2174/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2174 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2174/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σπανέλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Γ. χας Χ. Ν., το γένος Δ. Ζ., 2)Γ. Ν. του Χ., και 3)Ε. συζ. Γ. Μ., το γένος Χ. Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Ακρίβη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/3/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πρέβεζας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 103/2012 του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6/7/2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης, ανέγνωσε την από 4/2/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Με το άρθρο 79 παρ. 2 του Αγροτ. Κωδικός, ορίστηκε ότι "οι κατά τον Αγροτικόν Νόμον ως και οι υπό της Επιτροπής Αποκαταστάσεως προσφύγων ή του Δημοσίου ως διαδόχου ταύτης εν γένει αποκατασταθέντες και αποκαθιστάμενοι κληρούχοι γηγενείς και πρόσφυγες από της εγκαταστάσεως των εις τον χορηγηθέντα ή χορηγούμενον αυτοίς κλήρον θεωρούνται ως καλής πίστεως νομής του κλήρου τούτου και προστατεύονται κατά πάσης διαταράξεως ή αποβολής είτε διοικητικώς...είτε και δια των περί νομής παραγγελμάτων και αγωγών ασκουμένων υπό του κληρούχου".

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 189, 193, 207, 208 και 211 του ίδιου κώδικα, σύμφωνα με τις οποίες, μόλις δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η απόφαση του Υπουργού της Γεωργίας περί κυρώσεως της οριστικής διανομής, η κυριότητα των ατομικών κλήρων περιέρχεται αυτοδικαίως στους κληρούχους, που αναγράφονται ως δικαιούχοι στο κυρωθέν κτηματολόγιο, επ' ονόματι των οποίων εκδίδονται οι υποκείμενοι σε μεταγραφή οριστικοί τίτλοι κυριότητας, συνάγεται ότι "εγκατάσταση", κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 79, νοείται η κατά τις διατάξεις του Αγροτικού Κώδικα και των προϊσχυσάντων αυτού αγροτικών νόμων, παραχώρηση ορισμένου κλήρου σε πρόσωπο δικαιούμενο αποκαταστάσεως και ότι από της παραχωρήσεως αυτής ισχύουν επί του κληρούχου οι διατάξεις του ανωτέρω άρθρου, ήτοι αυτός θεωρείται ότι ασκεί με καλή πίστη τη νομή επί του κλήρου, που του παραχωρήθηκε και πριν ακόμη επιληφθεί της κατοχής αυτού, ενώ ο παραχωρηθείς κλήρος δεν είναι δεκτικός νομής παρ' άλλου.

Εξάλλου, η ισχύουσα στο διοικητικό δίκαιο γενική αρχή του σεβασμού των πραγματικών καταστάσεων, που δημιουργήθηκαν με τη σύμπραξη ή την ανοχή της Αρχής, χωρίς να μεσολαβήσει δόλια ενέργεια του διοικούμενου και το περιεχόμενο τους δεν αντίκειται στη δημόσια τάξη, επέχει θέση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, κατά το μέτρο, που αποσκοπεί στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων, που στηρίχθηκαν σ' αυτήν και είναι άξια έννομης προστασίας, ώστε η ανατροπή τους να μη συμβιβάζεται με την έννοια της χρηστής διοίκησης.

Στις διατάξεις δε των παρ. 1 και 2 του άρθρου 2 του ν.δ. 3958/1959 ορίζεται ότι : " 1. Εάν εις κεκυρωμένα διαγράμματα και κτηματολογικούς πίνακας οριστικών διανομών κτημάτων της τέως Ε.Α.Π. παρεισέφρυσαν τεχνικά σφάλματα ή εις τας διανομάς ταύτας υφίστανται ανωμαλίαι τοιαύται, ως εκ των οποίων, η πραγματική κατάστασις εμφανίζεται διάφορος της εις τα στοιχεία διανομής απεικονιζόμενης και συνεπώς, κατά την περί τούτου ητιολογημένην κρίσιν του Υπουργού της Γεωργίας, παρακωλύεται η έκδοσις των οριστικών τίτλων κυριότητος, δύναται δι' αποφάσεως του ανωτέρω Υπουργού, εκδιδομένης μετά γνώμην του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εποικισμού, να επιτραπή εις την οικείαν Επιτροπήν διανομών, όπως αύτη άρη, κατά την δεδικαιολογημένην κρίσιν της, δια πράξεως της τα ως άνω τεχνικά σφάλματα και ανωμαλίας, αναμορφώνουσα τα οικεία σχεδιαγράμματα και κτηματολογικούς πίνακας επί τη βάσει της υφισταμένης πραγματικής καταστάσεως.

Παρέκκλισις από της υφισταμένης πραγματικής ταύτης καταστάσεως χωρεί οσάκις αύτη επιβάλλεται προς τακτοποίησιν θεμάτων κοινοχρήστων χώρων (διάνοιξις οδών προσπελάσεως) ή και δι' ορθογωνισμόν των κληροτεμαχίων. 2. Προς πληρεοτέραν επίτευξιν του δια της προηγουμένης παραγράφου επιδιωκομένου σκοπού, επιτρέπεται και η ολική αναθεώρησις των ως άνω πλημμελών διανομών, ενεργούμενη κατά την διαδικασίαν του άρθρου 186 του Αγροτικού Κωδικός και κατά παρέκκλισιν των εν παραγράφω 5 αυτού οριζομένων, διατηρούμενης πάντοτε της υφισταμένης πραγματικής καταστάσεως, υπό τας ανωτέρω εξαιρέσεις".

Με τις ανωτέρω διατάξεις παρασχέθηκε στον Υπουργό Γεωργίας η εξουσιοδότηση να προκαλεί την αναμόρφωση ή και την ολική αναθεώρηση των διανομών, όταν, εξ αιτίας τεχνικού σφάλματος που παρεισέφρυσε στα επίσημα διαγράμματα και στους κτηματολογικούς πίνακες, αυτό δεν ανταποκρίνονται στη διαμορφωθείσα πραγματική κατάσταση, με συνέπεια να παρακωλύεται η έκδοση των οριστικών τίτλων κυριότητας.

Η θεσπιζόμενη όμως υποχρέωση "διαφυλάξεως της υφισταμένης πραγματικής καταστάσεως" κατά την αναμόρφωση ή την αναθεώρηση των ως άνω διανομών, δεν βρίσκει έδαφος εφαρμογής, όταν η επιχειρούμενη μεταβολή οδηγεί όχι στον εξορθολογισμό του αντικειμένου τους, αλλά όταν οδηγεί στην κατάλυση ή στον περιορισμό των δικαιωμάτων που στηρίχτηκαν σ' αυτή (ΑΠ 1123/2001).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε τα εξής:" Δυνάμει του .../17.12.1977 αγοραπωλητήριου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πρέβεζας Ιωάννη Ραβανού, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πρέβεζας, στις 3-1-1978 (τομ. 221 και α.α. 68), η Α.

συζ. Γ. Ζ., το γένος Μ. Τ., πώλησε και μεταβίβασε στον ενάγοντα το -...- κληροτεμάχιο, εκτάσεως 8.500 τ.μ. και, κατά νεότερη καταμέτρηση, 8.463 τ.μ., στη θέση "…" της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Πρέβεζας, το οποίο προήλθε από την οριστική διανομή του αγροκτήματος "…" Ν. Πρέβεζας, κατά το έτος 1930......Επισημαίνεται ότι, μετά τη διανομή του 1930, η ανατολική πλευρά του ως άνω κληροτεμαχίου (...) και του κάτωθεν αυτού τοιούτου (27) αποτελούσε, σε ευθεία γραμμή, το όριο με την εκτός διανομής έκταση, πέραν δε αυτής με την Εθνική Οδό Πρέβεζας-Ιωαννίνων, όπως εμφαίνεται στο από 180/1-3-2004 απόσπασμα διαγράμματος του τμήματος Τοπογραφικής της Ν.Α.

Πρέβεζας, το οποίο επικαλείται και προσκομίζει ο ενάγων-εφεσίβλητος και στο 3373/9-5-2011 απόσπασμα διαγράμματος του τμήματος Τοπογραφίας, Εποικισμού και Αναδασμού της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι εναγόμενοι-εκκαλούντες. Το εκτός της διανομής του 1930 εδαφικό τμήμα περιλήφθηκε στη μεταγενέστερη (συμπληρωματική) διανομή του 1953, με αριθμό -…-.

Σύμφωνα με το προαναφερόμενο 180/1-3-2004 απόσπασμα διαγράμματος καθώς και το 404/7-5-2004 ίδιο έγγραφο (απόσπασμα διαγράμματος) της αυτής άνω υπηρεσίας, το οποίο επικαλούνται και προσκομίζουν οι εναγόμενοι-εκκαλούντες, το εν λόγω κληροτεμάχιο (…), έχει εμβαδόν 3.400 τ.μ., συνορεύει βόρεια, σε πλευρά μήκους 16 μ. με αγροτική οδό, ανατολικά, σε πλευρά 200 μ., με Εθνική Οδό Πρέβεζας-Ιωαννίνων, νότια, σε πλευρά 18 μ., με αγροτική οδό και δυτικά, εν μέρει με το ...

κληροτεμάχιο (ιδιοκτησία του ενάγοντος), σε πλευρά 100 μ. και εν μέρει με το … κληροτεμάχιο, σε πλευρά 100 μ. Με τον .../28-6-1962 τίτλο κυριότητας του Υπουργείου Γεωργίας, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πρέβεζας, στις 7-3-1964 (τομ. 111, α.α. …), ο ως άνω γεωργικός κλήρος (…), όπως περιγράφεται ανωτέρω, παραχωρήθηκε στο Χ.

Κ. του Ι.. Από τον Ιανουάριο 1957, ο τελευταίος είχε πωλήσει ατύπως το παραπάνω ακίνητο στο Χ. Ν., σύζυγο της πρώτης των εναγομένων-εκκαλούντων και πατέρα των λοιπών. Έκτοτε, αυτός το νεμόταν, με καλή πίστη και με διάνοια κυρίου, συνεχώς, μέχρι το θάνατο του, στις 9-6-1994. Μάλιστα, εντός του ως άνω ακινήτου, φύτεψε μεγάλο αριθμό ελαιόδεντρων, αλλά και οπωροφόρων και καλλωπιστικών δένδρων και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 (περί τα έτη 1963-1964), ανήγειρε οικία, στην οποία και εγκαταστάθηκε με τη σύζυγο και τα τέκνα του (εναγομένους-εκκαλούντες), σήμερα δε κατοικούν η σύζυγος και ο γιος του, πρώτη και δεύτερος εξ αυτών, με την οικογένεια τούτου.

Έτσι, ενόψει της ισχύος από 23-5-1968 του ν.δ 431/1968, ο προαναφερόμενος Χ. Ν. κατέστη κύριος του ως άνω … κληροτεμαχίου, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας. Όπως προαναφέρεται, αυτός απεβίωσε στις 9-6-1994, αδιάθετος, με συνέπεια να υπεισέλθουν στην κληρονομιά, ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, η σύζυγος και τα τέκνα του, ήτοι οι εναγόμενοι-εκκαλούντες, κατά ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου η πρώτη και 3/8 εξ αδιαιρέτου, ο καθένας των λοιπών.

Αυτοί αποδέχθηκαν την κληρονομιά, στην οποία περιλαμβάνεται και το παραπάνω ακίνητο, με τη .../8-9-1995 δήλωση αποδοχής ενώπιον του Συμβολαιογράφου Πρέβεζας Ηλία Ανωμερίτη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πρέβεζας, στις 9-10-1995 (τομ. 429, α.α. …). Πρέπει να επισημανθεί ότι στο εν λόγω συμβολαιογραφικό έγγραφο αναγράφεται, εσφαλμένα, ότι το εμβαδόν του ως άνω κληροτεμαχίου (…) είναι 4.000 τ.μ., αντί του ορθού 3.400 τ.μ., όπως αποδέχονται και οι εναγόμενοι-εκκαλούντες.

Ήδη, όμως, δυνάμει της 1017851/2-2-1981 Κοινής Απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ 84/14-2-1989), είχε απαλλοτριωθεί αναγκαστικά, για τη βελτίωση της Εθνικής Οδού Πρέβεζας-Ιωαννίνων, εκτός των άλλων και τμήμα του ως άνω κληροτεμαχίου των εναγομένων-εκκαλούντων, εμβαδού 2.038 τ.μ., σύμφωνα με το από 30-6-1992 κτηματολογικό διάγραμμα, φωτοτυπικό αντίγραφο του οποίου επικαλείται και προσκομίζει ο ενάγων-εφεσίβλητος και 1.770,15 τ.μ., σύμφωνα με τη νεότερη καταμέτρηση του ορισθέντος από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο πραγματογνώμονος, Π.

Κ., αγρονόμου, τοπογράφου-μηχανικού, όπως εμφαίνεται στο συνημμένο με τη 13/2009 έκθεση πραγματογνωμοσύνης από Αυγούστου 2009 τοπογραφικό διάγραμμα. Είναι γεγονός, βέβαια, ότι η εν λόγω αναγκαστική απαλλοτρίωση έχει μεν συντελεστεί, με την καταβολή στους εναγομένους της ορισθείσας αποζημιώσεως, πλην όμως, λόγω μη εκτελέσεως των έργων, το Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε επιλήφθηκε της απαλλοτριωθείσας έκτασης, με συνέπεια αυτή να παραμένει στην κατοχή τούτων (εναγομένων), όπως και οι ίδιοι, άλλωστε, συνομολογούν.

Οπωσδήποτε, όμως, η έκταση αυτή (1.770,15 τ.μ.) δεν περιλαμβάνεται στην ιδιοκτησία των εναγομένων-εκκαλούντων, η οποία, πλέον, έχει περιοριστεί στα 1.629,85 τ.μ. Αποδείχθηκε, εξάλλου, ότι, από το Δεκέμβριο 1977, οπότε ο ενάγων-εφεσίβλητος κατέστη κύριος του ως άνω κληροτεμαχίου (...), αυτός εγκαταστάθηκε σ' αυτό, φύτεψε δένδρα, κατασκεύασε θερμοκήπια με κηπευτικά, καθώς και οικοδομή, εμβαδού 1.200 τ.μ.

και το οριοθέτησε, γύρωθεν, με σταθερή περίφραξη, αλλού από τοιχοποιία με σιδεριές και αλλού από συρματόπλεγμα με σιδηροπασσάλους, όπως τούτο αποτυπώνεται στο παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα του πραγματογνώμονα, χωρίς, όμως, να περιλάβει, στην ιδιοκτησία του, παραλληλόγραμμο εδαφικό τμήμα, με στοιχεία 6-7-4-5-6 στο ως άνω σχεδιάγραμμα, εμβαδού 743 τ.μ.

Η εδαφική αυτή έκταση (επίδικη) αποτελούσε ανέκαθεν τμήμα του 81 κληροτεμαχίου, ώστε αυτό να έχει εμβαδόν 3.400 τ.μ., σύμφωνα με τη διανομή του 1953 και το ως άνω παραχωρητήριο, εντός της οποίας μάλιστα, έχουν φυτευτεί ελαιόδεντρα και ευκάλυπτοι, έχει κατασκευαστεί θερμοκήπιο, ενώ το νότιο άκρο αυτής καταλαμβάνεται από οίκημα, εμβαδού 41,35 τ.μ., τμήμα της οικίας, που, όπως προαναφέρεται, έκτισε ο δικαιοπάροχος των εναγομένων-εκκαλούντων (Χ.

Ν.), εντός της οποίας διαμένουν σήμερα οι δύο πρώτοι εξ αυτών, με την οικογένεια του δεύτερου, χωρίς τόσον ο Χ. Ν. όσον και οι εναγόμενοι-εκκαλούντες να παρεμποδιστούν ή να οχληθούν καθ' οιονδήποτε τρόπο από την αρχική δικαιούχο του ... κληροτεμαχίου, αλλά και μεταγενέστερα από τον ενάγοντα-εφεσίβλητο. Τα παραπάνω ενισχύονται από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως Δ.

Κ., κατοίκου της περιοχής, που εξετάσθηκε ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ο οποίος, εξ ιδίας αντιλήψεως, διαβεβαιώνει, επιπλέον, ότι ουδέποτε μετακινήθηκαν τα όρια των δύο ακινήτων, τα οποία είναι σε ευθεία γραμμή με την ιδιοκτησία Κ. (κληροτεμάχιο …), ενώ η οριογραμμή της Εθνικής Οδού Πρέβεζας-Ιωαννίνων παραμένει ανέκαθεν σταθερή.

Συνακόλουθα, τα υπό του ενάγοντος-εφεσιβλήτου επικαλούμενα, ότι, περί τον Οκτώβριο του έτους 2003, διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι-εκκαλούντες μετακίνησαν την περίφραξη και κατέλαβαν, παρανόμως και αυθαιρέτως, το επίδικο εδαφικό τμήμα δεν αποδείχθηκαν, εφόσον δεν επιβεβαιώνονται από τις αποδείξεις, λαμβανομένου υπόψη ότι αυτός δεν εξέτασε μάρτυρα στην πρωτοβάθμια δίκη και τυγχάνουν, εντεύθεν, ουσία αβάσιμα.

Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, τα ως άνω υπό του ενάγοντος επικαλούμενα αναιρούνται από το γεγονός ότι η προαναφερόμενη οικία των εναγομένων -τμήμα της οποίας βρίσκεται εντός του επιδίκου- κτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε χρόνο, δηλαδή, κατά τον οποίο κυρία, νομέας και κάτοχος του ... κληροτεμαχίου ήταν η δικαιοπάροχος του ενάγοντος.

Αντίθετα, ο ενάγων, όπως προαναφέρεται, οριοθέτησε την ιδιοκτησία του, με σταθερή περίφραξη, χωρίς να περιλάβει σ' αυτήν, το επίδικο εδαφικό τμήμα, με βάση τον ως άνω τίτλο (.../17-12-1977 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο και το σ' αυτό συνημμένο από Σεπτεμβρίου 1977 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Α. Π.).

Από την εφαρμογή των τοπογραφικών διαγραμμάτων των δύο οριστικών διανομών, ήτοι της αρχικής του 1930, κατά την οποία παραχωρήθηκε το κληροτεμάχιο ... (ιδιοκτησία του ενάγοντος-εφεσιβλήτου) και της συμπληρωματικής τοιαύτης του 1953, με την οποία διανεμείθηκαν τα αδιάθετα τμήματα του αρχικού αγροκτήματος, μεταξύ των οποίων και το κληροτεμάχιο … (ιδιοκτησία των εναγομένων-εκκαλούντων), αποδείχθηκε ότι στη δεύτερη αυτή (συμπληρωματική) διανομή τα όρια των δύο αυτών συνεχόμενων ακινήτων (...

και …) μετακινήθηκαν δυτικότερα, κατά οκτώ (8) μέτρα, σύμφωνα με το 1224/8-11-2004 έγγραφο του Προϊσταμένου του τμήματος Τοπογραφικής της Ν.Α. Πρέβεζας, στο οποίο, μάλιστα, επισημαίνεται ότι πρέπει να γίνει επανοριοθέτηση των αγροτεμαχίων του αγροκτήματος Μύτικα, που προήλθαν από τη διανομή του 1930. Εξάλλου, στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξαν τόσον ο ως άνω ορισθείς πραγματογνώμονας, στη 13/2009 έκθεση του όσον και ο ορισθείς από τους εναγομένους-εφεσιβλήτους τεχνικός σύμβουλος, αγρονόμος τοπογράφος-μηχανικός, Δ.

Λ., στην από 23-6-2010 έκθεση του, την οποία αυτοί επικαλούνται και προσκομίζουν. Από τα παραπάνω καταδεικνύεται, ότι, οπωσδήποτε, από την εγκατάσταση του αρχικού κληρούχου, με βάση το προαναφερόμενο παραχωρητήριο αλλά και του Χ. Ν. και, μετά το θάνατο αυτού, των εναγομένων, το κληροτεμάχιο …, ως προερχόμενο από τη συμπληρωματική διανομή του 1953, είχε τα ίδια όρια και περιλαμβανόταν σ' αυτό το επίδικο τμήμα, το οποίο σύμφωνα με τα διαγράμματα της αρχικής διανομής, ανήκε στο ...

κληροτεμάχιο. Την παραπάνω μετακίνηση των ορίων τους, συνεπεία της συμπληρωματικής διανομής, διαπίστωσαν τόσον ο ενάγων όσον και οι λοιποί ιδιοκτήτες, ομόρων προς δυσμάς της ιδιοκτησίας του, κληροτεμαχίων, προερχομένων από τη διανομή του 1930, μόλις το έτος 2003 και έτσι, αποφάσισαν να ασκήσουν αγωγές, προκειμένου να επιτύχουν την επανοριοθέτηση των ακινήτων τους, με βάση τα τοπογραφικά διαγράμματα της αρχικής διανομής.

Έτσι, με την 1/2005 τελεσίδικη πλέον απόφαση του Ειρηνοδικείου Πρέβεζας, που εκδόθηκε, ερήμην του εναγομένου (ήδη ενάγοντος-εφεσιβλήτου), επί της αγωγής των ιδιοκτητών του 17 κληροτεμαχίου, που συνορεύει προς δυσμάς με την ιδιοκτησία του ενάγοντος, ο τελευταίος υποχρεώθηκε να αποδώσει σ' αυτούς εδαφικό τμήμα 1.007,37 τ.μ.

Τα ίδια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε, ως αποδειχθέντα, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφαση του, έστω και με περιορισμένη αιτιολογία, που πρέπει να συμπληρωθεί με την απόφαση αυτή.......Με τα δεδομένα αυτά καταδεικνύεται, ότι κατά τη συμπληρωματική διανομή του 1953 δεν παρεισέφρυσε τεχνικό σφάλμα στα επίσημα τοπογραφικά διαγράμματα και τους κτηματολογικούς πίνακες, ώστε να συντρέχει νόμιμη περίπτωση διορθώσεως τους, κατά τις διατάξεις του ν.δ. 3958/1959.

Αντίθετα, τα στα έγγραφα αυτά στοιχεία των διαμορφωθέντων κληροτεμαχίων (μεταξύ των οποίων και του …) απεικονίζουν την πραγματική κατάσταση, που διαμορφώθηκε με την ως άνω συμπληρωματική διανομή, η οποία παραμένει υφιστάμενη για χρονικό διάστημα πλέον της πεντηκονταετίας μέχρι την άσκηση της αγωγής, χωρίς πρόσκομμα ή όχληση από τους όμορους ιδιοκτήτες.

Εξάλλου, η προς ανατολάς μετατόπιση των ορίων της ιδιοκτησίας του ενάγοντος-εφεσιβλήτου, προκειμένου να περιληφθεί σ' αυτό το επίδικο τμήμα, θα μεταβάλλει τη μορφή των ως άνω δύο κληροτεμαχίων, όπως αυτά απεικονίζονται στα παραπάνω τοπογραφικά διαγράμματα και των δύο διανομών αλλά και τη γραμμή των ορίων τους, θα προκαλέσει ως άμεση συνέπεια τη μείωση του εμβαδού της ιδιοκτησίας των εναγομένων, κατά 743 τ.μ.

και, εντεύθεν, τη συρρίκνωση της στα 886,85 τ.μ., με αντίστοιχο περιορισμό του δικαιώματος κυριότητας. Επιπρόσθετα, σε μια τέτοια περίπτωση, οι εναγόμενοι-εκκαλούντες θα υποστούν σοβαρή ζημία, αφού, όπως προαναφέρεται, στην επίδικη έκταση βρίσκεται τμήμα της οικίας τους, η αγοραστική αξία της οποίας ανέρχεται, σήμερα, στο ποσό των 150.000 €, υπερβαίνουσα κατά πολύ την αξία του οικοπέδου, που ανέρχεται στα 15.000 €, σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση του ανωτέρω μάρτυρα, η οποία δεν κλονίζεται από τις λοιπές αποδείξεις.

Συντρέχει, λοιπόν, νόμιμη περίπτωση διαφυλάξεως της υφιστάμενης πραγματικής κατάστασης, η οποία διαμορφώθηκε αποκλειστικά από τις ενέργειες των αρχών, που προέβησαν στην παραπάνω διανομή του έτους 1953, δεν αντίκειται στη δημόσια τάξη και έτσι να διασφαλιστούν τα έννομα συμφέρονται των εναγομένων- εκκαλούντων, τα οποία στηρίχθηκαν σ' αυτήν"...Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε κατ' ουσίαν αβάσιμη την ένδικη - από 17.3.2008- διεκδικητική αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος ενάγοντος και αφού δέχτηκε ως βάσιμη και κατ' ουσίαν την έφεση των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγομένων κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το οποίο είχε εκφέρει αντίθετη κρίση, εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και εν τέλει απέρριψε ως κατ'ουσίαν αβάσιμη την αγωγή.

Με βάση αυτά που δέχτηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προεκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του Αγροτικού Κώδικα και του ν.δ. 3958/1958 καθώς και της προπαρατεθείσας γενικής αρχής του διοικητικού δικαίου περί σεβασμού των πραγματικών καταστάσεων, που δημιουργήθηκαν με τη σύμπραξη ή την ανοχή της Αρχής, χωρίς να μεσολαβήσει δόλια ενέργεια του διοικούμενου, ούτε παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 και 16 του α.ν. 431/1968 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της εν γένει εποικιστικής Νομοθεσίας και άλλων τινών διατάξεων", που επικαλείται ο αναιρεσείων και αφορούν στην " δια δικαιοπραξιών εν ζωή εκποίηση οπωσδήποτε διάθεσιν των πάσης φύσεως κλήρων (γαιών οικοπέδων κ.λπ), υπό τον περιορισμό μόνον της μη κατατμήσεως των τεμαχίων της οριστικής διανομής..." και στην εφαρμογή " των διατάξεων του άρθρου 2 του Ν.Δ.3958/59 και επί των τυχόν πλημμελών κατά τας διατάξεις ταύτας διανομών, πασών των κατά τον Αγροτικόν Νόμον εποικισθεισών περιοχών...", αφού, υπό τα προεκτιθέμενα δεδομένα, δεν συνέτρεχε περίπτωση εφαρμογής τους, και συνεπώς, ο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πρώτος και μοναδικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο υπό την επίκληση της πλημμέλειας αυτής υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.7.2012 αίτηση του Δ. Κ. του Π. για αναίρεση της 103/2012 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων.

Διατάσσει να εισαχθεί το κατατεθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Δεκεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ