Legislator Case Law & Legislation
2161/2006 AI generated

2161/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2161/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κων/νο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

2161/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Συνεπώς αναίρεσις κατ΄αυτής δεν δύναται να ασκηθή, ούτε υπό του παραστάντος κατά την συζήτησιν αυτών συνηγόρου του κατηγορουμένου άνευ σχετικής εντολής, ούτε δι΄επιδόσεως εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (Α.Π. 330/2006, 2530/2005, Ποιν Δικ 2006 σελ. 948, 686 αντιστ. κ.ά.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2161 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 2161/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη - Εισηγητή, Κων/νο Κούκλη και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..... και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 193/2006 αποφάσεως του Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αμφισσας.

Το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αμφισσας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουλίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1325/2006.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 418/28-9-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Φέρομεν ενώπιον του Συμβουλίου υμών την από 4/7/2006 αίτησιν αναιρέσεως του ..... και ήδη κρατουμένου εις την Δικαστικήν Φυλακήν ...., κατά της υπ΄αριθμ. 193/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αμφίσσης, δια της οποίας απερρίφθησαν αι κατ΄άρθρ. 565 Κ.Π.Δ. υποβληθείσαι αντιρρήσεις του ως προς την διάρκειαν της συνολικής ποινής, η οποία καθωρίσθη δια της υπ΄αριθμ. 1184/2004 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτομεν τα εξής:

Εκ της διατάξεως του άρθρου 465 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι ο συνήγορος του κατηγορουμένου που παρέστη κατά την συζήτησιν της υποθέσεως, δύναται να ασκήση το ένδικον μέσον που παρέχεται εις αυτόν, μόνον κατά καταδικαστικής αποφάσεως. Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 473 παρ. 2 ιδίου Κώδικος προκύπτει, ότι η άσκησις αναιρέσεως δι΄επιδόσεως εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αφορά μόνον καταδικαστικάς αποφάσεις. Η απόφασις όμως που απορρίπτει τας κατ΄άρθρ. 565 Κ.Π.Δ. αντιρρήσεις δεν είναι καταδικαστική.

Συνεπώς αναίρεσις κατ΄αυτής δεν δύναται να ασκηθή, ούτε υπό του παραστάντος κατά την συζήτησιν αυτών συνηγόρου του κατηγορουμένου άνευ σχετικής εντολής, ούτε δι΄επιδόσεως εις τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (Α.Π. 330/2006, 2530/2005, Ποιν Δικ 2006 σελ. 948, 686 αντιστ. κ.ά.).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως ησκήθη υπό του Δημητρίου Ρίζου, που παρέστη ως συνήγορος του κατηγορουμένου ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου, κατά την συζήτησιν των προαναφερθεισών αντιρρήσεων τούτου, χωρίς να προσαρτηθή εις την σχετικήν έκθεσιν οιονδήποτε πληρεξούσιον ή κεκυρωμένον αντίγραφον τούτου, το οποίον δεν προσεκομίσθη εις τον αρμόδιον γραμματέα ούτε εντός της εικοσαημέρου προθεσμίας από της ασκήσεως της αναιρέσεως. Περαιτέρω η ανωτέρω αναίρεσις ησκήθη δι΄επιδόσεως αυτής εις ημάς.

Συνεπώς αυτή τυγχάνει απαράδεκτος, ως ασκηθείσα άνευ των νομίμων διατυπώσεων.

Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Προτείνομεν: Ι. Να κηρυχθή αποράδεκτος η από 4/7/2006 αίτησις αναιρέσεως του ..... και ήδη κρατουμένου εις τη Δικαστικήν Φυλακήν ...., κατά της υπ΄αριθμ. 193/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αμφίσσης.

ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.

Αθήνα 18 Σεπτεμβρίου 2006

Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου ΠάγουΑνδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ. 2 και 474 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι η αίτηση αναίρεσης ασκείται με δήλωση του δικαιούμενου διαδίκου ενώπιον των οριζόμενων από την τελευταία διάταξη αρμόδιων οργάνων, στα οποία δεν περιλαμβάνεται και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Η κατ' εξαίρεση άσκηση της αναιρέσεως με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μπορεί να γίνει μόνο κατά καταδικαστικής αποφάσεως, όχι δε κατά οποιασδήποτε άλλης, η οποία δεν έχει αυτό τον χρακτήρα, όπως είναι η απόφαση η οποία απορρίπτει αντιρρήσεις που ασκήθηκαν, σύμφωνα με το άρθρο 565 ΚΠΔ, κατά της εκτελέσεως της ποινής [κύριας ή παρεπόμενης ή μέτρου ασφαλείας] που επιβλήθηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 193/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αμφισσας, απερρίφθησαν αντιρρήσεις του αναιρεσείοντος ως προς την διάρκεια της ποινής που του επεβλήθη δυνάμει της υπ' αριθμ. 1184/21-6-2004 συγχωνευτικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Κατά της ως άνω απόφασης ο αναιρεσείων άσκησε με την από 3-7-2006 δήλωσή του, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 4-7-2006 την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η οποία υπογράφεται από τον παραστάντα κατά τη συζήτηση της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση συνήγορο αυτού.

Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα η αίτηση αυτή δεν ασκήθηκε νομότυπα αφού η προσβαλλομένη απόφαση δεν είναι καταδικαστική και επομένως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3 Ιουλίου 2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 193/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αμφίσσης. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ