2164/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2164 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2164/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 403/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26.4.2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1028/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 487/8.11.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 26 Απριλίου 2006 αίτησιν αναιρέσεως του..., κατά της υπ΄αριθμ. 403/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, δια της οποίας απερρίφθη ως ανυποστήρικτος η έφεσίς του κατά της υπ΄αριθμ. 278/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών και εκθέτομεν τα εξής:

Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατ΄αποφάσεως, εκδοθείσης απόντος του κατηγορουμένου, εφ΄όσον τυγχάνει γνωστής διαμονής εις την ημεδαπήν, είναι δεκαήμερος και αρχίζει από της επομένης της επιδόσεως της αποφάσεως, υπό την προϋπόθεσιν της προηγουμένης καταχωρίσεως αυτής καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 1485/2005 Ποιν Χρ ΝΣΤ΄ σελ. 251 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π. 619/2005 Ποιν Δικ 2005 σελ. 1097 κ.ά.). Εξ΄άλλου εκ της αυτής διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 1615/2005 Πραξ Λογ ΠΔ 2005 σελ. 384 κ.ά.).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν η ανωτέρω απόφασις του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψεν ως ανυποστήρικτον την έφεσιν του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, κατεχωρίσθη εις το ειδικόν βιβλίον την 8 Φεβρουαρίου 2006 και επεδόθη εις τον κατηγορούμενον την 7ην Μαρτίου 2006. Η κατά της αποφάσεως αυτής αίτησις αναιρέσεως ησκήθη δια δηλώσεως του αναιρεσείοντος ενώπιον του Διευθυντού της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, εις την οποίαν εκρατείτο, την 26 Απριλίου 2006, δηλαδή μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας ασκήσεώς της. Εις την σχετικήν έκθεσιν ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται, που να δικαιολογή την εκπρόθεσμον άσκησίν της. Πέραν αυτού εις την έκθεσιν αναιρέσεως αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως επί λέξει "διότι δεν έγινε δεκτή ως έπρεπε ένστασις διπλοδικίας αφού δια το ίδιον αδίκημα έχει καταδικασθή από το Εφετείον Κακουργημάτων Λαρίσης - θα κατατεθή αναλυτικόν υπόμνημα". Με το περιεχόμενον αυτό δεν προσδιορίζεται διατί ακριβώς πλήττεται η προσβληθείσα απόφασις, ούτε ποίος συγκεκριμένος λόγος προβάλλεται κατ΄αυτής. Κατ΄ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμος και αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος.

Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται, συμφώνως προς την υπ΄αριθμ. 58553/2006 κοινήν απόφασιν Υπ. Οικον.-Δ/νης, εις το ποσόν των 220 ευρώ. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑΠροτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 26 Απριλίου 2006 αίτησις αναιρέσεως του..., , κατά της υπ΄αριθμ. 403/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.

Αθήνα 19 Οκτωβρίου 2006

Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου

Ανδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο, εφόσον τυγχάνει γνωστής διαμονής στην ημεδαπή, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την καταχώρησή της καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώρηση δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθηκε, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ έκθεση ασκήσεως αυτής γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων.

Αν ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανένα τέτοιο λόγο (ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος) ή ο επικαλούμενος λόγος δεν είναι βάσιμος, η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση του κατηγορουμένου στρέφεται κατά της 403/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε σε δεύτερο βαθμό, με απόντα τον κατηγορούμενο και απέρριψε έφεσή του κατ' αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών ως ανυποστήρικτη.

Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, την 8η Φεβρουαρίου 2006. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το συνημμένο στη δικογραφία αποδεικτικό επιδόσεως του ..., γραμματέα της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, αντίγραφο της ανωτέρω αποφάσεως επιδόθηκε την 7η Μαρτίου 2006 στον αναιρεσείοντα.

Παρά ταύτα, όμως, ο κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως δια δηλώσεώς του ενώπιον του Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, στην οποία εκρατείτο, την 26η Απριλίου 2006, δηλαδή μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας που ορίζεται στο νόμο, χωρίς να εκτίθεται στη σχετική έκθεση κάποιος λόγος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Απριλίου 2006 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 403/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ