215/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 215 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 215/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" (Ο.Γ.Α.) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Αικατερίνη Κανελλοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Τ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Στέλλα Σταθάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/7/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 798/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3028/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 30/12/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 28/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 30/12/2012 αίτησης του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3028/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 8 του ν. 3198/1955, που προστέθηκε με το άρθρο 8 παρ. 4 του ν.δ. 3789/1957 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 παρ.1 του ν. 435/1976, "Μισθωτοί εν γένει υπαγόμενοι εις την ασφάλισιν οιουδήποτε ασφαλιστικού οργανισμού, δια την χορήγησιν συντάξεως συμπληρώσαντες ή συμπληρούντες τας προς λήψιν πλήρους συντάξεως γήρατος προϋποθέσεις, δύνανται ...

εάν έχουν την ιδιότητα του υπαλλήλου, είτε ν' αποχωρώσιν είτε ν' απομακρύνονται της εργασίας των παρά του εργοδότου των, λαμβάνοντες εις απάσας τας περιπτώσεις ταύτας, οι μεν επικουρικώς ησφαλισμένοι, τα 40%, οι δε μη ησφαλισμένοι επικουρικώς, τα 50% της αποζημιώσεως της οποίας δικαιούνται κατά τας εκάστοτε ισχύουσας διατάξεις, δια την περίπτωσιν απροειδοποίητου καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, εκ μέρους του εργοδότου.

Δια την κατά τα ανωτέρω χορηγουμένην, εις τους αποχωρούντας ή απομακρυνομένους μισθωτούς αποζημίωσιν εφαρμόζονται κατά τα λοιπά πάντα τα οριζόμενα υπό των διατάξεων των άρθρων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9 του ν. 3198/1955 ως και των διατάξεων του ν. 2112/1920 " περί υποχρεωτικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ιδιωτικών υπαλλήλων".

Κατά το άρθρο 5 του ίδιου ως άνω νόμου (3198/1955) ο υπολογισμός της αποζημιώσεως γίνεται βάσει των τακτικών αποδοχών του τελευταίου μηνός υπό καθεστώς πλήρους απασχολήσεως και ως τακτικές αποδοχές, κατά το άρθρο 3 παρ. 2 του ν. 2112/1920, 1 της 95/1945 Διεθνούς Συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου" που κυρώθηκε με το ν. 3248/1955 και 119 παρ. 2 της Συνθήκης της ΕΟΚ, θεωρούνται ο συμβατικός ή νόμιμος μισθός ή το ημερομίσθιο, καθώς και οποιαδήποτε άλλη εργοδοτική παροχή, σε χρήμα ή σε είδος, η οποία καταβάλλεται ως αντάλλαγμα της παρεχόμενης εργασίας τακτικώς ανά μήνα ή σε σταθερώς επαναλαμβανόμενα χρονικά διαστήματα.

Εξάλλου, με το ν. 1790/1988 ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων [ΕΛΓΑ], ο οποίος είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, κατ' εξουσιοδότηση δε των άρθρων 3 παρ. 2 και 12 παρ. γ` του νόμου αυτού, εκδόθηκε ο "Κανονισμός Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής από τον Οργανισμό Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων", ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 10570/29-3-1989 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β` 260/14-4-1989 και έχει ισχύ νόμου.

Με το άρθρο 27 του Κανονισμού αυτού, προσδιορίζονται τα έξοδα κινήσεως και αποζημιώσεως των οργάνων ασφαλίσεως του Οργανισμού και στην παρ. 4 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι, στους απασχολούμενους γεωπόνους στη διενέργεια πραγματογνωμοσυνών ζημιών της φυτικής παραγωγής (εκτιμήσεις, επανεκτιμήσεις, διαιτησίες, αναθεωρήσεις) στην άσκηση εποπτείας στις διενεργούμενες πραγματογνωμοσύνες καταβάλλεται αποζημίωση, το ποσό της οποίας ορίζεται κάθε φορά με αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του ΕΛΓΑ ή κατά ημέρα απασχόλησης ή κατά διενεργούμενη πραγματογνωμοσύνη ή σε συνδυασμό και των δύο τρόπων.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με το Ν. 1790/1988, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το ν. 2040/1992, ιδρύθηκε ο "Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων" (ΕΛ.Γ.Α.) που είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 14 του παραπάνω Ν.1790/1988 "το τακτικό και έκτακτο προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ορισμένου ή αορίστου χρόνου γεωπόνων, μετεωρολόγων, μηχανικών, ηλεκτρονικών χειριστών αεροσκαφών, φυλάκων και μηχανοτεχνιτών συστημάτων ενεργητικής προστασίας των καλλιεργειών που υπηρετεί κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, στους καταργούμενους με το άρθρο 17 παρ.2 του παρόντος νόμου Κλάδος Β' Ασφάλισης της Γεωργικής Παραγωγής και ΙΓ' Πρόληψης Ζημιών Γεωργικής Παραγωγικής του Ο.Γ.Α.

μετατάσσεται αυτοδικαίως στον Οργανισμό Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων μεταφερομένων αυτομάτως και των αντίστοιχων οργανικών θέσεών τους". Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 16 του άρθρου 14 του ως άνω νόμου, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την παράγραφο 6 του άρθρου 31 του ν. 2040/1992, "οι τακτικοί υπάλληλοι του Ο.Γ.Α., που μετατάχθηκαν αυτοδίκαια ή πρόκειται να μεταταγούν στον ΕΛ.Γ.Α.

εξακολουθούν να δικαιούνται και μετά την ένταξή τους τις παροχές οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 6, 8 και 13". Ακολούθως, σύμφωνα με την υπ' αρ. 27/4-4-1995 απόφαση του Δ,Σ. του ΕΛ.Γ.Α. που εκδόθηκε σε εκτέλεση του άρθρου 26 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού του (μετακίνηση για εκτέλεση υπηρεσίας) ορίστηκε ότι : "στους γεωτεχνικούς υπαλλήλους του ΕΛ.Γ.Α., Προϊσταμένους Γενικής Διεύθυνσης, Διευθύνσεων, Υπηρεσιών και Τμημάτων της Κεντρικής Διοίκησης και των Προϊσταμένων των περιφερειακών Υποκαταστημάτων, οι οποίοι από τη φύση των καθηκόντων τους έχουν τη γενικότερη ευθύνη και εποπτεία επί θεμάτων ασφάλισης και πρόληψης των ζημιών της Φυτικής Παραγωγής και του Ζωικού Κεφαλαίου, καταβάλλεται κατά μήνα αποζημίωση, ακόμα και αν δεν πραγματοποιείται απομάκρυνση από την έδρα τους, η οποία καθορίζεται αντίστοιχα ίση με αποζημίωση που κάθε φορά δικαιούται για 10 ημέρες απασχόλησης για την επισήμανση των ζημιών, την άσκηση εποπτείας, παρακολούθηση της πορείας και της εξέλιξης των καλλιεργειών και των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων κλπ.

Πέραν αυτής καμία άλλη αποζημίωση για άσκηση εποπτείας δεν χορηγείται κατά την εκτός έδρας απασχόλησή τους. Η ως άνω αποζημίωση καταβάλλεται και στους γεωτεχνικούς τακτικούς υπαλλήλους του ΕΛ.Γ.Α. οι οποίοι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 9 του άρθρου 93 του Κανονισμού Καταστάσεως προσωπικού ΕΛ.Γ.Α., προΐστανται αντίστοιχων οργανικών μονάδων, οι οποίες δεν στελεχώνονται από προσωπικό γεωτεχνικών Κλάδων του ΕΛ.Γ.Α., σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 89 και 90 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ΕΛ.Γ.Α.".

Εξάλλου, με την υπ' αρ. 24-1-2002 απόφαση του Δ.Σ. του ΕΛ.Γ.Α. ορίστηκε ότι: στους γεωτεχνικούς τακτικούς υπαλλήλους του ΕΛ.Γ.Α. που ασκούν καθήκοντα Προϊσταμένων Οργανικών Μονάδων επιπέδου Διεύθυνσης ή Τμήματος της Κεντρικής Διοίκησης του ΕΛ.Γ.Α., καθώς και καθήκοντα Προϊσταμένων Περιφερειακών Υποκαταστημάτων καταβάλλεται, για όσο χρόνο ασκούν τα ως άνω καθήκοντα, ειδική μηνιαία αποζημίωση, το ύψος της οποίας ορίζεται στο ποσόν που αντιστοιχεί σε δέκα (10) εποπτείες, όπως αυτές καθορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο.

Πέραν αυτής καμία άλλη αποζημίωση εποπτείας δεν χορηγείται κατά την εκτός έδρα απασχόλησή τους". Σύμφωνα δε με τις διατάξεις της παρ. 13 του άρθρου 14 του παραπάνω Ν. 1790/1988 "οι διατάξεις που εφαρμόζονται κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του παρόντος για την υγειονομική περίθαλψη και για τη χορήγηση αποζημίωσης κατά την αποχώρηση των υπαλλήλων του Ο.Γ.Α.

εφαρμόζονται αναλόγως με τις τροποποιήσεις του και για το προσωπικό του ΕΛ.Γ.Α.". Πρέπει να αναφερθεί, ότι ο Κανονισμός κατάστασης Προσωπικού του Ο.Γ.Α. στο άρθρο 42 παρ. 8 αυτού σχετικά με το ύψος και τις προϋποθέσεις καταβολής της νόμιμης αποζημίωσης των απολυομένων με οποιονδήποτε τρόπο υπαλλήλων, παραπέμπει στις διατάξεις των Ν.2190/1920 και 3198/1955.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων, που είχε προσληφθεί στις 30.6.1971 με την 252/30.6.1971 απόφαση του Διοικητή του Ο.Γ.Α. με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ως τακτικός υπάλληλος με βαθμό Α7 του Κλάδου γεωπόνων, μετατάχθηκε αυτοδικαίως στις 1.11.1988 στον νεοσυσταθέντα Οργανισμό Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α.), όπου κατείχε από 1.2.2006 θέση Προϊσταμένου του Τμήματος Δήλωσης Καλλιέργειας και Εκτροφής της Διεύθυνσης Ασφάλισης και, Ενισχύσεων, δυνάμει της 1645/17.1.2006 απόφασης του Προέδρου του ΕΛ.Γ.Α.

Την ως άνω θέση διατήρησε μέχρι την παραίτηση του από την υπηρεσία, προς συνταξιοδότηση στις 2-7-2005, οπότε είχε συμπληρώσει τις προϋποθέσεις πλήρους συνταξιοδότησης, η δε παραίτηση του έγινε αποδεκτή με την 13610/5.7.2007 απόφαση του Προέδρου του ΕΛ.Γ.Α. Η προεκτεθείσα παροχή (το επίδομα εποπτείας) που χορηγήθηκε από τον εναγόμενο Οργανισμό κατά την διάρκεια της εργασίας του τακτικά και ανελλιπώς ως συμβατικό αντάλλαγμα της προσφερόμενης εργασίας του, την καταβολή της οποίας (παροχής) αποδέχθηκε ο ενάγων (καταρτισθείσης προς τούτο σύμβασης - περί τακτικής καταβολής της ως μισθού), φέρει σύμφωνα και τα αναφερόμενα στη μείζονα νομική σκέψη, το χαρακτήρα μισθού και συνακόλουθα γενικά το δικαίωμα για καταβολή του.

Επομένως, η επίδικη αυτή παροχή (ειδική μηνιαία αποζημίωση εποπτείας) αποτελούσε μέρος των τακτικών μηνιαίως αποδοχών του ενάγοντος(σχ ΑΠ 269/2011) έπρεπε να συμπεριληφθεί και συνυπολογισθεί στον υπολογισμό της αποζημίωσης απολύσεώς του (ενάγοντος), καθώς και στον υπολογισμό των δώρων εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα) και επιδομάτων αδείας.

Ο ισχυρισμός του εναγομένου Οργανισμού, ότι η επίδικη παροχή (ειδική μηνιαία αποζημίωση για άσκηση εποπτείας) δεν συγκαταλέγεται στις τακτικές αποδοχές του ενάγοντος, αλλά και ούτε ήταν επιτρεπτή η μετεξέλιξή της (παροχής) σε τακτική αποδοχή είναι απορριπτέος ως αβάσιμος καθόσον αρχικά μεν για τη χορήγηση της επίδικου παροχής τηρήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις που επιβάλλει ο νόμος (αποφάσεις του Δ.Σ.) για την χορήγηση της, ώστε η παροχή του εν λόγω επιδόματος μετέβαλε τον χαρακτήρα του σε τακτική παροχή, επιπλέον δε ήδη με την αριθμ. 26/15-2-2007 απόφαση του Δ.Σ.

του ΕΛ.Γ.Α. αποφασίστηκε να καταβληθούν σε πρώην υπαλλήλους τους και ήδη συνταξιούχους μεταξύ των οποίων και στον ενάγοντα οι μισθολογικές διαφορές που προέκυψαν από τον υπολογισμό και της ειδικής αποζημίωσης εποπτείας στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, στα επιδόματα Αδείας και στις τρίμηνες αποδοχές λόγω συνταξιοδότησής τους.

Ακόμη αποδείχθηκε, ότι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ο ενάγων ελάμβανε τη εδική μηναία "αποζημίωση" εποπτείας που προβλέπεται από τις προαναφερόμενες αποφάσεις του Δ.Σ. του ΕΛ.Γ.Α.[βλ την με αριθμ. πρωτ14597/16.7.2007 βεβαίωση του τμήματος Μισθοδοσίας της Διεύθυνσης Οικονομικού]. Με αυτά τα δεδομένα οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος τον προηγούμενο μήνα της παραίτησης του ανέρχονταν σε 4.281, 64 €, συμπεριλαμβανομένης σε αυτές της "αποζημίωσης- εποπτείας εκ ποσού 768, 50 ευρώ μηνιαίως, η οποία καταβαλλόταν τακτικά και ανελλιπώς ως συμβατικό αντάλλαγμα της προσφερόμενης εργασίας του και επομένως είχε χαρακτήρα τακτικών αποδοχών.

Συναφώς δε θα πρέπει να σημειωθεί ότι, με την 26/15-2-2007 απόφαση του Δ.Σ. του ΕΛ.Γ.Α. αποφασίστηκε να καταβληθούν σε πρώην υπαλλήλους και ήδη συνταξιούχους μισθολογικές διαφορές που προέκυψαν από τον υπολογισμό και της ειδικής αποζημίωσης εποπτείας στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, στα επιδόματα Αδείας και στις τρίμηνες αποδοχές λόγω συνταξιοδότησης τους, ενώ με την 26/5.2.2008 απόφαση του ΔΣ του εναγομένου αποφασίσθηκε να υπολογίζεται εφεξής η παραπάνω "αποζημίωση- στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, στα επιδόματα Αδείας κα, στις τρίμηνες αποδοχές λόγω συνταξιοδότησης τους.

Περαιτέρω, από το από 6.2.2009 έγγραφο του λογιστηρίου του εναγομένου προκύπτει ότι, η αποζημίωση του ενάγοντος υπολογίσθηκε αρχικά μεν με βάση τις μηνιαίες αποδοχές του ύψους 3.181.63 € (1.767,57€ βασικός μισθός 1.414,06 € χρονοεπίδομα), συμπληρωματικά δε με συνυπολογισμό του επιδόματος θέσης (331,51 €), χωρίς όμως να τον συνυπολογισμό της "αποζημίωσης" εποπτείας.

Έτσι όμως καταβλήθηκε στον ενάγοντα αποζημίωση συνολικού ποσού 98.367,92 € (89.085,64 € στις 28.1.2008 + 9.282,28 € συμπληρωματικά), αντί οφειλόμενου ποσού 119.885,92 € (4.281,64 € Χ 24 μήνες + 1/6 προσαύξηση για αναλογία δώρων και επιδομάτων αδείας) και του οφείλεται εισέτι η διαφορά εκ ποσού 21.518 €.". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτή η ένδικη αγωγή και υποχρεώθηκε ο αναιρεσείων να καταβάλει στον αναιρεσίβλητο αναφερόμενο σ' αυτή χρηματικό ποσόν, ως διαφορά αποζημιώσεως.

Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, ορθά τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 8 Ν.3198|1955, που προστέθηκε με το άρθρο 8 παρ. 4 του Ν.Δ. 3789|1957 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 παρ. 1 Ν. 435|1976, Ν. 2112|1920, της 95|1945 Διεθνούς Συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου", του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής ΟΓΑ και την υπ' αριθμ, 27|1995 απόφαση του Δ.Σ.

του ΕΛΓΑ, αφού, όπως γίνεται δεκτό, η εν λόγω παροχή (επίδομα εποπτείας) εχορηγείτο παγίως, κατά μήνα και επί σειράν ετών στον αναιρεσίβλητο, ως αντάλλαγμα των της παρεχομένης εργασίας του, και, επομένως, αποτελούσε μέρος του μισθού του (των τακτικών, δηλαδή, αποδοχών του) και, συνεπώς, έπρεπε να ληφθεί υπόψη στον υπολογισμό της καταβλητέας σ' αυτόν αποζημιώσεως.

Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, ότι δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη η εν λόγω παροχή, για τον άνω σκοπό, διότι η υπ' αριθμ. 27|1995 απόφαση του ΔΣ του ΕΛΓΑ, με βάση την οποία χορηγήθηκε το επίδικο επίδομα, "εκδόθηκε εκτός των ορίων της εξουσιοδοτικής διάταξης του άρθρου 27 του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής", αλυσιτελώς προβάλλεται, αφού και ως αληθές αν ληφθεί αυτό (ότι δηλαδή υπάρχει υπέρβαση νομοθετικής εξουσιοδότησης), δεν έχει έννομη επιρροή στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον πρόκειται για υποστατή διοικητική πράξη, κανονιστικού περιεχομένου, η οποία, όμως δεν έχει ακυρωθεί (δεν ισχυρίζεται ο αναιρεσείων κάτι τέτοιο) και η οποία, συνεπώς, παράγει τα έννομα αποτελέσματά της, μέχρις ότου ακυρωθεί και, επομένως, εν προκειμένω, ο παρεμπίπτων έλεγχος της νομιμότητάς της, καθίσταται άνευ αντικειμένου.

Συνεπώς, η ένδικη αίτηση, με την οποία αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., ήτοι παραβίαση των ως άνω, ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό, το ύψος της οποίας θα προσδιορισθεί με βάση τις διατάξεις του άρθρου 22 Ν. 3693|1957 (Δικαστικά έξοδα επί δικών του Δημοσίου), σε συνδυασμό με το άρθρο 18 του Ν. 4169|1961 (Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων), όπως ερμηνεύθηκε με το άρθρο 29 παρ. 4 του Ν. 3232|2004).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-12-2012 αίτηση του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3028|2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ τριακοσίων (300) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2014

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ