216/2016

Απόφαση 216 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 216/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύει στην … και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κηπουρό, Νομικό Σύμβουλο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και 2) της Κτηματικής Υπηρεσίας Κέρκυρας, που εκπροσωπείται νόμιμα από την Προϊσταμένη αυτής, κάτοικο Κέρκυρας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Χ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-3-2005 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 218/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 176/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητάνε οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Αβροκόμη Θούα, ανέγνωσε την από 15-10-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 556 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει τα πρόσωπα, που νομιμοποιούνται ενεργητικώς να ασκήσουν αίτηση αναίρεσης, προκύπτει ότι, το ένδικο αυτό μέσο, ασκούμενο κατά απόφασης του Εφετείου από πρόσωπο που δεν υπήρξε διάδικος στην ενώπιόν του διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση είναι απορριπτέο ως απαράδεκτο και αυτεπαγγέλτως, κατά τη διάταξη του άρθρου 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα, ως προς την δεύτερη αναιρεσείουσα (Κτηματική Υπηρεσία Κέρκυρας), η οποία δεν υπήρξε διάδικος, στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από το αναιρεσείον, .../24-8-2015 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας τουΠρωτοδικείου Κέρκυρας, Ν. Δ., προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Ο τελευταίος, όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με έγγραφη δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της στο πινάκιο. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου (άρθρ.576 παρ.2ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ..., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ’ ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων. Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν ή αν η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Ενόψει τούτων, ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμ.11γ και 19 ΚΠολΔ, διότι το δικάσαν ως Εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα (έγγραφα και μαρτυρική κατάθεση), και ότι διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, είναι απαράδεκτος. Για την ίδια δικαιολογητική αιτία, είναι απαράδεκτος και ο τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το

δικάσαν ως Εφετείο Πολυμελές Πρωτοδικείο παρά το νόμο, έκρινε κατά πιθανολόγηση, αντί να σχηματίσει πλήρη πεποίθηση.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της. Για να είναι ορισμένος ο παραπάνω λόγος αναίρεσης, πρέπει να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, πρέπει να αναφέρονται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 20/2005). Επομένως, ο δεύτερος και τελευταίος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, παραβίασε το άρθρο 115 του από 11/12-11-1929 π.δ "περί δημοσίων κτημάτων", όπως ήδη ισχύει, "διότι δέχθηκε με πιθανολόγηση ότι δεν συνέτρεχε στην προκειμένη περίπτωση αυθαίρετη κατάληψη και χρήση της επίδικης έκτασης από τον αναιρεσίβλητο, εάν όμως είχε ερμηνεύσει και εφαρμόσει ορθά το νόμο και είχε εκτιμήσει το αποδεικτικό υλικό θα είχε επικυρώσει το προσβληθέν πρωτόκολλο, δεδομένου ότι συνέτρεχε εν προκειμένω, η αναγκαία για την έκδοση του πρωτοκόλλου προϋπόθεση, ήτοι η αυθαίρετη, χωρίς συμβατική σχέση, χρήση δημοσίου κτήματος από τον αναιρεσίβλητο", είναι απαράδεκτος προεχόντως λόγω αοριστίας, διότι δεν εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα αυτού, δηλαδή σε τί συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία του νόμου, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν οι αιτιάσεις που προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οδήγησαν σε εσφαλμένο διατακτικό, σε κάθε περίπτωση δε, διότι υπό την κατ’ επίφαση επίκληση πλημμέλειας από την ανωτέρω διάταξη πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Εφετείου (άρθρ.561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί και κατά το μέρος που ασκείται από το πρώτο των αναιρεσειόντων. Διάταξη για δικαστικά έξοδα δεν θα περιληφθεί, εφόσον λόγω της ερημοδικίας του ο αναιρεσίβλητος, δεν υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6 Οκτωβρίου 2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου και της Κτηματικής Υπηρεσίας Κέρκυρας, για αναίρεση της 176/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ