2172/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2172 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2172/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοϊνη- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στυλιανού Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 25/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Το Πενταμελές Αναθεωρητικό Δικαστήριο, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2.3.2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 936/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στυλιανός Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 424/2.10.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 2 Μαρτίου 2006 αίτησιν αναιρέσεως του..., κατά της υπ΄ αριθμ. 25/2006 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, δια της οποίας κατεδικάσθη δια α) πλαστογραφίαν κατ΄ έξακολούθησην, εκ της οποίας το συνολικόν όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνη το ποσόν των 73.000 ευρώ και β) απάτην κατ΄ έξακολούθησιν, εκ της οποίας το συνολικόν όφελος και η συνολική ζημία ύπερβαίνη το ποσόν των 73.000 ευρώ και επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως 4 ετών και εκθέτομεν τα έξής:

Εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ένδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π 1615/2005 Πραξ Λογ ΠΔ 2005 σελ. 384 κ.ά. ). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως περί εσφαλμένης εφαρμογής και ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως πρέπει να προσδιορίζεται δια της αναιρέσεως, είς τι ακριβώς συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία σχετικώς με τας ουσιαστικάς παραδοχάς του δικαστηρίου, αι οποίαι πρέπει να παρατίθενται εις το αναιρετήριον ( Α.Π 707/2005 Ποιν Δικ 2005 σελ. 1111 κ.ά ).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν εις την έκθεσιν αναιρέσεως αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως η εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, χωρίς να προσδιορίζεται εις τι ακριβώς συνίσταται, δηλαδή εν σχέσει με τας ουσιαστικάς παραδοχάς του δικαστηρίου αι οιποίαι ουδόλως παρατίθενται εις το αναιρετήριον.

Κατ΄ ακολουθίαν ή υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος ή προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι Να κηρυχθή απαράδεκτος ή από 2 Μαρτίου 2006 αίτησις αναιρέσεως του..., κατά της υπ΄ αριθμ. 25/2006 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου.

ΙΙ Να καταδικασθή ό αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ. Αθήνα 3 Ιουλίου 2006 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 και 509 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η έκθεση, η οποία περιέχει δήλωση ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, πρέπει να περιλαμβάνει, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, τους λόγους για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο. Αν δεν περιλαμβάνει έναν τουλάχιστον ορισμένο λόγο, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠοινΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς άλλο προσδιορισμό της πλημμέλειας στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν αρκεί. Ειδικότερα, όταν προβάλλεται ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, πρέπει, να προσδιορίζεται η διάταξη που παραβιάσθηκε και σε τι ακριβώς συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, οι οποίες πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η 25/2006 απόφαση του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, σε δεύτερο βαθμό, για α) πλαστογραφία κατ' εξακολούθηση, εκ της οποίας το συνολικό όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ και β) απάτη κατ' εξακολούθηση, εκ της οποίας το συνολικό όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλακίσεως τεσσάρων ετών. Ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αυτής, που ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος ενώπιον του Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, για την οποία συντάχθηκε η 182/2.3.2006 έκθεση αναιρέσεως, έχει κατά λέξη ως εξής "εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (άρθρο 510 παρ. 1 περ. Ε' ΚΠΔ)", χωρίς καμία άλλη αναφορά. Ο λόγος αυτός, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, είναι αόριστος. Επομένως, η ένδικη αίτηση πρέπει, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, (κατά την επί του φακέλου σημείωση της αρμόδιου γραμματέα), να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Μαρτίου 2006 αίτηση του ..., περί αναιρέσεως της 25/2006 αποφάσεως του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ