2169/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2169 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2169/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Γ. Ρ., κατοίκου ... και 2. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Μήλος Ανώνυμος Εταιρεία Εκμετάλλευσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και Αειφόρου Ανάπτυξης" και το διακριτικό τίτλο "ΜΗΛΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος παραστάθηκε για τον εαυτό του προσωπικά και ως νόμιμος εκπρόσωπος της 2ης αναιρεσίβλητης εταιρίας και διόρισε στο ακροατήριο ως πληρεξούσια δικηγόρο του την Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΕΚΤΡΟΪΜΠΕΞ ΕΛΛΑΣ Ανώνυμος Εμπορική, Αντιπροσωπευτική Βιομηχανική και Συμμετοχική εταιρεία ΑΕΒΕ" και το διακριτικό τίτλο "Ελεκτροϊμπεξ Ελλάς ΑΕ", με έδρα την …, που εκπροσωπείται νόμιμα δι'εαυτην ατομικώς και ως αντιπροσώπου στην Ελλάδα, 2. εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΟRMAT Industries Ltd" που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, 3.κατά το καταστατικό της στο … της …των νήσων …, εδρεύουσας και στο δικηγορικό Γραφείο των "..." εταιρείας αγνώστων υπό την επωνυμία "ORPOWER 8 ING" που εκπροσωπείται νόμιμα, 4. Ι. Τ., κατοίκου ... και 5. L. B. και 6. Y. B., κατοίκων ... Οι μεν, πρώτη και τέταρτος εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Βραχά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., οι δε δεύτερη, τρίτος, πέμπτος και έκτος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ξενοφώντα Παπαρρηγόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-10-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7293/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 5159/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3-5-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 4-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται προς κρίση αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που έκρινε επί αγωγής με την οποία προβλήθηκε από τις ενάγουσες και ήδη αναιρεσείουσες προσβολή της τιμής και της υπόληψής τους και βλάβη στην εμπορική τους πίστη και φήμη, συνακόλουθα δε υποβλήθηκε αίτημα για την επιδίκαση αντίστοιχης αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.

ΙΙ. Εδώ, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, στρέφεται, πλην άλλων κατά των L. B. και Y. B., ως νομίμων εκπροσώπων της τρίτης αναιρεσίβλητης εταιρείας με την επωνυμία "URPOWER 8 INC". Όπως προκύπτει, από τα οικεία πρακτικά της συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, και οι νόμιμοι εκπρόσωποί της εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ξενοφώντα Παπαρρηγόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Οι παραπάνω διάδικοι, ομού μετά της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρείας κατέθεσαν προτάσεις στο παρόν Δικαστήριο. Προσκομίστηκε, όμως, για την νομιμοποίηση του παραπάνω πληρεξούσιου δικηγόρου, μόνο το από 12-2-2012 ειδικό πληρεξούσιο της εταιρείας "ORMIT INDUSTRIES LTD" η οποία, νόμιμα εκπροσωπούμενη από την Y. B. παρέχει σχετική πληρεξουσιότητα στον πιο πάνω δικηγόρο. Από τους διαδίκους αυτούς δε, ουδέν άλλο πληρεξούσιο προσκομίζεται, ούτε γίνεται στις πιο πάνω προτάσεις επίκλησή του. Άρα, δεν υπάρχει νόμιμη εκπροσώπηση της εταιρείας "URPOWER 8 INC" και των L. B. και Y. B., ως νομίμων εκπροσώπων αυτής. Διευκρινίζεται, ότι, εφ'οσον υφίσταται νόμιμη εκπροσώπηση της δεύτερης αναιρεσίβλητης, αρκεί τούτο και για την εκπροσώπηση του L. B.. Συνακόλουθα (αρθρ.94 παρ.1, 96 παρ.1, 104 ΚΠολΔ), οι πιο πάνω διάδικοι θεωρούνται δικονομικώς απόντες (ΑΠ 462/2009), αλλά η συζήτηση θα χωρήσει παρά την απουσία τους (αρθρ.576 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ. Στον υπό στοιχείο Α αναιρετικό λόγο, οι αναιρεσείουσες εκθέτουν ότι "το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη" (αρθρ.559 αρ.9 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, στον ίδιο λόγο αναφέρουν πως η απόφαση άφησε αδίκαστη την αγωγή τους βάσει των διατάξεων των άρθρων 10, 11 και 12 και του αρ.16 παρ.7 Ν.1599/1986 τις οποίες παραβίασαν οι αντίδικοι...άλλως δια την ως άνω αιτία παραβίασε η αναιρεσιβαλλόμενη τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 10, 11 και 12 του Ν.146/1914 και των αρθρ.16 παρ.7 του Ν.1599/1986, τα οποία δεν εξετάζει καθώς και των άρθρων 57 εδ.Α', 59 εδ.Α, 914 και 932 ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 361, 362 παρ.1 ΚΠολΔ, τις οποίες εφαρμόζει εις βάρος ...

ενώ εδει όπως εφαρμόσει υπέρ μας (αρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ)...άλλως η αναιρεσιβαλλόμενη πάσχει, ως προς την αιτιολογία της σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης...άλλως αναιρετέα είναι η αναιρεσιβαλλόμενη για τα ανωτέρω δυνάμει του 281 ΑΚ..." Με αυτό το περιεχόμενο ο πιο πάνω λόγος είναι παντελώς αόριστος εφ'οσον δεν είναι σαφές ποιο συγκεκριμένο νομικό σφάλμα (ερμηνευτικό ή υπαγωγικό) αποδίδεται στην απόφαση, ούτε ποια ακριβώς ήταν η αίτηση, που αφέθηκε αδίκαστη, μη αρκούσης πρόδηλα, προς τούτο, της παράθεσης των σχετικών διατάξεων.

Άρα ο παραπάνω λόγος που προσάπτει την απόφαση της από το άρθρο 559 αρ.1, 8, 19 και 9 ΚΠολΔ πλημμέλειες, είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος. IV. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο λόγος αυτός υπάρχει, όταν εχώρησε ψευδής ερμηνεία ή κακή εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου.

Εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν αποδόθηκε μεν στη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, ορθά, η έννοια του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, στη συνέχεια, όμως, δεν εφαρμόστηκε ο ίδιος στην κρινόμενη περίπτωση, αν και τα περιστατικά που δέχτηκε ο δικαστής της ουσίας υπάγονταν στον κανόνα αυτού ή, αντίστροφα, εφαρμόστηκε ο κανόνας αυτός, αν και τα περιστατικά δεν υπάγονται δ'αυτόν (Ολ.ΑΠ 36/1988, Ολ.ΑΠ 4/2006).

Δηλαδή ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου, κατά την εκτίμηση του νόμου βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. ορθά απορρίφτηκε ως μη νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή στην ουσία (Ολ.

ΑΠ 27 και 28/1998). Στην προκειμένη περίπτωση με τον υπό στοιχείο Β λόγο αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες εκθέτουν πως η εφετειακή απόφαση παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 57 εδ.α', 59 εδ.α, 914 και 932 ΑΚ, 361, 362, 367 παρ.1 ΚΠολΔ και τις διατάξεις των άρθρων 10, 11 και 12 του Ν.146/1944 και 16 παρ.7 του Ν.1599/1986. Ειδικότερα αναφέρονται:

α)δεν λήφθηκαν υπόψη τα μνημονευόμενα στην με αριθμό Δ-9-Β Δ/Φ 301/218/9.1.2001 προκήρυξη, ως προς το δικαίωμα εκμίσθωσης, για γεωθερμικό ρευστό με θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 100ο C β)η τεχνολογία των αναιρεσίβλητων ήταν αρχήθεν απρόσφορη για το επίδικο έργο, πράγμα που αυτοί γνώριζαν, και πρόβαλαν τα αντίθετα γ)δεν λήφθηκε υπόψη η με αριθμό 4435/2005 αμετάκλητη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, αφού ναι μεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή όμως, δεν έλαβε υπόψη της όσα αναφέρει δ)η διοίκηση διόρθωσε την κατακυρωτική απόφαση για να εννοηθούν οι αναιρεσίβλητοι και γι'αυτό άσκησαν δεύτερη αίτηση ακύρωσης ε) η ένδικη επιστολή εστάλη "εν επιδικία", έτσι, ώστε να καταστεί ανενεργή η δικαστική απόφαση, αν δεν τους δικαίωνε στ)δολίως έπραξαν αυτοί τα παραπάνω για να τους στερήσουν από εγκεκριμένη χρηματοδότηση, δολίως πράττοντες.

Όμως, με αυτό το περιεχόμενο ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης: 1)ουδόλως αιτιολογεί, για ποιο ακριβώς, λόγο η πιο πάνω απόφαση παραβίασε τις πιο πάνω διατάξεις 2)αναφέρονται έγγραφα, δικαστικές αποφάσεις, προσφυγές, αξιολογούνται, σύμφωνα με τις προσεγγίσεις των αναιρεσειόντων με διαφορετική δηλαδή, ουσιαστική προσέγγιση από εκείνη του Εφετείου, δίδεται στις αποδείξεις διαφορετική έννοια, και δεν διευκρινίζεται, ποια ερμηνεία δόθηκε από το δικαστήριο στις διατάξεις αυτές και ποια έπρεπε, όντως, να δοθεί 3)η επανεκτίμηση των ανελέγκτων ουσιαστικά (αρθρ.561 παρ.1 ΚΠολΔ), παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας, δεν αποτελεί, άνευ άλλου, παραβίαση των διατάξεων ουσιαστικού νόμου. 4)οι διατάξεις των άρθρων 361, 362 και 367 ΚΠολΔ είναι διατάξεις δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου 5)οι πιο πάνω δικονομικές διατάξεις αναφέρονται σε συνδρομή των διαδίκων σε ενέργεια αυτοψίας, ανοχή διαδίκων ή τρίτου, ως προς την ενέργεια της αυτοψίας και παρακώλυση της αυτοψίας.

Ουδόλως δε αιτιολογείται, σε κάθε περίπτωση, πως παραβιάστηκαν, και ποία η επίδρασή τους στην ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, αν νοούνται οι διατάξεις των άρθρων 361, 362 και 367 Π.Κ., ουδόλως αναφέρεται γιατί αυτές παραβιάστηκαν και ποιες έπρεπε να είναι οι παραδοχές του Εφετείου, ως προς την ερμηνεία τους.

Μόνη δε η αναφορά στις αιτιολογίες της απόφασης, δεν συνιστά, εν ταυτώ και την πλήρωση του πραγματικού της διάταξης του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ 6)η προβαλλόμενη, επιπρόσθετα, έλλειψη αιτιολογίας στα συγκεκριμένα θέματα, γίνεται εντελώς αόριστα, χωρίς συγκεκριμένο παράπονο, παρά μόνο με την παράθεση διαφορετικής ουσιαστικής εκτίμησης 7)όμοια αόριστα και χωρίς εξειδίκευση, γίνεται η παράθεση του άρθρου 281 ΑΚ και προβάλλεται η μη εξέταση συναφώς της έφεσης, χωρίς να αναφέρεται εν ταυτώ, τι ακριβώς διέλαβε ο παραπάνω ισχυρισμός τους και ποια ήταν η σχετική κρίση του δικαστηρίου, αναφορικά με αυτόν.

Συνακόλουθα, ο πιο πάνω λόγος της αναίρεσης (Β αρ.1-5), είναι αβάσιμος.

V. Περαιτέρω, με το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα το οποίο ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός εδράζεται στο ότι η απόφαση είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνει πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή στηρίζει την κρίση της σε ζήτημα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, το οποίο δεν καλύπτει όλα τα απαιτούμενα, με βάση το πραγματικό που εφαρμόζεται στην περίπτωση κανόνα δικαίου στοιχεία (ανεπαρκείς αιτιολογίες) (ΑΠ 821/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε τα ακόλουθα: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων...την ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών υπ'αριθμ.12.956/25.6.2007 ένορκη βεβαίωση και την από 3.9.2007 ενώπιον του Γραμματέα Α'της Ελληνικής Πρεσβείας δοθείσα ένορκη βεβαίωση, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγομένων στην πρώτη και των εναγόντων στην δεύτερη....

και όλα, χωρίς εξαίρεση, τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της υπ' αριθμ. ΝΝΕ5/1999/0041 συμβάσεως, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 5.5.2000 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εκπροσωπούμενης από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ειδικότερα από την Γενική Διεύθυνση Ενέργειας και Μεταφορών και τους από κοινού συμβληθέντες:

α) της Γερμανικής εταιρίας με την επωνυμία "GERLING SUSTAINA BLU DEVELOPMENT PROJECT (GSDP GmbH), β) της Γερμανικής εταιρίας με την επωνυμία "TERRAWAT GESELLISCHAFT FUR ENERGIE - WASSER and UMWELTTECHNIK mbH "TERRAWAT"" γ) του στην Ελλάδα εδρεύοντος Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ), δ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), ε) του Δήμου της νήσου Μήλου και στ) του εδρεύοντος στην Ελλάδα Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, όπως αυτή στην συνέχεια τροποποιήθηκε με την με αριθμό Ι τροποποίησή της, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής και μετά την αποχώρηση της ανωτέρω δεύτερης Γερμανικής εταιρίας, που αποσύρθηκε από την σύμβαση και στην θέση της υπεισήλθε η ελληνική εταιρία με την επωνυμία "ΜΗΛΟΣ Α.Ε." - δεύτερη ενάγουσα - καθώς και των παραρτημάτων Ι και II της εν λόγω συμβάσεως, οι ενάγοντες ανέλαβαν ο μεν πρώτος, ως συντονιστής υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή του υποκαταστήματος της ως άνω Γερμανικής εταιρίας GSDP GmbH και η δεύτερη ενάγουσα, την οποία συνέστησαν ο πρώτος ενάγων και η ως άνω Γερμανική εταιρία "GSDP GmbH" με συμμετοχή στο μετοχικό της κεφάλαιο του πρώτου εξ αυτών κατά ποσοστό 1% και της δεύτερης κατά ποσοστό 99%, ανέλαβαν την υλοποίηση του αντικειμένου της ως άνω σύμβασης που ήταν η κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης με αυτοπαραγωγή ενέργειας και χρησιμοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας χαμηλής ενθαλπίας - MIDES.

Με την προαναφερθείσα σύμβαση, τα συμβληθέντα μέρη, συμφώνησαν τα ακόλουθα: 1) Οι εργασίες προς πραγματοποίηση του έργου θα εκτελούνταν με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ανωτέρω συμβληθέντων εταιριών - κρατικών φορέων και του Δήμου της Μήλου, με συμμετοχή της πρώτης στο ποσό των 4.375.000 ευρώ του όλου έργου με το ποσό του 1.500.000 ευρώ, το οποίο θα καταβάλλονταν με δόσεις, 2) Η διάρκεια του έργου θα ήταν τριάντα έξι (36) μήνες, αρχής γενομένης από 1.6.2000, 3) εάν η εκτέλεση του έργου εξαρτάται από την έγκριση κάποιου δημόσιου φορέα, η οποία δεν δύναται να εξασφαλισθεί εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης, που αναφέρεται στην σύμβαση, η επιτροπή μπορεί να παύσει άμεσα την σύμβαση, ακολουθώντας τους όρους του άρθρου 7 του παραρτήματος II αυτής, 4) εάν το έργο δεν έχει ξεκινήσει πραγματικά εντός 3 μηνών από την ημερομηνία καταβολής της αρχικής προκαταβολής, η Επιτροπή δύναται είτε να παύσει την σύμβαση κατ' εφαρμογή του άρθρου 73α, είτε να αποφασίσει να προστεθεί τόκος στην αρχική προκαταβολή από την ημερομηνία καταβολής του ποσού έως την πραγματική ημερομηνία έναρξης του έργου σε ποσοστό, που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες αναχρηματοδοτικές λειτουργίες πραγματοποιήσιμο την πρώτη του μηνός, κατά τον οποίο το χρονικό περιθώριο των τριών μηνών έχει λήξει, ο τόκος δε αυτός θα συνάγεται από την επακόλουθη πληρωμή της επιτροπής, 5) Ο πρώτος ενάγων, ως συντονιστής του έργου θα έχει την διοίκηση αυτού και ειδικότερα:

α) Θα είναι υπεύθυνος για τον επιστημονικό, οικονομικό και διοικητικό συντονισμό του έργου, β) θα είναι ο μεσολαβητής μεταξύ των συμβαλλομένων και της επιτροπής, υπεύθυνος για να μεταφέρει στην επιτροπή όλα τα έγγραφα και την αλληλογραφία, που ήταν σχετική με το έργο, γ) θα ενημερώνει την επιτροπή για την ακριβή ημερομηνία έναρξης των εργασιών και το πρόσωπο, που ορίστηκε από κάθε συμβαλλόμενο σύμφωνα με την παράγραφο 2α του άρθρου 2 του παραρτήματος II της σύμβασης, δ) θα πρέπει να υποβάλλει στην επιτροπή:

τις εκθέσεις των δαπανών, που προβλέπονται από την σύμβαση, τις περιοδικές, τελικές και συμπληρωματικές αναφορές, που προβλέπονται από τις διατάξεις της σύμβασης, αφού ενσωματώνει το περιεχόμενο των στοιχείων που παρέχονται από τους συμβαλλομένους και επιβεβαιώνει ότι βρίσκονται σε συνέπεια με τις εκθέσεις δαπανών, ε) με την ιδιότητα του εκπροσώπου των συμβληθέντων θα πρέπει να λαμβάνει, υπό τις ειδικές προϋποθέσεις, που ορίζονται στο άρθρο 6 της σύμβασης, τις καταβολές, που γίνονται από την επιτροπή στον λογαριασμό, που αναφέρεται στο άρθρο 33 πρώτη υποπαράγραφος της σύμβασης, στ) επειδή δεν ήταν ο δικαιούχος των καταβολών, που προορίζονταν για άλλους συμβαλλομένους της σύμβασης, θα έπρεπε να μεταφέρει σε αυτούς εντός 30 ημερών από την απόδειξη των κονδυλίων, που έγιναν από την επιτροπή, το ποσό που τους ανήκε μέχρι του μέγιστου, που προβλέπεται στο άρθρο 33 πρώτη υποπαράγραφος της σύμβασης, ζ) θα έπρεπε να ενημερώνει την επιτροπή για την κατανομή των κονδυλίων και την ημερομηνία μεταφοράς, η) θα έπρεπε να ενημερώνει τα λοιπά συμβληθέντα μέρη για οποιοδήποτε γεγονός ήταν γνώστης, το οποίο είχε ουσιώδη επιρροή στο έργο, θ) θα έπρεπε να ενημερώνει την επιτροπή για μεταφορές του προϋπολογισμού, που εμφανίζονταν στον πίνακα ενδεικτικής ροής των επιλέξιμων δαπανών μεταξύ των συμβληθέντων και κατηγοριών σε συμμόρφωση με το άρθρο 22 (5) του παραρτήματος II της σύμβασης. 6)Ότι αν ο συντονιστής αποτύχει να φέρει σε πέρας τις υποχρεώσεις του, η επιτροπή μπορεί, σε συμφωνία με τους άλλους συμβαλλομένους να ορίσει άλλον συντονιστή από τους αρχικούς συμβαλλομένους και 7) ότι η σύμβαση (συμπεριλαμβανομένων και των παραρτημάτων, δύναται να τροποποιηθεί μόνον γραπτώς, μέσω μιας τροπολογίας μεταξύ των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων των συμβαλλομένων και ότι ουδεμία προφορική συμφωνία δεν θα είναι δεσμευτική για τα συμβαλλόμενα μέρη για τον σκοπό αυτό και ότι οποιαδήποτε απαίτηση για τροποποίηση θα πρέπει να προσκομιστεί στην επιτροπή τουλάχιστον δύο μήνες πριν την της διάρκειας του έργου.

Μετά την κατάρτιση και την υπογραφή της ανωτέρω συμβάσεως και ενόψει του ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση του εν λόγω έργου ήταν η λήψη άδειας εκμίσθωσης γεωθερμικού δυναμικού η εκμετάλλευση του οποίου ήταν απαραίτητη για την ενεργειακή υποστήριξη της αφαλάτωσης, που επρόκειτο να κατασκευασθεί και να εγκατασταθεί στο νησί της Μήλου, εκδόθηκε, μετά την υποβολή της από 12.10.2000 αιτήσεως της δεύτερης ενάγουσας, η με αριθμό Δ9-Β.Δ/Φ.301/218/9.1.2001 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, δυνάμει της οποίας διακηρύχθηκε η πλειοδοτική δημοπρασία εκμισθώσεως του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης του γεωθερμικού δυναμικού στην περιοχή Ζεφύριας της Μήλου για ενεργειακή υποστήριξη της λειτουργίας αφαλάτωσης νερού και άλλες διαδοχικές χρήσεις γεωθερμικής ενέργειας, χαμηλής ενθαλπίας.

Η πλειοδοτική δημοπρασία διεξήχθη στις 14.2.2001, κατά την οποία υποβλήθηκαν δύο προσφορές και συγκεκριμένα της δεύτερης ενάγουσας και της τρίτης εναγομένης εταιρίας "ORPOWER INC", η οποία θυγατρική της δεύτερης εναγομένης εταιρίας "ORMAT Industries Ltd", οι οποίες, αφού αξιολογήθηκαν από την αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Ανάπτυξης, το αποτέλεσμα κατακυρώθηκε με την υπ' αριθμ.

Δ9-Β.Δ/Φ301/7853/30.4.2001 Απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης στην τρίτη εναγομένη με το αιτιολογικό, ότι η προσφορά της εν λόγω εταιρίας ήταν η πλέον συμφέρουσα για το Ελληνικό Δημόσιο. Κατά της ανωτέρω κατακυρωτικής απόφασης η δεύτερη ενάγουσα υπέβαλε ένσταση, η οποία και απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. Δ9-Δ/Φ301/6795/5.4.2001 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης.

Στην συνέχεια, μετά την άσκηση των προβλεπομένων ενδίκων μέσων ενώπιον των αρμοδίων Διοικητικών Δικαστηρίων, που άσκησε η δεύτερη ενάγουσα με την 4435/2005 αμετάκλητη απόφαση του 17ου Τμήματος του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η ανωτέρω κατακυρωτική απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης προς την τρίτη εναγομένη ακυρώθηκε.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί, ότι πριν την έκδοση της ανωτέρω κατακυρωτικής απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις του πρώτου ενάγοντος και των εκπροσώπων της δεύτερης και τρίτης των εναγομένων στο Ισραήλ και την Ελλάδα προκειμένου να εξευρεθεί πεδίο συνεργασίας μεταξύ της δεύτερης ενάγουσας και των εναγομένων εταιριών, αναφορικά με την εκμετάλλευση του γεωργικού πεδίο στην Ζεφύρια της Μήλου, η μία εκ των οποίων με την μεσολάβηση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργού Ανάπτυξης, πλην, όμως, οι ανωτέρω προσπάθειες δεν επέτυχαν, λόγω της αμετακίνητης θέσης των διαδίκων μερών.

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι κατά την διάρκεια της δικαστικής εμπλοκής των διαδίκων μερών ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων και του Συμβουλίου Επικρατείας, η πρώτη εναγομένη, η οποία είναι εμπορική αντιπρόσωπος της δεύτερης εναγομένης στην Ελλάδα, απέστειλε, δια του νομίμου εκπροσώπου της Ι. Τ., και για λογαριασμό όλων των εναγομένων, οι οποίες τελούν σε σχέση εμπιστοσύνης αντιπροσώπευσης και πρακτόρευσης στον τεχνικό υπεύθυνο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την παρακολούθηση και διαχείριση έργων (Διεύθυνση Ενέργειας και Μεταφορών) F. - J.

L. A. την από 3.12.2003 ένδικη επιστολή, η οποία έχει το εξής περιεχόμενο: Αγαπητέ κύριε, Ως αντιπρόσωποι στην Ελλάδα της ORMAT Industries EΠΕ και της θυγατρικής OrPower 8 Inc. που ανήκει εξ ολοκλήρου σε αυτήν, η δεύτερη έχοντας συμμετάσχει στο διαγωνισμό που οργανώθηκε από το Ελληνικό Υπουργείο Ανάπτυξης (ΥπΑν) και έλαβε χώρα στις 14 Φεβρουαρίου 2001, για την εκμίσθωση των πηγών γεωθερμίας για την υλοποίηση του υποκείμενου έργου στην περιοχή Ζεφύρια της Νήσου Μήλου και, επομένως έχοντας έννομο συμφέρον, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τα κάτωθι:

Οι δύο προσήκουσες προσφορές που υποβλήθηκαν ήταν: 1. Από την OrPower 8 Inc., που ανήκει 100% στην ORMAT Industries ΕΠΕ (μέσω ενός άλλου υποκαταστήματος που της ανήκει 100%), και 2)Από τη Μήλος Α.Ε., που ανήκει στην Gerling Sustainable Development Project GmbH (GSDP) κατά 99%. Η Επιτροπή Προσφορών έχοντας λάβει υπόψη όλες τις παραμέτρους των προσφερόντων, συμπεριλαμβανομένου της εμπειρίας των δύο εταιρειών, τις τεχνικές λύσεις που προτάθηκαν, το κόστος του πόσιμου νερού κλπ., καθώς επίσης τις υφιστάμενες και σχεδιαζόμενες ανάγκες του Νησιού σε πόσιμο νερό, βρήκε την δική μας προσφορά καλύτερη από όλες τις ανωτέρω απόψεις και κατακύρωσε το διαγωνισμό στην OrPower 8.

Η ΜΗΛΟΣ Α.Ε. εναντιώθηκε στην απόφαση της επιτροπής προσφορών. Στο μεταξύ, η ΜΗΛΟΣ Α.Ε. αναζήτησε μια συνεργασία με την OrPower 8 και μία συνάντηση έλαβε χώρα στις 12 και 13 Μαρτίου 2001 στα κεντρικά γραφεία της ORMAΤ Industries μεταξύ των διαχειριστών της ORMAT Industries και της αντιπροσωπείας της ΜΗΛΟΣ Α.Ε. με επικεφαλής τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της Γ.

Ρ. όπου ο γράφων ήταν επίσης εκεί. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο κ. Ρ. δυστυχώς έδωσε αρνητική εντύπωση στους διευθυντές μας εξ αιτίας της αλαζονείας και του πείσματός του επιμένοντας σε ανεφάρμοστους όρους. Ο Γενικός Γραμματέας του ΥπΑν, αφού ενημερώθηκε για την διαφωνία των δύο εταιρειών και επιθυμώντας να δει αυτό το σημαντικό έργο να υλοποιείται, συγκάλεσε μία κοινή συνάντηση στο γραφείο του ελπίζοντας να επιτύχει συμφιλίωση και συνεργασία μεταξύ των δύο αντίθετων μερών.

Ωστόσο ο κ. Ρ., βασιζόμενος στην προφασιζόμενη καλή αποδοχή της GERLING από τους πολίτες της Μήλου και στην ύπαρξη του συμβολαίου που αναφέρεται στην επικεφαλίδα, επέμεινε στις θέσεις του να ανατραπεί η κατακύρωση του αποτελέσματος στην OrPower 8 και η συνάντηση έληξε άκαρπα. Εξερχόμενοι από το γραφείο του Γ.Γ., ο κ.

Ρ. απείλησε ανοιχτά, ότι δεν θα υπάρξει έργο και ότι θα προσφύγει στα Δικαστήρια. Τέλος, η αντίρρηση της ΜΗΛΟΣ Α.Ε. απερρίφθη και το ΥπΑν ενέκρινε την κατακύρωση στην OrPower 8 με την υπ' αριθμ. Δ9-Β, Δ/Φ.301/7853/30 απόφασή του Απρίλιος 2001. Από τότε, έχουν γίνει από τη ΜΗΛΟΣ Α.Ε. μια σειρά από προσφυγές στα Ελληνικά Δικαστήρια εναντίον της Υπουργικής απόφασης για την εκμίσθωση της γεωθερμίας, που έφθασαν ακόμη και μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας, το Συμβούλιο Επικρατείας.

Όλες αυτές οι προσφυγές έχουν απορριφθεί. Η μοναδική απόφαση που εκκρεμεί ακόμα είναι ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου αλλά όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι η ΜΗΛΟΣ Α.Ε. δε θα σταματήσει εκεί και θα προχωρήσει την υπόθεση περαιτέρω για αρκετά ακόμα χρόνια στη βλάβη των συμφερόντων του Νησιού της Μήλου που η ΜΗΛΟΣ Α.Ε.

προσποιείται ότι υπερασπίζει. Ενδεχομένως να σας ενδιαφέρει να ακούσετε ότι ένα από τα επιχειρήματα της ΜΗΛΟΣ Α.Ε. στα Ελληνικά Δικαστήρια ήταν ότι είχε εξασφαλίσει ένα συμβόλαιο από την Ε.Ε. για ένα δάνειο. Σε κάθε περίσταση το επιχείρημα αυτό απερρίφθη από τα Δικαστήρια ως άσχετο, μερικές φορές με το σχόλιο ότι εμφανίστηκε ανάρμοστο για τη ΜΗΛΟΣ Α.Ε.

να έχει αποκτήσει πλεονεκτήματα έναντι του συμβολαίου με την Ε.Ε. όταν δεν είχε λάβει κανένα γεωθερμικό δικαίωμα. Ένα δεύτερο σημαντικό επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε παντού από τη ΜΗΛΟΣ Α.Ε., και ενώπιον των Δικαστηρίων και έναντι του Δήμου της Μήλου είναι ότι η OrPower 8 είναι μία άγνωστη εταιρεία χωρίς ιστορικό, όταν είναι φανερό στον καθένα με μία έστω γενική γνώση της βιομηχανίας γεωθερμίας ότι η ORMAT Industries ΕΠΕ είναι μία από τις κυρίαρχες εταιρείες στην παγκόσμια βιομηχανία γεωθερμίας και αναμφισβήτητα κυρίαρχος στο σχεδιασμό και την κατασκευή ενόργανου εξοπλισμού με γεννήτριες τύπου Rankine κυκλικού ρεύματος.

Η ORMAT Industries ΕΠΕ είχε δηλώσει στα έγγραφα της προσφοράς την ολοκληρωτική υποστήριξή της στη θυγατρική της και αφοσίωση στο έργο. Οι ευκαιρίες τους να νικήσουν στα δικαστήρια είναι λίγες, εάν τελικά, η ΜΗΛΟΣ Α. Ε. στρέψει τις προσπάθειες της στη γειτονική περιοχή των Βουναλίων, όπου έκαναν δοκιμαστικές γεωθερμικές γεωτρήσεις, χρησιμοποιώντας μία παλιά άδεια για γεωτρήσεις νερού, και πιέζοντας το Δήμο Μήλου, ο οποίος πήρε έγκριση κατ' αρχήν για γεωθερμική χρήση μέχρι τους 90° από τη Νομαρχία Δωδεκανήσου, να συμφωνήσει στη μεταβίβαση σε αυτούς του συμβολαίου με την Ε.Ε.

που αναφέρεται στην επικεφαλίδα. Ωστόσο, σε τέτοια χαμηλή θερμοκρασία (10° λιγότερους από τα συνήθως προβλεπόμενα) και δεδομένου του αιτήματος του Δήμου Μήλου να μειώσει την κλίμακα του σχεδίου αφαλάτωσης στα 1000 m3 ανά μέρα το έργο, όπως παρουσιάστηκε από τη ΜΗΛΟΣ Α.Ε. στην επιστολή της στο Δήμο Μήλου (συνημμένη Μετάφραση), δεν είναι εφικτό για τους κάτωθι λόγους:

α. Το κόστος παραγωγής ύδατος αναπόφευκτα θα ήταν λογικά υψηλότερο όπως αποδεικνύεται από τις συνημμένες εκτιμήσεις. β. Η προτεινόμενη λύση αφαλάτωσης είναι ακόμα λιγότερο κατάλληλη δεδομένου του ακόμα μικρότερου μεγέθους του έργου. Περαιτέρω, η προτεινόμενη από αυτούς λύση τεχνικής αφαλάτωσης έχει υιοθετηθεί στο γειτονικό νησί της Κιμώλου που, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, είχε παρουσιάσει επαναλαμβανόμενα λειτουργικά προβλήματα και σταμάτησε να λειτουργεί για περισσότερο από ένα χρόνο.

γ. Η ύπαρξη δύο ανταγωνιστικών σχεδίων αφαλάτωσης (Ζεφύρια και Βουνάλια) σε ένα τόσο μικρό νησί δεν είναι εφικτή, δ. Υπάρχει πιθανότητα τα αντλούμενα γεωθερμικά ρευστά από γειτονικές πηγές θα διαταράξουν την ομαλή και ασφαλή λειτουργία και των δύο (συνημμένη είναι μία σχετική αναφορά από Έναν Διεθνή Σύμβουλο Γεωθερμίας).

Όλα τα ανωτέρω οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι η ΜΗΛΟΣ Α.Ε., δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει το έργο και προσπαθεί να αποδεσμευτεί αναζητώντας νέους επενδυτές να τους μεταβιβάσει το έργο και επίσης δικαιολογώντας με κάποιον τρόπο τα ποσά που έχει ξοδέψει έως τώρα στα πλαίσια του συμβολαίου που αναφέρεται στην επικεφαλίδα.

Η συνημμένη επιστολή στο Δήμο είναι ξεκάθαρη ένδειξη της στάσης της. Περαιτέρω, είναι αρκετά φανερό, ότι ο Δήμος Μήλου δεν είναι υποχρεωμένος ούτε θεωρεί τον εαυτό του υποχρεωμένο να εκτελέσει αυτό το πρόγραμμα στα πλαίσια του συμβολαίου με την Ε.Ε. ή κάθε άλλης συμφωνίας με την GERLING και/ή της ΜΗΛΟΣ Α.Ε.

Η ΜΗΛΟΣ Α.Ε. θα πρέπει να σταματήσει να χρησιμοποιεί την υποστήριξη της Ε.Ε. σαν το κύριο επιχείρημά της για υποστήριξη και να αποδεχτεί τα αποτελέσματα των άψογων και πλήρως διαφανών διαδικασιών προσφορών του ΥπΑν εάν πραγματικά νοιάζονται για το νησί. Το έργο θα είχε τελειώσει έως τώρα, εάν δεν είχαν δημιουργήσει ...

με τις διαδικασίες ενώπιον των δικαστηρίων που κατέληξαν στην στέρηση του νησιού από το πιο ζωτικό στοιχείο της τουριστικής τους ανάπτυξης και ύπαρξης. Σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, το προηγούμενο καλοκαίρι οι ιδιοκτήτες ξενοδοχείων και καταλυμάτων, προσπαθώντας έντονα να διατηρήσουν τους πελάτες τους, τους προσέφεραν εμφιαλωμένο νερό για να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες υγιεινής τους επειδή, για μια συγκεκριμένη περίοδο, ακόμα και το γλυφό από τη βρύση νερό δεν ήταν διαθέσιμο.

Το γεγονός ότι το νησί Μήλος με τη φυσική ομορφιά του και τις απαράμιλλες παραλίες δεν έχει πόσιμο νερό εξαιτίας των δικαστικών ενεργειών της ΜΗΛΟΣ Α.Ε., είναι πολύ κρίμα, και, εμείς θεωρούμε, αντίθετο με το πνεύμα και το σκοπό της Επιτροπής σας. Η ανωτέρω επιστολή συνοδεύτηκε και από τα ακόλουθα έγγραφα:

α) Την από 22.7.2003 επιστολή της εταιρίας "Gerling", η οποία όπως εκτίθεται στην αγωγή αλλά και όπως έχει προαναφερθεί αποτελεί Γερμανικό όμιλο επιχειρήσεων και η οποία μέσω της θυγατρικής της εταιρίας με την επωνυμία "Gerling Susrainable Developnent Project GmbH" και εν συνεργασία με τον Δήμο Μήλου - Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόταση για επιδότηση του επιδίκου έργου, προς τον Δήμο Μήλου, αιτήθηκε την μεταβίβαση του δικαιώματος εκμετάλλευσης του γεωθερμικού των Βουναλίων της Μήλου από τον Δήμο αυτής (της Μήλου) με τροποποίηση της σχετικής απόφασης της Γενικής Γραμματείας Περιφέρειας Ν.

Αιγαίου περί απευθείας εκμισθώσεως του δικαιώματος αυτού υπέρ της Δημοτικής Αναπτυξιακής Εταιρίας Μήλου και β) Μία συγκριτική ανάλυση κόστους με σχετική γνωμοδότηση από την διεθνή εταιρία συμβούλων περί γεωθερμίας. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται, ότι στην ανωτέρω επιστολή διαλαμβάνονται ισχυρισμοί συκοφαντικοί, δυσφημιστικοί, εξυβριστικοί και προσβλητικοί για την τιμή και την υπόληψη και την εν γένει προσωπικότητα του πρώτου ενάγοντος, οι οποίοι ισχυρισμοί, επιπρόσθετα, πλήττουν και την εμπορική πίστη και φήμη της δεύτερης ενάγουσας στις συναλλαγές και αποτελούν ψευδείς ανακοινώσεις, αναφορικά με την επιχειρηματική δράση των εναγόντων, σχετικά με το ένδικο έργο "MIDES".

Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε πλήρως, ότι τα διαλαμβανόμενα στην επίδικη επιστολή πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένα: 1) Η διενέργεια πλειοδοτικής δημοπρασίας για την εκμίσθωση του γεωθερμικού πεδίου στη Ζεφύρια της Μήλου, 2) Η κατακύρωση του αποτελέσματος στην τρίτη εναγομένη εταιρία με την επωνυμία "ORPOWER 8 INC", η οποία είναι θυγατρική της δεύτερης εναγομένης εταιρίας με την επωνυμία "ORMAT INDUSTRIES LTD", 3) Οι συναντήσεις μεταξύ των διαδίκων στο Ισραήλ και την Ελλάδα προκειμένου να εξευρεθεί δυνατότητα συνεργασίας των διαδίκων μερών για την εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου στη Μήλο, 4) Η άσκηση των ενδίκων μέσων του πρώτου ενάγοντος για την ακύρωση της ως άνω κατακυρωτικής στην τρίτη εναγομένη εταιρία απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων και του Συμβουλίου Επικρατείας, 5) Η εντός των πλαισίων της εν λόγω αντιδικίας απόρριψη αιτήσεως αναστολής ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών και η αναγραφή του σκεπτικού της εν λόγω απόφασης, 6) Η κατά τον χρόνο σύνταξης της ένδικης επιστολής μη υλοποίηση του έργου καθώς και η αδυναμία της δεύτερης ενάγουσας να ξεκινήσει αυτό, λόγω της κατακύρωσης του δικαιώματος εκμετάλλευσης του γεωθερμικού πεδίου στην τρίτη εναγομένη εταιρία, 7) Η εκ παραλλήλου προσπάθεια των εναγουσών να βρουν εναλλακτικό τρόπο υλοποίησης του έργου "MIDES" με την εκ του γεωθερμικού πεδίου στα Βουνάλια της Μήλου, με απευθείας εκμίσθωση από την Γενική Γραμματέα Περιφέρειας Ν.Αιγαίου και 8) Η εκφρασμένη στην από 22.7.2003 επιστολή προς τον Δήμο Μήλου επιθυμία των εναγόντων να καταστούν οριστικοί διαχειριστές του έργου, με την μεταβίβαση του δικαιώματος εκμετάλλευσης του γεωθερμικού πεδίου των Βουναλίων από τον ανωτέρω Δήμο στην δεύτερη ενάγουσα, είναι αναμφισβήτητα και αναντίρρητα απολύτως αληθινά.

Επομένως δεν συντρέχει στην προκειμένη υπόθεση η προϋπόθεση της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της συκοφαντικής δυσφήμισης, που είναι το αληθές του γεγονότος, το οποίο φέρεται ότι ισχυρίστηκαν ή διέδωσαν οι εναγόμενοι ενώπιον του αρμοδίου εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την αποστολή της επίδικης επιστολής.

Επιπρόσθετα όσον αφορά τα όσα διατυπώνονται στην ανωτέρω επιστολή σχετικά με την έκβαση της μεταξύ των διαδίκων δικαστικής διαμάχης αλλά και σχετικά με την τεχνογνωσία της δεύτερης ενάγουσας αυτά αποτελούν κρίσεις και εκτιμήσεις των εναγομένων, οι οποίες συνδέονται με αληθή πραγματικά περιστατικά και κατά συνέπεια δεν κρίνονται δυσφημιστικά.

Εξάλλου από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε, ότι ο σκοπός των εναγομένων ήταν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη και την εν γένει προσωπικότητα του πρώτου ενάγοντος αλλά και την εμπορική πίστη και φήμη της δεύτερης ενάγουσας, καθόσον, όπως και οι εφεσίβλητοι ισχυρίζονται αποκλειστικός σκοπός τους με την επίδικη επιστολή ήταν η διαφύλαξη - προστασία του δικαιώματος τους και συγκεκριμένα η κατοχύρωση του δικαιώματος τους για εκμετάλλευση του γεωθερμικού πεδίου στην Ζεφύρια της Μήλου, η οποία και τους είχε κατακυρωθεί με την προαναφερθείσα Απόφαση του Υπουργού Ενέργειας.

Τούτο εξάλλου κατέθεσε με κατηγορηματικό τρόπο και ο μάρτυρας των εναγομένων κατά την ενώπιον του Πρωτοβαθμίου προφορική συζήτηση της υπόθεσης. Επιπρόσθετα οι εναγόντες παραπονούνται και για το ύφος και τον τρόπο, με τον οποίο έχει γραφεί η επίδικη επιστολή, αναφορικά: 1) με τους χαρακτηρισμούς, που περιέχονται σ' αυτή (επιστολή) και αφορούν την στάση του πρώτου ενάγοντος κατά την διάρκεια των ανωτέρω συναντήσεων των διαδίκων με την ακόλουθη φράση: "...

εξαιτίας της αλαζονείας και του πείσματος του ... απείλησε ανοιχτά ότι δεν θα υπάρξει έργο και θα προσφύγει στα Δικαστήρια ... και 2) με την εκτίμηση του συντάκτη αλλά και των λοιπών εναγομένων για την έκβαση της υφιστάμενης, κατά τον κρίσιμο χρόνο δικαστικής διαμάχης και της τεχνικής δυνατότητας της δεύτερης ενάγουσας να πραγματοποιήσει το ανωτέρω έργο "MIDES" για το οποίο συμβλήθηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αναφορικά με το ύφος και τον τρόπο, με τον οποίο έχει συνταγεί η επίδικη επιστολή δεν αποδείχθηκε σκοπός εξύβρισης της τιμής και της υπόληψης του πρώτου ενάγοντος, οι δε ανωτέρω φράσεις αποτελούν χαρακτηρισμούς, οι οποίοι δεν εκφεύγουν του αναγκαίου μέτρου για την προστασία της τιμής και της υπόληψης αυτού (πρώτου ενάγοντος).

Aναφορικά με την εκτίμηση του συντάκτη και των λοιπών εναγομένων για την έκβαση της υφιστάμενης, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δικαστικής διαμάχης αυτές δεν συνιστούν φράσεις εξυβριστικές και προσβλητικές για τους ενάγοντες, αλλά έκθεση των επί μέρους διαδικασιών, αναφορικά με την διαδικασία ακύρωσης της ανωτέρω Απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης.

Αναφορικά με την δυνατότητα της δεύτερης ενάγουσας να πραγματοποιήσει το ένδικο έργο, ενόψει της καθιέρωσης παγκοσμίως μίας ελεύθερης αγοράς τα αναγραφόμενα στην ένδικη επιστολή δεν είναι αντίθετα προς τους νόμους, τα χρηστά ήθη, την καλή πίστη και τους κανόνες του υγιούς και θεμιτού ανταγωνισμού και τούτο διότι και μετά την έκδοση της προαναφερομένης αμετάκλητης απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, με την οποία ακυρώθηκε η ως άνω κατακυρωτική του έργου στην τρίτη εναγομένη Απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η δεύτερη ενάγουσα δεν θα μπορούσε να προχωρήσει στην εκτέλεση του έργου "MIDES", καθόσον θα έπρεπε να προκηρυχθεί νέος πλειοδοτικός διαγωνισμός για την έκβαση του γεωθερμικού πεδίου (άρθρο 143 του Μεταλλευτικού Κώδικα, όπως αυτό τροποποιήθηκε με την παρ.2 του άρθρου 4 του Ν. 475/84).

Εξάλλου από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της επικαλούμενης ένδικης ζημίας και του ζημιογόνου γεγονότος, που την προκάλεσε. Συγκεκριμένα από τα προαναφερθέντα αποδεικτικά μέσα και ιδιαίτερα από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα των εναγομένων, από το κείμενο της ένδικης σύμβασης και της τροποποίησης αυτής και την από 30.1.2006 επιστολή του Υπεύθυνου Παρακολούθησης του ενδίκου έργου της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφορών και Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, F.

J. L. A., η οποία εστάλη στον Πληρεξούσιο Δικηγόρο των εναγομένων σε απάντηση σχετικής επιστολής του δεύτερου προς τον πρώτον σχετικά με τα αίτια της διακοπής του ενδίκου έργου, αποδείχθηκε, ότι η ένδικη σύμβαση για την εκτέλεση του έργου "MIDES", μεταξύ των εναγόντων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατά την λήξη της στις 30.4.2004 δεν παρατάθηκε, περαιτέρω, μετά την λήξη της στις 31.12.2003, αφού προηγουμένως είχε ήδη λάβει μία ετήσια παράταση.

Στην από 30.4.2004 επιστολή του F. J. L. A. προς τον πληρεξούσιο Δικηγόρο των εναγομένων, την οποία προσκομίζουν, με επίκληση οι τελευταίοι, αναγράφονται τα ακόλουθα: "Η ημερομηνία λήξης ήταν στις 30.4.2004 και συνεπώς έχει λήξει". Επομένως η λήξη αυτής δεν συνδέεται αιτιωδώς με την επίδικη επιστολή. Επίσης, από κανένα αποδεικτικό μέσο, δεν αποδείχθηκε, ότι η διακοπή της από 1.9.1995 συνεργασίας του πρώτου ενάγοντος με την Γερμανική εταιρία είχε συμφωνηθεί σε χρόνο προγενέστερο της αποστολής της επίδικης επιστολής και συγκεκριμένα στις 12.6.2003 με έγγραφη συμφωνία, η οποία προσκομίζεται με επίκληση από τους εναγομένους.

Με βάση τα εκτιθέμενα δεν αποδείχθηκε ηθική και υλική ζημία των εναγόντων, που να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων και ως εκ τούτου οι ενάγοντες δεν δικαιούνται τις αιτούμενες αποζημιώσεις αλλά και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες ισχυρίζονται με την κρινόμενη έφεση τα ακόλουθα: 1)Με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης έφεσης αποδίδεται αιτίαση στην εκκαλουμένη αναφορικά με την ερμηνεία και αξιολόγηση των όρων της ένδικης υπ' αριθμ.

ΝΝΕ5/1999/0041. Όπως προαναφέρθηκε στην ένδικη υπόθεση απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της ένδικης συμβάσεως των εναγόντων με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν η άδεια εκμίσθωσης γεωθερμικού δυναμικού, η εκμετάλλευση των οποίων ανήκει αποκλειστικά στο Ελληνικό Δημόσιο. Την ως άνω προϋπόθεση οι ενάγοντες δεν εξέθεσαν στον υπεύθυνο των έργων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρά την ύπαρξη σχετικού όρου στην ένδικη σύμβαση με αριθμό 6 παρ. 1, κατά τον οποίο, εάν η εκτέλεση του έργου εξαρτάται από την έγκριση κάποιου δημόσιου φορέα, η οποία δεν δύναται να εξασφαλιστεί εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης, που αναφέρεται στο άρθρο 2, 1 (ήτοι η 1.9.2000, η οποία στην συνέχεια με την από 5.5.2000 Τροποποίηση ορίσθηκε για την 1.6.2000 από την οποία μετά παρέλευση 36 μηνών η ένδικη σύμβαση έληξε, αφού ως διάρκεια του εν λόγω έργου είχαν ορισθεί οι 36 μήνες.

Η γραμματική παράθεση των προπάρατεθέντων όρων αναφέρεται στα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, τα οποία η καλούμενη απόφαση δέχθηκε ως αποδειχθέντα...2)Τα ισχυριζόμενα με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της ένδικης έφεσης αναφορικά με την καταλληλότητα της προσφοράς της δεύτερης εναγομένης σε σχέση με την θερμοκρασία του δημοπρατηθέντος από τον Υπουργό Ανάπτυξης γεωθερμικού ρευστού και τους όρους της υπ' αριθμ.

Δ9- Β.Δ/Φ301/218/9.1.2001 Απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης δεν έχουν συνάφεια με το αντικείμενο της κρινόμενης αγωγής, το οποίο είναι η πρόκληση ή μη ζημίας και ηθικής βλάβης στους ενάγοντες με την διαβίβαση της από 3.12.2003 ένδικης επιστολής με το ανωτέρω περιεχόμενο στον Τεχνικό και Υπεύθυνο Παρακολούθησης και Διαχείρισης Έργων στην Διεύθυνση Ενέργειας και Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι το κύρος του διενεργηθέντος πλειοδοτικού διαγωνισμού....3)Περαιτέρω με τον τέταρτο λόγο τους οι εκκαλούντες παραπονούνται για εσφαλμένη αιτιολογία διότι έκρινε ότι το ένδικο έργο της εκμετάλλευσης του γεωθερμικού πεδίου στην Ζεφύρια της Μήλου έχει καταστεί ανενεργό λόγω της δικαστικής εμπλοκής, που είχε ξεκινήσει με την πρωτοβουλία των εναγόντων οι οποίοι σημειωτέον περιέχονται στην επίδικη επιστολή, θα πρέπει ν' απορριφθεί, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε και ρητά η ίδια η αναθέτουσα Αρχή το έργο δηλ.

το Υπουργείο Ανάπτυξης δέχθηκε τα ίδια στο με αριθμ. πρωτ. Δ9Δ/Φ355/10831/30896/159/10.6.2005 έγγραφο της δέχθηκε τα ίδια, τα οποία εξάλλου ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα, αφού οι ίδιοι οι ενάγοντες δέχονται ότι τελικώς με την ανωτέρω αμετάκλητη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε το έτος 2005 ακυρώθηκε η ως άνω κατακυρωτική απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης σχετικά με την εκμίσθωση του γεωθερμικού δυναμικού στην Ζεφύρια Μήλου. 4) Τα αναφερόμενα στον πέμπτο και έκτο λόγους της κρινομένης έφεσης, αναφορικά με το κύρος του διενεργηθέντος πλειοδοτικού διαγωνισμού, το οποίο κρίθηκε με αμετάκλητες αποφάσεις των Διοικητικών Δικαστηρίων και του Συμβουλίου Επικρατείας δεν συνδέονται αιτιωδώς με το αντικείμενο της παρούσας δίκης και κατά συνέπεια τυγχάνουν απορριπτέα. 5) Τα αναφερόμενα στον 7° λόγο της κρινόμενης έφεσης για πλημμελή εκτίμηση της κατάθεσης του μάρτυρα των εναγομένων, από την οποία κατά την εκκαλουμένη απόφαση μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε σκοπός εξυβριστικός ή δυσφημιστικός των εναγομένων με την ένδικη επιστολή αλλά η κατοχύρωση του δικαιώματός τους για την εκμετάλλευση του γεωθερμικού πεδίου στην Ζεφύρια της Μήλου, θα πρέπει ν' απορριφθεί κατ' ουσίαν, καθόσον ο μάρτυρας των εναγομένων με κατηγορηματικό τρόπο, μεταξύ άλλων, κατέθεσε και τα ακόλουθα: "...Σκοπός της επιστολής αυτής ήταν να προασπιστούνε τα δικαιώματα, που η ORMAT και η ORPOWER είχανε πάρει αναφορικά με το έργο της Μήλου.

Είχαμε πάρει το δικαίωμα μετά από έναν διαγωνισμό, επενδύσαμε στο project...". 6) Τα αναφερόμενα στον όγδοο λόγο της κρινόμενης έφεσης για εσφαλμένη ερμηνεία και αξιολόγηση της 173/2003 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο προς

ενίσχυση της κρίσης του, ότι η μη εξασφάλιση της άδειας εκμετάλλευσης των γεωθερμικών πόρων της Ζεφύριας Μήλου, καθιστούσε το έργο υπό αίρεση, ανέφερε την ανωτέρω απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, θα πρέπει ν'απορριφθούν, ως αβάσιμα κατ'ουσία. 7)Η αιτίαση, που αποδίδεται στην εκκαλουμένη απόφαση με τον ένατο λόγο της κρινόμενης έφεσης αναφορικά με τα διαλαμβανόμενα σ' αυτή σχετικά με την επιστολή, ότι δηλαδή η προσπάθεια της ενάγουσας εταιρίας "ΜΗΛΟΣ Α.Ε." δια του νομίμου εκπροσώπου της Γ.

Ρ. να ακυρώσει την κατακυρωτική Υπουργική απόφαση με την άσκηση προσφυγών και αιτήσεων ακυρώσεως ενώπιον των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία έως και τον χρόνο σύνταξης και αποστολής της επίδικης επιστολής (Δεκέμβριος 2003) είχε αποβεί, έστω και για λόγους δικονομικούς, άκαρπη ήταν αληθής και κατά συνέπεια η εν λόγω αιτίαση θα πρέπει ν' απορριφθεί κατ' ουσίαν. 8)Οι επικαλούμενες με τους δέκατο και ενδέκατο πλημμέλειες της εκκαλουμένης απόφασης αναφορικά με την εκτίμηση της ένδικης επιστολής στο σύνολό της και δέχεται ως αληθινά πραγματικά περιστατικά άπτονται της ουσιαστικής κρίσης του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι εσφαλμένη, καθόσον το μόνο αίτημα, που διατυπώθηκε με την εν λόγω επιστολή ήταν να αποδεχθεί η ΜΗΛΟΣ Α.Ε.

τα αποτελέσματα των άψογων και πλήρως διαφωνών διαδικασιών -προσφορών του Υπουργείου Ανάπτυξης προκειμένου να υλοποιηθεί το έργο, που τόσο θα ωφελούσε τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Μήλου. Ο εν λόγω ισχυρισμός συνιστά αξιολογική κρίση και δεν περιέχει δυσφημιστικά ή εξυβριστικά περιστατικά για τους ενάγοντες.

Εξάλλου τα αναγραφόμενα στην εκκαλουμένη απόφαση ότι τα αναγραφόμενα στην ένδικη επιστολή, ότι μέχρι του χρόνου της σύνταξης και αποστολής της επίδικης επιστολής δεν είχε γίνει έναρξη των εργασιών του έργου, ότι προϋπόθεση του έργου ήταν η εξασφάλιση του δικαιώματος χρήσης και εκμετάλλευσης του γεωθερμικού πεδίου της Ζεφύριας και ότι αδυνατούσαν να ξεκινήσουν το έργο ήταν αληθινά και όχι εξυβριστικά ή δυσφημιστικά περιστατικά.

Όσον αφορά δε τα περί του ύφους και του τρόπου, που είναι γραμμένη η επίδικη επιστολή, τα αναφερόμενα στην εκκαλουμένη απόφαση είναι πλήρως εμπεριστατωμένα και αιτιολογημένα και τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τους εκκαλούντες είναι απορριπτέα, ως αβάσιμα κατ' ουσία. 9)Τα επικαλούμενα με τον δέκατο τρίτο λόγο της κρινόμενης έφεσης αναφορικά με τον τρόπο, που περιήλθε η από 22.6.2003 επιστολή των εκκαλούντων προς τον Δήμο Μήλου και εάν με ενέργεια των εναγομένων περιήλθε σε τρίτο (Lasa) δεν συνδέεται αιτιωδώς με την κρινόμενη υπόθεση και ως εκ τούτου είναι απορριπτέα κατ' ουσία. 10)Η αιτίαση, που αποδίδεται στην εκκαλουμένη απόφαση, με τον δέκατο τέταρτο λόγο της κρινόμενης έφεσης, ότι δηλαδή η πληττόμενη απόφαση παρέβλεψε, ότι η όλη αλληλογραφία, που έλαβε χώρα από τον Δεκέμβριο του έτους 2003 έως τον Ιανουάριο 2004 μεταξύ των εναγόντων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν αποτέλεσμα της επίδικης επιστολής θα πρέπει ν'απορριφθεί ως μη συνδεόμενη αιτιωδώς με την κρινόμενη υπόθεση. 11) Τα αναφερόμενα στον δέκατο πέμπτο λόγο της κρινόμενης έφεσης, δηλαδή η εκκαλουμένη έλαβε υπόψη τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής προκειμένου να καταλήξει στην κρίση της, ότι η ένδικη επιστολή από μόνη της δεν μπορούσε να κλονίσει την εμπιστοσύνη των αρμοδίων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πρόσωπο των εναγόντων είναι απορριπτέα κατ' ουσία, καθόσον το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την προσφυγή του στα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής δεν έσφαλε στην ουσιαστική του κρίση, η οποία συμπίπτει με την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου. 12) Τα αναφερόμενα στους δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο λόγους της κρινόμενης έφεσης αναφορικά με την απόρριψη του αιτήματος περί επιδικάσεως χρηματικής ικανοποιήσεως στους ενάγοντες λόγω προσβολής του πρώτου εξ αυτών και της εμπορικής φήμης της δεύτερης εξ αυτών θα πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμα κατ' ουσία, καθόσον η πληττόμενη απόφαση με εμπεριστατωμένη αιτιολογία έκρινε, ότι τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν την προσβολή της προσωπικότητας του πρώτου εξ αυτών και της εμπορικής πίστης και φήμης της δεύτερης εξ αυτών".

Υπό τις παραδοχές αυτές, η απόφαση έχει σαφή, επαρκή και ουδόλως αντιφατική αιτιολογία, η οποία στηρίζει το διατακτικό της. Ειδικότερα: 1)δίδει σαφή απάντηση, στους λόγους της έφεσης 2)ως προς τον όγδοο λόγο αναφέρεται πως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απλά εμνημόνευσε την εκεί παρατιθέμενη απόφαση "...προς ενίσχυση της κρίσης του...".

Άρα, δεν βάσισε σ'αυτήν την κρίση του. Άλλωστε, το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να προβάλει αναλυτικά, τους συλλογισμούς, σύμφωνα με τους οποίους έφθασε στο αποδεικτικό του πόρισμα, ούτε υφίσταται έλλειψη αιτιολογιών, αν υπάρχει συνοπτική αιτιολογία, αλλά διατυπώνεται, όπως εδώ, σαφές αποδεικτικό πόρισμα 3)ως προς τον ένατο λόγο της έφεσης, ωσαύτως το Εφετείο έχει σαφή αιτιολογία.

Οι αναιρεσείοντες συναφώς εκθέτουν: α)ότι στον πιο πάνω λόγο υπήρχαν "πλείστα θέματα" που δεν απαντήθηκαν. Δεν αναφέρονται, όμως τα θέματα αυτά, β)γίνεται αναφορά σε μη παρατιθέμενο κείμενο της επίδικης επιστολής, τούτο σχολιάζεται, κατά τις εκτιμήσεις των αναιρεσειόντων, γίνεται αναφορά στο ύφος της επιστολής, και την όντως αναφορά του Εφετείου στο χρόνο αποστολής της επιστολής, επιχειρούν οι αναιρεσείοντες να αποδυναμώσουν ταύτα ως αναιτιολόγητα, επειδή δεν έγινε αναφορά στην "...κατ'εξακολούθηση δράση" των ήδη αναιρεσίβλητων.

Όμως, πάντα τα ανωτέρω, πρόδηλα αποτελούν διαφορετική εκτίμηση των αποδείξεων και όχι έλλειψη αιτιολογίας 4)ως προς τον δέκατο τρίτο λόγο της έφεσης υφίσταται πλήρης αιτιολογία. Δεν αποτελεί δε και εδώ έλλειψη αιτιολογίας η μη αναφορά της "...κατ'εξακολούθηση παράνομης δράσης των αντιδίκων..." των αναιρεσειόντων, όπως προεκτέθηκε 5)αναφορικά με τον δέκατο τέταρτο λόγο της έφεσης υφίσταται ωσαύτως πλήρης αιτιολογία.

Δεν είναι δε αναγκαίον, όπως προεκτέθηκε, να εκτίθενται λεπτομερώς, οι λόγοι που ώθησαν το δικαστήριο στη διατύπωση της σχετικής κρίσης του για την ουσία. Άλλωστε, ούτε οι αναιρεσείοντες εξηγούν γιατί "...η αλληλογραφία" συνδέεται με την επίδικη επιστολή, πως συνδέεται, τι διαλαμβάνει και πως τούτο αποδεικνύει τη ζημία τους 6)αιτιολογία σαφής υπάρχει και ως προς την απόρριψη του δεκάτου πέμπτου λόγου της έφεσης.

Η προσφυγή στα διδάγματα της κοινής πείρας, όπως προκύπτει από την επισκόπηση (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ) της πρωτοβάθμιας απόφασης, έγινε σε συνδυασμό με άλλες αποδείξεις (μάρτυρες, έγγραφα, ένορκες βεβαιώσεις). Σε κάθε περίπτωση δε, το πιο πάνω δικαστήριο, τα ανέφερε επιπρόσθετα με άλλο επιχείρημα (....αφ'ενός μεν...αφ'ετέρου δε...).

Εξάλλου τα διδάγματα της κοινής πείρας δεν αποτελούν λόγο αναίρεσης ως προς την εφαρμογή τους, όταν χρησιμεύουν απλά, για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και εκτίμηση αποδείξεων 7)με σαφή αιτιολογία απορρίφθηκαν, επίσης, οι δέκατος έκτος και δέκατος έβδομος λόγοι της έφεσης.8)πλήρης αιτιολογία υπάρχει, και στις λοιπές ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης.

Οι αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, ως προς την αδυναμία τους να εκτελέσουν το έργο, πως σχετιζόταν η παραχώρηση του δικαιώματος των Βουναλίων με την πρόοδο του "ΜΙDΕΣ" και γιατί δεν αξιολογείται, όπως αυτοί εκτιμούν, πως έπρεπε να εκτιμηθεί η αποστολή της κρίσιμης επιστολής, δεν συνιστούν προφανώς έλλειψη αιτιολογίας, αλλά νέα εκτίμηση των αποδείξεων, ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο της δίκης.

Άρα ο με στοιχείο Γ (Ι-V

ΙΙ) λόγος αναίρεσης που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Για τους ήδη αναφερθέντες, όπως παραπάνω, λόγους πρέπει να απορριφθούν ο στο άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος που επαναδιατυπώνεται ομοιοτρόπως σε κάθε αναιρετικό λόγο.

VII. Σύμφωνα με όσα ήδη εκτέθηκαν, το Εφετείο έλαβε υπόψιν του, όλα γενικά τα με επίκληση, προσκομισθέντα νομίμως, έγγραφα. Οι αναιρεσείοντες εκθέτουν σχετικά: Α)ότι η απόφαση "...δεν βλέπει όλη την αλληλογραφία που έλαβε χώρα από το Δεκέμβριο του 2003- Ιανουάριο 2004 και όλους τους σχετιζόμενους με αυτή ισχυρισμούς μας...".

Δεν αναφέρει, όμως, ούτε σε τι συνίσταται ακριβώς, η αλληλογραφία αυτή, ούτε και ποιοι ήταν οι ισχυρισμοί τους. Αντίθετα, παραπέμπει γι'αυτό σε καταθέσεις μαρτύρων και στις πρωτόδικες προτάσεις τους, δηλαδή σε έγγραφα εκτός του αναιρετηρίου, που δεν είναι παραδεκτό (σχετ.ΑΠ 1056/2002) Β)ότι δεν λαμβάνεται υπ'όψιν η κατάθεση του μάρτυρα Κ.Καρύτσα αλλά γίνεται αναφορά σε διδάγματα της κοινής πείρας.

Όμως για τα παραπάνω, έγινε αναφορά προηγούμενα. Ούτε μπορεί να εξαχθεί, μη λήψη υπ'όψιν αποδεικτικών μέσων, από την διαφορετική εκτίμηση τούτων από το δικαστήριο της ουσίας σε σχέση με ό,τι οι αναιρεσείοντες εκτιμούν Γ)το αυτό, για τους ίδιους λόγους, πρέπει να γίνει δεκτό και για την από 21.12.2000 επιστολή του Citzion και την θετική εισήγηση του ΣτΕ.

Δ)αναφορικά με τις προβαλλόμενες ομολογίες των αναιρεσιβλήτων : α)δεν μπορεί, εύλογα, να συναχθεί ομολογία διαδίκων από κατάθεση μάρτυρος β)τα αναφερόμενα στις προτάσεις των αντιδίκων δεν μπορεί να αποτελέσουν βάση ομολογίας, αφού παρατίθενται αποσπάσματα τούτων, από τα οποία, σε κάθε περίπτωση, δεν συνάγεται ομολογία.

Ούτε, διευκρινίζεται από τους αναιρεσείοντες, σε τι ακριβώς συνίσταται η ομολογία, τι, δηλαδή "ομολογείται". Αντίθετα, οι αναιρεσείοντες, αόριστα αναφέρουν πως η αγωγή τους ομολογείται από τους αντιδίκους τους. Άρα, ο με στοιχείο Δ αναιρετικός λόγος, που προβάλλει την από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ αιτίαση, πρέπει ν'απορριφθεί, ως αβάσιμος.

Για τους προεκτεθέντες λόγους είναι απορριπτέα και η από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ ταυτόσημη αιτίαση, που επαναφέρεται και στο συγκεκριμένο λόγο.

VIII. Ο με στοιχείο Ε λόγος αναίρεσης, ο οποίος εκθέτει τις από το άρθρο 559 αρ.10 άλλως 559 αρ.12 ΚΠολΔ πλημμέλειες, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, γιατί δεν μνημονεύει, ειδικότερα, γιατί υπήρξε η προβαλλόμενη παραβίαση. Η παραπομπή συναφώς, σε προηγούμενους αναιρετικούς λόγους, αφορά, άλλες προβαλλόμενες σ'αυτούς πλημμέλειες, και δεν συμπορεύεται με τον συγκεκριμένο αναιρετικό λόγο. Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά της προσβαλλόμενης απόφασης στα διδάγματα της κοινής πείρας για τα οποία έκανε λόγο η πρωτοβάθμια απόφαση, ουδόλως, για τους λόγους που και στους προηγούμενους αναιρετικούς λόγους εκτέθηκαν, συνιστούν λήψη υπ'όψιν πραγμάτων που δεν αποδείχτηκαν και παραβίαση διατάξεων σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Άρα, ο με στοιχείο Ε λόγος της αναίρεσης, ο οποίος προβάλλει τα αντίθετα, πρέπει ν'απορριφθεί, ως αβάσιμος. Τα αυτά πρέπει να γίνουν δεκτά και για τον, ωσαύτως, κατά λέξη επαναλαμβανόμενο αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ.

IX. Ο από την διάταξη του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, λόγος ο αναφερόμενος στην παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται, όταν το δικαστήριο, από εσφαλμένη ανάγνωση του εγγράφου, δέχτηκε, ως περιεχόμενό του, κάτι διαφορετικό από το πραγματικό, όχι δε και όταν το δικαστήριο εκτίμησε, απλά το περιεχόμενο του εγγράφου ακριβώς όπως έχει, ύστερα από ορθή ανάγνωση (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Διαφορετική δε είναι η αποδεικτική αξιολόγηση του εγγράφου για την οποία, έστω και αν αυτό εκτιμηθεί λανθασμένα, δεν ελέγχεται αναιρετικά η απόφαση (ΑΠ 140/2008). Πρέπει δε να προσδόθηκε στο περιεχόμενο του εγγράφου, περιεχόμενο κατάδηλα διαφορετικό από το αληθινό και, στη συνέχεια, να καταλήξει το δικαστήριο, στηριζόμενο σ'αυτό και μόνο η κυρίως σ'αυτό, στο επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα (ΑΠ 402/2004, ΑΠ 399/2004).

Στον υπό στοιχείο ΣΤ αναιρετικό λόγο, οι αναιρεσείοντες εκθέτουν, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της επίδικης επιστολής γιατί: α)δεν αναφέρεται σ'αυτή το σκεπτικό της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Εδώ όμως, γίνεται αναφορά στην επιστολή, για απόρριψη των επιχειρημάτων των αναιρεσειόντων από το δικαστήριο και παρατίθενται κάποιες παραδοχές αυτών σχετικά.

Ούτε άλλωστε το Εφετείο κάνει μνεία της με αριθμό 173/2003 αποφάσης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών β)το Δικαστήριο, δεν κρίνει σχετικά με βάση μόνο ή κατά κύριο λόγο το σχετικό έγγραφο, αλλά το συνεκτιμά, και αναφέρεται στο περιεχόμενό του, με βάση το σύνολο των ενώπιόν του τεθέντων αποδεικτικών στοιχείων γ)άλλωστε, κατά τα προεκτεθέντα, πρόκειται απλά για διαφορετική αποδεικτική προσέγγιση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων δ)σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ελάχιστο μέρος του εγγράφου το οποίο δεν ασκεί αποφασιστική επιρροή στο αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου, ούτε οι αναιρεσείοντες άλλωστε, επεξηγούν τούτο.

Άρα ο πιο πάνω (στοιχείο ΣΤ) λόγος αναίρεσης που προβάλλει την από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ πλημμέλεια, πρέπει ν'απορριφθεί, ως αβάσιμος. Περαιτέρω: α)τελείως αόριστα, στον ίδιο λόγο προβάλλονται, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση και αναφορά στις απαιτούμενες προϋποθέσεις τους, οι από το άρθρο 559 αρ.19 και 559 αρ.8 ΚΠολΔ πλημμέλειες, αφού, ούτε για πιο λόγο είναι αναιτιολόγητη η απόφαση αναφέρεται, ούτε ποια ήταν, ακριβώς τα πράγματα που προτάθηκαν, ποια ήταν η επιρροή που είχαν στην έκβαση της δίκης, ποιός και με ποιο τρόπο τα πρότεινε.

Β)απορριπτέα, ωσαύτως τυγχάνει η επαναλαμβανόμενη "κατά λέξη" από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και στον λόγο αυτό, για τους ίδιους, όπως πιο πάνω λόγους.

X. Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες παραπονούνται, πως η προσβαλλόμενη απόφαση, επαναλαμβάνει απλά, τις αιτιολογίες της πρωτόδικης απόφασης σε περίληψη, και δεν λαμβάνει υπόψη "...οτιδήποτε το εφετήριο αναφέρει και οτιδήποτε εκθέτουμε εις τους λόγους 1-18 της εφέσεώς μας...", αφού η αναφορά στους λόγους έφεσης είναι τυπική και πλημμελής.

Στη συνέχεια, οι αναιρεσείοντες, παραθέτουν "αυτολεξεί", ένα προς ένα τους λόγους της έφεσης και παραθέτουν σχετικά τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης. Συμπερασματικά δε οι αναιρεσείοντες επανέρχονται παραθέτοντες, κατά λέξη τα, κατά την κρίση τους, παραβιασθέντα άρθρα με τη διαφορά πως στο συγκεκριμένο λόγο, αντί της διάταξης του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, παραθέτουν τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.8 και 19 ΚΠολΔ.

Και, όσον μεν αφορά την παραβίαση του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, ικανά προηγούμενα αναφέρθηκαν, εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες. Για τον ίδιο λόγο, εφ'οσον και οι ίδιοι οι αναιρεσείοντες δέχονται με τη παράθεση των σκέψεων της, για κάθε αναιρετικό λόγο, πως έκρινε, έστω και πλημμελώς κατ'αυτούς, σχετικώς, δεν υφίσταται έδαφος εφαρμογής του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ.

Ως προς τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, η οποία και αύθις επαναφέρεται το αυτό, όπως προηγουμένως, πρέπει να γίνει δεκτό. Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες, παραθέτουν τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς την δικαστική δαπάνη, χωρίς περαιτέρω παράπονο, κρίση επ'αυτής, και συγκεκριμένη αιτίαση, παρά μόνο με την αναφορά πως η απόφαση "...όλως πλημμελώς..." καταλήγει σ'αυτό.

Συνακόλουθα, για τους πιο πάνω λόγους, και ο με στοιχείο Ζ λόγος της αναιρέσης, που προσάπτει στην εφετειακή απόφαση τις προδιαληφθείσες πλημμέλειες πρέπει ν'απορριφθεί.

XI. Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες εκθέτουν, πως η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, αφού δεν υπήγαγε τη συμπεριφορά των αντιδίκων τους σ'αυτή. Όμως: α)δεν αναφέρουν, ως έδει, αν ο πιο πάνω ισχυρισμός αποτελούσε βάση της αγωγής τους, την οποία δεν παραθέτουν β)ωσαύτως δεν εκθέτουν, αν υπήρξε σχετικός ισχυρισμός, από μέρους τους, δηλονότι ένσταση σε ισχυρισμό των αντιδίκων τους (ή αντένσταση), πότε προβλήθηκε, και τι περιεχόμενο είχε. Αντ'αυτού, αναφέρουν (με ταυτόσημη παράθεση, εκ νέου, όλων των, από τον πρώτο αναιρετικό λόγο παρατιθεμένων διατάξεων), πως το δικαστήριο "...δεν υπήγαγε στη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ την εν γένει συμπεριφορά των αντιδίκων...". Όμως όπως προεκτέθηκε, το δικαστήριο δεν δρά, εν προκειμένω, αυτεπάγγελτα, ούτε εκτιμώντας τις αποδείξεις, οι δε αναιρεσειοντες δεν εκθέτουν, τα αναγκαία, για την εκτίμηση του σχετικού αναιρετικού λόγου στοιχεία. Μετά απ'αυτά ο με στοιχείο Η αναιρετικός λόγος πρέπει ν'απορριφθεί. Κατά ταύτα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά το μέρος που παρέστησαν νόμιμα και με χωριστή υπεράσπιση, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις, σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους (αρθρ.178, 180, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3/5/2010 αίτηση των Γ. Ρ. και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΜΗΛΟΣ Ανώνυμος Εταιρεία Εκμετάλλευσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και Αειφόρου Ανάπτυξης" προς αναίρεση της 5159/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσειόντων τη δικαστική δαπάνη των νόμιμα παραστάντων αναιρεσιβλήτων, από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ, για κάθε ομάδα εξ αυτών, που παρέστη με ξεχωριστή υπεράσπιση.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ