2176/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2176 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 2176/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μεγάλη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο. Όπως προκύπτει από τις από 8/10/2009 κατατεθειμένες προτάσεις, ο ως άνω αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις 12/7/2007 σύμφωνα με το προσκομισθέν απόσπασμα της υπ' αριθμ.... ληξιαρχικής πράξης θανάτου της ληξιάρχου Αμαρουσίου Αντωνίας Ζουρτσάνου, και την παρούσα δίκη συνεχίζουν οι κληρονόμοι αυτού α) .., β) ..., γ) ..., δ) ..., ε) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φλώρα Τριανταφύλλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 2) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...Ο.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/7/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2545/2003 μη οριστική και 2951/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 8136/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27/6/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 25/9/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από τις ... και .... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσείοντα στις νόμιμες εκπροσώπους και εκκαθαρίστριες της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρίας με την επωνυμία "... ΟΕ". Η ανωτέρω αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και, επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΙΙ.Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997).

Δεν είναι "πράγματα", όμως με την πιο πάνω έννοια, η άρνηση της αγωγής ή ένστασης, αιτιολογημένη ή όχι, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΟλΑΠ 469/1984). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, σχετικά με το αίτημα του αναιρεσείοντος-ενάγοντος για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη, που υπέστη δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Τέλος, ενόψει των συνθηκών που έγινε το ατύχημα, της ηλικίας του ενάγοντος (20 ετών), του είδους του τραυματισμού του τελευταίου (που ήταν σοβαρός) απαίτησε μακροχρόνια και επώδυνη θεραπεία με αλλεπάλληλες εγχειρήσεις, έχει δε ακόμη και σήμερα σοβαρές επιπτώσεις στην κατάσταση της υγείας του, η οποία δεν προβλέπεται να αποκατασταθεί πλήρως, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του πρώτου εναγομένου οδηγού όσον αφορά στην σύγκρουση, καθώς και του βαθμού πταίσματος του ιδίου του ενάγοντος στην έκταση της ζημίας, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των μερών (πλην της ασφαλιστικής εταιρείας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική) πρέπει κατά την κρίση του δικαστηρίου να επιδικασθεί στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, ύψους πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο (άρθρο 932 ΑΚ)".

Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο, κατά το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος για το ανωτέρω αίτημα δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του, ότι υπέστη βαρύτατο οργανικό σύνδρομο, συνεπεία του οποίου δεν είναι δυνατή η νοσηλεία του και έχει προβεί σε απόπειρες αυτοκτονίας, ήτοι δεν έλαβε υπόψη την έκταση, το είδος, την ένταση, τη μονιμότητα και τις επιπτώσεις των ψυχικών βλαβών που υπέστη.

Τα ανωτέρω δεν μπορούν να ιδρύσουν λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά αποτελούν επιχειρήματα για τον προσδιορισμό του είδους και της έκτασης της βλάβης που υπέστη αυτός από την αδικοπραξία, για τα οποία περιέχεται εκτενής αναφορά στις παραδοχές της απόφασης και ως εκ τούτου ο λόγος είναι αβάσιμος και απορριπτέος, υπό την επίκληση δε της ανωτέρω πλημμέλειας πλήττεται στην πραγματικότητα η ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου για την ουσία της υπόθεσης.

Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που αποδίδει στην απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αόριστος και απορριπτέος διότι δεν εξειδικεύεται σ' αυτόν το σφάλμα του δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση δε το από την ανωτέρω αναπτυσσόμενη αιτιολογία της απόφασης προκύπτει, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλους τους προσδιοριστικούς παράγοντες για το ποσό της ηθικής βλάβης.

ΙΙΙ.Σχετικά με το αίτημα του αναιρεσείοντος-ενάγοντος για την επιδίκαση αποζημίωσης σύμφωνα με το άρθρο 931 ΑΚ το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Περαιτέρω, από το ίδιο ως άνω αποδεικτικό υλικό και ειδικότερα από τα προσκομιζόμενα ιατρικά πιστοποιητικά (το από 1-4-2003 αντίγραφο εξιτηρίου της μονάδας εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Αθηνών "...", το από 22-11-2001 εξιτήριο-ιατρική γνωμάτευση του νοσοκομείου Αττικής ..., το ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου θώρακος Αθηνών "...", την από 13-2-2002 ιατρική βεβαίωση και το από 8-3-2002 εξιτήριο της νευροψυχιατρικής κλινικής "...", τις από 12-3-2002, 29-3-2002, 18-7-2002, 10-9-2002, 10-1-2003, 24-3-2003 και 20-1-2005 ιατρικές γνωματεύσεις της νευροψυχιατρικής κλινικής "...", το ...

ιατρικό πιστοποιητικό του ... Νοσοκομείου, το από 29-4-2002 ιατρική γνωμάτευση του νοσοκομείου "....", το από 4-2-2002 ιατρικό σημείωμα του θεραπευτικού κέντρου "..."), αλλά και την με αριθμ. ... ιατρική πραγματογνωμοσύνη του νευρολόγου ψυχιάτρου ..., αποδείχθηκε ότι ο ενάγων ηλικίας σήμερα 24 ετών κατά το ένδικο ατύχημα, όπως προαναφέρθηκε, υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση με αιμορραγία και εγκεφαλικό οίδημα.

Συνεπεία του βαρύτατου αυτού τραυματισμού και των επακόλουθων εγκεφαλικών βλαβών παρουσιάζει αδυναμία βάδισης και αυτοεξυπηρέτησης, ώστε να έχει την ανάγκη των υπηρεσιών τρίτου προσώπου καθόλο το 24ωρο, καθώς και οργανικό ψυχοσύνδρομο με έντονο αρνητισμό και επιθετικότητα απότοκα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης.

Οι επιπτώσεις στη συμπεριφορά του εξαιτίας οργανικής βλάβης θα είναι μακροχρόνιες και πρέπει να είναι υπό συνεχή και συστηματική ιατροφαρμακευτική παρακολούθηση. Η νόσος αυτή είχε ως αποτέλεσμα την απομόνωσή του από κάθε κοινωνικό δεσμό ή σχέση με το κοινωνικό και επαγγελματικό περιβάλλον που ζούσε ως παραγωγικό άτομο.

Η κατάσταση αυτή ισοδυναμεί με αναπηρία, που επιδρά δυσμενώς στις μελλοντικές κοινωνικές και λοιπές συναναστροφές του και στην εν γένει κοινωνική, οικονομική και επαγγελματική του εξέλιξη, από την ηλικία των 20 ετών που τραυματίσθηκε και εφεξής, ώστε θεμελιώνει την εκ του άρθρου 931 ΑΚ πρόσθετη αυτοτελή αξίωση αποζημίωσης, που δεν μπορεί να καλυφθεί εντελώς με τις παροχές που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 929 και 932 ΑΚ, η οποία και πρέπει να γίνει δεκτή κατά ένα μέρος, για το ποσό των τριάντα πέντε χιλιάδων (35.000) ευρώ, ως βάσιμη κατ' ουσίαν".

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό, ότι η αναπηρία του δεν θα του επιτρέψει να τελέσει γάμο και ότι υπέστη υπερκονδύλιο κάταγμα αριστερού βραχιονίου με εκτεταμένη έκτοπη οστεοποίηση με μόνιμη δυσκαμψία.

Τα ανωτέρω δεν μπορούν να ιδρύσουν λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά αποτελούν επιχειρήματα για τον προσδιορισμό της αναπηρίας και, επομένως, ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, υπό την επίκληση δε της ανωτέρω πλημμέλειας πλήττεται στην πραγματικότητα η ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου για την ουσία της υπόθεσης.

Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που αποδίδει στην απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αόριστος και απορριπτέος διότι δεν προσδιορίζεται σ' αυτόν το σφάλμα του δικαστηρίου και σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμος, διότι από το αναπτυσσόμενο παραπάνω περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλους του προσδιοριστικούς παράγοντες για την επιδίκαση του ποσού της αποζημίωσης από το άρθρο 931 ΑΚ.

ΙV.Κατά τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος δεν μπορεί να θεμελιωθεί, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 12/1991).

Κατά τον αριθμό δε 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, σχετικά με το αίτημα του ενάγοντος για επιδίκαση βελτιωμένης διατροφής τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Περαιτέρω, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο ο ενάγων, λόγω του είδους των τραυμάτων του, αλλά και της ηλικίας του (20 ετών) χρειάστηκε, αναγκαίως, προς τόνωση του οργανισμού του, ταχύτερη και αποτελεσματικότερη πόρωση των τραυμάτων του και γενικά αποκατάσταση της υγείας του, να λαμβάνει βελτιωμένη τροφή (κρέατα, ψάρια, γαλακτοκομικά), επί εννέα (9) μήνες, δαπανούσε δε για την αιτία αυτή ημερησίως το ποσό των 10 ευρώ, επιπλέον του ποσού, που συνήθως δαπανούσε πριν το ατύχημα και συνολικά δαπάνησε το ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) (10 ευρώ ημερησίως Χ 30 ημέρες Χ 9 μήνες) ευρώ, ποσό κατά το οποίο ζημιώθηκε.

Ανάγκη λήψης βελτιωμένης τροφής μεγαλύτερης ημερήσιας δαπάνης και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα δεν προκύπτει από τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία και το σχετικό αγωγικό κονδύλιο είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν για το επιπλέον ποσό των ως άνω 2,700 ευρώ, τα όσα δε ισχυρίζεται ο ενάγων-εκκαλών με το σχετικό πέμπτο λόγο της εφέσεώς του (με στοιχ β') είναι αβάσιμα και απορριπτέα".

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το αίτημά του για επιδίκαση πρόσθετης πέραν της βελτιωμένης διατροφής. Από την προσβαλλόμενη απόφαση όμως προκύπτει ότι το Εφετείο απέρριψε το ανωτέρω αίτημα αφού απέρριψε τον σχετικό λόγο της έφεσής του (5ο) και επομένως ο λόγος της αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Με τον ίδιο λόγο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση και την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο παρέλειψε να εξετάσει τον 5ο λόγο της έφεσής του, πλην όμως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ανωτέρω λόγο έφεσης και τον απέρριψε.

Ο λόγος και κατά το μέρος αυτό, επομένως, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αόριστος και απορριπτέος, διότι δεν προσδιορίζεται σ' αυτόν το σφάλμα του δικαστηρίου.

V. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2008). Στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον ίδιο τρίτο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει αδιστάκτως ότι λήφθηκαν υπόψη τα αναφερόμενα στην αίτηση αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα ότι δεν προκύπτει αν έλαβε υπόψη την κατάθεση της μάρτυρός του ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου και την .../26-3-2003 ένορκη βεβαίωση της γιαγιά του ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών. Από τη βεβαίωση όμως του Δικαστηρίου αλλά και το εν γένει περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει με βεβαιότητα ότι λήφθηκαν υπόψη και τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα. Ο τρίτος λόγος, συνεπώς, και κατά το μέρος που προσάπτει στην απόφαση την ανωτέρω πλημμέλεια είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

VI. Κατά το άρθρο 298 εδ α' ΑΚ η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 929 εδ α' ΑΚ σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει, οτιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του.

Ως νοσήλια νοούνται οι δαπάνες που είναι αναγκαίες για τη σωτηρία και την αποκατάσταση της υγείας του παθόντος (φάρμακα, αμοιβή ιατρού, νοσοκομείου κ.ά). και έτσι με κριτήριο την αναγκαιότητα ή όχι πραγματοποίησης της δαπάνης θα υποχρεωθεί ή όχι ο υπόχρεος σε αποζημίωση να καταβάλει τη συγκεκριμένη δαπάνη ως οφειλόμενη ζημία.

Σύμφωνα με τα παραπάνω η καταβολή αμοιβής σε ιατρικό ή νοσηλευτικό προσωπικό νοσοκομείου που είναι ενταγμένο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν αποτελεί αναγκαία δαπάνη για την αποκατάσταση της υγείας του παθόντος, στηρίζεται στην προσωπική επιθυμία του και δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε αίτημα του αναιρεσείοντος-ενάγοντος για επιδίκαση του ποσού των 5.940 ευρώ, που κατά τους ισχυρισμούς του δαπάνησε σε νοσηλευτικό προσωπικό, νοσοκόμες και μεταφορείς κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του ως μη νόμιμο.

Με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο ψευδώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου σχετικά με το αν οι οικειοθελείς καταβολές προς τους ιατρούς και τις νοσοκόμες εντάσσονται στην έννοια των νοσηλίων.

Το Εφετείο, όμως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ανωτέρω διατάξεις και ο λόγος είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που αποδίδει την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι επίσης αβάσιμος και απορριπτέος, διότι το εφετείο έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό και τον απέρριψε.

Απορριπτέος είναι, επίσης, ο λόγος αυτός και κατά το μέρος που αποδίδει την πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, σε κάθε δε περίπτωση για το συγκεκριμένο κονδύλιο είναι αλυσιτελής, διότι αυτό απορρίφθηκε ως μη νόμιμο, αιτιολογία που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης.

Τέλος, και όσον αφορά τη δικαστική δαπάνη, αυτή πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του αναιρεσείοντα, ως εκ της ήττας του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27 Ιουνίου 2008 αίτηση του... για αναίρεση της 8136/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσιες (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Νοεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 23 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ