2162/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2162 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2162/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Δημητρούλα Υφαντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας Εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Καπρίτσα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "SHELL HELLAS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", που εδρεύει στο Παλαιό Φάληρο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Φανό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7/3/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2840/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7819/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24/11/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δημητρούλα Υφαντή ανέγνωσε την από 14/9/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 24-11-2008 αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006, Ολ. ΑΠ 4/2005). Εξ άλλου κατά το άρθρο 32 παρ. 1 του Π.Δ. 34/1995, ο εκμισθωτής οφείλει στο μισθωτή ως αποζημίωση: α) το κατά το χρόνο της καταγγελίας καταβαλλόμενο μίσθωμα τριάντα (30) μηνών, αν μέσα σε έξι (6) μήνες από την απόδοση του μισθίου λόγω ιδιοχρήσεως δεν χρησιμοποιήσει το μίσθιο και β) το κατά το χρόνο της καταγγελίας καταβαλλόμενο μίσθωμα πενήντα (50) μηνών, αν μέσα σε μία διετία από την απόδοση του μισθίου λόγω ιδιοχρήσεως εκμισθώσει αυτό ή παραχωρήσει με οποιοδήποτε τρόπο σε τρίτον τη χρήση του, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, δεν θεωρείται παραχώρηση σε τρίτον, κατά την έννοια της προηγούμενης παραγράφου περιπτ.

β' η παραχώρηση από τους συνεκμισθωτές της χρήσεως του ακινήτου σε προσωπική εταιρεία και εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, στην οποία μετέχουν αποκλειστικά αυτοί. Από τις ανωτέρω διατάξεις με τις οποίες παρέχεται στον αποβληθέντα λόγω ιδιοχρήσεως μισθωτή το δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση σε περίπτωση εκμισθώσεως ή παραχωρήσεως της χρήσεως σε τρίτον, συνάγεται ότι η παράλειψη ιδιοχρήσεως υπάρχει και όταν το μίσθιο δεν χρησιμοποιηθεί από τον υπερού η καταγγελία αλλά από άλλο πρόσωπο.

Όμως η παραχώρηση της χρήσεως σε εταιρεία προσωπική η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, στην οποία συμμετέχουν αποκλειστικά οι υπερών η καταγγελία, δεν αποτελεί παραχώρηση σε τρίτον κατά την έννοια των προαναφερομένων διατάξεων, σκοπός των οποίων είναι η αποτροπή της καταστρατηγήσεως των διατάξεων περί ιδιοχρήσεως.

Ως πρόσωπο εκμισθωτών "υπέρ ών η καταγγελία" κατά την πιο πάνω ρύθμιση νοούνται τόσο τα φυσικά όσο και τα νομικά πρόσωπα, οποιασδήποτε μορφής, εφ' όσον και τα τελευταία έχουν τη δυνατότητα συστάσεων άλλου νομικού προσώπου εταιρικού χαρακτήρα με την έννοια της προσωπικής εταιρείας ή εταιρείας Περιορισμένης ευθύνης, δεν είναι δε αναγκαίο τα πρόσωπα των εκμισθωτών να είναι περισσότερο του ενός.

Εξ άλλου, στην έννοια της Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης, για την οποία προβλέπεται κατά την προαναφερθέντα ρύθμιση η δυνατότητα παραχωρήσεως της χρήσεως περιλαμβάνεται και η μονοπρόσωπη Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 43α του ν.3190/1955 όπως προστέθηκε με το άρθρο 2 του Π.Δ.279/1993 και μπορεί να συσταθεί και από νομικό πρόσωπο (άρθρ. 43α παρ. 2).

Επομένως, και στην περίπτωση εκείνη κατά την οποία εκμισθώτρια ανώνυμη εταιρεία μετά την καταγγελία για ιδιόχρηση εμπορικής μίσθωσης και εντός του εξαμήνου από την απόδοση σ' αυτήν του μισθίου, παραχώρησε τη χρήση του σε μονοπρόσωπη Εταιρεία Περιορισμένης ευθύνης, στην οποία συμμετέχει αποκλειστικά ως μοναδικός εταίρος και διαχειριστής, δεν επέρχεται ανεπίτρεπτη καταστρατήγηση των περί ιδιοχρήσεως διατάξεων, αφού στην εταιρική μορφή της μονοπρόσωπης εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης, μοναδικός εταίρος είναι η καταγγείλλασα εκμισθώτρια Ανώνυμη Εταιρεία, η δε μονοπρόσωπη Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης εξισούται ουσιαστικά με τη δικαιούχο της ιδιόχρησης εκμισθώτρια Ανώνυμη Εταιρεία.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη απόφαση έγιναν δεκτά τα ακόλουθα κατά την ανέλεγκτη επί της ουσίας εκτίμηση των αποδείξεων: Με έγγραφο ιδιωτικό συμφωνητικό υπό χρονολογία 22-12-1994, που καταρτίστηκε μεταξύ του νομίμου εκπροσώπου της ΑΕ με την επωνυμία "ΤΕΞΑΚΟ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ", η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ASTRON OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ και του νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας "...Ο.Ε.", η πρώτη εκμίσθωσε στην τελευταία το ευρισκόμενο στη συμβολή των οδών...

και ... ακίνητό της, που είχε διαμορφωθεί σε πρατήριο διαθέσεως υγρών καυσίμων και αποτελείται από αίθουσα πωλήσεως - κατάστημα MINI MARKET - πλυντήριο - πλατφόρμα και λοιπούς βοηθητικούς χώρους, πλήρως εξοπλισμένο με μηχανήματα και κινητά πράγματα, προκειμένου να το εκμεταλλευτεί η ενάγουσα για δικό της λογαριασμό και όφελος ως πρατήριο διαθέσεως υγρών καυσίμων και με τον ειδικότερο όρο ότι, σε όλη τη διάρκεια της συμβάσεως, η ενάγουσα υποχρεούται να εφοδιάζεται υγρά καύσιμα, λιπαντικά και ορυκτέλαια αποκλειστικά και μόνο από τις εγκαταστάσεις της εκμισθώτριας εταιρείας ΤΕΞΑΚΟ, τα οποία θα διέθετε λιανικώς στους πελάτες της δια μέσου του μισθίου πρατηρίου.

Η διάρκεια της μισθώσεως ορίστηκε εξαετής (20.12.1994 - 19.12.2000) και το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε για το πρώτο έτος της μισθώσεως σε 320.000 δραχμές και μετά από ετήσιες αναπροσαρμογές ανήλθε στις 24.7.2003 στο ποσό των 1.379,31 ευρώ. Στην ως άνω μίσθωση υπεισήλθε στην θέση της αρχικής εκμισθώτριας η εναγομένη, ως καθολική διάδοχος αυτής, λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση, δυνάμει της υπ' αριθ. ...

πράξεως του συμβολαιογράφου Πειραιά Γρηγορίου Βαρυμποπιώτη, που εγκρίθηκε με την υπ' αριθ. ... απόφαση του Νομάρχη Αθηνών και η οποία καταχωρίθηκε νόμιμα στις 27.7.2001 στα οικεία μητρώα των ανωνύμων εταιρειών. Μετά την παρέλευση του συμβατικού χρόνου της μισθώσεως, η εναγομένη άσκησε κατά της ενάγουσας την από 21.7.2003 αγωγή, με την οποία κατήγγειλε την μίσθωση για ιδιόχρηση προκειμένου να χρησιμοποιήσει η ίδια το μίσθιο ακίνητο για την λιανική πώληση πετρελαιοειδών και ζήτησε να της αποδοθεί η χρήση του μετά την πάροδο έξι μηνών από την κοινοποίηση της καταγγελία (24.7.2003).

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1416/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία υποχρεώθηκε η μισθώτρια να αποδώσει την χρήση του μισθίου στις 25-7-2004, υπό τον όρο καταβολής αυξημένης αποζημιώσεως, ίσης με 30 μηνιαία μισθώματα. Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε έφεση από την ενάγουσα, η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. 4456/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Με εκτελεστό τίτλο την ως άνω 1416/2004 απόφαση, η ενάγουσα αποβλήθηκε από το μίσθιο στις 25.7.2005, κατόπιν της υπ' αριθ. ... εκθέσεως βίαιης αποβολής και εγκαταστάσεως του δικαστικού επιμελητή Αθηνών .... Μετά την απόδοση του μισθίου και πριν από την συμπλήρωση εξαμήνου, εγκαταστάθηκε στο μίσθιο η νεοσυσταθείσα μονοπρόσωπη εταιρεία με την επωνυμία "ΣΕΛΛ ΕΛΛΑΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "ΣΕΛ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ", η οποία άρχισε να το χρησιμοποιεί ως πρατήριο υγρών καυσίμων.

Η εταιρεία αυτή συστάθηκε με το υπ' αριθ. ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πειραιά Ελένης Μπουκουβάλα, που καταχωρίθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών στις 31.5.2005 με αύξοντα γενικό αριθμό ... και ειδικό ...(ΦΕΚ 3954/8.6.2005, Α.Ε. και Ε.Π.Ε.), κατά μετατροπή της Α.Ε. "ΣΙ ΜΥΓΙΑΚΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ, ΣΚΑΦΩΝ ΑΝΑΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ", με εισφορά ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου της μετά του συνόλου των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών της, μοναδικός δε εταίρος της μονοπρόσωπης αυτής Ε.Π.Ε.

είναι η εναγόμενη εταιρία, η οποία είναι και διαχειριστής της. Η παραχώρηση της χρήσεως του μισθίου στην εν λόγω μονοπρόσωπη εταιρία, της οποίας, όπως αναφέρθηκε, μοναδικός εταίρος είναι η εναγομένη, υπέρ της οποίας ασκήθηκε η καταγγελία για ιδιόχρηση, δεν θεωρείται παραχώρηση σε τρίτον κατά την έννοια της παρ. 1 εδ.

β' του άρθρου 32 π.δ 34/1995 και συνεπώς, κατά τα εκτεθέντα στην μείζονα σκέψη, είναι επιτρεπτή η χρησιμοποίηση του μισθίου από τη μονοπρόσωπη αυτή Ε.Π.Ε. και δεν συντρέχει περίπτωση παραλείψεως ιδιοχρήσεως, υπό την έννοια της χρησιμοποιήσεως του μισθίου από άλλου πρόσωπο. Το Εφετείο, με το να δεχθεί, με τις ανωτέρω σκέψεις, τον αντίστοιχο λόγο της έφεσης της αναιρεσίβλητης κατά της αντιθέτως κρινάσης πρωτόδικης απόφασης, με την οποίο είχε γίνει δεκτή η αγωγή, που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα για καταβολή αποζημιώσεως από ανεπίτρεπτη παραχώρηση του χρήσεως του μισθίου σε τρίτο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και επομένως δεν παραβίασε την εφαρμοσθείσα, ως άνω, ουσιαστική διάταξη του άρθρου 32 παρ. 1 και 2 του Π.Δ. 34/1995, καθόσον τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά δεν πληρούν το πραγματικό της νομικής έννοιας της αθέμιτης παραχώρησης της χρήσης του μισθίου ακινήτου εκ μέρους της εκμισθώτριας σε τρίτο και δικαιολογούν την παραδοχή της έφεσης της αναιρεσίβλητης και την απόρριψη της αγωγής της αναιρεσείουσας.

Συνεπώς, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα με το μοναδικό λόγο του αναιρετηρίου, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ. κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα, συνακόλουθα δε και η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της ως προς τη δικαστική, τέλος, δαπάνη, αυτή, λόγω της ήττας της, βαρύνει την αναιρεσείουσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-11-2008 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...Ο.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7819/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ