2173/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2173 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2173/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Γκίνη.

Της αναιρεσίβλητης: ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Αθανασιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-2-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών .Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2663/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 5448/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 21-11-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Παπαθεοδώρου ανέγνωσε την από 7-11-2007 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα και σαφήνεια 1) ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας ουσιαστικού δικαίου και μάλιστα ενάριθμα 2) το νομικό σφάλμα δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα και 3) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος πρότασης) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και η έννομη συνέπεια που βάσει αυτών καταγνώσθηκε (ολ ΑΠ 18/2005, 28/1998, 32/1996).

Η αοριστία δε του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα (ολ ΑΠ 57/1990). Δεν αρκεί για το ορισμένο των λόγων ανάλυση της έννοιας που αποδίδει ο αναιρεσείων στη φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη και η παράθεση του συμπεράσματος του δικαστηρίου (ΑΠ 724/2006). Η παράθεση των αναγκαίων παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας είναι σύμφωνη με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, διότι εξασφαλίζει την απ' αυτό αξιούμενη δίκαιη δίκη, αφού συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα του δικαιώματος της πρόσβασης του καθένα στα δικαστήρια, το οποίο (δικαίωμα) μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με την άσκηση ορισμένης, σύμφωνα με το νόμο, προσφυγής, οποιασδήποτε μορφής, η οποία επιτρέπει, λόγω του ορισμένου περιεχομένου της την από το δικαστήριο κρίση (ΑΠ 1909 και 618/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, η εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα μισθώτρια του περιγραφόμενου καταστήματος, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, χωρίς επίκληση (με σαφήνεια) κάποιας αναιρετικής πλημμέλειας, με παράθεση στο αναιρετήριο σχετικού εδαφίου από το άρθρο 559 ΚΠολΔικ, αλλά και αναφορά (ενάριθμα) κανόνα ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, προσάπτει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι με το να καταλήξει στην κρίση του περί απόρριψης κατ' ουσίαν της προβαλλόμενης απ' αυτήν ένστασης καταχρηστικής άσκησης της αγωγής της αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας για απόδοση της χρήσης του μισθίου λόγω της, κατ' άρθρο 597 του ΑΚ, καταγγελίας της μίσθωσης για καθυστέρηση μισθωμάτων, παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου (κατ' εκτίμηση του άρθρου 281 ΑΚ).

Ο λόγος αυτός αναίρεσης που κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του είναι εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος. Αυτό, γιατί στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται όλα τα παραπάνω αναγκαία για το ορισμένο του λόγου στοιχεία και ιδίως οι αναγκαίες πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης, αλλά παρατίθενται οι ισχυρισμοί της αναιρεσείουσας που προτάθηκαν απ' αυτή σε απόκρουση της αγωγής, τα παράπονά της για εσφαλμένη εκτίμηση αποδείξεων από την αναιρεσιβαλλομένη, παραδοχές της πρωτόδικης απόφασης που θεωρούνται ορθές από την εναγομένη και μερικά συμπεράσματα του Εφετείου, κατά τα οποία εσφαλμένη η προσβαλλομένη δέχτηκε, ότι η αναιρεσείουσα (μισθώτρια) "βρισκόταν σε διαρκή υπερημερία, προσέφερε στην αντίδικο τα μισθώματα μετά την άσκηση της καταγγελίας της με προσωπική επιταγή, έτσι η καθυστέρηση στην καταβολή των μισθωμάτων έγινε εξαιτίας δικής της υπαιτιότητας" και ότι τάχα "η προσφορά και αποδοχή των γραμματίων παρακαταθήκης έγινε στις 23-11-2005".

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές του Εφετείου "η εναγομένη καθυστέρησε και τα ένδικα μισθώματα από 15-7-2004 έως και 14-1-2005, καθώς και το τέλος χαρτοσήμου σε ποσοστό 1,8%, συνολικού ποσού 9.449,04 ευρώ, γι' αυτό η ενάγουσα άσκησε την ένδικη αγωγή στις 8-2-2005 και κατάγγειλε μ' αυτή τη μίσθωση, λόγω καθυστέρησης των ανωτέρω μισθωμάτων τα οποία η εναγομένη δεν τα προσέφερε πριν την άσκηση της αγωγής, ούτε προσηκόντως ή τα κατέβαλε στην ενάγουσα μέσα στην προθεσμία του άρθρου 597 ΑΚ, ήτοι μέσα στο μήνα από την άσκησή της, ώστε η καταγγελία να είχε μείνει χωρίς αποτέλεσμα, όπως αντίθετα αλλά αβάσιμα η εναγομένη υποστηρίζει", με βάση δε τις παραδοχές αυτές πράγματι η άσκηση από την ενάγουσα του δικαιώματός της για καταγγελία της μίσθωσης και απόδοση του μισθίου καταστήματος δεν είναι καταχρηστική, δηλαδή αντίθετη στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ που εδώ σωστά εφαρμόστηκε.

Τέλος οι αιτιάσεις του λόγου αυτού, που πλήττουν την ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την πληρότητα του λόγου αυτού αναίρεσης, πρέπει στο αναιρετήριο : α) να προσδιορίζεται το αποδεικτικό μέσο και το περιεχόμενό του, β) να εκτίθεται ότι ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε το αποδεικτικό αυτό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ) και γ) να αναφέρεται ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου έγινε η επίκληση, ο οποίος (ισχυρισμός) πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ ΑΠ 1990/1982, ΑΠ 88/2003, 33/1987, 1339/1984 και 548/1993).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα, κατ' εκτίμηση, μέμφεται το Εφετείο ότι κατέληξε στην απορριπτική της θεμελιούμενης στο άρθρο 281 ΑΚ ένστασής της κρίση, χωρίς να λάβει υπόψη α) την από 16-11-2004 εξώδικη δήλωση και πρόσκλησή της με την οποία κάλεσε την αντίδικο σε χρόνο προγενέστερο της καταγγελίας προς καταβολή των μισθωμάτων και β) την από 3-6-2004 απόδειξη κατάθεσης ποσού 2.000 ευρώ σε εξόφληση μισθωμάτων επ' ονόματι του συζύγου της αντιδίκου ......

Ο λόγος αυτός αναίρεσης, που κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του είναι εκ του αριθμού 11 περ. γ' γου άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως αόριστος, διότι δεν περιέχει το αναιρετήριο όλα τα παραπάνω για το ορισμένο του λόγου αναγκαία στοιχεία και ιδίως διότι δεν αναφέρει ότι με τις προτάσεις που κατέθεσε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο Εφετείο, μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, προς απόκρουση της έφεσης της αναιρεσίβλητης, επικαλέστηκε τα αποδεικτικά μέσα.

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο πόρισμά του κατέληξε αφού εκτίμησε τις καταθέσεις μαρτύρων, ένορκες βεβαιώσεις και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν νόμιμα με επίκληση, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε και τα ως άνω έγγραφα για τα οποία παραπονείται τώρα η αναιρεσείουσα.

Επίσης οι αιτιάσεις του ίδιου λόγου, που πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ). Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Δεν πρέπει, όμως, να περιληφθεί διάταξη περί δικαστικής δαπάνης σε βάρος της αναιρεσείουσας, ελλείψει σχετικού αιτήματος της αναιρεσίβλητης, αφού η τελευταία το μεν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ το δε δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-11-2006 αίτηση της ....., για αναίρεση της 5448/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ