2174/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2174 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2174/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. ..... και 3. Ασφαλιστικής Εταιρίας ALLIANZ AEΓΑ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρο τους Εμμανουήλ Κοπακάκης, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου:......, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Μαδεντζίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2800/2003 προδικαστική, 5101/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου 8656/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-7-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου ανέγνωσε την από 7-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

-Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι 1) για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 εδαφ. α' Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα και σαφήνεια α) ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας ουσιαστικού δικαίου? και μάλιστα ενάριθμα β) το νομικό σφάλμα δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα και γ) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος πρότασης) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίού για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και η έννομη συνέπεια που βάσει αυτών καταγνώσθηκε και 2) για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, θα πρέπει να διαλαμβάνει α) τις πραγματικές παραδοχές της απόφασης με πληρότητα ή τη μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας β) τον ισχυρισμό (αγωγικό, ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει (Ολ.

ΑΠ 18/2005, 28/1998, 1/1995, 32/1996). Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδαφ. β' Κ.Πολ.Δ., η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν αυτά αφορούν την ερμηνεία των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών. Λόγος αναίρεσης από την παραπάνω διάταξη ιδρύεται όταν το δικαστήριο εσφαλμένως χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει με βάση αυτά την αληθινή έννοια του κανόνα δικαίου ή για να υπαγάγει ή όχι τα πραγματικά γεγονότα της διαφοράς στον κανόνα αυτό και όχι όταν παραβίασε τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, Για το ορισμένο του λόγου αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται ποια συγκεκριμένα διδάγματα παραβιάστηκαν, ο κανόνας δικαίου, στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παράβαση.

Η αοριστία δε του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. (Ολ. ΑΠ 57/1990). Δεν αρκεί για το ορισμένο των λόγων η ανάλυση της έννοιας που αποδίδει ο αναιρεσείων στη φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη και η παράθεση του συμπεράσματος του δικαστηρίου (ΑΠ 784/2006). Η παράθεση των αναγκαίων παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας είναι σύμφωνη με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, διότι εξασφαλίζει την απ' αυτό αξιούμενη δίκαιη δίκη, αφού συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα του δικαιώματος της πρόσβασης του καθένα στα δικαστήρια, το οποίο (δικαίωμα) μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με την άσκηση ορισμένης, σύμφωνα με το νόμο, προσφυγής, οιασδήποτε μορφής, η οποία επιτρέπει λόγω του ορισμένου περιεχομένου της την από το δικαστήριο κρίση (ΑΠ 618 και 1909/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες αφού παραθέτουν στο αναιρετήριο : α) τις επικαλούμενες παραγράφους των προτάσεών τους στο Πρωτοδικείο και Εφετείο, σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος, και β) τις αποσπασματικές παραδοχές - συμπεράσματα της προσβαλλομένης, κατά τα οποία ο υπαίτιος οδηγός, κινούμενος με αυξημένη ταχύτητα με το ΙΧΕ αυτοκίνητό του αντελήφθη από ελάχιστη απόσταση την κίνηση του πεζού στο δρόμο, από δεξιά προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία του, με αποτέλεσμα, παρά τον αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά, να μην κατορθώσει να τον αποφύγει, έτσι εκσφενδόνησε αυτόν σε απόσταση, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του, κατά συνέπεια η οδήγηση του ζημιογόνου αυτοκινήτου με ταχύτητα 80 χιλ.

την ώρα (αντί 60) και το γεγονός ότι τον αντελήφθη σε ελάχιστη απόσταση συνιστά πρόσφορη αιτία "δημιουργίας αφηρημένως και γενικώς, ενός τροχαίου ατυχήματος" είναι λανθασμένη, προσάπτουν στο Εφετείο τις πλημμέλειες εκ των αριθμών 1 εδαφ. α, 19 και 1 εδαφ. β του άρθρου 559 Κ. Πολ.Δ., συνιστάμενες κατά τα δύο πρώτα μέρη του λόγου αναίρεσης ότι παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου αντίστοιχα την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ και κατά το τρίτο μέρος του ίδιου λόγου αναίρεσης ότι παραβίασε τα διδάγματα κοινής πείρας και έτσι κατέληξε στη δικανική κρίση περί συνυπαιτιότητας.

κατά ποσοστό 60%, του δεύτερου εξ αυτών, οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, στον τραυματισμό, σε τροχαίο ατύχημα, του αναιρεσίβλητου πεζού. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, κατά τα δύο πρώτα μέρη του, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, ιδίως διότι δεν παρατίθενται με σαφήνεια και πληρότητα, αλλά εντελώς επιλεκτικά και αποσπασματικά, οι αναγκαίες ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου και επιπλέον, κατά το δεύτερο μέρος του, δεν εξειδικεύεται το σφάλμα του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, έτσι όμως δεν μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα ή μη του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης από την άποψη της ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ κατά το τρίτο μέρος του είναι επίσης απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο με σαφήνεια και πληρότητα ποιά συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάστηκαν, ο κανόνας δικαίου, στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παράβαση.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος που πλήττεται η εκτίμηση των αποδείξεων και η αιτιολόγηση του, περί συνυπαιτιότητας του δευτέρου αναιρεσείοντος στην επέλευση του τραυματισμού του αναιρεσιβλήτου, αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο, όμως, εκτίθεται σαφώς, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ).

Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), ο οποίος κατέθεσε και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-7-2006 αίτηση των Χ1 κλπ, για αναίρεση της 8656/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ