2168/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2168 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2168/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Β. συζ. Δ. Σ. το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Τασία Γεωργακοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-10-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 284/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 156/2010 του Εφετείου Αθηνών (Μετ. έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 24-5-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 3-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται προς κρίση αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία έκρινε για υπόθεση λύσης του γάμου των διαδίκων, λόγω τετραετούς διάστασής τους.

ΙΙ. Όπως προκύπτει, από την .../19.3.2013 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Χαλκίδας …, ακριβές αντίγραφο της από 1.12.2013 κλήσης για παράσταση, κατά τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσίβλητου στην αναιρεσείουσα. Εφ' όσον άρα, δεν παραστάθηκε αυτή, ούτε και με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ., όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε, κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η συζήτηση πρέπει να χωρίσει παρά την απουσία της (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Εφ' όσον δε απολείπεται η αναιρεσείουσα, δεν υπάρχει υποχρέωση του επισπεύδοντος τη συζήτηση αναιρεσίβλητου, να της επιδώσει και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης (σχετ. ΑΠ 815/2008, ΑΠ 873/2006).

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 281 ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται, αν υπερβαίνει, προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη , ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός δεσμός του δικαιώματος. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται σε όλα τα ιδιωτικά δικαιώματα ακόμη και αν αυτά πηγάζουν από διάταξη δημόσιας τάξης (ΑΠ 59/2007, ΑΠ 1143/2007, ΑΠ 827/2006).

Αυτή αποσκοπεί στην καταπολέμηση της κακοπιστίας και ανηθικότητας, έχει εφαρμογή και στην περίπτωση άσκησης αγωγής διαζυγίου από το άρθρο 1439 γ ΑΚ, λόγω τεκμαιρόμενου κλονισμού της έγγαμης σχέσης, από την κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής ισχύουσα τετραετή διάσταση των συζύγων. Η ένσταση αυτή, μπορεί, όμως να στηριχθεί μόνο σε μεταγενέστερα της διάστασης περιστατικά δηλαδή στις συνέπειες του διαζυγίου.

Για το σκοπό αυτό, δεν αρκούν οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου σε βάρος των συζύγων ή των τέκνων ους, οι οποίες άλλωστε επέρχονται από τη φύση του διαζυγίου, καθ' εαυτή, αλλά απαιτείται οι επιπτώσεις αυτές να εκφεύγουν των συνήθων και αυτονοήτων και να οδηγούν, από τον εξωτερικό χαρακτήρα και τη σοβαρότητά τους, στη δημιουργίου κατάστασης, προφανώς υπέρμετρα σκληρής, για τον εναγόμενο σύζυγο ή τα τέκνα των διαδίκων, ώστε να επιβάλλεται για την αποτροπή τους η διατήρηση του γάμου (ΑΠ 760/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση, για την από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί παράτυπα, απέρριψε την στο άρθρο 281 ΑΚ, ερειδόμενη ένστασή της. Όμως τα επικαλούμενα, από μέρους της περιστατικά, και, ειδικότερα: α) ότι έχει σοβαρά προβλήματα υγείας (εξάρθρωμα ισχύουν άμφω, σπονδυολίσθηση, δυσχέρεια βάδισης εκ γενετής, αυχενικό σύνδρομο και καταθλιπτική συνδρομή, δηλαδή αναπηρία σε ποσοστό 67%), τα οποία εμφανίστηκαν πριν από τη διάσταση των μερών, δεν αρκούσαν, σύμφωνα με τα νομικά δεδομένα, τα οποία προαναφέρθηκαν να θεμελιώσουν το πραγματικό της προαναφερθείσας διάταξης, γιατί δεν αναφέρονται σε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου, αλλά ανάγονται σε απλή περιγραφή της, διαχρονικά υφιστάμενης, κατάστασης της υγείας της αναιρεσείουσας.

Η εντελώς αόριστη αναφορά σε επιδείνωση ης κατάστασής της, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό, δεν μπορεί να αναιρέσει τις πιο πάνω παραδοχές. Άρα, ο πρώτος αναιρετικός λόγος από την προαναφερθείσα πλημμέλεια είναι αβάσιμος.

ΙV. Το Εφετείο αναφέρει στην απόφασή του, πως, για το σχηματισμό της ουσιαστικής του κρίσης έλαβε υπόψη "την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος (η εναγόμενη δεν εξέτασε μάρτυρα) στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου... και... όλα ανεξαιρέτως τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα.

Από την διατύπωση αυτή, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης , δεν καταλείπεται αμφιβολία πως το δικαστήριο έλαβε υπ' όψιν όλα, γενικά, τα προσαχθέντα από τους διαδίκους με επίκληση έγγραφα, μεταξύ των οποίων και την με αριθμό 1925/23.3.2009 ιατρική γνωμάτευση του Διευθυντή Δ' Ορθοπεδικού τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής "ΚΑΤ" που φέρεται αγνοηθείσα.

Πολύ περισσότερο, μάλιστα, που στην προσβαλλόμενη απόφαση, γίνεται ειδική μνεία για προβλήματα υγείας της αναιρεσείουσας. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση 1) Δεν επιβάλλεται το δικαστήριο της ουσίας να προβαίνει σε ειδική αναφορά και ιδιαίτερη αξιολόγηση καθενός εγγράφου η αποδεικτικού στοιχείου χωριστά (ΑΠ 131/2005), 2) ούτε ιδρύεται αναιρετικός λόγος, από το ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν καθόρισε τη σχέση και την επιρροή του συγκεκριμένου εγγράφου στα αποδεικτέα θέματα (ΑΠ 104/2005).

Άρα και ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, ο οποίος πλήττει την εφετειακή απόφαση για την από το άρθρο 55 παρ.11 πλημμέλεια είναι αβάσιμος. Διευκρινίζεται, πως τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο, για παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 559 αρ. 8,10, 19 και 20 ΚΠολΔ. προβάλλονται απαραδέκτως γιατί γίνεται απλή παράθεση των διατάξεων, χωρίς σύνδεσή τους ή αναφορά, σε συγκεκριμένες πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης.

Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί, η δε δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24.5.2011 αίτηση της Β. Σ. προς αναίρεση της 156/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2013

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ