν και δεν έκανε τον κατ/νο παρέα με την ιδιότητα της αρραβωνιαστικιάς. Αλλά και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι εργάστηκαν το ανωτέρω χρονικό διάστημα και όχι για λίγες ημέρες. Στην επιχείρηση του κατ/νου εργάστηκε και ο .... και ο .... . Ο κατ/νος, στη Λαμία την 1/11/1998 μέχρι 1/12/2000 τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ....
είδος επιχείρησης ΜΠΑΡ, με διεύθυνση επιχείρησης .... , δεν καταβλήθηκαν για τους άνω εργαζομένους κατά την μισθολογική περίοδο από 1/10/1998 έως 31-10-2000 δραχμές 15.190.200 στην επιχείρηση αυτή με εξαρτημένη εργασία [και αμοιβή] προσωπικό ασφαλισμένο στο Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων δηλαδή σε Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης που υπάγεται στο Υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς το οποίο έπρεπε για την ασφάλιση του παραπάνω προσωπικού να καταβάλει τις παρακάτω εισφορές μέσα σε τριάντα ημέρες, μέσα στον οποίο και εργάστηκε καθένας από το προσωπικό αυτό, διέπραξε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις.
Α] Ενώ είχε νόμιμη υποχρέωση να καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές οι οποίες βάρυναν τον ίδιο [ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ] 10.190.200 δρχ. δεν τις κατέβαλε στον παραπάνω Οργανισμό μέσα σε ένα μήνα από το χρόνο που μπορούσε να ζητηθούν Β] Αφού παρακράτησε τις ασφαλιστικές εισφορές των παραπάνω που εργάστηκαν στην επιχείρηση του [ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ] 5.000.000 δρχ., με σκοπό να τις αποδώσει στο παραπάνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε μέσα σε ένα μήνα από το χρόνο που μπορούσε να ζητηθούν και έτσι πρέπει να τιμωρηθεί για υπεξαίρεση, που έχει ως αντικείμενο τις ασφαλιστικές αυτές εισφορές.
Το κλητήριο θέσπισμα που επιδόθηκε στον κατ/νο έχει όπως και στο διατακτικό και, συνεπώς, περιείχε τα απαραίτητα στοιχεία που απαιτούνται κατά το άρθρο 321 του ΚΠοινΔ για τον καθορισμό της πράξης που αποδόθηκε στον κατ/νο και πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος ο σχετικός λόγος έφεσης του κατ/νου".
Με βάση τα αποδειχθέντα ως άνω περιστατικά το δικαστήριο κατέληξε σε καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση και του επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 18 μηνών την οποία μετέτρεψε σε χρηματική ποινή και χρηματική ποινή 300 ευρώ. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημ/κείο Λαμίας διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την, κατά την ανωτέρω έννοια, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση των παραπάνω εγκλημάτων για τα οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, με αναφορά γενικώς στο είδος τους καθώς και τους συλλογισμούς με τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 και 2 του α.ν. 86/1967 και 375 παρ. 1 του ΠΚ, τις οποίες εφάρμοσε.
Ειδικότερα και σε σχέση με τις προβαλλόμενες αιτιάσεις με τον λόγο αναιρέσεως α) δεν απαιτείτο για την πληρότητα της αιτιολογίας της προσβαλλομένης απόφασης ο καθορισμός του αριθμού των μισθωτών, το ύψος των αποδοχών τους, η αναφορά του χρόνου και του αντικειμένου της απασχόλησης καθενός από τους μισθωτούς που απασχολήθηκαν στην επιχείρηση του αναιρεσείοντος και τα ποσά που καταβλήθηκαν σε καθένα από αυτούς β) για τον σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής του κατηγορουμένου, προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να απαιτείται να εκτίθενται στην απόφαση τι προέκυψε χωριστά από καθένα και η αξιολόγηση των οποίων εμπίπτει στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας γ) αναφέρονται με λεπτομέρεια τα χρηματικά ποσά που βάσει την τακτικών αποδοχών του προσωπικού όφειλε ο αναιρεσείων να καταβάλει ως εργοδοτικές και εργατικές εισφορές στο ΙΚΑ, ενώ προσδιορίζεται και ο ακριβής χρόνος καταβολής τους.
Επομένως ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, για έλλειψη της επιβαλλόμενης αιτιολογίας ως προς το μέρος αυτού με το οποίο προβάλλονται τα αντίθετα των όσων προαναφέρθηκαν, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, ενώ ως προς το μέρος με το οποίο επιχειρείται να αμφισβητηθεί η υπό του δικάσαντος δικαστηρίου ουσιαστική εκτίμηση των αποδείξεων, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού κάτι τέτοιο δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.
Πρέπει συνεπώς, μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς διερεύνηση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ν' απορριφθεί ως αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Απριλίου 2006 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 49/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Λαμίας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ